မွန္းဆေမွ်ာ္ရည္ အာဇာနည္
( ရင္ေသြးကဗ်ာ )
ႏွစ္တိုင္းသည္ခ်ိန္ ျပန္ေရာက္တဲ့ခါ
ရို ေသ စြာ
ဦးညႊတ္ညီညာ ေမွ်ာ္မွန္းလို႔သာ
ၾကည္ ညိဳ စြာ
စုေပါင္းကာ ၊ ဆုေတာင္းတာ
အာဇာနည္ကို ရင္၀ယ္ျမတ္ႏိုးစြာ
ပန္းေခြမွာ ၊ လြမ္းေစရာ ။
ၿငိမ္းစိုးသူ
.................................................................
အဲဒါေၾကာင့္ ?
ဆရာညိဳျမရဲ႕
ေအာင္ဆန္းအေမြေတာင္းခန္း
ဖတ္ၿပီးေတာ့ လြမ္းလိုက္တာ
ဒါ .. တပ္မေတာ္ရဲ႕ေသနာပတိတဲ့လား
သမီးနားမွာပန္ဖို႔
“က်ဳပ္တို႔ အေမ့ဆီလာခဲ့တာ” … တဲ့။
ဗိုရဲ
..................................................................
ျပန္လည္ ေရး၊ ညႊန္း၊ ရိုက္ကူးသည္
(၁)
လူသတ္ လက္နက္မ်ား
နတ္နန္းဘုံေဆာင္
အေမွာင္ထုတြင္းမွ တုိးထြက္လာ…။
(၂)
သဲသဲမဲမဲ...
က်ည္ဆန္မ်ား
အေၾကာက္တရားျဖင့္...ပစ္လႊတ္
အာဃာတ၊ မာနျဖင့္....ပ်ံ၀ဲ
ေလာဘ၊ ေဒါသျဖင့္ ....က်ဲခ်
၀န္တုိပူပန္မႈျဖင့္.....သြန္ေလာင္း…
အၿငိဳးတႀကီး… ။
(၃)
မရုိးတဲ့ လက္နက္ဆန္းေတြက
တစ္ခ်က္ပစ္ရင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေသေစႏုိင္စြမ္းသတဲ့
ဒါေပမယ့္...
အခ်ိန္တန္ရင္ ေရႊဘ တျပန္ ႏုိင္မွာ ေသခ်ာတယ္မဟုတ္လား
လာရာလမ္းဆီ မွန္းဆေမွ်ာ္ရင္း
ၿပီးပါၿပီ စာတမ္းႀကီး ေပၚလာေလမလား
သဲထိတ္ရင္ဖုိ... ။ ။
သတိုး
.....................................................................
အတၴဳပၸတၱိ
ရမၼက္နဲ႔အမုန္းပြား သတ္ျဖတ္ရဲသူက(ဂဠဳန္)ဦးေစာ
အသက္ေပးစြန္႔လႊတ္ခဲ့သူအျဖစ္က အာဇာနည္ကိုးဦး
ေျခာက္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္တုိင္တိုင္ မ်က္ရည္စက္ေတြရြာသြန္းေနတဲ့
မိုးကဇူလိုင္လို႔
ဘယ္သူဖ်က္ပ်က္ခဲ့ဖူးသလဲ
ျပည္သူေတြရဲ႕လြမ္းဆြတ္တမ္းတမႈကို…….။ ။
မိုးခါး
........................................................................................
ဆယ့္ကိုး ဂ်ဴလိုင္ ဆယ္နာရီ သံုးဆယ့္ခြန္
အခိုက္အတန္႔ေလး
အဲ့ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာပဲ
စီးဆင္းေနတဲ့ျမစ္ေတြ ထိုးရပ္သြားၿပီး
တိုက္ခတ္ေနတဲ့ေလညွင္းက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေခါက္တယ္
ပန္းပြင့္တို႔ရနံ႔႔ျပယ္ညိဳးငယ္ၿပီး
လိပ္ျပာေတြ ေတာင္ပံမဲ့ကုန္တယ္
ေတးဆိုငွက္ေတြ ဆြံ႕အတိတ္ဆိတ္
တစ္ေလာကလံုး
ေမွာင္
မိုက္
လို႔
ငို
ရိႈက္
ခဲ့
ရ
အခိုက္တန္႔ေလး
အဲ့ဒီအခိုက္တန္႔ေလးမွာပဲၾကမၼာငင္
ေမာင္ရင္စစ္
..........................................................................
ႏိုးထဇူလိုင္
ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ
ဖုန္အခါကိုေစာင့္ရင္း
မႈိန႔ံတသင္းသင္းနဲ႔
သက္ျပင္းခ်ရင္းမႈိုင္ေနရဲ႕
.
စာဖြဲ႕မမီ
ဘာနဲ႔မွညီမွ်ျခင္းခ်လို႔မရ
ငါတို႔အဖေတြရဲ႕
ေသြး၊ေခၽြး၊ စိတ္ဓါတ္
ျမင့္ျမတ္စြာစြန္႔လႊတ္ရင္း
အစားထိုးမရတဲ့ဆံုး႐ႈံးျခင္း
အႏၱိမေၾကကြဲသီခ်င္း
အဲဒါျငင္းလို႔မရတဲ့သမိုင္း
အေၾကာက္တရားေန႔ေမ့ခိုင္းလို႔
ျပည္သူေတြဟာအၿမဲထံုထိုင္းမေနဘူး
.
သမိုင္းဆိုတာ
တစ္ခါသံုးစကၠဴမဟုတ္ဘူး
မလိုခ်င္ေတာ့လို႔ေခ်ာင္ထိုးထားတဲ့
လက္ႏွီးစုတ္မဟုတ္ဘူး
လိုသလိုပံုသြင္းလို႔ရတဲ့
႐ႊံ႕တုံးမဟုတ္ဘူး
အေလ်ာ္အစားလုပ္လို႔ရတဲ့
ခ်ိန္ခြင္မဟုတ္ဘူး
ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူမဟုတ္ဘူး
…. …. မဟုတ္ဘူး
.
ဒီျပဇာတ္မွာ
ပါ၀င္သူေတြဟာ
သူ႔ေနရာနဲ႕သူ
တန္ဖိုးေတြမတူ
ၾကည့္႐ႈသူေတြကဆံုးျဖတ္
ဇာတ္လိုက္လား၊ဗီလိန္လား
အာဇာနည္လား၊ဖ်က္ျမင္းလား
ျဖတ္ေလွ်ာက္လား၊… …. လား
မွတ္ေက်ာက္ကေတာ့ျပည္သူ
.
၀ိညာဉ္ေတြကိုႏႈိးၾက
ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၾက
ပိတ္ဆို႔တံခါးေတြခ်ိဳးဖ်က္
တက္ကုန္ဖြင့္႐ြက္စံုလႊင့္
မ်က္ေစ့ကိုဖြင့္နားကိုစြင့္
အသင့္ရွိေပေစ
မေတြေ၀နဲ႔
လက္ေတြခိုင္ခိုင္တြဲ
သံမဏိစိတ္ဓါတ္ရဲ
ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္အလံမလွဲ
ေၾကာက္ရင္လြဲရဲ..မင္းျဖစ္
အားလံုးကိုေဆးေၾကာပစ္
လူသစ္စိတ္သစ္
ႏိုင္ငံအသစ္ဇူလိုင္အသစ္
က႑သစ္ကိုဖြင့္လွစ္
ကဲ… တစ္က ျပန္စရေအာင္ …။ ။
ဗိုရဲ
.....................................................................
ဆင္ျဖဴ႕မ်က္ႏွာ
ေဟ့… ေဟ့ .. ေနၾကဦး !
ဟန္႔တား႐ံုကာျပတဲ့ လက္တစ္ဖ၀ါး
ေမာင္းခလုတ္ေပၚတင္ထားတဲ့လက္ညွိဳးက
ဘာ့ေၾကာင့္ေၾကာက္သလဲ။
.
သူ႔ကိုယ္ထဲတိုး၀င္လာတဲ့
ပထမက်ည္ဆံ
ဒုတိယက်ည္ဆံ
တတိယက်ည္ဆံ… ေတြက စလို႔
သူ႔ဇနီး၊သူ႔သား၊ သူ႔သမီးနဲ႔ သူ႔အတြက္
ေတြးမိမွာမဟုတ္ဘူး
ဒဏ္ရာကိုမ်က္ကြယ္ျပဳ
လူထုအတြက္ပဲေတြးခဲ့လိမ့္မယ္။
.
စတုတၳက်ည္ဆံ
ပဥၥမက်ည္ဆံ
ဆဌမက်ည္ဆံ
မွ ….. ….
ေနာက္ဆံုးက်ည္ဆံအထိ
၀တ္စံုႏွစ္စံုပဲရွိတဲ့သူ႔အျဖစ္
ဇနီးမယားနဲ႔သမီးသားအတြက္ မေက်ခဲ့တဲ့တာ၀န္
ေခါင္းထဲ၀င္လာမွာမဟုတ္ဘူး
ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္
ငါ့ျပည္သူ
ငါတို႔လြတ္လပ္ေရး
ဒီအေတြးေတြနဲ႔ပဲလဲက်
စိတ္မခ်လက္မခ် ဘ၀ကူးသြားတယ္။
.
ေၾကာက္ဒူးဆတ္ဆတ္တုန္
က်ည္တစ္ကုန္ဆြဲညွစ္
၁၃ရက္ေန႔သားႀကီးကိုယ္ထဲ
ခဲသီး၁၃ ေတာင့္ ထိုးခြဲေမႊေႏွာက္ၿပီးမွ ရပ္သတဲ့လား။
.
ပိုက္ဆံေပၚ
ေက်ာင္းစာအုပ္ထဲ
႐ံုးခန္းနံရံေတြေပၚက
သတ္ကြင္းထဲထိဆြဲဆြဲခ်
ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြမသိရေအာင္ ေဖ်ာက္ပစ္ၾကတယ္
စကၠဴေပၚမွာအ႐ုပ္ထင္ေနတဲ့ သက္မဲ့ဓါတ္ပံုကိုေတာင္
မင္းတို႔… သက္ရွိ အာဏာရွိ လက္နက္ရွိေတြက
ဘာလို႔ဒီေလာက္ေၾကာက္သလဲ။
.
စကားေျပာ႐ိုင္းတဲ့လူယဥ္ေက်းႀကီး
လုပ္ႀကံခံရလို႔
ခႏၶာကိုယ္ႀကီးေသသြားလို႔
အာဇာနည္ျဖစ္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး
ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးပုခံုးေပၚတင္
ခါးခ်ည့္ေအာင္လမ္းထြင္ေလွ်ာက္ရသူ
သူ႔တစ္သက္လံုးအာဇာနည္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီးသား။
.
ပါးကြက္သားတို႔
(ေသခ်ာတယ္)
မင္းတို႔… …
“အာဇာနည္စိတ္”ကိုေၾကာက္တာ။
.
.
ကိုၾကည္ႏိုင္
..............................................................................................
