This is default featured slide 1 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

Friday, December 21, 2012

အေမရိကန္ စစ္တပ္က ျမန္မာ စစ္အရာရွိမ်ားကို သင္တန္းေပးမည္


ရန္ပိုင္

ျမန္မာတပ္မေတာ္အရာရွိမ်ားကုိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက တုိက္ခုိက္ေရးႏွင့္ မသက္ဆုိင္သည့္ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ သင္တန္းမ်ား စတင္ေပးေတာ့ မည္ ဟု ၀ါရွင္တန္အေျခစုိက္ AFP သတင္းတြင္ ယမန္ေန႔က ေရးသားေဖာ္ျပလုိက္သည္။

လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနသည့္ ျမန္မာ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကုိ အားေပးသည့္အေနျဖင့္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ စစ္ေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး အဓိက အား ျဖင့္ လူသားခ်င္းစာနာမႈဆုိင္ရာ ကူညီကယ္ဆယ္ေရး၊ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ ေဆးဝါးကုသေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရးက႑ ဆုိင္ရာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားကုိ ပုိ႔ခ်မည္ဟု ပင္တဂြန္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္မွ အရာရွိတဦးကုိ ကုိးကားၿပီး AFP သတင္းက ေရးသားထားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ အေမရိကန္-ျမန္မာ လူ႔အခြင့္အေရး စကားဝိုင္း (US-Burma Human Rights Dialogue) သို႔ ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ အလုပ္သမားေရးရာ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး မိုက္ ကယ္ ေပါ့စနာ (Michael Posner) ဦးေဆာင္ ေသာ အေမရိကန္ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ အိမ္ျဖဴေတာ္ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔၊ ဒု သမၼ တ႐ံုး၊ ႏိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ အေမရိ ကန္ ႏိုင္ငံတကာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေအဂ်င္စီတို႔ႏွင့္အတူ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာ နမွ ပစိဖိတ္ေဒသဆုိင္ရာ အေမရိကန္ စစ္ဘက္အႀကီး အကဲ ဒု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဖရန္စစ္ ဝီယာစင္ကီ (Francis Wiercinki) ႏွင့္ အႀကီးတန္း အရာရွိမ်ား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္ ဤကဲ့သို႔ စစ္ဘက္ ဆိုင္ရာ ဆက္ဆံေရး လမ္းပြင့္လာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

“အေမရိကန္-ျမန္မာ စစ္တပ္ခ်င္း ဆက္ဆံေရးမွာ အေျခတည္စ အေျခအေနကိုပဲ က်ေနာ္တို႔ အာ႐ံုစိုက္တာပါ။ သတိရွိရွိနဲ႔ စံညႊန္းအတိုင္းျဖစ္ တဲ့၊ သင့္ေလ်ာ္ၿပီး ရည္မွန္းခ်က္ၿပီးေျမာက္တဲ့၊ သတ္မွတ္ေဘာင္ရွိတဲ့ စစ္တပ္ခ်င္း ဆက္ဆံေရး မ်ိဳးကို ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္ မယ့္ အေနအထားမ်ိဳးဟာ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးခ်ီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္ေစပါလိမ့္မယ္” ဟု ပင္တဂြန္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္မွ အရာရွိတဦးကို ကိုးကားၿပီး AFP သတင္းက ေရးထားသည္။

လာမည့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၌ ျပဳလုပ္မည့္ ေရႊေျမြေဟာက္ (Cobra Gold) စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈတြင္လည္း ေလ့လာသူအျဖစ္ ေလ့ လာ သူအျဖစ္ တက္ေရာက္ရန္ ျမန္မာတပ္မေတာ္ကုိ မၾကာေသးမီက ဖိတ္ၾကားထားၿပီးျဖစ္သည္။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစုိးရသစ္ တက္လာၿပီးသည့္ေနာက္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ပုိမုိေကာင္းမြန္လာရာ မၾကာေသးမီက အေမ ရိ ကန္ သမၼတ ဘားရက္ အုိဘားမာ လာေရာက္လည္ပတ္သည့္အထိ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ဆက္ဆံေရးကုိ တုိးျမွင့္ႏုိင္ခဲ့သည္။

ျမန္မာတပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း သူရ ဦးတင္ဦးက “သင္တန္းက ႏုိင္ငံေရး ဆုိင္ရာ ပုိ႔ခ်မႈ ပါမပါေတာ့ မသိဘူး။ လြတ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံ တပ္မေတာ္ခ်င္း ဆက္ဆံတာ အရမ္းေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ပါ၊ အပယ္ခံ ျဖစ္ေနတာ ထက္စာရင္ စြမ္းရည္ျပည့္၀တဲ့ တပ္မ ေတာ္ျဖစ္လာမယ့္ဟာ ေကာင္းတာေပါ့” ဟု ဆုိသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း မိမိတုိ႔ တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ သင္ၾကားသည့္ ပညာရပ္သည္ ျပည္သူလူထုကုိ အက်ိဴးျပဳရန္သာျဖစ္ၿပီး ဒုကၡေပးရန္ မဟုတ္ ဆုိ သည္ကုိလည္း မေမ့သင့္ေၾကာင္း ဦးတင္ဦးက ေထာက္ျပေျပာဆုိသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း တကၠသုိလ္မွ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ သီတီနန္ ပြန္ဆဒ္ဟီရက္ခ္က အေမရိကန္၏ စစ္တပ္ခ်င္း ပူး ေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈသည္ စစ္သင္တန္းႏွင့္ စစ္လက္နက္ သင္တန္းမ်ား မျဖစ္သင့္ဘဲ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ဝင္မ ပါ ေတာ့ဘဲ စစ္တန္းလ်ားသို႔ ျပန္ေရး လက္ခံလာေစရန္သာ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။

ယခုကဲ့သုိ႔ ျမန္မာတပ္မေတာ္ အရာရွိမ်ားကုိ သင္တန္းမ်ားပုိ႔ခ်မည္ဟု ေျပာဆုိခ်ိန္သည္ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပုိင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္း ျပည္ နယ္မ်ားအတြင္းရွိ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (KIA) ႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ား တုိက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခ်ိန္ႏွင့္ တုိက္ဆုိင္ေနသည္။

လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ကာလမ်ား အဂၤလန္ႏုိင္ငံႏွင့္သာ စစ္ေရးဆက္ဆံမႈရွိခဲ့သည့္ ျမန္မာတပ္မေတာ္သည္ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္လြန္ ကာလမ်ားတြင္ အ ေမရိကန္ႏုိင္ငံႏွင့္ပါ စစ္ေရးဆက္ဆံမႈမ်ား တုိးျမွင့္ခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သည့္ ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ ေမာင္ေမာင္က ျမန္မာစစ္တပ္ စုဖြဲ႔ပံုတခ်ိဳ႕ကုိ အေမရိကန္ စစ္တပ္မ်ားကဲ့သုိ႔ တုိက္ခုိက္ေရးကုိ အားျပဳသည့္ပုံစံသုိ႔ ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းခဲ့သည့္အျပင္ တပ္မေတာ္ စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ ေရး ဌာနကုိလည္း ဖြဲ႔စည္းကာ ျမန္မာအ ရာရွိမ်ားကို အေမရိကန္သုိ႔ စတင္ ေစလႊတ္ေလ့လာေစခဲ့သည္။

ေနာက္ပုိင္းတြင္ အေမရိကန္ ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ (CIA) ႏွင့္ အနီးကပ္ ဆက္ဆံၿပီး ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ တင္ဦး၊ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ေဟာင္း ဦးေလးေမာင္စသည့္ စစ္ဘက္အရာရွိႀကီးမ်ားကုိ ေထာက္လွမ္းေရး အတတ္ပညာပုိင္းကုိပါ သင္ၾကားေစခဲ့သည္။

ထုိ႔အျပင္ ေတာတြင္းတုိက္ခုိက္ေရး သင္တန္း (Ranger Course)၊ ကြန္မန္ဒုိသင္တန္း၊ အရာရွိသင္တန္း၊ ကာကြယ္ေရးတကၠသုိလ္ မ်ားသုိ႔ပါ တျခားေသာ ျမန္မာတပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီးမ်ားကုိ ေစလႊတ္ၿပီး တက္ေရာက္ေစခဲ့သည္။

ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေက်ာ္ထင္ အပါအ၀င္ ဒု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထြန္းၾကည္၊ ဗုိလ္ ခ်ဳပ္ ဉာဏ္လင္း၊ ေထာက္လွမ္းေရး ညြန္ၾကားေရးမႉး ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗုိလ္မႉးႀကီး ေအာင္ကုိး တုိ႔သည္ အေမရိကန္ စစ္တကၠသုိလ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ထင္ရွားသည့္စစ္ဘက္ အရာရွိႀကီးမ်ား ျဖစ္သည္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္း အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပုိင္းတြင္ စစ္တပ္ခ်င္းဆက္ဆံေရး နည္းပါးသြား ခဲ့ၿပီး မရွိမျဖစ္ လုိအပ္သည့္ နည္း စနစ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သင္တန္းမ်ားကုိသာ ေစလႊတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းၿပီး ဒီမုိကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ အဆက္မျပတ္ ႏွိမ္နင္းခဲ့ျခင္း၊ လူအခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ႏွစ္ ႏုိင္ ငံတပ္မေတာ္အၾကား ဆက္ဆံေရး ျပတ္ေတာက္ခဲ့သည္။

ေနာက္ပုိင္းတြင္ တ႐ုတ္တပ္မေတာ္ႏွင့္ ပုိမုိနီးကပ္စြာ ဆက္ဆံလာရာ ျမန္မာတပ္မေတာ္ အရာရွိမ်ားလည္း တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ ကာ သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့သည့္အျပင္ အိႏၵိယ၊ အင္ဒုိနီးရွား၊ ႐ုရွား စသည့္ႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔ ေစလႊတ္မႈမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္

လူတိုင္း သိထားသင့္တဲ့ မစၦရိယ (၅) မ်ိဳး

Lu Bo shared ႏွလံုးသားအာဟာရ's photo.
လူတိုင္း သိထားသင့္တဲ့ မစၦရိယ (၅) မ်ိဳး

(၁)  အာ၀ါသမစၦရိယ
မိမိပုိင္ဆုိင္္ရာ ေနရာဌာန၌ မိမိမွတစ္ပါး မည္သူ႔ကိုမ်ွ မေနေစလိုၿခင္း၊ တစ္နည္း မိမိရေနေသာ ေဆာက္အဦးေကာင္းမ်ိဳးကို သူတစ္ပါး မရေစလိုၿခင္း။ (ကိုယ္ေကာင္းေကာင္းရသလို သူမ်ားကို မရေစခ်င္တာမ်ိဳး၊ ရသြားရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရေနရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မေက်မခ်မ္းၿဖစ္ေနတာမ်ိဳး)

(၂)  ကုလမစၦရိယ
ရဟန္းၿဖစ္လ်ွင္ မိမိကုိ ကုိးကြယ္ေနေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား အၿခားရဟန္းကုိ မကုိးကြယ္ေစလုိၿခင္း၊ လူၿဖစ္လွ်င္ မိ္မိေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟမ်ားက မိမိထက္ အၿခားသူမ်ားအား ပုိမုိခ်စ္ခင္သြားမည္ကု္ိ မလုိလားၿခင္း။ (ကိုယ္နဲ႔ ခင္ေနတဲ႔မိတ္ေဆြ သူမ်ားနဲ႔ပိုခင္သြားမွာ စိုးရိမ္တာမ်ိဳး) 

(၃)  လာဘမစၦရိယ
စီးပြားလာဘ္လာဘ မိမိရသလုိ သူတစ္ပါး မရေစလုိၿခင္း။ (ကိုယ္႔ထက္သာေနတာကိုလည္း လက္မခံႏိုင္ဘဲ မေက်နပ္တာ၊ အလိုမရိွတာ၊ မလိုလားတာမ်ိဳး)

(၄)  ၀ဏမစၦရိယ
သူတစ္ပါး၏ လွပေသာ အဆင္းဂုဏ္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ အက်င့္ဂုဏ္ကုိ မိမိလည္း မခ်ီးမြမ္းနုိ္င္ၿခင္း၊ သူတစ္ပါး ခ်ီးမြမ္းသည္ကုိ္လည္း အလုိမရွိၿခင္း။ (သူမ်ားရဲ့ ေကာင္းဂုဏ္ကို မခ်ီးမြမ္းႏိုင္တာ၊ သူမ်ားေၿပာရင္လဲ မလိုလားပဲ မေကာင္းလိုက္ေၿပာတာမ်ိဴး)

(၅)  ဓမၼ စၦရိယ
 စာေပပရိယတၱိနွင့္ တရားအသိအမ်ိဳးမ်ိဳးကို မိမိ သိသလို သူတစ္ပါးအား မသိေစလုိၿခင္း တုိ႔ၿဖစ္ၾကေလသည္။ (ကိုယ္သိသလို သူမ်ားကို မသိေစခ်င္တာ၊ မတတ္ေစခ်င္တာမ်ိဳး)

ဒီ (၅)မ်ိဳးကို လက္ခံထားရင္ ကိုယ္တိုးတက္မယ္႔ဂုဏ္ မတိုးတက္ပါဘူး… ကိုယ္ရမယ့္ဟာေတြ ကိုယ္ၿဖစ္လာမယ့္ အရာေတြဟာ လမ္းပိတ္လိုက္သလို ၿဖစ္သြားပါတယ္.. ကိုယ္ေၿပာစကား ကိုယ္႔ႏွဳတ္ထြက္စကားက ၾသဇာအာဏာ မရွိဘူးတဲ႔…. သူမ်ားနားမေထာင္ဘူးေပါ႔… ၿဖစ္ရာဘဝကိုလိုက္ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲ ၿဖစ္ရတယ္တဲ႔… သူတစ္ပါးရဲ့ အကူအညီကိုလဲ မရတတ္ဘူးတဲ႔…. အကုသိုလ္ၾကီးလြန္းရင္ အရမ္းသနားတတ္တဲ႔သူ၊ အရမ္းေပးကမ္းတတ္တဲ႔သူ၊ အရမ္းစာနာတတ္တဲ႔သူနဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာင္ အဲ႔ဒီလူအေပၚ သနားခ်င္စိတ္ေတြ.. ေပးကမ္းခ်င္စိတ္ေတြ.. စာနာခ်င္စိတ္ေတြ…ကူညီခ်င္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။

သူတစ္ပါးၾကီးပြားေပ်ာ္ရႊင္တာကို၊ သူတစ္ပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာတာကို အႏၱရယ္ၿပဳသည္အထိ ဝန္တိုၿခင္း မစၦရိယရွိသူအတြက္ လက္ငင္းဆိုးက်ိဳး၊ သံသရာဆိုးက်ိဳးမ်ားကို သိလိုပါသည္ဟု ေမးေလ်ာက္ရာ ဗုဒၶက မစၦရိယသမားအတြက္ လက္ငင္းဆိုးက်ိဳးကား သူေတာင့္တေသာ အရာမွန္သမွွ် ဘယ္ေတာ့မွမရ။ ကူညီေစာင့္မမည့္သူလည္း မရွိ။ 

သံသရာဆိုးက်ိဳးကား ငရဲ၊ တိရစၦာန္စေသာ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္ရၿပီး ထုိဘံုမ်ားမွလြတ္၍ လူ႔ဘဝသို႔ ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အဆင္းရဲဆံုးဘဝသို႔ ေရာက္ရသည္။ အၿမဲလိုလို စိတ္ဆင္းရဲ ကုိယ္ဆင္းရဲ ၿဖစ္ေနရတတ္သည္။ ဝမ္းစာကို နဖူးကေခြ်း ေၿခမက်သည္အထိ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ ရွာေဖြရသည္ဟု ေၿဖၾကားခဲ့ေပသည္။

ဆရာေတာ္အရွင္ဇဝန ေမတၱာရွင္(ေရႊၿပည္သာ) 
(ဆရာေတာ္အရွင္ဇဝန ေမတၱာရွင္(ေရႊၿပည္သာ)၏ “အတြင္းရန္သူ” စာအုပ္မွၿဖစ္ပါသည္။ အင္မတန္ေကာင္းေသာ စာအုပ္ၿဖစ္၍ ကိုယ္တိုင္မၿဖစ္မေန ဝယ္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္) ႏွလံုးသားအာဟာရ


(၁) အာ၀ါသမစၦရိယ
မိမိပုိင္ဆုိင္္ရာ ေနရာဌာန၌ မိမိမွတစ္ပါး မည္သူ႔ကိုမ်ွ မေနေစလိုၿခင္း၊ တစ္နည္း မိမိရေနေသာ ေဆာက္အဦးေကာင္းမ်ိဳးကို သူတစ္ပါး မရေစလိုၿခင္း။ (ကိုယ္ေကာင္းေကာင္းရသလို သူမ်ားကို မရေစခ်င္တာမ်ိဳး၊ ရသြားရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရေနရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မေက်မခ်မ္းၿဖစ္ေနတာမ်ိဳး)

(၂) ကုလမစၦရိယ
ရဟန္းၿဖစ္လ်ွင္ မိမိကုိ ကုိးကြယ္ေနေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား အၿခားရဟန္းကုိ မကုိးကြယ္ေစလုိၿခင္း၊ လူၿဖစ္လွ်င္ မိ္မိေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟမ်ားက မိမိထက္ အၿခားသူမ်ားအား ပုိမုိခ်စ္ခင္သြားမည္ကု္ိ မလုိလားၿခင္း။ (ကိုယ္နဲ႔ ခင္ေနတဲ႔မိတ္ေဆြ သူမ်ားနဲ႔ပိုခင္သြားမွာ စိုးရိမ္တာမ်ိဳး)

(၃) လာဘမစၦရိယ
စီးပြားလာဘ္လာဘ မိမိရသလုိ သူတစ္ပါး မရေစလုိၿခင္း။ (ကိုယ္႔ထက္သာေနတာကိုလည္း လက္မခံႏိုင္ဘဲ မေက်နပ္တာ၊ အလိုမရိွတာ၊ မလိုလားတာမ်ိဳး)

(၄) ၀ဏမစၦရိယ
သူတစ္ပါး၏ လွပေသာ အဆင္းဂုဏ္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ အက်င့္ဂုဏ္ကုိ မိမိလည္း မခ်ီးမြမ္းနုိ္င္ၿခင္း၊ သူတစ္ပါး ခ်ီးမြမ္းသည္ကုိ္လည္း အလုိမရွိၿခင္း။ (သူမ်ားရဲ့ ေကာင္းဂုဏ္ကို မခ်ီးမြမ္းႏိုင္တာ၊ သူမ်ားေၿပာရင္လဲ မလိုလားပဲ မေကာင္းလိုက္ေၿပာတာမ်ိဴး)

(၅) ဓမၼ စၦရိယ
စာေပပရိယတၱိနွင့္ တရားအသိအမ်ိဳးမ်ိဳးကို မိမိ သိသလို သူတစ္ပါးအား မသိေစလုိၿခင္း တုိ႔ၿဖစ္ၾကေလသည္။ (ကိုယ္သိသလို သူမ်ားကို မသိေစခ်င္တာ၊ မတတ္ေစခ်င္တာမ်ိဳး)

ဒီ (၅)မ်ိဳးကို လက္ခံထားရင္ ကိုယ္တိုးတက္မယ္႔ဂုဏ္ မတိုးတက္ပါဘူး… ကိုယ္ရမယ့္ဟာေတြ ကိုယ္ၿဖစ္လာမယ့္ အရာေတြဟာ လမ္းပိတ္လိုက္သလို ၿဖစ္သြားပါတယ္.. ကိုယ္ေၿပာစကား ကိုယ္႔ႏွဳတ္ထြက္စကားက ၾသဇာအာဏာ မရွိဘူးတဲ႔…. သူမ်ားနားမေထာင္ဘူးေပါ႔… ၿဖစ္ရာဘဝကိုလိုက္ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲ ၿဖစ္ရတယ္တဲ႔… သူတစ္ပါးရဲ့ အကူအညီကိုလဲ မရတတ္ဘူးတဲ႔…. အကုသိုလ္ၾကီးလြန္းရင္ အရမ္းသနားတတ္တဲ႔သူ၊ အရမ္းေပးကမ္းတတ္တဲ႔သူ၊ အရမ္းစာနာတတ္တဲ႔သူနဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာင္ အဲ႔ဒီလူအေပၚ သနားခ်င္စိတ္ေတြ.. ေပးကမ္းခ်င္စိတ္ေတြ.. စာနာခ်င္စိတ္ေတြ…ကူညီခ်င္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။

သူတစ္ပါးၾကီးပြားေပ်ာ္ရႊင္တာကို၊ သူတစ္ပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာတာကို အႏၱရယ္ၿပဳသည္အထိ ဝန္တိုၿခင္း မစၦရိယရွိသူအတြက္ လက္ငင္းဆိုးက်ိဳး၊ သံသရာဆိုးက်ိဳးမ်ားကို သိလိုပါသည္ဟု ေမးေလ်ာက္ရာ ဗုဒၶက မစၦရိယသမားအတြက္ လက္ငင္းဆိုးက်ိဳးကား သူေတာင့္တေသာ အရာမွန္သမွွ် ဘယ္ေတာ့မွမရ။ ကူညီေစာင့္မမည့္သူလည္း မရွိ။

သံသရာဆိုးက်ိဳးကား ငရဲ၊ တိရစၦာန္စေသာ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္ရၿပီး ထုိဘံုမ်ားမွလြတ္၍ လူ႔ဘဝသို႔ ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အဆင္းရဲဆံုးဘဝသို႔ ေရာက္ရသည္။ အၿမဲလိုလို စိတ္ဆင္းရဲ ကုိယ္ဆင္းရဲ ၿဖစ္ေနရတတ္သည္။ ဝမ္းစာကို နဖူးကေခြ်း ေၿခမက်သည္အထိ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ ရွာေဖြရသည္ဟု ေၿဖၾကားခဲ့ေပသည္။

ဆရာေတာ္အရွင္ဇဝန ေမတၱာရွင္(ေရႊၿပည္သာ)
(ဆရာေတာ္အရွင္ဇဝန ေမတၱာရွင္(ေရႊၿပည္သာ)၏ “အတြင္းရန္သူ” စာအုပ္မွၿဖစ္ပါသည္။ အင္မတန္ေကာင္းေသာ စာအုပ္ၿဖစ္၍ ကိုယ္တိုင္မၿဖစ္မေန ဝယ္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္) ႏွလံုးသားအာဟာရ

လက္နက္ထိန္းခ်ဳပ္ေရး အိုဘားမားေဆာ္ၾသ



20/12/12 | |
ဗြီအိုေအ (ျမန္မာဌာန)

အေမရိကန္ႏုိင္ငံ သမုိင္းတေလွ်ာက္မွာ ဒုတိယအဆုိးရြားဆုံးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကြန္နက္တီကပ္ ျပည္ နယ္ မူလတန္းေက်ာင္းက ပစ္ခတ္မႈၿပီးတဲ့ေနာက္ ၅ ရက္အၾကာမွာ တုိက္ပဲြသုံးလက္နက္ေတြ ပိတ္ပင္ထားမႈကို ျပန္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အေမရိကန္သမၼတ ဘရက္ခ္အိုဘားမားက လႊတ္ေတာ္ကို ေတာင္းဆုိလိုက္ပါတယ္။

သမၼတအိုဘားမားက ဒုသမၼတ ဂ်ိဳးဘုိင္ဒန္ကို ဇန္န၀ါရီလကို ေနာက္ဆုံးထားၿပီး ေသနတ္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္မႈေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔အတြက္ အဆုိျပဳခ်က္ေတြ ေရးသားဖုိ႔ကိစၥကို ဦးေဆာင္ဖို႔ တာ၀န္ေပးခဲ့ပါတယ္။

ကြန္နက္တီကပ္ျပည္နယ္ နယူးေတာင္းၿမိဳ႕မွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔ကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒီတုိက္ခုိက္မႈ ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာလည္း ရဲ အရာရွိေတြအပါအ၀င္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား အေတာ္မ်ား မ်ားဟာ ေသနတ္နဲ႔ တုိက္ခုိက္ခံရတာေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ သူက ေထာက္ျပသြားပါတယ္။

ဒီလို၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္ႀကီး ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္သြားတယ္ဆုိတာကို သူ႔အေနနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ သိလာႏုိင္ခ်င္မွ သိလာနုိင္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမရိကန္ျပည္ သူေတြဟာ ေသနတ္ေၾကာင့္ တေန႔တျခား ပိုၿပီးေတာ့ ေသဆုံးလာေနတယ္ဆုိတာကိုေတာ့ သိလာရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီလို အၾကမ္းဖက္မႈေတြဟာ အေမရိကန္လူမႈ အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ ဆုိးရြားတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ေသနတ္ေရာင္းတဲ့သူေတြဆီကေန လက္နက္ေတြလာ၀ယ္ၾကတဲ့အခါမွာ လက္နက္ေတြ ၀ယ္တဲ့သူေတြရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇ၀င္ေတြကို စုံစမ္းစစ္ေဆးဖို႔ သမၼတအုိဘားမား က ေတာင္းဆုိလိုက္ပါတယ္။

ကမာၻ မပ်က္ပါ ၊ သို႔ေသာ္...

Lu Bo shared Myanmar Journal's photo.
ကမာၻ မပ်က္ပါ ၊ သို႔ေသာ္...
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
မနက္ျဖန္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ မွာ ကမာၻပ်က္ေတာ့မတဲ့။ ရုပ္သံေတြမွာ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ၊ စာအုပ္စာတမ္းေတြမွာ မာယာေတြရဲ႕ ကမာၻပ်က္ကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေတာ္ကီပစ္၊ အာထု၊ ေလပန္း မဆံုးႏုိင္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ၂ဝဝ၉ ေလာက္တည္းကပါပဲ။ အဲဒီ အေျပာေတြ အေဟာေတြထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ ဘဝင္က်မိတဲ့ သေဘာတူ ေက်နပ္အားရမိတဲ့ အယူအဆေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြ စုစည္း တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ မာယာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ျပကၡဒိန္ ၿပီးဆံုးတာနဲ႔ ကမာၻ ပ်က္တာ တျခားစီပါပဲ။ ဆီနဲ႔ေရ၊ န႔ံသာဆီနဲ႔ မစင္ လံုးဝ ကြဲျပားသလို သေကၤတသရုပ္ေဖာ္တဲ့ Symbolism နဲ႔ အရမ္းကာေရာ တုိက္ရုိက္နိမိတ္ အျဖစ္ ေကာက္ယူျခင္းဟာ တမ်ဳိးစီ ကြဲျပားတယ္လို႔ ေျပာပါရေစ။

သမုိင္းထဲက ကမာၻပ်က္ကိန္းမ်ား

၁၉၅၅ ခုႏွစ္၊ ခရစ္စမတ္ အႀကိဳညမွာ ကမာၻႀကီးကို ေရေတြ လႊမ္းၿပီး ပ်က္စီးေတာ့မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ထားတဲ့ The Seekers အမည္ရ အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ဟာ အဲဒီညမွာပဲ ၿဂိဳဟ္သားေတြက ပန္းကန္ျပားပ်ံေတြနဲ႔ လာကယ္လိမ့္မယ္ လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး တစ္ေမွ်ာ္တည္း ေမွ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခရစ္စမတ္ေန႔ မနက္အာရံုသာ တက္လာတယ္။ ဘယ္လို ေရေဘးမွ ေပၚေပါက္မလာတဲ့အတြက္ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဘြားေတာ္ႀကီးက ဘုရားသခင္ဟာ သူတုိ႔အဖြဲ႔ရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြကို ေလးစားတဲ့အေနနဲ႔ ကမာၻကို ကယ္တင္သြားတယ္လို႔ သံေကာင္းဟစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ဟာ အဲဒီေန႔မွာ ကမာၻႀကီး ေရေဘးသင့္ ပ်က္စီးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး အလုပ္ေတြ ထြက္၊ ရွိတာေလးေတြ ေရာင္းထုတ္ၿပီး ေမွ်ာ္ခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

သမၼာက်မ္းစာကို ဂဏန္းသခ်ၤာ လွ်ိဳ႕ဝွက္သေကၤတအျဖစ္ ယံုမွတ္ထားသူ Harold Camping ဆုိတဲ့ အၿငိမ္းစားအင္ဂ်င္နီယာ တစ္ဦးကလည္း ၁၉၉၄၊ စက္တင္ဘာလမွာ ကမာၻပ်က္မယ္လို႔ ေဟာကိန္း ထုတ္ခဲ့ ဖူးပါတယ္။ ေဟာတဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလာေတာ့ သူက ဒါဟာ သုေတသန မျပည့္စံုလို႔ ဆုိၿပီး ယူဆခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက လက္မေလွ်ာ့ပါဘူး။ ၂ဝ၁၁၊ ေမလ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ ကမာၻ ပ်က္မယ္လို႔ ထပ္ ေဟာျပန္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဟာကိန္းအတုိင္း ျဖစ္မလာဘဲ ကမာၻႀကီးက သူ႔ဖာသာ ဆက္လက္ လည္ပတ္ ျဖစ္တည္ေနတဲ့အတြက္ ေအာက္တုိဘာ ၂၁ ရက္ကို ထပ္ေရႊ႕ၿပီး ေဟာကိန္းကို ျပင္ဆင္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္တုိဘာ ၂၁ ရက္မွာလည္း ဘာမွ ထူးမျခားနား ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ဂဏန္းေတြအေပၚ အဓိပၸါယ္ တလြဲေတြ ေကာက္ယူ ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာသြားျပန္ပါတယ္။

၁၉၁ဝ တုန္းကလည္း အဲဒီႏွစ္မွာ ေကာင္းကင္ေပၚက သာမန္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ရတဲ့ ေဟလီၾကယ္တံခြန္ရဲ႕ အၿမီးဖ်ားက အဆိပ္ေငြ႔ေတြေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးလိမ့္မယ္လို႔ ေကာလာဟေတြ ထြက္ခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ေဟလီ ၾကယ္တံခြန္ဟာ ကမာၻဆီ ၇၆ ႏွစ္ၾကာတုိင္း တစ္ေက်ာ့ျပန္ လွည့္လာေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ ေမလ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ ၾကယ္တံခြန္ ကမာၻကို ျဖတ္သန္းတဲ့အခါ အၿမီးဖ်ားက အဆိပ္ေငြ႔ တန္းေတြေၾကာင့္ လူေတြ တသီႀကီး ေသကုန္လိမ့္မယ္ ဆုိတဲ့ ေကာလာဟလေၾကာင့္လည္း အႀကံအဖန္ ေဆးဝါးေတြ၊ မ်က္ႏွာစည္းပုဝါေတြ ေရာင္းေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ၾကယ္ခံခြန္ ျဖတ္သြားေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္တဲ့အခါ ကံေကာင္းလို႔ မေသသူမ်ား အျဖစ္ တခ်ဳိ႕ေတြက ေပ်ာ္ပႊဲရႊင္ပြဲေတာင္ လုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။

၁၉၉၇ တုန္းကဆုိရင္ ဂ်ပန္က တုိက်ဳိေျမေအာက္ ရထားလိုင္းမွာ အဆိပ္ေငြ႔နဲ႔ တုိက္ခုိက္ခဲ့တဲ့ (ကမာၻပ်က္မယ္) ဆုိတဲ့ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ဂုိဏ္း၊ ေနာက္တစ္ခါ ေဟးေဘာ့ဂ္ ၾကယ္တံခြန္ ေပၚလာခ်ိန္မွာ အရူးထၿပီး ကိုယ့္ဖာသာ သတ္ေသၾကတဲ့ Heaven's Gate အဖြဲ႔ စတဲ့ ကမာၻပ်က္ကိန္း ခေရဇီေတြကိုလည္း သမုိင္းမွာ ျပန္လွန္ၾကည့္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ အနီးဆံုး ဆုိရရင္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္က Y2K ဆုိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာထဲက ဂဏန္းေတြကိစၥဟာ ယံုၾကည္လြဲမွား အစြန္းေရာက္သူမ်ား ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ကမာၻပ်က္ကိန္းအျဖစ္ ေရပန္းစားခဲ့လို႔ တတ္ကြၽမ္းနားလည္သူေတြက မနည္းကို ရွင္းျပခဲ့ရပါတယ္။

၂ဝ၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁

သမုိင္းထဲက ကမာၻပ်က္ကိန္းေတြ အလီလီ ဂြမ္းခဲ့သလို လာမယ့္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ကမာၻပ်က္ကိန္းကေရာ အလြဲႀကီး လြဲဖုိ႔ ရိွေနပါသလား။ မာယာျပကၡဒိန္ အဆံုးသတ္လို႔ ကမာၻလည္း ကိစၥေခ်ာမယ္လို႔ ယူဆသူေတြ အေၾကာင္းကိုေတာ့ မီဒီယာေတြမွာ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ေတာင္ေပၚ တက္ေျပးမယ့္သူ၊ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဝင္ေအာင္း ေနမယ့္ သူေတြ၊ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး အသံုးအေဆာင္ေတြ ဝယ္စုေနသူေတြ စသျဖင့္ မ်ဳိးစံု ျမင္ေတြ႔ေန ရပါတယ္။ ေတာ္ေသးတာက ျမန္မာျပည္မွာ အဲလို ျပင္ဆင္ေနသူေတြ ကိုယ္လက္လွမ္းမီ သေလာက္ မေတြ႔ျမင္ရေသးပါဘူး။ ရွိရင္လည္း သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ သူ႔အျမင္နဲ႔သူ လုပ္တာမုိ႔ ဘာမွ ေျပာစရာ မရွိပါ။

တစ္ကမာၻလံုးက အာကာသသိပၸံ ပညာရွင္ေတြနည္းတူ ေဗဒင္နကၡတ္ဆရာအေပါင္းကလည္း မာယာျပကၡဒိန္ ၿပီးဆံုးေပမယ့္ ကမာၻနိဂံုးခ်ဳပ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ အတိအလင္း ေၾကျငာ ေျပာဆုိထားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ မွာေတာ့ ဟိုတေလာကတင္ ဆရာစံဇာဏီဘုိနဲ႔ မင္းခုိက္စုိးစန္ တုိ႔က ရုပ္သံလုိင္းတစ္ခုမွာ ေဆြးေႏြးခန္းပံုစံနဲ႔ တင္ဆက္သြားပါေသးတယ္။ မာယာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ထုတ္ေဝတဲ့ စာအုပ္ စာတမ္း တခ်ဳိ႕ကိုလည္း ဆုိင္ေတြမွာ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း တတ္သိ နားလည္သူေတြ ေရးသားတဲ့ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြ စုေဆာင္း ဖတ္ရႈ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီမွာ ေနာက္ဆံုးအႏွစ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ ၂ဝ၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘာသြားေတြ႔သလဲ ဆုိေတာ့ ရုပ္ရွင္ေတြ ရုိက္ျပသလို၊ အယူသည္းသူေတြ လန္႔ျဖန္႔ေနသလို အဲဒီေန႔မွာ ကမာၻႀကီး ပ်က္စီးမ သြားႏုိင္ေပမယ့္ အဲဒီေန႔က စလို႔ အထူးသျဖင့္ ၂ဝ၁၂ အကုန္ ၂ဝ၁၃ အတြင္းမွာ မႀကံဳစဖူး ထူးကဲျပင္းထန္တဲ့ သဘာဝေဘးမ်ဳိးစံုေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ ႀကံဳေတြ႔ရဖုိ႔ ရွိတယ္လုိ႔ ပညာရွင္ေတြက ေရးသား ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ၂ဝ၁၂ ေဟာကိန္းအေၾကာင္း ေရးသားတင္ဆက္ခဲ့သူေတြထဲက တစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ ဆရာႏ်ဴမန္ရဲ႕ (၂၁.၁၂.၂ဝ၁၂ သို႔မဟုတ္ စၾကာဝဠာတြင္ ထူးျခားမည့္ေန႔) စာအုပ္ပါ အခ်က္တခ်ဳိ႕ကုိ ထုတ္ႏုတ္ ေဖာ္ျပ လိုပါတယ္။

(ေသာၾကာႏွင့္ တနဂၤေႏြ ၿဂိဳဟ္ ၂ လံုး ေနာက္ဆံုး ပူးခဲ့ေသာ ကာလမွာ ဇြန္လ ၈ ရက္၊ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္က ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လူသိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးခဲ့ရသည့္ ဆူနာမီ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ေန႔မွာ ဒီဇင္ဘာ ၂၆၊ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ ျဖစ္ကာ ၎တို႔ ႏွစ္လံုး ပူးခဲ့ၿပီးေနာက္ စုစုေပါင္း ၆ လ၊ ၁၈ ရက္အၾကာတြင္ ျဖစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၂ဝ၁၂ တြင္ ၾကည့္ပါက ဇြန္လ ၆ ရက္မွ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္အၾကား ကာလမွာ ၆ လ၊ ၁၅ ရက္ ျဖစ္ေနသည္ကို သတိျပဳမိပါသည္။)

ဆုိလိုတာက ၂ဝဝ၄ ဆူနာမီ ျဖစ္ခဲ့တုန္းက အဲဒီႏွစ္ ဇြန္လမွာ ေသာၾကာၿဂိဳဟ္က ေနကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီ ျဖတ္သန္းတဲ့ ေန႔နဲ႔ ဆူနာမီ ျဖစ္ပြားရာ ေန႔တုိ႔ အကြာအေဝးရယ္၊ လက္ရွိ ၂ဝ၁၂ မွာ ေသာၾကာ ေနကို ျဖတ္သြားခဲ့တဲ့ ေန႔နဲ႔ မာယာျပကၡဒိန္ ေနာက္ဆံုးေန႔က အကြာအေဝးရယ္ဟာ ထပ္တူနီးပါး ဆင္ေနတာကို ရည္ညႊန္းတာပါ။

ဒီအခ်က္က ကြၽန္ေတာ္ အင္မတန္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ အခ်က္ပါ။ ကိန္းဂဏန္းေတြရဲ႕ ဆင္တူထပ္ကိန္းေက်ာ့လာတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလို ခံစားမိတာပါ။ ျမန္မာ့ရုိးရာ ေဗဒင္ႏွင့္ နကၡတ္ဆိုဒ္က ဆရာေဇယ်ာေမာင္ကလည္း ဒါနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ၁၂. ဝ၁. ၂ဝ၁ဝ Vs ၂၁. ၁၂. ၂ဝ၁၂ ဆုိၿပီး ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးဖူးပါတယ္။ ေတြးေတာ ခ်င့္ခ်ိန္စရာ အျမင္ေတြမို႔ ေလ့လာၾကည့္ေစလိုပါတယ္။
ျမန္မာစာနယ္ဇင္းမ်ားနဲ႔ Skynet ရုပ္သံမွာ ေနရာ အေတာ္ရေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ နကၡတ္ပညာရွင္မ်ားအသင္း ဥကၠ႒ ဦးေဇယ်ာကုိက Planet X ဆုိတဲ့ နီဘီရူၿဂိဳဟ္ႀကီး ကမာၻကို ဝင္ေဆာင့္ဖုိ႔ ဆုိတာ ခုထိ ေကာင္းကင္မွာ မျမင္ရေသးလို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ နဂါးေငြ႔တန္းဗဟုိခ်က္နဲ႔ ကမာၻ တစ္တန္းတည္း က်တာကလည္း ႏွစ္တုိင္း ဇြန္နဲ႔ ဒီဇင္ဘာလေတြမွာ ျဖစ္ေနက်မို႔ မထူးျခားေၾကာင္း ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေျပာထားပါတယ္။

( ၂ဝ၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္တည္းက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ နကၡတ္သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ႀကီးတစ္ခုအျဖစ္ ထည့္စဥ္းစားတဲ့ အေၾကာင္း ကိစၥလည္း မရွိဘူး။ အခုခ်ိန္ထိလည္း အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာဖီလင္မွ မရွိဘူး။ )  လို႔ ဦးေဇယ်ာကိုက ခပ္ျပတ္ျပတ္ ေျပာပါတယ္။ ဆရာစံဇာဏီဘုိကလည္း ( ကမာၻႀကီး ေၾကပ်က္သြားတာတုိ႔ မရွိပါဘူး။ ေျပာင္းလဲဥြားတာ ေျပာတာ။ မာယာ ျပကၡဒိန္ႀကီး ေျပာင္းလဲသြားသလို အသစ္ေတြ ေပၚမယ္။) လို႔ သံုးသပ္ပါတယ္။ အေဟာင္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းလို႔ အယူအဆသစ္၊ အေတြးအေခၚသစ္၊ ကမာၻသစ္တစ္ခုဆီ ဦးတည္တဲ့ သေဘာမ်ဳိး သူက ေျပာပါတယ္။

ေဟာကိန္းေတြ အျမင္ေတြ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကုိ စုစည္းၾကည့္တဲ့အခါ မာယာျပကၡဒိန္ ၿပီးဆံုးလို႔ မနက္ျဖန္ ကမာၻပ်က္မယ္ ဆုိတာကုိ ယံုၾကည္ရေလာက္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ပညာရွင္ အေပါင္းက ျငင္းဆုိထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔အလြန္ ၂ဝ၁၃ နဲ႔ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ကမာၻႀကီးဟာ သဘာဝေဘးမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဆက္လက္ ရင္ဆုိင္တုိး ရမယ္ လို႔ေတာ့ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ အေကာင္းျမင္၊ အျပဳသေဘာ ေျပာရ ရင္ေတာ့ မနက္ျဖန္ဟာ စိတ္သစ္၊ လူသစ္၊ ကမာၻသစ္ဆီ အတူတကြ ခ်ီတက္ၾကရမယ့္ မွတ္တုိင္ေန႔လို႔ ေျပာရမွာပါ။

တကယ္လို႔မ်ား မနက္ျဖန္မွာ ပညာရွင္ေတြ ယတိျပတ္ ျငင္းဆုိထားတာနဲ႔ တျခားစီ ျဖစ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ထဲကလုိ ရုတ္တရက္ ကမာၻပ်က္ၿပီေဟ့ ဆုိရင္ေတာ့ ရင္ေကာ့ၿပီး အေသခံလိုက္ရံုပါပဲ။ ေသျခင္းအတြက္ အာမခံ လက္မွတ္လို ျဖစ္ေနတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြလည္း ကြၽန္ေတာ္ မ်ားမ်ားစားစား လုပ္မထားပါဘူး။ လူတကာ ေၾကာက္တဲ့ အကုသိုလ္ေတြနဲ႔လည္း ယခုတုိင္ ပတ္သက္ ယွက္ႏြယ္ေနဆဲပါ။ အဲဒီေတာ့ ေခ်ာ္ရည္ပူေတြ လာမလား၊ ဆူနာမီလိႈင္းေတြ ဝင္မလား။ ငလ်င္ထဲ ပါသြားမလား။ ေရထဲ နစ္ျမဳပ္ သြားမလား။ ႀကိဳက္တာ လာထားပါပဲလို႔ ေျပာရင္း ဒီစာစုကုိ နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။

မူရင္းလင့္ - http://www.myastroview.com/2012/12/blog-post_20.html?fb_action_ids=10151383190452053&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%7B%2210151383190452053%22%3A150642405083082%7D&action_type_map=%7B%2210151383190452053%22%3A%22og.likes%22%7D&action_ref_map=%5B%5D

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
မနက္ျဖန္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ မွာ ကမာၻပ်က္ေတာ့မတဲ့။ ရုပ္သံေတြမွာ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ၊ စာအုပ္စာတမ္းေတြမွာ မာယာေတြရဲ႕ ကမာၻပ်က္ကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေတာ္ကီပစ္၊ အာထု၊ ေလပန္း မဆံုးႏုိင္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ၂ဝဝ၉ ေလာက္တည္းကပါပဲ။ အဲဒီ အေျပာေတြ အေဟာေတြထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ ဘဝင္က်မိတဲ့ သေဘာတူ ေက်နပ္အားရမိတဲ့ အယူအဆေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြ စုစည္း တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ မာယာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ျပကၡဒိန္ ၿပီးဆံုးတာနဲ႔ ကမာၻ ပ်က္တာ တျခားစီပါပဲ။ ဆီနဲ႔ေရ၊ န႔ံသာဆီနဲ႔ မစင္ လံုးဝ ကြဲျပားသလို သေကၤတသရုပ္ေဖာ္တဲ့ Symbolism နဲ႔ အရမ္းကာေရာ တုိက္ရုိက္နိမိတ္ အျဖစ္ ေကာက္ယူျခင္းဟာ တမ်ဳိးစီ ကြဲျပားတယ္လို႔ ေျပာပါရေစ။

သမုိင္းထဲက ကမာၻပ်က္ကိန္းမ်ား

၁၉၅၅ ခုႏွစ္၊ ခရစ္စမတ္ အႀကိဳညမွာ ကမာၻႀကီးကို ေရေတြ လႊမ္းၿပီး ပ်က္စီးေတာ့မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ထားတဲ့ The Seekers အမည္ရ အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ဟာ အဲဒီညမွာပဲ ၿဂိဳဟ္သားေတြက ပန္းကန္ျပားပ်ံေတြနဲ႔ လာကယ္လိမ့္မယ္ လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး တစ္ေမွ်ာ္တည္း ေမွ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခရစ္စမတ္ေန႔ မနက္အာရံုသာ တက္လာတယ္။ ဘယ္လို ေရေဘးမွ ေပၚေပါက္မလာတဲ့အတြက္ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဘြားေတာ္ႀကီးက ဘုရားသခင္ဟာ သူတုိ႔အဖြဲ႔ရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြကို ေလးစားတဲ့အေနနဲ႔ ကမာၻကို ကယ္တင္သြားတယ္လို႔ သံေကာင္းဟစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ဟာ အဲဒီေန႔မွာ ကမာၻႀကီး ေရေဘးသင့္ ပ်က္စီးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး အလုပ္ေတြ ထြက္၊ ရွိတာေလးေတြ ေရာင္းထုတ္ၿပီး ေမွ်ာ္ခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

သမၼာက်မ္းစာကို ဂဏန္းသခ်ၤာ လွ်ိဳ႕ဝွက္သေကၤတအျဖစ္ ယံုမွတ္ထားသူ Harold Camping ဆုိတဲ့ အၿငိမ္းစားအင္ဂ်င္နီယာ တစ္ဦးကလည္း ၁၉၉၄၊ စက္တင္ဘာလမွာ ကမာၻပ်က္မယ္လို႔ ေဟာကိန္း ထုတ္ခဲ့ ဖူးပါတယ္။ ေဟာတဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလာေတာ့ သူက ဒါဟာ သုေတသန မျပည့္စံုလို႔ ဆုိၿပီး ယူဆခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက လက္မေလွ်ာ့ပါဘူး။ ၂ဝ၁၁၊ ေမလ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ ကမာၻ ပ်က္မယ္လို႔ ထပ္ ေဟာျပန္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဟာကိန္းအတုိင္း ျဖစ္မလာဘဲ ကမာၻႀကီးက သူ႔ဖာသာ ဆက္လက္ လည္ပတ္ ျဖစ္တည္ေနတဲ့အတြက္ ေအာက္တုိဘာ ၂၁ ရက္ကို ထပ္ေရႊ႕ၿပီး ေဟာကိန္းကို ျပင္ဆင္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္တုိဘာ ၂၁ ရက္မွာလည္း ဘာမွ ထူးမျခားနား ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ဂဏန္းေတြအေပၚ အဓိပၸါယ္ တလြဲေတြ ေကာက္ယူ ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာသြားျပန္ပါတယ္။

၁၉၁ဝ တုန္းကလည္း အဲဒီႏွစ္မွာ ေကာင္းကင္ေပၚက သာမန္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ရတဲ့ ေဟလီၾကယ္တံခြန္ရဲ႕ အၿမီးဖ်ားက အဆိပ္ေငြ႔ေတြေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးလိမ့္မယ္လို႔ ေကာလာဟေတြ ထြက္ခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ေဟလီ ၾကယ္တံခြန္ဟာ ကမာၻဆီ ၇၆ ႏွစ္ၾကာတုိင္း တစ္ေက်ာ့ျပန္ လွည့္လာေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ ေမလ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ ၾကယ္တံခြန္ ကမာၻကို ျဖတ္သန္းတဲ့အခါ အၿမီးဖ်ားက အဆိပ္ေငြ႔ တန္းေတြေၾကာင့္ လူေတြ တသီႀကီး ေသကုန္လိမ့္မယ္ ဆုိတဲ့ ေကာလာဟလေၾကာင့္လည္း အႀကံအဖန္ ေဆးဝါးေတြ၊ မ်က္ႏွာစည္းပုဝါေတြ ေရာင္းေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ၾကယ္ခံခြန္ ျဖတ္သြားေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္တဲ့အခါ ကံေကာင္းလို႔ မေသသူမ်ား အျဖစ္ တခ်ဳိ႕ေတြက ေပ်ာ္ပႊဲရႊင္ပြဲေတာင္ လုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။

၁၉၉၇ တုန္းကဆုိရင္ ဂ်ပန္က တုိက်ဳိေျမေအာက္ ရထားလိုင္းမွာ အဆိပ္ေငြ႔နဲ႔ တုိက္ခုိက္ခဲ့တဲ့ (ကမာၻပ်က္မယ္) ဆုိတဲ့ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ဂုိဏ္း၊ ေနာက္တစ္ခါ ေဟးေဘာ့ဂ္ ၾကယ္တံခြန္ ေပၚလာခ်ိန္မွာ အရူးထၿပီး ကိုယ့္ဖာသာ သတ္ေသၾကတဲ့ Heaven's Gate အဖြဲ႔ စတဲ့ ကမာၻပ်က္ကိန္း ခေရဇီေတြကိုလည္း သမုိင္းမွာ ျပန္လွန္ၾကည့္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ အနီးဆံုး ဆုိရရင္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္က Y2K ဆုိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာထဲက ဂဏန္းေတြကိစၥဟာ ယံုၾကည္လြဲမွား အစြန္းေရာက္သူမ်ား ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ကမာၻပ်က္ကိန္းအျဖစ္ ေရပန္းစားခဲ့လို႔ တတ္ကြၽမ္းနားလည္သူေတြက မနည္းကို ရွင္းျပခဲ့ရပါတယ္။

၂ဝ၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁

သမုိင္းထဲက ကမာၻပ်က္ကိန္းေတြ အလီလီ ဂြမ္းခဲ့သလို လာမယ့္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ကမာၻပ်က္ကိန္းကေရာ အလြဲႀကီး လြဲဖုိ႔ ရိွေနပါသလား။ မာယာျပကၡဒိန္ အဆံုးသတ္လို႔ ကမာၻလည္း ကိစၥေခ်ာမယ္လို႔ ယူဆသူေတြ အေၾကာင္းကိုေတာ့ မီဒီယာေတြမွာ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ေတာင္ေပၚ တက္ေျပးမယ့္သူ၊ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဝင္ေအာင္း ေနမယ့္ သူေတြ၊ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး အသံုးအေဆာင္ေတြ ဝယ္စုေနသူေတြ စသျဖင့္ မ်ဳိးစံု ျမင္ေတြ႔ေန ရပါတယ္။ ေတာ္ေသးတာက ျမန္မာျပည္မွာ အဲလို ျပင္ဆင္ေနသူေတြ ကိုယ္လက္လွမ္းမီ သေလာက္ မေတြ႔ျမင္ရေသးပါဘူး။ ရွိရင္လည္း သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ သူ႔အျမင္နဲ႔သူ လုပ္တာမုိ႔ ဘာမွ ေျပာစရာ မရွိပါ။

တစ္ကမာၻလံုးက အာကာသသိပၸံ ပညာရွင္ေတြနည္းတူ ေဗဒင္နကၡတ္ဆရာအေပါင္းကလည္း မာယာျပကၡဒိန္ ၿပီးဆံုးေပမယ့္ ကမာၻနိဂံုးခ်ဳပ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ အတိအလင္း ေၾကျငာ ေျပာဆုိထားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ မွာေတာ့ ဟိုတေလာကတင္ ဆရာစံဇာဏီဘုိနဲ႔ မင္းခုိက္စုိးစန္ တုိ႔က ရုပ္သံလုိင္းတစ္ခုမွာ ေဆြးေႏြးခန္းပံုစံနဲ႔ တင္ဆက္သြားပါေသးတယ္။ မာယာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ထုတ္ေဝတဲ့ စာအုပ္ စာတမ္း တခ်ဳိ႕ကိုလည္း ဆုိင္ေတြမွာ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း တတ္သိ နားလည္သူေတြ ေရးသားတဲ့ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြ စုေဆာင္း ဖတ္ရႈ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီမွာ ေနာက္ဆံုးအႏွစ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ ၂ဝ၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘာသြားေတြ႔သလဲ ဆုိေတာ့ ရုပ္ရွင္ေတြ ရုိက္ျပသလို၊ အယူသည္းသူေတြ လန္႔ျဖန္႔ေနသလို အဲဒီေန႔မွာ ကမာၻႀကီး ပ်က္စီးမ သြားႏုိင္ေပမယ့္ အဲဒီေန႔က စလို႔ အထူးသျဖင့္ ၂ဝ၁၂ အကုန္ ၂ဝ၁၃ အတြင္းမွာ မႀကံဳစဖူး ထူးကဲျပင္းထန္တဲ့ သဘာဝေဘးမ်ဳိးစံုေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ ႀကံဳေတြ႔ရဖုိ႔ ရွိတယ္လုိ႔ ပညာရွင္ေတြက ေရးသား ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ၂ဝ၁၂ ေဟာကိန္းအေၾကာင္း ေရးသားတင္ဆက္ခဲ့သူေတြထဲက တစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ ဆရာႏ်ဴမန္ရဲ႕ (၂၁.၁၂.၂ဝ၁၂ သို႔မဟုတ္ စၾကာဝဠာတြင္ ထူးျခားမည့္ေန႔) စာအုပ္ပါ အခ်က္တခ်ဳိ႕ကုိ ထုတ္ႏုတ္ ေဖာ္ျပ လိုပါတယ္။

(ေသာၾကာႏွင့္ တနဂၤေႏြ ၿဂိဳဟ္ ၂ လံုး ေနာက္ဆံုး ပူးခဲ့ေသာ ကာလမွာ ဇြန္လ ၈ ရက္၊ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္က ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လူသိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးခဲ့ရသည့္ ဆူနာမီ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ေန႔မွာ ဒီဇင္ဘာ ၂၆၊ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ ျဖစ္ကာ ၎တို႔ ႏွစ္လံုး ပူးခဲ့ၿပီးေနာက္ စုစုေပါင္း ၆ လ၊ ၁၈ ရက္အၾကာတြင္ ျဖစ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၂ဝ၁၂ တြင္ ၾကည့္ပါက ဇြန္လ ၆ ရက္မွ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္အၾကား ကာလမွာ ၆ လ၊ ၁၅ ရက္ ျဖစ္ေနသည္ကို သတိျပဳမိပါသည္။)

ဆုိလိုတာက ၂ဝဝ၄ ဆူနာမီ ျဖစ္ခဲ့တုန္းက အဲဒီႏွစ္ ဇြန္လမွာ ေသာၾကာၿဂိဳဟ္က ေနကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီ ျဖတ္သန္းတဲ့ ေန႔နဲ႔ ဆူနာမီ ျဖစ္ပြားရာ ေန႔တုိ႔ အကြာအေဝးရယ္၊ လက္ရွိ ၂ဝ၁၂ မွာ ေသာၾကာ ေနကို ျဖတ္သြားခဲ့တဲ့ ေန႔နဲ႔ မာယာျပကၡဒိန္ ေနာက္ဆံုးေန႔က အကြာအေဝးရယ္ဟာ ထပ္တူနီးပါး ဆင္ေနတာကို ရည္ညႊန္းတာပါ။

ဒီအခ်က္က ကြၽန္ေတာ္ အင္မတန္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ အခ်က္ပါ။ ကိန္းဂဏန္းေတြရဲ႕ ဆင္တူထပ္ကိန္းေက်ာ့လာတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလို ခံစားမိတာပါ။ ျမန္မာ့ရုိးရာ ေဗဒင္ႏွင့္ နကၡတ္ဆိုဒ္က ဆရာေဇယ်ာေမာင္ကလည္း ဒါနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ၁၂. ဝ၁. ၂ဝ၁ဝ Vs ၂၁. ၁၂. ၂ဝ၁၂ ဆုိၿပီး ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးဖူးပါတယ္။ ေတြးေတာ ခ်င့္ခ်ိန္စရာ အျမင္ေတြမို႔ ေလ့လာၾကည့္ေစလိုပါတယ္။
ျမန္မာစာနယ္ဇင္းမ်ားနဲ႔ Skynet ရုပ္သံမွာ ေနရာ အေတာ္ရေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ နကၡတ္ပညာရွင္မ်ားအသင္း ဥကၠ႒ ဦးေဇယ်ာကုိက Planet X ဆုိတဲ့ နီဘီရူၿဂိဳဟ္ႀကီး ကမာၻကို ဝင္ေဆာင့္ဖုိ႔ ဆုိတာ ခုထိ ေကာင္းကင္မွာ မျမင္ရေသးလို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ နဂါးေငြ႔တန္းဗဟုိခ်က္နဲ႔ ကမာၻ တစ္တန္းတည္း က်တာကလည္း ႏွစ္တုိင္း ဇြန္နဲ႔ ဒီဇင္ဘာလေတြမွာ ျဖစ္ေနက်မို႔ မထူးျခားေၾကာင္း ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေျပာထားပါတယ္။

( ၂ဝ၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္တည္းက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ နကၡတ္သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ႀကီးတစ္ခုအျဖစ္ ထည့္စဥ္းစားတဲ့ အေၾကာင္း ကိစၥလည္း မရွိဘူး။ အခုခ်ိန္ထိလည္း အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာဖီလင္မွ မရွိဘူး။ ) လို႔ ဦးေဇယ်ာကိုက ခပ္ျပတ္ျပတ္ ေျပာပါတယ္။ ဆရာစံဇာဏီဘုိကလည္း ( ကမာၻႀကီး ေၾကပ်က္သြားတာတုိ႔ မရွိပါဘူး။ ေျပာင္းလဲဥြားတာ ေျပာတာ။ မာယာ ျပကၡဒိန္ႀကီး ေျပာင္းလဲသြားသလို အသစ္ေတြ ေပၚမယ္။) လို႔ သံုးသပ္ပါတယ္။ အေဟာင္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းလို႔ အယူအဆသစ္၊ အေတြးအေခၚသစ္၊ ကမာၻသစ္တစ္ခုဆီ ဦးတည္တဲ့ သေဘာမ်ဳိး သူက ေျပာပါတယ္။

ေဟာကိန္းေတြ အျမင္ေတြ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကုိ စုစည္းၾကည့္တဲ့အခါ မာယာျပကၡဒိန္ ၿပီးဆံုးလို႔ မနက္ျဖန္ ကမာၻပ်က္မယ္ ဆုိတာကုိ ယံုၾကည္ရေလာက္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ပညာရွင္ အေပါင္းက ျငင္းဆုိထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔အလြန္ ၂ဝ၁၃ နဲ႔ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ကမာၻႀကီးဟာ သဘာဝေဘးမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဆက္လက္ ရင္ဆုိင္တုိး ရမယ္ လို႔ေတာ့ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ အေကာင္းျမင္၊ အျပဳသေဘာ ေျပာရ ရင္ေတာ့ မနက္ျဖန္ဟာ စိတ္သစ္၊ လူသစ္၊ ကမာၻသစ္ဆီ အတူတကြ ခ်ီတက္ၾကရမယ့္ မွတ္တုိင္ေန႔လို႔ ေျပာရမွာပါ။

တကယ္လို႔မ်ား မနက္ျဖန္မွာ ပညာရွင္ေတြ ယတိျပတ္ ျငင္းဆုိထားတာနဲ႔ တျခားစီ ျဖစ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ထဲကလုိ ရုတ္တရက္ ကမာၻပ်က္ၿပီေဟ့ ဆုိရင္ေတာ့ ရင္ေကာ့ၿပီး အေသခံလိုက္ရံုပါပဲ။ ေသျခင္းအတြက္ အာမခံ လက္မွတ္လို ျဖစ္ေနတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြလည္း ကြၽန္ေတာ္ မ်ားမ်ားစားစား လုပ္မထားပါဘူး။ လူတကာ ေၾကာက္တဲ့ အကုသိုလ္ေတြနဲ႔လည္း ယခုတုိင္ ပတ္သက္ ယွက္ႏြယ္ေနဆဲပါ။ အဲဒီေတာ့ ေခ်ာ္ရည္ပူေတြ လာမလား၊ ဆူနာမီလိႈင္းေတြ ဝင္မလား။ ငလ်င္ထဲ ပါသြားမလား။ ေရထဲ နစ္ျမဳပ္ သြားမလား။ ႀကိဳက္တာ လာထားပါပဲလို႔ ေျပာရင္း ဒီစာစုကုိ နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။

မူရင္းလင့္ - http://www.myastroview.com/2012/12/blog-post_20.html?fb_action_ids=10151383190452053&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%7B%2210151383190452053%22%3A150642405083082%7D&action_type_map=%7B%2210151383190452053%22%3A%22og.likes%22%7D&action_ref_map=%5B%5D

သပိတ္က်င္းျမဳိ ့အနီး ငလွ်င္ထပ္မံလႈပ္ခတ္



ယေန႔(ဒီဇင္ဘာ ၂၀ ရက္) မြန္းလြဲ ၁၂ နာရီ ၂၄ မိနစ္ ၅၆ စကၠန္႔တြင္ မႏၱေလး ေျမငလ်င္ စခန္းမွ ေျမာက္ဘက္ ၆၈ မိုင္အကြာ သပိတ္က်င္း
ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ၅ မုိင္အကြာ ေနရာကို ဗဟုိျပဳ၍ အင္အားရစ္ခ်္ တာစေကး ၄ ဒသမ ၆ အဆင့္ရွိ အင္အား အနည္းငယ္ရွိေသာ ေျမငလ်င္
တစ္ခု လႈပ္ရွား သြားေၾကာင္း မႏၱေလး ေျမငလ်င္သတင္းဌာနမွ သတင္း
ထုတ္ျပန္သည္။

အဆုိပါ ငလ်င္ငယ္မွာ သပိတ္က်င္းေျမငလ်င္ႀကီး၏ ေနာက္ဆက္တြဲ
ေျမငလ်င္ျဖစ္ၿပီး ႏုိ၀င္ဘာ ၁၁ ရက္ နံနက္တြင္ အင္အားျပင္းထန္စြာ လႈပ္ခတ္ခဲ့ေသာ သပိတ္က်င္းေျမငလ်င္ လႈပ္အၿပီး ေနာက္ဆက္တြဲေျမငလ်င္
လႈပ္ခဲ့ေသာ အႀကိမ္ေရ ၄၀ နီးပါးရွိၿပီးျဖစ္သည္။

ဒီဇင္ဘာ ၁၇ ရက္ နံနက္ ၈ နာရီ ၂ မိနစ္ေက်ာ္တြင္လည္း ေနျပည္ေတာ္
အေနာက္ေတာင္ဘက္ မိုင္ ၃၀ ခန္႔အကြာကို ဗဟိုျပဳ၍ ၄ ဒသမ ၅ အဆင့္ရွိ အင္အားအသင့္အတင့္ရွိ ေျမငလ်င္တစ္ခု လႈပ္ခဲ့သည္။

7Day News Journal

မိမိအသည္းတစ္ဝက္ကို သမီးငယ္အား လွဴဒါန္းသည့္ မိခင္



Imogen ဆိုတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ အသက္ကိုးပတ္ အရြယ္ခန္႔မွစၿပီး
Biliary Atresia ေရာဂါရွိတယ္လို႔ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။
သည္းေျချြပန္မပါဘဲ ေမြးလာတဲ့ ကေလးျဖစ္ၿပီး အစာထဲမွ အဆီကို ၿဖိဳခြဲဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနပါ။
ဒါေၾကာင့္ အသည္းက အလုပ္ အလြန္လုပ္ရၿပီး အသည္းမွာ သည္းေျခရည္ေတြ စုေဆာင္းမႈ ရွိေနကာ
ေသဆံုးႏိုင္တာေၾကာင့္ အသည္းအစားထိုး ကုသမႈခံယူဖို႔ ငါးလခန္႔ ေစာင့္ဆိုင္းေနစဥ္အတြင္း
အသက္ကယ္ဖို႔ အေရးေပၚ အေျခအေန ျဖစ္လာတဲ့အတြက္ မိခင္ျဖစ္သူက
သူမရဲ႕ အသည္းတစ္ဝက္ကို အစားထိုးေပးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။



အင္မိုဂန္ ၁၁ လအရြယ္မွာ အသည္းအစားထိုးဖို႔ မိခင္နဲ႔ကေလးဟာ ေဆး႐ံု တစ္ခုစီမွာ
ခြဲစိတ္မႈ ခံယူတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ မိခင္ ခ်ဲေလာ့ရဲ႕ အသည္းအစိတ္အပိုင္း တခ်ိဳ႕ကို
Queen Elizabeth ေဆး႐ံုမွာ ကိုးနာရီၾကာေအာင္ ခြဲစိတ္ၿပီး ထုတ္ယူကာ
ဘာမင္ဟန္ ကေလးေဆး႐ံုမွ အင္မိုဂန္ကို အစားထိုး ကုသဖို႔ ေပးခဲ့ပါတယ္။
အသည္းရဲ႕ ျပန္လည္ ျပဳျပင္ႏိုင္စြမ္းေၾကာင့္ သမီးငယ္ကို ေပးခဲ့တဲ့ ခ်ဲေလာ့ရဲ႕ အသည္း ဘယ္ဘက္ျခမ္းဟာ
ပံုမွန္အရြယ္အတိုင္း ႀကီးထြားလာၿပီး မိခင္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ညာဘက္ ျခမ္းမွာလည္း
ပံုမွန္အသည္း အရြယ္အစားအတိုင္း ျပန္လည္ေကာင္း မြန္သြားပါတယ္။
ခြဲစိတ္ကုသမႈခံယူၿပီး ေျခာက္ရက္အၾကာမွာမွ မိခင္ဟာ သူမရဲ႕သမီးကို ေတြ႕ခြင့္ရရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။


From:yoyarlay

ျမန္မာ့သမုိငး္မွာဘုရင္ကုိတရားစြဲခဲ့ဘူးတဲ့ေတာင္သူေတြရွိခဲ့ဘူးတယ္။


သက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္စနစ္မွာ သာမန္ ေတာင္သူလယ္သမားေတြက ရွင္ဘုရင္ကို တရားျပန္စြဲျပီးတဲ့ ကိစၥေတြ ျဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္ဆိုတာ ယံုႏိုင္စရာေတာင္ မရွိဘူးဗ်ာ။ ဘိုးေတာ္ဘုရား (ဦး၀ိုင္း) လက္ထက္မွာ ျဖစ္ခဲ့တာ။ တစ္ရက္ လႊတ္ေတာ္မွာ ၀န္ၾကီးစံုညီ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတုနး္ ရတနာသိခၤက လယ္သမားၾကီးေတြ ေရာက္လာၾကသတဲ့။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီလယ္သမားၾကီးေတြဟာ အေလာင္းမင္းတရားၾကီး ဦးေအာင္ေဇယ်ရဲ႔ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြျဖစ္ေပမယ့္ မင္းစိုးရာဇာလို မေနခ်င္လို႔ ေတာင္သူၾကီးအလုပ္ပဲ ျပန္လုပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြပဲ။ ဘိုးေတာ္ဘုရား နန္းတက္ျပီးေတာ့ သူပိုင္တဲ့လယ္ေတြကို ေရႊၾကိဳးတားသတဲ့။ အဲဒီလိုေရႊၾကိဳးတားျပီး နယ္နိမိတ္ပိုင္းျခားသတ္မွတ္တဲ့အခါ ခ်ိဳင့္ေတြ၊ လွ်ိဳေတြ၊ ဂမူေတြ ရွိေနလို႔ သူပိုင္လယ္ကြက္အျပင္ နီးစပ္ရာ လယ္ကြက္ေတြကိုပါ ထည့္ျပီး ပိုင္းျဖတ္ ေရႊၾကိဳးသတ္မွတ္ ၾကတဲ့အခါ ေဒသခံ ေတာင္သူေတြရဲ႔ လယ္ကြက္ေတြပါ ဘုရင္ပိုင္လယ္ကြက္ျဖစ္ကုန္ေလေတာ့ အဲဒီလယ္သမား ၾကီးေတြက ဘုရင္ကို ျပန္တရားစြဲဖို႔ လႊတ္ေတာ္ေရာက္လာၾကတာ။ (ဒီေနရာမွာ အေလာင္းမင္းတရားၾကီး ရဲ႔ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္လယ္သမားေတြ ျဖစ္ေနေပမယ့္ အေလာင္းမင္းတရားၾကီး လြန္ျပီး ၾကားထဲ မွာ ေနာင္ေတာ္ၾကီးမင္း၊ ဆင္ျဖဴရွင္မင္း၊ စဥ့္ကူးမင္း နဲ႔ ေဖာင္ကားစားေမာင္ေမာင္ (သူကေတာ့ ၇ရက္ပဲ ဘုရင္ ျဖစ္လိုက္တာ) တို႔ ဘုရင္လုပ္ျပီးမွ ဘိုးေတာ္ဘုရားက ဘုရင္ျဖစ္ရတာ ဆိုေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း လည္း ၾကာလွျပီ။ ျပီးေတာ့ ဆင္ျဖဴရွင္ လက္ထက္မွာ သားေတာ္ စဥ့္ကူးမင္းတို႔ကို မင္းေျမွာက္ေတာ့ မင္းညီမင္းသားအခ်င္းခ်င္းေတာင္ အရာခ်၊ ဖမ္းဆီးတဲ့ကိစၥေတြျဖစ္ခဲ့တာ ဆိုေတာ့ တရားစြဲရဲတဲ့ လယ္သမားၾကီးေတြဟာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ျဖစ္ေပမယ့္ ဘုရင့္ အမိန္႔ အေၾကာင္းမေရြးတာေၾကာင့္ ဘုရင္ကို တရားစြဲရဲတဲ့ အေတာ္ကို ဇ ျပင္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြပဲဗ်)
ဒီအမွဳကို ဘယ္လႊတ္ေတာ္ကမွ လက္မခံရဲေပမယ့္ အမတ္ၾကီး ဦးေပၚဦး က လက္ခံလုိက္ပါတယ္။ ဘိုးေတာ္ဘုရားကို ဆင့္ေခၚပါတယ္။ ပထမရက္ခ်ိန္း ဘုရင္က မလာဘူး။ ဒုတိယရက္ခ်ိန္းကမွ လာတာ။ အမွဳကို တရားစားရိတ္အတြက္ ဘုရင္က က်ခံေပးဖို႔ ဆံုးျဖတ္ေပးလိုက္ပါသတဲ့။ (ညိဳျမ၊ ကုန္းေဘာင္ရွာပံုေတာ္ စာ ၁၀၃-၁၀၅)
ခုေခတ္လယ္သမားေတြေတာင္ ဒီမိုကေရစီ မုိးထဲေရထဲမွာ အဆာငတ္ခံတဲ့သူက ခံ.. အဖမ္းခံတဲ့သူ ခံ.. ဆႏၵျပတာေတာင္ မရဲတရဲ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ့ သမိုင္းမွာ ဒါမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ (ခုမွ သတိထားမိတဲ့) ကြ်န္ေတာ့ အတြက္ေတာ့ အံ့ၾသဘနန္း ျဖစ္ရပါတယ္။
 credit to ကုိေက်ာ္သူရွိန္
စာေပေ၀မွ်သူ(ေမာ္နီကာ)

ကမၻာတစ္လႊားမွ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဥပေဒအခ်ိဳ

ကမၻာတစ္လႊားမွ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဥပေဒအခ်ိဳ ႔

- အုိဟီးအိုး (အေမရိကန္) တြင္ လိုင္စင္မရွိပဲ ၾကြက္သတ္ပါက ရာဇဝတ္မွု ေျမာက္သည္။

- အစၥေရးတြင္ လိုင္စင္မရွိပဲ စက္ဘီး မစီးရ။


- ဆြစ္ဇာလန္တြင္ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ား အမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ လက္ဆြဲခြင့္ မျပဳ။

- စကၤာပူက အမ်ားပိုင္ေနရာမ်ားတြင္း ေဆးလိပ္၊ဆီကရက္ ေသာက္သံုးခြင့္ မျပဳ။


- တကၠဆက္ တြင္ သူတစ္ပါးႏြားမွ ႏုိ႔ထုတ္ပါက ရာဇဝတ္မွုေျမာက္သည္။


- ျပင္သစ္တြင္ ရထားဘူတာတြင္ နမ္းပါက ရာဇဝတ္မွုေျမာက္သည္။


- တရုတ္ျပည္တြင္ ကေလးတစ္ေယာက္သာေမြးခြင့္ရွိ၊ ပိုေမြးပါက အခြန္ေဆာင္ရ။



- ေဆာ္ဒီအာေရဗ်ိယ တြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ယာဥ္ေမာင္းခြင့္မျပဳ။

- ေဆာ္ဒီ အာေရဗ်ိယတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မဲေပးခြင့္ မရွိ။


- ဆြီဒင္တြင္ အစိုးရခြင့္မျပဳပဲ အိမ္ေဆး ျပင္သုတ္ခြင့္ မရွိ။


- စကၤာပူတြင္ သြားဖံုးေရာင္းခ်ခြင့္ကို ဥပေဒျဖင္ ကန႔္သတ္ထား။


- ဆြစ္ဇာလန္တြင္ ည ၁၀ နာရီေနာက္ပိုင္း အိမ္သာေဆးပါက ရာဇဝတ္မွု ေျမာက္သည္။

International news for myanmar

မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ ေက်ာင္းသားမ်ား ၾကက္ဆူသီးစားမိ၍ ေဆး႐ုံတင္ထားရ


........................................................................................
2012-12-20

ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕နယ္ နမၼတီးေဒသ မရမ္းေက်းရြာ အထက္တန္းေက်ာင္းက ပထမတန္းနဲ႔ ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသား အေယာက္ ၂၀ ေက်ာ္ဟာ ဒီကေန႔လည္ ၁၂ နာရီ ေန႔လည္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းေရွ႕မွာစိုက္ထားတဲ့ ၾကက္ဆူသီး မ်ားကို စားမိတဲ့အတြက္ မူးေဝေအာ့အန္ၿပီး နမၼတီး တိုက္နယ္ေဆး႐ံု မွာ ေဆးကုသေပးေနရတယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။

အသက္ ၇ ႏွစ္နဲ႔ ၈ ႏွစ္အရြယ္ ေက်ာင္းသားငယ္ေတြ အဲသလို ေဆးရံုတင္လိုက္ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မရမ္းေက်းရြားမွာေနထိုင္သူ တစ္ဦးက RFA ကို အခုလိုေျပာပါတယ္။

" ေက်ာင္းထဲမွာစုိက္ထားတဲ့ ၾကက္ဆူသီးစားမိလုိ႔ အဆိပ္ျဖစ္ၿပီး တုိက္နယ္ေဆး႐ုံမွာ တင္ထားရတယ္၊ ေမ့ေနတဲ့သူ သုံးေယာက္၊ ေလးေယာက္ေလာက္ပါတယ္၊ အကုန္လုံးက ေခါင္းမေထာင္ႏုိင္ပဲေလးေနၾကတယ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေနာက္ကေနလုိက္သြားတယ္"

ေက်ာင္းသားငယ္မ်ားရဲ႕ လက္ရွိအေျခအေနေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ နမၼတီးတိုက္နယ္ ဆရာဝန္ႀကီး ဦးေအာင္ႏိုင္ဝင္းက ဒီလိုရွင္းျပပါတယ္။

" ေလာေလာဆယ္ေဆး႐ုံးတင္ထားရတာ ၂၄ ေယာက္ရွိတယ္၊ အေျခအေနေကာင္းပါတယ္၊ ၾကက္ဆူသီးစားမိလုိ႔ မူးမယ္၊အန္မယ္ သူ႔လကၡဏာက၊ အေျခအေနကုိေစာင့္ၾကည့္ရမွာေပါ့"

ေဆးရံုတင္ထားရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကို နမၼတီးၿမိဳ႕က ကုသိုလ္ျဖစ္လူမႈကူညီေရး အသင္းကေနၿပီး ကူညီေပးဖို႔စီစဥ္ေနတယ္လို႔ အဲ့ဒီအသင္းက ဦးဝင္းဘိုက ေျပာပါတယ္။

မရမ္းအထက္တန္းေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ ၾကက္ဆူပင္ေတြဟာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္က ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ မစိုက္မေနရ စိုက္ခိုင္းခ်ိန္တုန္းက စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့အပင္ေတြလို႔ ေဒသခံေတြကဆိုပါတယ္။
မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ ေက်ာင္းသားမ်ား ၾကက္ဆူသီးစားမိ၍ ေဆး႐ုံတင္ထားရ ........................................................................................ 2012-12-20 ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕နယ္ နမၼတီးေဒသ မရမ္းေက်းရြာ အထက္တန္းေက်ာင္းက ပထမတန္းနဲ႔ ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသား အေယာက္ ၂၀ ေက်ာ္ဟာ ဒီကေန႔လည္ ၁၂ နာရီ ေန႔လည္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းေရွ႕မွာစိုက္ထားတဲ့ ၾကက္ဆူသီး မ်ားကို စားမိတဲ့အတြက္ မူးေဝေအာ့အန္ၿပီး နမၼတီး တိုက္နယ္ေဆး႐ံု မွာ ေဆးကုသေပးေနရတယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။ အသက္ ၇ ႏွစ္နဲ႔ ၈ ႏွစ္အရြယ္ ေက်ာင္းသားငယ္ေတြ အဲသလို ေဆးရံုတင္လိုက္ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မရမ္းေက်းရြားမွာေနထိုင္သူ တစ္ဦးက RFA ကို အခုလိုေျပာပါတယ္။ " ေက်ာင္းထဲမွာစုိက္ထားတဲ့ ၾကက္ဆူသီးစားမိလုိ႔ အဆိပ္ျဖစ္ၿပီး တုိက္နယ္ေဆး႐ုံမွာ တင္ထားရတယ္၊ ေမ့ေနတဲ့သူ သုံးေယာက္၊ ေလးေယာက္ေလာက္ပါတယ္၊ အကုန္လုံးက ေခါင္းမေထာင္ႏုိင္ပဲေလးေနၾကတယ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေနာက္ကေနလုိက္သြားတယ္" ေက်ာင္းသားငယ္မ်ားရဲ႕ လက္ရွိအေျခအေနေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ နမၼတီးတိုက္နယ္ ဆရာဝန္ႀကီး ဦးေအာင္ႏိုင္ဝင္းက ဒီလိုရွင္းျပပါတယ္။ " ေလာေလာဆယ္ေဆး႐ုံးတင္ထားရတာ ၂၄ ေယာက္ရွိတယ္၊ အေျခအေနေကာင္းပါတယ္၊ ၾကက္ဆူသီးစားမိလုိ႔ မူးမယ္၊အန္မယ္ သူ႔လကၡဏာက၊ အေျခအေနကုိေစာင့္ၾကည့္ရမွာေပါ့" ေဆးရံုတင္ထားရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကို နမၼတီးၿမိဳ႕က ကုသိုလ္ျဖစ္လူမႈကူညီေရး အသင္းကေနၿပီး ကူညီေပးဖို႔စီစဥ္ေနတယ္လို႔ အဲ့ဒီအသင္းက ဦးဝင္းဘိုက ေျပာပါတယ္။ မရမ္းအထက္တန္းေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ ၾကက္ဆူပင္ေတြဟာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္က ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ မစိုက္မေနရ စိုက္ခိုင္းခ်ိန္တုန္းက စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့အပင္ေတြလို႔ ေဒသခံေတြကဆိုပါတယ္။
credit to
ရိုမီယိုရဲ. ဒုတိယေျမာက္
သတို.သမီး

ေရေသာက္ရန္ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္


ေရဟာ လူ႔က်န္းမာေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳမွန္း၊ အဓိကလိုအပ္မွန္း သိၾကေပမယ့္ အခ်ိန္မွန္၊ ပမာဏ မွန္မွန္ ေသာက္သံုးမွသာ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေကာင္းက်ိဳးေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရေသာက္ရန္ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္မ်ားကေတာ့ ေအာက္ပါ
အတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၁။ မနက္ အိပ္ယာထခ်ိန္

ဖန္ခြက္ တစ္ခြက္ သုိ႔မဟုတ္ ၂ ခြက္ စာ ေရေသာက္သံုးျခင္း ျဖင့္ ေသြးလည္ ပတ္မွုကို ျမင့္တင္ေပးျခင္း၊ ေသြး ေစးပ်စ္မွု ေလ်ာ့ခ်ေပးျခင္း၊ ကိုယ္တြင္း အူလမ္းေၾကာင္းမ်ား သန္႔ရွင္း၍ ပိုမို သန္မာေစျခင္း တို႔ကို ျဖစ္ေစပါတယ္။

၂။ အစားမစားမီွ

အစားမစားမွီ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္မွာ ေရဖန္ခြက္ တစ္ခြက္ ေသာက္သံုး သင့္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ယင္းသို႔ေသာက္သံုးျခင္းျဖင့္ အစာေခ် စနစ္ကို ပိုမို အသက္၀င္ေစျပီး အာဟာရမ်ားအား ပိုမုိဆုပ္ယူေပးႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၃။ အစားစားျပီး

အမွန္ေတာ့ အစားစားျပီးခ်င္း ေရေသာက္ျခင္းကို ေဆးပညာရွင္မ်ားက အားမေပးပါဘူး။ အစားစားျပီး တစ္နာရီခြဲ အတြင္း ေရေသာက္ရင္ ယင္းေရဟာ မိမိရဲ ႔ အစာေခ်စနစ္ကို အေႏွာက့္အယွက္ေပးႏိုင္ လို႔ ျဖစ္ပါ တယ္။

၄။ ညေနအခ်ိန္

ညေန ၂ နာရီ ကေန ၃ နာရီၾကားမွာ ေရ ၁ခြက္ သုိ႔မဟုတ္၂ ခြက္ေလာက္ ေသာက္သင့္တယ္ လို႔ ဆုိပါတယ္။ တစ္မနက္လံုး လူပင္ပန္း သမွ်၊ စိတ္ပင္ပန္းသမွ်ကုိ ယင္းအခ်ိန္ ေရေသာက္ျခင္းျဖင့္ ျပန္ လည္လန္း ဆန္းေစပါတယ္။

၅။ ညအိပ္ယာ၀င္ခါနီး

ည အိပ္ယာ၀င္ခါနီးဆုိတာ မအိပ္ခင္ တစ္နာရီ ျဖစ္ပါတယ္။ ညအိပ္တဲ့ခါ ကိုယ္တြင္းမွာ အစာခ်က္လုပ္ငန္းနဲ႔ အျခားေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား အတြက္ ေရလိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိပ္ယာမ၀င္ခင္ ေရေသာက္ႏိုင္ သေလာက္ အတန္သင့္ ေသာက္ထားျခင္းျဖင့္ အစာေခ်စနစ္ေရာ၊ ကိုယ္တြင္း လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကိုေရာ ပံုမွန္အတိုင္း က်န္းမာစြာ လည္ပတ္ေစ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ခြ်င္းခ်က္- ရာသီဥတုပူအိုက္တဲ့အခါ ေခြ်းအထြက္ လြန္တဲ့အတြက္၊ ေခြ်း အထြက္ မ်ားတဲ့အတြက္ တစ္ခါတစ္ေလက် ရင္ ေရအရမ္းဆာတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က် ဘာမွ သတ္မွတ္မေနေတာ့ပဲ ေရအငတ္ေျပ ဖုိ႔အတြက္ ေသာက္သံုးဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေရဆာေနတုန္း အခ်ိဳရည္ ေသာက္သံုးျခင္း ထက္ ေရေသာက္သံုးျခင္းကသာ က်န္းမာေရး အတြက္ ပိုမို သင့္ေလ်ာ္ ေကာင္းမြန္းပါတယ္။

အထက္အပါအတိုင္း စနစ္မွန္၊ ပမာဏ မွန္ ေရေသာက္သံုးမယ္ ဆုိရင္ လူ႔က်န္းမာေရးအတြက္ မ်ားစြာ အက်ိဳးထူးေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
---
Ref: medic facts
International news for myanmar

သားႏွင့္ကား (ျဖစ္ရပ္မွန္၀တၳဳေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ နည္းနည္းရွည္တဲ့အတြက္ စိတ္ရွည္ၿပီး သည္းခံဖတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္)



“ဂြပ္”
ေအာက္ခံခြက္ထဲသုိ႔ ဖုန္းကို ေဆာင့္ခ်လုိက္ေသာအသံက ေဆာင့္ေအာင့္ထြက္သြားသည္။
ထုိအသံႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ ထြက္လာေသာ ေတာက္ေခါက္သံမွာလည္း တစ္ခန္းလုံး
တုန္ဟည္းသြားသည္ဟု ထင္ရသည္။
စာၾကည့္ေနေသာ တစ္တန္းေက်ာင္းသားေလး “ၿဖိဳးေ၀” သည္ပင္ လန္႔သြားသျဖင့္
စာကုိမၾကည့္ဘဲ ဖခင္ကုိ လွမ္းၾကည့္လုိက္မိသည္။
ဦးျမင့္စိန္ မေက်မနပ္ႏွင့္ အံကုိ တင္းတင္းႀကိတ္လုိက္မိသည္။
ဒီေခတ္က လူေတြဟာ ကတိသစၥာ မရွိၾကေတာ့ပါလား။ ညေနကမွ ႏႈတ္ျဖင့္
ကတိျပဳခဲ့ေသာလုပ္ငန္းသည္ ည (၉) နာရီမွာ ပ်က္သြားေလၿပီ။ က်ပ္သိန္း (၁၅၀၀) ျဖင့္
စကားေျပာၿပီးသားလုပ္ငန္းကုိ ယခုည (၉) နာရီက်မွ သိန္း (၁၃၀၀) ျဖင့္ လာၿပီး
ေစ်းဆစ္ေနသည္။
ဦးျမင့္စိန္၏ကန္ထ႐ုိက္ဘ၀တစ္ခု
လံုးတြင္ မဟုတ္တာ မလုပ္ခဲ့မွန္း သိပါလ်က္ ယခုလုိ
တင္စီးျခင္းမ်ဳိးကုိ မည္သုိ႔မွ် သည္းမခံႏုိင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း
ေစ်းေလွ်ာ့မေပးဘဲ လုပ္ငန္းကုိ ဖ်က္လုိက္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ေပါေခ်ာင္ မေကာင္း
ကန္ထ႐ုိက္တစ္ေယာက္က ပစၥည္း၊ ၀ိတ္အားေတြ ေလွ်ာ့ၿပီး သူ႔အလုပ္ကုိ
၀င္ၿပီးလုၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဦးျမင့္စိန္ ေျပးမၾကည့္ဘဲ သိသည္။
ႏွစ္အတန္ၾကာက ေျမာက္ဒဂုံတြင္ အတန္းေက်ာင္းႀကီးတစ္ေက်ာင္း ၿပိဳက်သည္ကုိ
အမွတ္ရေနသည္။ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသား၊ ဆရာမိဘ အေတာ္မ်ားမ်ား ေသဆုံးသြားၾကသည္။
ေက်ာင္းအပ္ခ်ိန္တြင္ ျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ ပုိ၍ အေသအေပ်ာက္မ်ားျခင္း ျဖစ္သည္။
“ေပါေခ်ာင္ေကာင္း” ဆုိေသာ စကားသည္ မွားေနသည္။ ေပါ-ေခ်ာင္ေနမွေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ
ေကာင္းမည္ မဟုတ္ေပ။ ယခုလုိ ၿပိဳက်ျခင္းသည္ ပစၥည္း၀ိတ္ေလွ်ာ့ၿပီး
ေပါ-ေခ်ာင္ျဖင့္ ေဆာက္ထားျခင္းေၾကာင့္ မေကာင္း၍ ၿပိဳက်ျခင္းပင္ မဟုတ္ပါေလာ။
မေန႔ညေနက် ေန႔ခ်င္းၿပီး စာခ်ဳပ္မခ်ဳပ္လုိက္မိေသာ မိမိကုိယ္မိမိလည္း
အျပစ္တင္မိသည္။ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ စီးကရက္ေတြ တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ ေသာက္ရင္း
အခ်ိန္ျဖဳန္းေနမိသည္။ ၿဖိဳးေ၀က (၉) နာရီဆုိ အိပ္ေနက်။ ယခု (၁၀)
နာရီထုိးေတာ့မည္၊ ဖခင္က မထေသး။ မိခင္ မရွိေတာ့ကတည္းက ဖခင္ကုိ
ပုံခ်စ္ေနရွာေသာ ၿဖိဳးေ၀တစ္ေယာက္ ဖခင္ႏွင့္သာ အတူအိပ္ခ်င္သည္။
ဖခင္ေျပာေသာ အိပ္ရာ၀င္ပုံျပင္မ်ားကုိ နားေထာင္ခ်င္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း
ဖခင္နားသုိ႔ မရဲတရဲကပ္၍-
“အေဖ၊ အိပ္ၾကစုိ႔ေလ”
“သြားအိပ္ႏွင့္ကြာ”
ၿဖိဳးေ၀တစ္ေယာက္ အတြန္႔မတက္ရဲေတာ့ဘဲ အိပ္ခန္းထဲသုိ႔
ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းေလး ၀င္သြားသည္။ အရင္တစ္ရက္က “မအိပ္ခ်င္ေသးဘူး” ဟု
ေျပာကာ ယခုလုိ စီးကရက္ေတြ ထုိင္ဖြာေနေသာ ဖခင္ကုိ သူက
ႏြဲ႕ဆုိးဆုိးသည့္အေနျဖင့္ လက္ကို ဆြဲေခၚမိသည္။ သူ ထင္ထားသည္က
“သားကလည္းကြာ၊ အေဖ မအိပ္ခ်င္ေသးဘူးလုိ႔ ေျပာလ်က္သားနဲ႔” ဟု ဆုိကာ
လုိက္ပါလာမည္ဟု ထင္သည္။ ထုိအရင္ညမ်ားက ဤကဲ့သုိ႔ပင္ လုိက္ပါလာခဲ့သည္
မဟုတ္ပါေလာ။
သုိ႔ေသာ္ ထုိေန႔ညက အေဖကေတာ့ အိပ္ရာထဲသုိ႔ မေရာက္။ အေဖ့လက္၀ါးတစ္ဖက္ကသာ
ၿဖိဳးေ၀၏နားရင္းေပၚသုိ႔ ေျဖာင္းခနဲေနေအာင္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ၿဖိဳးေ၀
ယုိင္လဲမတတ္ျဖစ္သြားသည္။ နားအူသြားသလုိ မ်က္စိလည္း ျပာခနဲ ျဖစ္သြားသည္။
နာတာထက္ ဘာျဖစ္လုိ႔ ႐ုိက္မွန္းမသိတာက သူ႔ကုိ ပုိ၍ ၀မ္းနည္းေစသည္။
ငုိျခင္းသည္ ကေလး၏ေသာကထြက္ေပါက္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၿဖိဳးေ၀
ငုိမည္ျပဳေသာအခါ အေဖက-
“မင္း အသံတစ္ခ်က္ ထြက္ၾကည့္စမ္း။ မ်က္ရည္တစ္စက္က်ၾကည့္စမ္း။ ေသေအာင္ကို
႐ုိက္ပစ္မယ္။ ေသသြားတဲ့ မင္းအေမလုိပဲ ဘာမွ လူရိပ္လူကဲ နားမလည္ဘူး။ ဒီမွာ
အလုပ္ကိစၥ အဆင္မေျပလုိ႔ စိတ္တုိေနပါတယ္ဆုိမွ လူကုိ လာၿပီး
ဆြဲလားရမ္းလားနဲ႔”
ထုိအခ်ိန္မွစၿပီး အေဖ စီးကရက္ေတြ တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ေသာက္ၿပီး
သုန္သုန္မႈန္မႈန္ျဖစ္ေနခ်ိန္ဆုိလွ်င္ “အျပစ္မရွိလည္း အေဖက သူ႔ကုိ
႐ုိက္တတ္သည္” ဟု ၿဖိဳးေ၀ အေသမွတ္ထားလုိက္သည္။ အေဖ ေျပာတဲ့ အလုပ္ကိစၥ
အဆင္မေျပ ဆုိတာကုိ သူနားမလည္ပါ။ သူ နားလည္တာက ေက်ာင္းသြားမယ္၊ ကစားမယ္၊
စားမယ္၊ အေဖနဲ႔အတူ အိပ္မယ္၊ အေဖေျပာတဲ့ပုံျပင္ကုိ နားေထာင္မယ္။ ဒါပဲ သူ
သိသည္။
ခုတင္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ အိပ္ရာထဲ လွဲခ်လုိက္သည္။ ေဘးနားမွာ အေဖ မရွိေတာ့
ၿဖိဳးေ၀ တစ္ခုခုလုိေနသလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ဘာလုိေနမွန္းလည္း သူ မသိ။ (၁၂)
နာရီေလာက္တြင္ အိပ္ခန္းထဲသုိ႔ ဦးျမင့္စိန္ ၀င္လာသည္။ အိပ္ရာေပၚသုိ႔
လွဲခ်လုိက္ေသာ္လည္း အိပ္၍မရ။ ကတိပ်က္ေသာ သူေဌးဦးစိန္မ်က္ႏွာက မ်က္စိထဲ
ေပၚလာသည္။ အခုအခ်ိန္မွာသာ ထုိသူအနားမွာရွိလွ်င္ အမႈန္႔ႀကိတ္ပစ္မိမည္
ထင္သည္။
ထုိအခ်ိန္မွာပင္ စူးရွရွအနံ႔တစ္ခုက ဦးျမင့္စိန္၏ႏွာေခါင္းထဲသုိ႔
၀င္လာသည္။ ဦးျမင့္စိန္ႏွာေခါင္းကုိ ႐ႈံ႕ပြ ႐ႈံ႔ပြ လုပ္ၾကည့္လုိက္သည္။
ေသခ်ာၿပီ။ ေသးနံ႔။ ဒီေကာင္ ၿဖိဳးေ၀ ေသးေပါက္ျပန္ၿပီ။ ဦးျမင့္စိန္
မီးဖြင့္ၿပီး အိပ္ရာခင္းကုိ ၾကည့္လိုက္ရာ ဧရာမ ေသးကြက္ႀကီးကို
ေတြ႕လုိက္ရသည္။
“ေဟ့ေကာင္- ထစမ္း”
ဦးျမင့္စိန္က ၿဖိဳးေ၀လက္ကုိ ဆြဲေဆာင့္ၿပီး ထုိင္ခုိင္းလုိက္သည္။
ၿဖိဳးေ၀းမွာ အသနားခံေသာမ်က္လုံးေလးႏွင့္ ဖခင္ကုိ ျပန္ၾကည့္႐ုံမွတစ္ပါး
ဘာမွမေျပာႏုိင္ရွာ။ သူ ေသးေပါက္ေသာျပစ္မႈေၾကာင့္ ႀကိမ္ဒဏ္ (၁၀) ခ်က္စီ
ႏွစ္ႀကိမ္ အ႐ုိက္ခံရၿပီးၿပီ။ ယခု တတိယအႀကိမ္ အ႐ုိက္ခံရဦးေတာ့မည္။ သူ
သတိထားေသာ္လည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ႏွင့္ ေသးက ဘယ္လုိလုပ္ ထြက္သြားမွန္း သူ
မသိ။
ၿဖိဳးေ၀ သူ႔အေဖကုိ လွမ္းၾကည့္လုိက္ေသာအခါ အိပ္ခန္းေထာင့္တြင္ ေထာင္ထားေသာ
ႀကိမ္လုံးကုိ ဆြဲမယူဘဲ ဧည့္ခန္းဘက္ ထြက္သြာသျဖင့္ ဘယ္လုိအျပစ္မ်ား
ေပးမွာပါလိမ့္ဟု သူေတြးသည္။ သူ႔အေဖ အခန္းထဲ ၀င္လာေသာအခါ
ပလတ္စတစ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ သူ ကစားေသာ သားေရကြင္းမ်ား ပါလာသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။
သူႏွင့္ သားေရကြင္းပစ္တမ္း ကစားဖုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္။ သူ႔အေဖမ်က္ႏွာက
ေဒါသေၾကာင့္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ေနသည္ မဟုတ္ပါလား။
အခန္းထဲ ေရာက္ေသာအခါ ဦးျမင့္စိန္က ၿဖိဳးေ၀တစ္ကုိယ္လုံးမွအ၀တ္မ်ားကုိ
ဆြဲခၽြတ္သည္။ ကုိယ္လုံးတီးျဖစ္သြားေသာအခါ မတ္တတ္ရပ္ခုိင္းၿပီး ၿဖိဳးေ၀ကုိ
လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္သည္။ ၿပီးေသာအခါ ၿဖိဳးေ၀ႏွင့္ (၁၀) ေပအကြာေလာက္တြင္
သြားရပ္ၿပီး သားေရကြင္းျဖင့္ ပစ္ရန္ စီစဥ္ေနသည္။ သားေရကြင္းျဖ့္ ပစ္လွ်င္
ႀကိမ္လုံးနဲ႔႐ုိက္တာေလာက္ မနာႏုိင္ဟု ယူဆၿပီး ၿဖိဳးေ၀က ဟင္းခ်ုလိုက္သည္။
မပစ္မီ သူ႔အေဖ ေျပာလုိက္ေသာစကားေၾကာင့္ ၿဖိဳးေ၀ လန္႔ၿပီး
တုန္ေတာင္သြားမိသည္။
“ကဲ- ၿဖိဳးေ၀၊ မင္းကုိ ေသးေပါက္လုိ႔ ငါ ႏွစ္ႀကိမ္ေတာင္ ႐ုိက္ခဲ့ၿပီ။
ဒါေပမယ့္ မင္းက မျပဳျပင္ခဲ့ဘူး။ ငါ့ကုိ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။
အျပစ္ရွိတဲ့ေနရာကုိ အျပစ္ေပးမွ ျပဳျပင္မွာ ဆုိတဲ့စကားပဲ။ အခုလည္း
ေသးေပါက္မႈက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ေနရာကုိ အျပစ္ေပးရမယ္”
ၿဖိဳးေ၀ သူ႔အေဖကုိ မၾကည့္ရဲေတာ့။ မ်က္လုံးကုိ မွိတ္ထားလုိက္သည္။ “ရႊပ္”
ဟူေသာအသံအဆုံးမွာပင္ သူ႔အဂၤါဆီမွ ပူခနဲျဖစ္သြားၿပီး သူ “အား” ဟု
ေအာ္လုိက္မိသည္။
“ေဟ့ေကာင္- အသံမထြက္နဲ႔”
ဟူေသာ အမိန္႔ေပးသံေၾကာင့္ ေနာက္အခ်က္ေတြထိတုိင္း သူ ေအာ္ခ်င္စိတ္ကုိ
မ်ဳိသိပ္ၿပီး ပါးစပ္ကုိ ပိတ္ထားသည့္ၾကားက “အ” ဟူေသာ အသံေလးကေတာ့
ထြက္သြားေသးသည္။ အသည္းခုိက္ေအာင္ နာေသာ္လည္း ၿဖိဳးေ၀ မငုိရဲ။
မ်က္ရည္ေတြသာ ေတြေတြႀကီးက်ေနသည္။ ေလး၊ ငါးခ်က္ ပစ္ၿပီးေသာအခါ
ဦးျမင့္စိန္က ၿဖိဳးေ၀ကုိ ဆြဲထုတ္သြားၿပီး တံခါးမႀကီးကုိ ဖြင့္ကာ
အိမ္အျပင္သုိ႔ ထုတ္လုိက္သည္။
“ေသးေပါက္တဲ့သူ ဆုိတာ အိပ္ရာေပၚ မအိပ္သင့္ဘူး။ အျပင္ေျမႀကီးမွာပဲ အိပ္”
“ဂ်ိမ္း....”
ဟူေသာ တံခါးပိတ္သံကိုသာ ၾကားလုိက္ရသည္။ အိမ္ေရွ႕ဆင္၀င္တြင္ ၿဖိဳးေ၀
ဒီအတုိင္း ရပ္ေနမိသည္။
မည္မွ်ၾကာၾကာရပ္ေနမိသည္ မသိ။ သံေခ်ာင္းေခါက္သံ ႏွစ္ခ်က္ၾကားလုိက္ရသည္။
ခ်မ္းလည္းခ်မ္း၊ ျခင္ကလည္း ကုိက္သည္။ ထုိအခ်ိန္မွာပင္
ေနာက္ေဖးတံခါးဖြင့္သံၾကားရၿပီး အမ်ဳိးသမီးႀကီးတစ္ေယာက္ ေစာင္တစ္ထည္ႏွင့္
ေရာက္လာသည္။ သူ လွည့္မၾကည့္ဘဲ သိပါသည္။ အိမ္ေဖာ္ “ေဒၚတုိး” ပင္။ ေဒၚတုိးက
သူ႔ကုိယ္ေပၚတြင္ ေစာင္ၿခံဳေပးကာ ေပြ႕ေခၚဖုိ႔ျဖစ္သည္။ ေဒၚတုိးမွာ
လူမမည္ကေလးအတြက္ ႐ႈိက္ၿပီးငုိေနသည္။
“သားေလးရယ္၊ အဲဒါ သားေလးရဲ႕အေမ မရွိေတာ့လုိ႔ ခုလုိျဖစ္ရတာ သိလား။ လာ
သားေလး၊ အေဒၚ့အခန္းထဲ သြားမယ္”
ေဒၚတုိးက သူ႔လက္မွ ႀကိဳးေတြကုိ ေျဖေပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားေတာ့ သူ
႐ုန္းကန္ဖယ္ရွားလုိက္သည္။
“ေဒၚတုိး၊ သားလက္က ႀကိဳးေတြ မေျဖနဲ႔ေလ”
“ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ သားရဲ႕”
“အေဖက သားကုိ အျပစ္ရွိလုိ႔ ဒဏ္ေပးထားတာေလ။ သားက အိပ္ရာထဲ ေသးေပါက္မိတာကုိး”
“သားရယ္၊ ဒီအရြယ္ဆုိတာ ဒီလုိပဲ ေပါက္မိၾကတာပါပဲ။ ႀကီးလာေတာ့ သူ႔ဘာသာသူ
ေပ်ာက္သြားတာပဲ”
“အေဖက ျမန္ျမန္ေပ်ာက္ေစခ်င္လုိ႔ ေနမွာေပါ့ ေဒၚတုိးရဲ႕”
“သားအေဖက သားကုိ အဲဒီေလာက္ ႐ုိက္ႏွက္ ႏွိပ္စက္ေနတာ သား မမုန္းဘူးလား”
“မမုန္းပါဘူး။ သားမွာ ခ်စ္စရာဆုိလုိ႔ အေဖပဲ ရွိတာေလ။ ၿပီးေတာ့ အေဖက
ေျပာတယ္။ သားကုိ ခ်စ္လုိ႔ ႐ုိက္တာတဲ့”
“အမေလးေတာ္- တကယ့္ သူေတာ္ေကာင္းေလးနဲ႔မွ လာေတြ႕ေနရတာကုိး။ အဲဒါဆုိရင္လည္း
ၿပီးတာပါပဲေတာ္။ က်ဳပ္တုိ႔ကေတာ့ ေဘးကေနၾကည့္ၿပီး သနားလုိက္ရတာ။ ခုေတာ့
အလကားပါပဲ”
ထုိကဲ့သုိ႔ေျပာဆုိၿပီး ေဒၚတုိး ေနာက္ေဖးေပါက္မွ ျပန္၀င္သြားသည္။ မနက္
မုိးမလင္းခင္ ေဒၚတုိးက သူ႔ကုိယ္ေပၚမွေစာင္ကုိ လာယူသြားသည္။
ဦးျမင့္စိန္သိလွ်င္ ဆူမွာစုိးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
မိုးလင္းလင္းခ်င္း ဦးျမင့္စိန္တစ္ေယာက္ ၀႐ုန္းသုန္းကားႏွင့္ ထလာကာ
အိမ္ေရွ႕တံခါးမႀကီးကုိ ဆြဲဖြင့္သည္။ ၿဖိဳးေ၀က သူထားခဲ့သည့္အတုိင္း
လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္လ်က္ မတ္တတ္ရပ္လ်က္ကေလးပင္။  ဦးျမင့္စိန္
သူ႔ရက္စက္မႈအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသည္။ မ်က္ရည္မ်ား ၀ုိင္းလာကာ-
“သား”
ဟု ေခၚရင္း ၿဖိဳးေ၀ကုိ ႀကိဳးေတြေျဖေပးၿပီး ေပြ႕ခ်ီယူလာသည္။ သူ
တစ္နာရီေလာက္သာ ဒဏ္ေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးထားေသာ္လည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားျခင္း
ျဖစ္သည္။ ၿဖိဳးေ၀က စိတ္မဆုိး။ သူ႔အေဖ၏ပါးကုိပင္ ဖက္နမ္းေနေသးသည္။
“သားကုိ ခ်စ္လုိ႔ ဆုံးမတာေနာ္ အေဖ”
““ေအးေအး- ဟုတ္တယ္ သား၊ ခ်စ္လုိ႔ ဆံုးမတာပါကြယ္”
ေျပာရင္းျဖင့္ ထြက္လာမည့္မ်က္ရည္ေတြကုိ ဦးျမင့္စိန္ မ်က္ႏွာကုိ႐ႈံ႕ၿပီး
ျပန္သြင္းေနသည္။ ၿဖိဳးေ၀ကုိ သူကုိယ္တုိင္ မ်က္ႏွာသစ္ေပးလုိက္သည္။ အက်ီ၊
ေဘာင္းဘီတုိ႔ကုိလည္း သူကုိယ္တိုင္၀တ္ေပးေနသည္။ “ငါ့သားေလးကုိ ေနာက္
ဘယ္ေတာ့မွ မ႐ုိက္မိေအာင္ သတိထားမည္” ဟူ၍လည္း ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။

xxxxxxxxxxxxx           xxxxxxxxxxxxxxx              xxxxxxxxxxxx
            xxxxxxxxxxxx

ထုိေန႔က ၿဖိဳးေ၀တစ္ေယာက္ ရင္ခုန္စြာျဖင့္ သူ႔အေဖကုိ ေမွ်ာ္ေနမိသည္။
ဦးျမင့္စိန္က သူ႔အေပၚ ေရာေရာေႏွာေႏွာ မေနေသာေၾကာင့္ တျခားကေလးေတြကုိ
“အေဖ့ကုိ တအားခ်စ္တယ္” ဆုိေသာစကားကုိ ႏႈတ္က ထုတ္မေျပာရဲ။ ထုိ႔ေၾကာင့္
ဗလာစာအုပ္၏ပထမဆုံးစာမ်က္ႏွာတြင္ စာလုံးအႀကီးႀကီးျဖင့္ “အေဖ့ကုိ
တအားခ်စ္တယ္။ သား- ၿဖိဳးေ၀” ဟူ၍ ေရးထားၿပီး
ဦးျမင့္စိန္၏အလုပ္စားပဲြေပၚတြင္ တင္ထားလုိက္သည္။ အဖုံးကုိ
လွန္လုိက္သည္ႏွင့္ သူ ေရးထားေသာစာကုိ အေဖေတြ႕လွ်င္ သူ႔ကုိလည္း
ပုိခ်စ္လာမည္ဟု ၿဖိဳးေ၀က ေတြးထားသည္။
သူ႔အေဖသည္ သူ႔ကုိ တစ္ႀကိမ္သာ နမ္းဖူးသည္။ ထုိညက သူ ေခါင္းကုိက္ေနသျဖင့္
ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္။ သုိ႔ေသာ္ မ်က္လုံးကုိေတာ့ မွိတ္ထားသည္။ ည
ေတာ္ေတာ္နက္ေတာ့မွ အေဖက သူ႔ပါးကုိ ဖြဖြေလး လာနမ္းသည္။ ေပ်ာ္လြန္းလုိ႔
သူေခါင္းကုိက္တာေတာင္ ေမ့ေပ်ာက္သြားသည္။ ေနာက္ညေတြမွာလည္း အေဖနမ္းတာ
သိခ်င္လုိ႔ ၿဖိဳးေ၀ အိပ္မေပ်ာ္ေအာင္ ေစာင့္ေနေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္ မရ။
ေခါင္းအုံးေပၚ ေခါင္းက်ၿပီးသည္ႏွင့္ မၾကာမီ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာမ်ားသည္။
သူ႔အဂၤါကုိ သားေရကြင္းျဖင့္ အပစ္ခံရေသာေန႔မွစ၍ သူ မအိပ္ဘဲေနသည္မွာ (၃)
ညရွိၿပီ။ အိပ္ေပ်ာ္သြားလွ်င္ ေသးေပါက္မိမွာ စုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္ပင္
ျဖစ္သည္။ သူ႔အေဖကေတာ့ သူ မအိပ္ဘဲေနတာကုိ မသိ။ ေသးမေပါက္တာကုိသာ သိသည္။
စာသင္ရင္း အိပ္ငုိက္လုိ႔ အ႐ုိက္ခံရတာလည္း (၃) ရက္ေတာင္ ရွိပါၿပီ။ ေဟာ-
အေဖတုိ႔ ကား၀င္လာသံ ၾကားရသည္။ အိမ္ထဲ ၀င္လာၾကၿပီ။ အေဖ့မိတ္ေဆြ
ဦးညြန္႔လည္း ပါလာသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ စားပဲြေရွ႕ေရာက္ေတာ့ အေဖက
သူ႔စာအုပ္ကုိ မၾကည့္။ နံရံတြင္ မွန္ေဘာင္သြင္းထားေသာ စာတန္းတစ္ခုကုိ
လက္ညွိဳးထုိးျပေနသည္။
“ဦးညြန္႔၊ ဟုိမွာ ဖတ္ၾကည့္လုိက္စမ္းပါ။
အုိးထိန္းသည္သည္ အုိးကုိ နာနာ႐ုိက္သည္မွာ အုိးေကာင္းဖုိ႔အတြက္ ျဖစ္သည္။
ထုိ႔အတူ ဆရာ၊ မိဘက တပည့္၊ သားသမီးအား နာနာ႐ုိက္သည္မွာ လိမၼာဖုိ႔အတြက္သာ
ျဖစ္သည္။
ဦးညြန္႔လည္း ကုိယ့္သားသမီးကုိ နာနာသာ႐ုိက္ၿပီး ဆုံးမဗ်ာ။
အ႐ုိက္ခံရတဲ့တုတ္ခ်က္မ်ားေလ သူတုိ႔ဘ၀ ပုိေကာင္းေလပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္သားဆုိ
ၾကည့္ပါလား။ အိပ္ရာထဲ ေသးေပါက္တာ သုံးရက္ေတာင္ ႐ုိက္ယူရတယ္။
တတိယအႀကိမ္က်ေတာ့ ႐ုိက္ၿပီး အျပင္ဘက္မွာ ထုတ္ထားလုိက္တယ္။ အခု ေသးေပါက္တာ
ေပ်ာက္သြားၿပီ”
သူ႔အေဖကုိ လွမ္းၾကည့္ေနေသာ လုိက္ကာေနာက္မွ ၿဖိဳးေ၀တစ္ေယာက္ ယေန႔ထိေအာင္
နီရဲၿပီး စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္ေနေသာ သူ႔ငယ္ပါကုိ ႐ုတ္တရက္ အလန္႔တၾကား
လက္ျဖင့္ ျပန္အုပ္ကုိင္မိသြားသည္။ အေဖက အျပစ္ရွိတဲ့ေနရာကုိ ဒဏ္ေပးတာတဲ့။
“ဦးျမင့္စိန္ကလည္းဗ်ာ၊ ႐ုိက္မွလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေခ်ာ့ေမာ့ၿပီး ေျပာလည္း
ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သားသမီးေတြကုိဆုိ ကၽြန္ေတာ္က ေအးေဆးပဲ
နား၀င္ေအာင္ေျပာၿပီး ဆုံးမတယ္။ ရပါတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မိဘေတြက
သားသမီးေတြနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေနတယ္။ မိတ္ေဆြလုိ ေပါင္းတယ္။ အဲဒီေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကလည္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ မိဘနဲ႔ တုိင္ပင္ရဲတယ္။ ေျပာရရင္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က မိဘကုိ ခ်စ္တာ၊ ေလးစားၾကည္ညိဳတာပဲ ရွိတယ္။  မေၾကာက္ဘူး။
ေၾကာက္စရာလည္း မဟုတ္ဘူးေလ”
“အဲဒါဆုိရင္ မွားတာေပါ့ဗ်။ သားသမီးဆုိတာ မိဘကုိ ေၾကာက္မွျဖစ္မွာေပါ့”
“ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳတဲ့သားသမီးက မိဘစကားကုိ ေရွ႕မွာလည္း နားေထာင္တယ္၊
ကြယ္ရာမွာလည္း နားေထာင္တယ္။ ေၾကာက္႐ုံေၾကာက္တဲ့ သားသမီးက မိဘစကားကုိ
ေရွ႕မွာသာ နားေထာင္တာ။ ကြယ္ရာမွာ နားမေထာင္ဘူးဗ်”
“ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သားသမီးကုိ စိတ္ထဲကပဲခ်စ္၊ အျပစ္ထြက္မခ်စ္နဲ႔၊
ကန္းတက္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့စကားကုိပဲ သေဘာက်တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သားေလးကုိ
ကၽြန္ေတာ္ တအားခ်စ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကန္းမတက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာကုိ
ကုိယ္အမူအရာနဲ႔ မျပဘူး။ ႏႈတ္နဲ႔လည္း မေျပာဘူး။ ကုိယ့္သားကုိ
နမ္းခ်င္ရင္ေတာင္ သူအိပ္ေပ်ာ္တဲ့အခ်ိန္မွ နမ္းတယ္”
“ဘာလဲ၊ ခင္ဗ်ားဆုိလုိတာက စိတ္ထဲက ခ်စ္ေနရင္ ၿပီးတာပဲ။ ကုိယ္နဲ႔ ႏႈတ္နဲ႔
ျပစရာမလုိဘူး။ ဒီလိုလား”
“ဟုတ္တယ္ေလ”
ဦးညြန္႔ေျပာေသာစကားမ်ားမွာ သဘာ၀က်ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
စြဲလာေသာ အယူ၀ါဒတစ္ခုကုိ ခ်က္ခ်င္း စြန္႔ပစ္ဖုိ႔ ဦးျမင့္စိန္
အခက္ႀကံဳေနသည္။ သူ႔စားပဲြေပၚမွ ၿဖိဳးေ၀၏ဗလာစာအုပ္ေလးကုိ ေတြ႕လုိက္သည္။
ေတာ္ေတာ္ စည္းကမ္းမရွိတဲ့ကေလး။ သူ႔ေက်ာင္းစာအုပ္ကုိ ဘာေၾကာင့္
သူ႔အလုပ္စားပဲြေပၚ လာတင္ထားရသနည္း။ လွမ္းေအာ္လုိက္မည္ျပင္ၿပီးမွ
ဦးညြန္႔၏ေျပာစကားကုိ အမွတ္ရသြားၿပီး ခက္ထန္စြာ မေအာ္မိေတာ့ေပ။
“သား- ၿဖိဳးေ၀”
“ခင္ဗ်ာ”
“ဒီမွာ သားစာအုပ္ လာယူ”
“ဟုတ္ကဲ့”
ၿဖိဳးေ၀ လက္ပုိက္ၿပီး ဦးျမင့္စိန္ေရွ႕သုိ႔ ေရာက္လာသည္။ သုိ႔ေသာ္
တရားသူႀကီးေရွ႕သုိ႔ေရာက္ေသာ တရားခံကဲ့သုိ႔ ေဘးဘီ မၾကည့္ရဲဘဲ
ေအာက္သုိ႔ငုံ႔ရင္း ေရာက္လာသည္။
“သားစာအုပ္က ဘာျဖစ္လုိ႔ အေဖ့စားပဲြေပၚ ေရာက္ေနတာလဲ”
“ဟုိ....ဟုိ....”
ဖခင္ကုိ ေၾကာက္သည့္စိတ္က လႊမ္းမုိးေနေသာအခါ မွန္ေသာ၊ အက်ဳိးရွိေသာ၊
ႏွစ္သက္မႈကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္ေသာ စကားကုိပင္ ၿဖိဳးေ၀ မေျပာရဲေတာ့။ မလုိအပ္ဘဲ
အေၾကာက္လြန္ေနျခင္းသည္ ႏူးညံ့ေသာ စိတ္ေ၀ဒနာတစ္မ်ဳိးပင္ ျဖစ္၏။
“ေရာ့- ေနာက္ ေက်ာင္းစာအုပ္ကုိ တျခားေနရာမွာ မရွိေစနဲ႔။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူထား”
“ဟုတ္...ဟုတ္ကဲ့”
“ကဲ- သြားေတာ့”
ဦးျမင့္စိန္ စာအုပ္ကုိ လွမ္းေပးလုိက္သည္။ စာအုပ္ကုိယူကာ ၿဖိဳးေ၀
ထြက္သြားသည္။ ဦးျမင့္စိန္သည္ ရွင္ဘုရင္ဘ၀က လာေလသေလာ မသိ။ ထုိကဲ့သုိ႔
သူ႔ကုိ ေမာ္မၾကည့္ရဲျခင္းကုိ သူ အလြန္ႏွစ္သက္သည္။ သူေျပာသမွ်ကုိလည္း
မွားမွား၊ မွန္မွန္ ေစာဒကတက္သည္ကုိ မႀကိဳက္။ ၿငိမ္နားေထာင္ၿပီး
ေခါင္းညိတ္မွ ႀကိဳက္သည္။ ေစာဒကတက္လာသူ မွန္သမွ်ကုိ သူ႔ရန္သူဟု
သေဘာထားတတ္သည္။ ကုပ္ကုပ္ကေလးထြက္သြားေသာ သားျဖစ္သူကုိ ၾကည့္၍
ဦးျမင့္စိန္က ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြးစြာ ဦးညြန္႔ကုိ ေျပာလုိက္သည္။
“ေတြ႕လား ဦးညြန္႔၊ ကၽြန္ေတာ့္သား ဘယ္ေလာက္ အပုိးက်ဳိးသလဲ”
“အပုိးပါ မကဘူး၊ အညြန္႔ပါ က်ဳိးသြားတာ”

xxxxxxxxxxxxxx            xxxxxxxxxxxxxxxxx           xxxxxxxxxxxxxx
        xxxxxxxxxxx


ထုိေန႔က အလုပ္မွ အိမ္အျပန္ခရီးသည္ ဦးျမင့္စိန္အတြက္
ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆုံးျဖစ္ေနသည္။ သူ လင္ခရူဆာကားစီးခ်င္ေနသည္မွာ
ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီ။ သုိ႔ေသာ္ သူ႔အဆင့္ေလာက္ႏွင့္ သိန္းေပါင္း (၃၅၀၀)
အထက္မွာရွိေသာ ၎ကားနားသုိ႔ မကပ္ႏုိင္ခဲ့။ ယခု သမၼတႀကီးလက္ထက္တြင္
ကားေဟာင္းမ်ားအပ္ၿပီး ကားသစ္မ်ား သြင္းခြင့္ေပးခဲ့သည္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေလာက္က
သူ၀ယ္စီးေနေသာ ဆတ္ကားကုိ အလုိက္ေပးၿပီး လင္ခရူဆာ (ဆုိက္ကနက္) ၂၀၀၆
ေမာ္ဒန္တစ္စီး ၀ယ္ယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ယခု ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထဲမွာပင္ ယခင္က သိန္းေပါင္း (၃၅၀၀) တန္
လင္ခရူဆာကားမ်ားသည္ ယခုဆုိလွ်င္ သိန္းရာဂဏန္းေလးမွ်သာ ရွိေတာ့သည္။
သူ႔ကားသည္ သိန္းေပါင္း (၁၂၅၀) သာ က်သည္။ စီးေသာအခါ ၿငိမ္ၿပီး
ၿငိမ့္ေနေသာအရသာကုိ ခံစားရင္း သူ႔အိမ္သုိ႔ ေရာက္လာသည္။
ကားသံၾကားရသည္ႏွင့္ ေဒၚတုိးက တံခါးေျပးဖြင့္ေပးသည္။ ထုံးစံအတုိင္း
သားေလးကေတာ့ တုိက္ေရွ႕မွ သူ႔ကုိ ႀကိဳေနသည္။ ဦးျမင့္စိန္
ကားတံခါးဆြဲဖြင့္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေျပးလာေသာသားကုိ ေပြ႕ခ်ီ နမ္းလုိက္သည္။
မေန႔က ဦးညြန္႔ေျပာေသာစကားမ်ားက သူ႔နားထဲသုိ႔ ထုိက္သေလာက္၀င္ခဲ့သည္
မဟုတ္ပါလား။
“အေဖ့ကားက အသစ္ႀကီးေနာ္”
“ဟုတ္တယ္ သားရ၊ အသစ္ႀကီး။ အေဖ ဒီစကားႀကီးစီးႏုိင္ေအာင္
ႏွစ္ေတြအၾကာႀကီးေစာင့္ၿပီး ေငြစု၀ယ္ခဲ့ရတာ”
“သားလည္း စီးခ်င္တယ္”
“စီးရမွာေပါ့ဗ်ာ။ အေဖ့ကားက သားရဲ႕ကားပဲေပါ့”
သားအဖႏွစ္ေယာက္ စကားေကာင္းေနၾကစဥ္မွာပင္ ဖုန္းေခၚသံ ၾကားရသျဖင့္ သားကုိ
ခဏခ်ၿပီး ဖုန္းေျပာရသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ၿဖိဳးေ၀က ကားအသစ္ႀကီးဆီသုိ႔
ေျပးထြက္သြားသည္။
“ဟယ္လုိ ေျပာပါ”
“ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ ညိဳ၀င္းပါ”
သူ႔အလုပ္ဆုိဒ္နံပါတ္ (၂) မွ လက္ေထာက္အင္ဂ်င္နီယာ ညိဳ၀င္း ျဖစ္သည္။ သူ
ဒီေန႔ အလုပ္ဆုိဒ္ (၁) မွာ အခ်ိန္ကုန္သြားသျဖင့္ (၂) ကုိ
သြားမၾကည့္လုိက္ရေပ။ မည္သည့္အေၾကာင္းမ်ား ေပၚသည္မသိ။
“ကဲ- ညိဳ၀င္း ေျပာ၊ ဘာအေၾကာင္းေပၚလုိ႔လဲ”
“အလုပ္ဆုိဒ္ထဲက လက္သမားေခါင္းေဆာင္ အမုိးမုိးရင္း ဒုိင္းလြတ္က်ၿပီး
ဘယ္ဘက္လက္မ ေၾကသြားတယ္ ဆရာ”
“ေအး- အဲဒါဆုိလည္း ေဆး႐ုံပုိ႔လုိက္ေပါ့”
“ပုိ႔လုိက္ၿပီ ဆရာ၊ လက္မက ျဖတ္ပစ္ရမွာလုိ႔ ဆရာ၀န္က ေျပာတယ္။ လူနာက
အဂၤါခၽြတ္ယြင္းသြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေလ်ာ္ေၾကး (၅) သိန္းေတာ့ ေပးပါတဲ့။
ေငြ (၅) သိန္းဆုိတာ ဆရာတုိ႔ အရက္၀ုိင္းတစ္ခါထုိင္ပဲ ရွိတာပါတဲ့”
ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္သည္။ ဦးျမင့္စိန္ (၃၉၀၀၀) တန္ေသာ
ႏွစ္ခ်ဳိ႕၀ုိင္တစ္ပုလင္းကုိ သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္ႏွင့္အတူ ေသာက္ဖူးသည္။
ကုန္က်စရိတ္ အားလုံးရွင္းလုိက္ေတာ့ (၅) သိန္းပင္
နည္းနည္းေက်ာ္သြားေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္ အဲဒါက ကုိယ့္ခႏြၼာမုိ႔ ကုိယ္သဒြၼါတာ။
ေအာက္တန္းစား အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ ေငြ (၅) သိန္း အကုန္မခံႏုိင္။
“ဘာလုိ႔ (၅) သိန္း ေပးရမွာလဲကြ။ လက္တစ္ေခ်ာင္းပဲ ျဖစ္တာ တစ္သိန္းပဲ
ေပးမယ္။ တကယ္လုိ႔ (၅) သိန္းလုိခ်င္ရင္ ေနာက္က်န္တဲ့လက္ ေလးေခ်ာင္းကုိ
ငါကုိယ္တုိင္ တူနဲ႔ထုတာကုိခံရမယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္”
“ေပးလုိက္မွ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ ဆရာ။ ေတာ္ၾကာ ဟုိတုိင္ ဒီတုိင္နဲ႔ ျပႆနာ
လုိက္ရွင္းေနရရင္ ဆရာ ပုိကုန္ေနလိမ့္မယ္”
“တုိင္ခ်င္တဲ့ေနရာတုိင္လုိ႔ ေျပာလုိက္ကြာ။ ဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္ လုိက္ရွင္းမယ္”
ၾကည္ေနေသာစိတ္ကေလး ေနာက္သြားၿပီ။ ထုိကဲ့သုိ႔ အေျပာမ်ဳိးေတြေၾကာင့္
ယင္းလက္သမားေခါင္းေဆာင္ကုိ ဦးျမင့္စိန္ ၾကည့္မရ။ လက္သမားေခါင္းေဆာင္သည္
အက်င့္ေတာ့ေကာင္းသည္။ သုိ႔ေသာ္ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ သူ႔ဘက္က
မနာဘဲ အလုပ္သမားဘက္က ေရွ႕ေနလုိက္တတ္သည္။ ထုိအခ်က္ေၾကာင့္ပင္
ဦးျမင့္စိန္က လက္သမားေခါင္းကုိ မုန္းျခင္း ျဖစ္သည္။
တျခားအလုပ္သမားဆုိလွ်င္ ေတာင္းေသာေငြကုိ ေပးခ်င္ေပးဦးမည္။
ထုိသူျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ပုိၿပီး မေပးလုိျခင္း ျဖစ္သည္။ သူလုိခ်င္တာ
႐ုိး႐ုိးမေတာင္းဘဲ ဘာေၾကာင့္ သူတုိ႔အရက္၀ုိင္းကိစၥ ထည့္ေျပာရသနည္း။
ယခုအခ်ိန္သာ ထုိသူ႔ကုိေတြ႕ရလွ်င္ အေလ်ာ္မေပးဘဲ က်န္ေနေသာ
သူ၏လက္ေလးေခ်ာင္းကုိ စားပဲြေပၚတင္ၿပီး ေၾကမြသြားေအာင္ ထုပစ္လုိက္ခ်င္သည္။
၀ယ္လာခါစ သူ႔ကားကုိ တစ္ႀကိမ္ ထပ္ၾကည့္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ကားရွိရာသုိ႔
ထြက္လာခဲ့သည္။ ျမင္လုိက္ရသည့္ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ သူ႔ေဒါသေတြ ငယ္ထိပ္ထိ
တက္သြားသည္။ သူ႔သားက သူ႔ကားကုိ အိမ္႐ုိက္သံေခ်ာင္းရွည္ျဖင့္
တဂ်စ္ဂ်စ္ျမည္ေအာင္ ေရးျခစ္ေနပါေရာလား။
“ဟင္- ေခြးမသား လူမုိက္”
ဦးျမင့္စိန္၏ညာဘက္လက္၀ါးသည္ ၿဖိဳးေ၀၏နားရင္းေပၚသုိ႔
ခပ္ျပင္းျပင္းက်သြားသည္။ “ေျဖာင္း” ဟူေသာ အသံႏွင့္အတူ ၿဖိဳးေ၀ခႏြၼာကုိယ္က
ေျမႀကီးေပၚ ပုံက်သြားသည္။ ၿဖိဳးေ၀၏လက္ထဲမွ သံေခ်ာင္းလည္း အရွိန္ႏွင့္
လြင့္ထြက္သြားသည္။ မေန႔က ဦးညြန္႔ ေျပာခဲ့ေသာစကားေတြကုိ ဦးျမင့္စိန္
တစ္လုံးမွ မမွတ္မိေတာ့။
ေလာေလာဆယ္ သူသိသည္က ၿဖိဳးေ၀ကုိ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ ဒဏ္ခတ္ဖုိ႔သာ
တာစူေနေလသည္။ ၿဖိဳးေ၀မွာလည္း ေၾကာက္လြန္းအားႀကီးၿပီး ငုိဖို႔ပင္
ေမ့ေနသည္။ ေၾကာင္တက္တက္ျဖစ္ေနေသာ ၿဖိဳးေ၀ကုိ သူ႔အိမ္ထဲသုိ႔ ဆြဲေခၚလာသည္။
“လာခဲ့စမ္း။ မင္း အိပ္ရာထဲမွာ ေသးေပါက္တုန္းကလုိ က်ဴးလြန္တဲ့ေနရာကုိပဲ
အျပစ္ေပးရမယ္။ ဒါမွ မင္းအျပစ္ကုိ မင္းပုိမွတ္မိမွာ”
ၿဖိဳးေ၀၏ညာလက္ကုိ သူ႔လက္ျဖင့္ မလႈပ္ႏုိင္ေအာင္ ကုိင္ကာ စားပဲြေပၚ
တင္လုိက္သည္။ စားပဲြေပၚတြင္ အသင့္ေတြ႕ရေသာ ဖန္တံုးျဖင့္ ထုသည္။
နာ႐ုံေလာက္ ခပ္သာသာထုလုိက္မည္ဟု မွန္းထားေသာ္လည္း ကားအေပၚ တပ္မက္ေသာ
ေလာဘ၊ အလုပ္သမားအေပၚ မေက်နပ္ေသာေဒါသတုိ႔ ဖုံးလႊမ္းသြားေသာအခါ
ဦးျမင့္စိန္တစ္ေယာက္ အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ အားကုန္ ထုခ်လုိက္သည္။ ၿဖိဳးေ၀၏
ေၾကာက္လန္႔တၾကားေအာ္သံ၊ သူ၏ အားကုန္ထုသံတုိ႔က တုိက္ခန္းထဲတြင္ ဆူညံေနသည္။
ထုိအခ်ိန္မွာပင္ မီးဖုိးထဲမွ ထြက္လာေသာ ေဒၚတုိးက လွမ္းၾကည့္ရင္း-
“အမယ္ေလး ဆရာရယ္၊ ကေလး ေသပါၿပီ”
ဟု အသံကုန္ေအာ္လုိက္ေသာအခါတြင္မွ ဦးျမင့္စိန္ သတိျပန္၀င္လာသည္။
သူ႔သား၏လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ား ငါးေခ်ာင္းစလုံး က်ဳိးေၾကၿပီး ေသြးေတြကလည္း
သူ႔လက္အပါအ၀င္ စားပဲြတစ္ျပင္လုံး အုိင္ထြန္းေနပါၿပီ။ ၿဖိဳးေ၀လည္း
ေပ်ာ့ေခြက်ၿပီး သတိလစ္သြားေလၿပီ။
“သား....သားေလး ၿဖိဳးေ၀၊ အေဖ မွားပါၿပီကြယ္။ ေဒၚတုိး၊ လာပါဦးဗ်။
သားေလးကုိ ကယ္ပါဦး”
ဦးျမင့္စိန္ သတိလစ္ေနေသာ သားငယ္ကုိ ေပြ႕ဖက္ရင္း အ႐ူးတစ္ေယာက္လုိ
ေအာ္ဟစ္ငုိယုိေနသည္။
“ဆရာ၊ ငုိေနလုိ႔ မၿပီးေသးဘူး။ ေဆး႐ုံပုိ႔ရေအာင္။ ေတာ္ၾကာ ေသြးလြန္သြားရင္
အသက္အႏၱရာယ္ရွိတယ္”
“ေအး- သြားမယ္ သြားမယ္၊ ဘယ္ႏွနာရီထုိးၿပီလဲ”
သူ႔လက္ပတ္နာရီကုိ ငုံ႔ၾကည့္ေသာ္လည္း ဂဏန္းမ်ားကုိ မျမင္ရေတာ့။
မ်က္ရည္ေတြက ဖုံးေနၿပီ။ တုိင္ကပ္နာရီကုိ ေမာ့ၾကည့္ေသာအခါ နာရီကုိ
ခ်က္ခ်င္း မေတြ႕ရဘဲ အုိးထိန္းသည္ႏွင့္ဥပမာေပးၿပီး ကေလးကုိ
႐ုိက္သင့္ေၾကာင္း ေရးထားသည့္ စာတန္းကုိ သြားေတာ့သည္။ သားကုိ လက္တစ္ဖက္က
ေပြ႕ထားရင္း က်န္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ စာတန္းကုိျဖဳတ္ကာ ၾကမ္းျပင္သုိ႔
ကုိင္ေပါက္ ခြဲပစ္လုိက္သည္။
“သြားစမ္း။ ဒီစာတန္းႀကီး ေျမွာက္ေပးလုိ႔ ငါ့သားကုိ ငါ လူမဆန္စြာ ႐ုိက္မိတာပဲ”
ေဒၚတုိးက ကေလးကုိ ေစာင္ျဖင့္ပတ္ကာ ေပြ႕ထားေစၿပီး သူ ကားကုိ သတိထားေမာင္းေနရသည္။
“ဆရာ၊ ဟုိဟာ တရားေခြ မဟုတ္လား။ ဖြင့္လုိက္ပါလား။ ဆရာ့စိတ္ေတြလည္း ၿငိမ္သြားတာေပါ့”
သူႏွင့္ သူ႔သား တရားနာရေအာင္ဆုိကာ ဦးညြန္႔ ထည့္ေပးလုိက္ေသာ တရားေခြ
ျဖစ္သည္။ သူ႔စက္ထဲထည့္ၿပီး ဖြင့္လုိက္သည္။ ၾကည္လင္ျပတ္သားေသာ
ဆရာေတာ္တစ္ပါး၏တရားသံ ေပၚလာသည္။
“ေကာယိယျပည္နဲ႔ ေဒ၀ဒယျပည္တုိ႔ဟာ အစိရ၀တီျမစ္ေရနဲ႔
လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးၾကပါတယ္။ တစ္ႏွစ္မွာေတာ့ မုိးေခါင္တဲ့အတြက္ ျမစ္ေရဟာ
အင္မတန္ နည္းပါးေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္သုံးဖုိ႔
မေလာက္ႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနေတာ့ လယ္သမားေတြ ျမစ္ေရလုၾကရင္း ရန္ျဖစ္ရာကေန
ဘုရင္နဲ႔တကြ တစ္ျပည္လုံးအထိ ပါလာၿပီး စစ္ပဲြျဖစ္ဖုိ႔အေျခကုိ
ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ျပည္ေထာင္တပ္ေတြဟာ ျမစ္ရဲ႕ ဟုိဘက္ ဒီဘက္မွာ တပ္ခ်ၿပီး
တုိက္ခုိက္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနပါၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရားရွင္
ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာၿပီး ဖ်န္ေျဖေတာ္မူပါတယ္။ ႏွစ္ျပည္ေထာင္လုံးဟာ
ဘုရားရွင္ရဲ႕ေဆြမ်ဳိးေတြခ်ည္းပါပဲ”
ဦးျမင့္စိန္ စဥ္းစားရၿပီ။
“ေၾသာ္- ငါဟာ တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႔ ရတဲ့ ကားအတြက္ တန္ဖိုးျဖတ္လုိ႔မရတဲ့
သားရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကုိေတာ့ ပစ္ခဲ့တာပါလား”
ေဆး႐ုံေရာက္သည္ႏွင့္ ခဏအၾကာမွာပင္ ခြဲစိတ္ခန္းထဲသုိ႔ ၀င္သြားသည္။
ခြဲစိတ္ခန္းက ျပန္ထြက္လာေတာ့ ည (၁၀) နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ သားက
လက္တြန္းလွည္းေပၚမွာ ပက္လက္ကေလး။ သတိရေသးဟန္ မတူ။ သားရဲ႕ညာဘက္လက္ကေတာ့
ပတ္တီးေတြ ျဖဴေဖြးေနသည္။ သားကုိၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္ေတြက အတားအဆီးမဲ့စြာ
ထြက္လာသည္။ ခြဲစိတ္ခန္းမွ ပထမဆုံးထြက္လာေသာ ဆရာ၀န္ႀကီး၏စကားက သူ႔နားထဲမွ
မထြက္။
“ဦးျမင့္စိန္၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အတတ္ႏုိင္ဆုံး ႀကိဳးစားၿပီး
ခြဲစိတ္တာပဲဗ်ာ။ လက္မတစ္ေခ်ာင္းေတာ့ အေကာင္းျပန္ျဖစ္မယ္။ က်န္တဲ့
ေလးေခ်ာင္းကေတာ့ အ႐ုိးေတြပါ ေၾကသြားေတာ့ ျဖတ္ပစ္လုိက္ရၿပီ”
လက္သမားေခါင္းေဆာင္န႔ဲ ပတ္သက္တဲ့ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြလည္း ငါ့လုိ
ခံစားၾကရမွာပဲ။ ငါ ကုိယ္ခ်င္းမစာတတ္လုိက္တာ။ ထုေျခခ်င္တာက
လက္သမားေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ လက္ေလးေခ်ာင္း၊ တကယ္ ထုေျခမိတာက မိမိသားရဲ႕
လက္ေလးေခ်ာင္း။ သူတစ္ပါးကုိ ပ်က္စီးေစခ်င္တဲ့ေဒါသဟာ အခု ဘာမွကုိ
မေကာင္းက်ဳိးေပးေနပါေပါ့လား။ တစ္ရက္က်ရင္ လက္သမားေခါင္းေဆာင္ကုိ
ကုိယ္တုိင္သြားၿပီးအားေပးမယ္။
ထုိ႔ေနာက္ သူသည္ ဟန္းဖုန္းကုိထုတ္ကာ လက္ေထာက္အင္ဂ်င္နီယာထံ
ဆက္ၾကည့္လုိက္သည္။ ဖုန္း၀င္သြားသည္ႏွင့္ မနက္တြင္ ေငြ (၅) သိန္း
သြားေပးရန္ အမိန္႔ေပး ေျပာၾကားလုိက္သည္။ သူ႔သား၏ညာဘက္လက္ေလးကုိ
ကုိင္ၾကည့္ရင္း ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငုိေနမိရာ သူ႔မ်က္ရည္မ်ားက သားလက္မွ
ပတ္တီးေပၚတြင္ ေရႏွင့္ေလာင္းခ်လိုက္သလုိ စုိရႊဲသြားသည္။ နံနက္ (၄)
နာရီသာသာေလာက္မွ သား သတိရလာသည္။ သတိရသည္ႏွင့္ သားပါးစပ္မွ ပထမဆုံး
ကေယာင္ကတမ္းထြက္လာေသာစကားက-
“အေဖက ခ်စ္လုိ႔ ႐ုိက္တာေနာ္။ သား ေသးမေပါက္ေအာင္ ညမအိပ္ဘဲ ေနတာ။
ဗလာစာအုပ္ထဲမွာ အေဖ့ကုိ တအားခ်စ္တယ္လုိ႔ ေရးထားတယ္။ အေဖက ဖြင့္မဖတ္ဘူး”
တဲ့။
ကေယာင္ကတမ္းထြက္လာေသာစကားမ်ားကုိ နားေထာင္ရင္း တစ္ေန႔က ဦးညြန္႔
အိမ္လာစဥ္ သူ႔စားပဲြေပၚ သားရဲ႕ဗလာစာအုပ္ေလး လာတင္ထားသည္ကုိ သူ ဖ်တ္ခနဲ
အမွတ္ရလုိက္သည္။  အိမ္ေရာက္မွ သားရဲ႕ဗလာစာအုပ္ေလးကုိ
လွန္ၾကည့္လုိက္ဦးမည္ဟု သူ ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ မုိးလင္းေတာ့ သားက
ၾကည္ၾကည္လင္လင္ေလး ျဖစ္ေနသည္။
“အေဖ”
“သား လူေလး၊ သက္သာရဲ႕လား သား”
“သက္သာပါတယ္”
သားက ငုံးတိတိျဖစ္ေနေသာ သူ႔လက္ကုိ ေျမွာက္ၾကည့္ရင္း ဦးျမင့္စိန္ကုိ
ေမးခြန္းထုတ္သည္။
“အေဖ၊ သားလက္ေလးေတြက အတပ္ျပန္ထြက္ဦးမွာလားဟင္”
“သားရယ္”
ဦးျမင့္စိန္ မေျဖႏုိင္ေတာ့့ပါ။ သားရင္ဘတ္ေပၚ မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး
ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လုိ ငုိေနမိေတာ့သည္။ ေဘးနားမွာ ထုိင္ေနေသာ ေဒၚတုိးကုိလည္း
သူ မရွက္ႏုိင္ေတာ့။ ျပတ္သြားေသာ လက္ငုတ္တုိေလးမ်ားက အတပ္ျပန္ထြက္မည္ဟု
ထင္ေနရွာေသာ အသိဥာဏ္ႏုနယ္သည့္ လူမမည္ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ သူက မတရား ရက္စက္စြာ
အႏုိင္က်င့္ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။
“ဆရာ၊ ညက သားေလး ဘာမွမစားရေသးဘူး။ ဆာရွာေရာ့မယ္။ ကၽြန္မ တစ္ခုခု ဆင္း၀ယ္လုိက္မယ္ေလ”
“ေန ေန၊ ကၽြန္ေတာ္ သြားလုိက္မယ္။ သားႀကိဳက္တာကုိ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ သား၊
ေဒၚတုိးနဲ႔ ခဏေနရစ္။ အေဖ သားဖုိ႔ စားစရာတစ္ခုခု သြား၀ယ္လုိက္ဦးမယ္
သိလား”
မ်က္ရည္မ်ားကုိ လက္ကုိင္ပ၀ါျဖင့္သုတ္ကာ ဦးျမင့္စိန္ ေဆး႐ုံေပၚမွ
ဆင္းလာသည္။ မုိးအေတာ္လင္းသြားၿပီ ျဖစ္၍ ေဆး႐ုံသည္ ၀င္ၾက၊ ထြက္ၾကေသာ
လူနာမ်ား၊ လူနာေစာင့္မ်ားႏွင့္ အေတာ္စည္ေနၿပီ။ သူ႔ကားနားသုိ႔
ေရာက္သည္ႏွင့္ မေန႔က ကားေဘာ္ဒီတြင္ သား ျခစ္ကစားထားေသာေနရာကုိ
ေဆးျပန္မႈတ္ဖုိ႔ သတိရသျဖင့္ လွမ္းၾကည့္လုိက္မိသည္။
ေမာင္းသူထုိင္ေသာဘက္တြင္ တံခါးမွာ ေရးျခစ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။
သူက သံေခ်ာင္းျဖင့္ ကားကုိ ေလွ်ာက္ျခစ္ ကစားသည္ဟု ထင္ခဲ့သည္။
ေသခ်ာၾကည့္လုိက္ေသာအခါ စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းျဖစ္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။
စာေၾကာင္းကုိ ဆုံးေအာင္ ဖတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ “သားရယ္” ဟုသာ ဆုိႏုိင္ၿပီး
ဦးျမင့္စိန္တစ္ေယာက္ ကားေဘးတြင္ ေခြလဲက်သြားေတာ့သည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ
လူေတြ ဦးျမင့္စိန္ေဘးနားသုိ႔ ေျပးလာၾကသည္။  တစ္ခဏအတြင္း လူေတြ
အုံသြားသည္။
တစ္ေယာက္က ဆရာ၀န္ကုိ ေျပးေခၚဟန္တူသည္။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ ပါလာသည္။
၀ုိင္းၾကည့္ေနသူမ်ားက ဆရာ၀န္ကုိ ေနရာဖယ္ေပးၾကသည္။ ဆရာ၀န္က
ဦးျမင့္စိန္၏လက္ေကာက္၀တ္ကုိ ေသြးစမ္းၾကည့္သည္။ နားၾကပ္ျဖင့္
ႏွလုံးခုန္သံကုိ နားေထာင္သည္။ ဆရာ၀န္က ပရိသတ္ကုိ တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ၿပီး
ေခါင္းယမ္းျပလိုက္သည္။ “အသက္မရွိေတာ့” ဟူေသာအဓိပါယ္ပင္ ျဖစ္၏။ ကားမွာ
သူ႔သား ၿဖိဳးေ၀ ေရးထားသည္က...........
“အေဖ့ကုိ သား တအားခ်စ္တယ္”



(ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုကုိ ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္။ ဤ၀တၳဳကုိ
သားသမီးရွိေသာ မိဘတုိင္း ကူးယူ ျဖန္႔ေ၀ခြင့္ျပဳပါသည္။)

အြန္လိုင္း က်င့္၀တ္

by Thanda Win on Tuesday, December 18, 2012 at 2:40am 

(လူမွဳဆက္ဆံေရး ပတ္၀န္းက်င္မွာ လိုက္နာေစာင့္စည္းအပ္တဲ့ ေလာကနီတိ ရွိသလိုပဲ လူ လူခ်င္း တိုက္ရုိက္ထိေတြ႔ဆက္ဆံတာမဟုတ္တဲ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာလည္း အေလးထား လိုက္နာသင့္တဲ့ စည္းမ်ဥ္းကေလးေတြ ရွိတဲ့အေၾကာင္း ဗာဂ်ီးနီးယားရွား ကတင္ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာျပန္မွ်ေ၀ဖို႔ တိုက္တြန္းတဲ့ ဆရာေမာင္ေမာင္ျမင့္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။) 
  • အြန္လိုင္းယဥ္ေက်းမွဳနယ္ပယ္ထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္သေကၤတေတြရွိေနပါတယ္။ ဒါကို သတိမျပဳမိတဲ့အခါ အဆင္မေျပတာေလးေတြ ျဖစ္တတ္တာေပါ့။ တဖက္ကေျပာခ်င္တဲ့ ဆိုလိုရင္းကို မသိပဲ ရန္ေတြ႔မိတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ စာသားေတြခ်ည္း ျမင္ေနရေတာ့ တဖက္က လူသားစစ္စစ္ဆိုတာ ေမ႔သြားရင္ ပိုဆိုးသြားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူလူခ်င္းဆက္ဆံပံုနဲ႔ကြဲျပားတဲ့ အြန္လိုင္းဆက္သြယ္ေရးဟာ လူသစ္ေတြအတြက္ေတာ့ အမွားေတြအမ်ားၾကီး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
  • ဒီေဆာင္းပါးက လူသစ္ေတြကို အမွားနည္းေစဖို႔နဲ႔ လူေဟာင္းေတြက လူသစ္ေတြကို လမ္းျပဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတိုးပြားျပီး ရန္သူနည္းေစဖို႔ပါ။ နည္းလမ္းေလး နည္းနည္းသိသြားတာနဲ႔ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ရေအာင္ ေရွာင္ရွားႏိုင္မွာပါ။ ျပသနာအကုန္လံုးကို ရွင္းမေပးႏိုင္ေပမယ့္ ျပသနာရွင္းနည္းေလးေတြကိုေတာ့ ေ၀မွ်ထားပါတယ္။
ဥပေဒသ (၁) လူသားမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။
  • ငယ္ငယ္တုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ကိုယ္လိုခ်င္တာ သူမ်ားကို ေပးပါ။ ကိုယ္မလိုခ်င္တာ သူမ်ားကို မေပးပါနဲ႔။ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေမြးပါ။ သူတပါးခံစားခ်က္ေတြကို ျပက္ရယ္မျပဳပါနဲ႔။
  • အြန္လိုင္းေပၚမွာေတာ့ ပိုျပီးသတိထားရပါတယ္။ တဖက္က မ်က္ႏွာအမူအရာ၊ ကိုယ္ဟန္အေနအထား၊ အသံအနိမ့္အျမင့္ေတြကို မသိရပဲ စာလံုးေတြခ်ည္း ျမင္ေနရတာနဲ႔ပဲ လူသားေတြဆိုတာကို ေမ႔ပစ္လိုက္လို႔ မျဖစ္ပါဘူး။
  • အြန္လိုင္းေပၚမွာ စကားေျပာၾက၊ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့အခါ တဖက္လူရဲ့ ဆိုလိုရင္းကို အဓိပၸါယ္မေပါက္တာ၊ ေကာက္ခ်က္လြဲသြားတာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္လည္း မသိၾက၊ မဆံုဖူးၾကဘူး။ ကြန္ျပဴတာကတဆင့္ သိၾကတာဆိုေတာ့ ပင္ကိုယ္စရုိက္ မဟုတ္တာေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဥပမာ - ကားေမာင္းတဲ့အခါ တဖက္က ေမာင္းသူကို ဆဲဆိုတာမ်ဳိး၊ ရုိင္းစိုင္းတာမ်ဳိးေတြ လုပ္မိတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ထဲမွာ၊ အိမ္မွာေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ ဒါမ်ဳိးဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ၾကပါဘူး။ အြန္လိုင္းေပၚမွာေတာ့ အလြယ္တကူ လုပ္မိတတ္ျပန္ေရာ။ ဒါဟာ လက္သင့္ခံစရာ၊ လိုက္ေလ်ာစရာမဟုတ္ပါဘူး။
  • အြန္လိုင္းသံုးတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္ဖို႔၊ နယ္ေျမသစ္ေတြကို ရွာေဖြဖို႔နဲ႔ ရဲရဲရင့္ရင့္ တျခားကမၻာအထိ အေရာက္သြားဖို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း တဖက္က လူသားပကတိဆိုတာ သတိျပဳရပါမယ္။ တကယ္လို႔မ်ား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆိုရင္ ဒါမ်ဳိးေျပာျဖစ္မလား လို႔ စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။အေျဖက ဟင့္အင္းဆိုရင္ေတာ့ အသစ္တခုသာ ျပန္ေရးပါေတာ့။ သက္ရွိလူသားတေယာက္ကို ေျပာလို႔အဆင္ေျပတဲ့အဆင့္ကို မေရာက္မခ်င္း ထပ္ကာ ထပ္ကာျပန္ေရးပါ။
  • မ်က္ႏွာတည့္တည္႔ၾကည့္ျပီး ပက္ပက္စက္စက္ ေျပာပစ္လိုက္ရမွ အရသာရွိတယ္ ထင္ေနရင္ေတာ့လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့ေလ။ ဒါမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ ဒီေဆာင္းပါးကလည္း မကူညီႏိုင္ပါဘူး။ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္း ျပန္တက္ဖို႔သာ ေျပာရေတာ့မွာပဲ။
  • ရုိင္းစိုင္းတဲ့ စကားလံုးေတြ မသံုးသင့္တဲ့ ေနာက္တေၾကာင္းကေတာ့ စာလံုးေတြက အြန္လိုင္းေပၚမွာ မွတ္တမ္းတင္ျပီးသားျဖစ္ေနလို႔ပါ။ လက္လွမ္းမမွီတဲ့ တေနရာမွာ သိမ္းျပီးသားျဖစ္သြားရင္ အရိပ္လိုလိုက္လာတတ္တယ္ေလ။
  • အေမရိကန္သမၼတအိမ္ျဖဴေတာ္က အိုလီဗာေနာ့ဆိုရင္ ေရးထားသမွ် ဂရုတစိုက္ျပန္ဖ်က္တာပဲ။ သူမသိတာက တျခားကြန္ျပဴတာတခုက ဖ်က္သမွ်ျပန္သိမ္းေနတာေလ။ ေနာက္ဆံုး တရားရုံးေရာက္ေတာ့ အကုန္လံုးလက္ပူးလက္ၾကပ္ မိကုန္ပါေရာလား။ ဒီလို ရာဇ၀တ္မွဳမ်ဳိးေတြနဲ႔ မပတ္သက္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ပို႔လိုက္သမွ်ေသာ စာေတြ၊သတင္းေတြဟာ တေနရာမွာ သိမ္းထားႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိထားရပါမယ္။
ဥပေဒသ (၂ ) အတြင္း နဲ႔ အျပင္ တူပါေစ
  • တကယ့္ဘ၀ထဲမွာ လူူမ်ားစုဟာ ဥပေဒကို ေလးစားၾကပါတယ္။ အဖမ္းခံရ၊ ဖယ္က်ဥ္ခံရမွာစိုးတာေၾကာင့္ ထင္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းေပၚမွာေတာ့ မဟုတ္တာလုပ္ေပမယ့္ မိတဲ့အၾကိမ္ကနည္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း တခါတေလ ကြန္ျပဴတာတဖက္မွာ လူရွိေနတာ သတိမထားမိပဲ က်င့္၀တ္မထိန္းတာ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး ထိခိုက္တာေတြကို လုပ္လို႔ရတယ္လို႔ ထင္မိတတ္တယ္။
  • လက္ေတြ႔ဘ၀နဲ႔ အြန္လိုင္းဘ၀ၾကားထဲမွာ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္တတ္တာကို နားလည္ေပးလို႔ရေပမယ့္ အမွားကေတာ့ အမွားပါပဲ။ အတြင္းနဲ႔ အျပင္ အတူတူပါပဲ။ က်င့္၀တ္ဆိုတာ ေစာင့္စည္းဖို႔ပါ။ တစံုတေယာက္ကမ်ား ဘာမွေစာင့္စည္းေနစရာ မလိုပါဘူးလို႔ ဆိုလာခဲ့ရင္ မယံုပါနဲ႔။  အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဒိြဟျဖစ္စရာေတြေပၚခဲ့ရင္ အျပင္ေလာကမွာ လိုက္နာေနက်အတိုင္းပဲ လိုက္နာရမွာပါပဲ။ အေျဖရွာရမွာပါပဲ။
  • တကယ္လို႔ ပိုက္ဆံေပး ရွဲ လုပ္ရတာမ်ဳိးဆိုရင္ ေပးလိုက္ပါ။ ဒါမွလဲ စာေရးတဲ့လူ ပိုမ်ားလာမယ္။ မျဖစ္စေလာက္ေငြေလးက ေနာင္အရွည္သျဖင့္မွာ အြန္လိုင္းတခုလံုးအတြက္ အက်ဳိးရွိေစႏုိင္ပါတယ္။
  • ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္တယ္ဆိုတာ မေကာင္းတဲ့အက်င့္ပါပဲ။ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဥပေဒမဲ့ လုပ္တာဟာလည္း အတူတူပါပဲ။ တခ်ဳိ႔ဥပေဒေတြကေတာ့ ရွဴပ္ေထြးျပီး နားလည္ဖို႔ခက္ပါတယ္။ မူပိုင္ခြင့္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးလည္း ဥပေဒေတြထုတ္ထားပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးက ဥပေဒစာအုပ္ၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း အျပင္ေလာကမွာေကာ၊ အြန္လိုင္းမွာပါ ဥပေဒေဘာင္ထဲမွာ သတိထားေနဖို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။
ဥပေဒသ (၃) မိမိေနရာ မိမိသိပါေစ။
  • အြန္လိုင္းတေနရာမွာ လက္ခံႏိုင္တာတခုက ေနာက္တေနရာမွာ ရုိင္းခ်င္ရုိင္းေနမွာပါ။ ဥပမာ - ရုပ္ျမင္သံၾကားက အိမ္ရွင္မမ်ား သတင္းပလင္း အစီအစဥ္မွာ အတင္းအဖ်င္းေတြ ေျပာတာ လက္ခံလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ာနယ္သမားေတြရဲ့ စာပံုးထဲကို ေကာလဟာလမ်ဳိးစံု ေလွ်ာက္ထည့္ရင္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မၾကိဳက္ပါဘူး။ တေနရာနဲ႔ တေနရာ မတူဘူးဆိုတာကို နားလည္ရပါမယ္။
  • ဒါေၾကာင့္မို႔ ေနရာအသစ္တခုကိုေရာက္ရင္ သူမ်ားေတြ ေျပာေန၊ ေရးေနတာေတြကို အရင္ၾကည့္ပါဦး။ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးေတြလည္းလို႔ ေလ့လာပါဦး။ ျပီးမွသာ ၀င္ေျပာသင့္ပါတယ္။
ဥပေဒသ (၄) သူတပါးအခ်ိန္ကုိ မျဖဳန္းပါနဲ႔။  
  • အခုေခတ္မွာ လူတိုင္းအခ်ိန္ရွားပါတယ္။ အိပ္ခ်ိန္နဲနဲ အလုပ္ခ်ိန္မ်ားမ်ားျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေဆြးေႏြးဖို႔ အေၾကာင္းအရာတခု တင္ျပထားရင္ ဒါကိုဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္ေပးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားအခ်ိန္ကို ျဖဳန္းသလိုျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ပို႔စ္ေတြ မတင္တာေကာင္းပါတယ္။ အြန္လိုင္းေပၚမွာ သတင္းစီးဆင္းႏွဳန္းနဲ႔ သိမ္းဆည္းထားဖို႔ ေနရာကလည္း အကန္႔အသတ္ရွိပါတယ္။ ကိုယ္တေယာက္တည္း သံုးေနတာမွ မဟုတ္တာ။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းတခုထဲကို မေတာ္တဆ ၅ ၾကိမ္ပို႔မိတယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ကိုေကာ ေနရာကိုပါျဖဳန္းတာပါပဲ။
  • နားေထာင္လို႔ေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္တုိင္လည္းအလုပ္ေတြထဲ ေခါင္းႏွစ္ေနရရင္ က်န္တာေတြ ေမ့တတ္တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ေမးခြန္းေတြကို တဖက္က ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖဖို႔ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႔။ ကိုယ္က အားတက္သေရာေျပာေနေပမယ့္ အားလံုးက သေဘာတူေခါင္းျငိမ့္လိမ့္မယ္၊ အေရးလုပ္လိမ့္မယ္လို႔လည္း မထင္ပါနဲ႔။
ဥပေဒသ (၄) အုပ္စုဖြဲ႔ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ဂရုျပဳစရာ
  • အမ်ားအားျဖင့္ အုပ္စုအဖြဲ႔၀င္ေတြဟာ ကြန္ျပဴတာသံုးခ်ိန္၊ မိသားစုနဲ႔ ေနခ်ိန္၊ ကိုယ္ပိုင္အိပ္ခ်ိန္စားခ်ိန္ စသျဖင့္ အားခ်ိန္နည္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စာတပုဒ္ကို ဖတ္ေတာ့မယ္ဆိုတာနဲ႔ ဖြင့္ဖို႔ကလည္း အခ်ိန္ယူပါေသးတယ္။ နိဒါန္းပ်ဳိးေနတာေတြကို ဖတ္ျပီးမွ ေသာ့ခ်က္ကိုေရာက္ရတာပါ။ တကယ္လို႔မ်ား ၾကိဳးစားပမ္းစားဖတ္ျပီး ဘာမွလည္းမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ အစာမေက်ဘူး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
  • အရင္ေခတ္ကေတာ့ ကာဘြန္စကၠဴေတြသံုးျပီး မိတၱဴပြားရတာပါ။ တခါပြားရင္ ၅ စံုထက္မပိုပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစာကို ဘယ္သူ႔ဆီအဓိကပို႔မလဲဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားရပါတယ္။ အခုေတာ့ ဒါေတြမလိုေတာ့ပါဘူး။ ကူးခ်င္သေလာက္ကူး၊ ပြားခ်င္သေလာက္ပြားလို႔ရပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အက်င့္ပါျပီး ပြားခ်င္တိုင္း ပြားေနမိတတ္ပါတယ္။ လူေတြမွာ အခ်ိန္ရွားပါတယ္။ သတင္းကလည္း စံုလြန္း မ်ားလြန္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အုပ္စု၀င္ေတြ ဘာေၾကာင့္သိသင့္တာလဲလို႔ ကိုယ့္ဘာသာ အရင္ေမးၾကည့္တာ ေကာင္းပါတယ္။ မလိုအပ္ဘူးထင္ရင္ မပို႔ပါနဲ႔။ လိုခ်င္လည္း လိုႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ေတာင္မွ မပို႔ခင္ ၂ ခါျပန္စဥ္းစားပါဦးေလ။
ဥပေဒသ (၅) ၾကည့္ေပ်ာ္ရွဴေပ်ာ္ျဖစ္ပါေစ။
  • အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေအးတိေအးစက္၊ ေစာ္ကားေမာ္ကားလုပ္တတ္သူေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာပဲလို႔ ထင္ကုန္ၾကရင္ မေကာင္းပါဘူး။ ဒီေလာက္က်ယ္တဲ့ ကမၻာၾကီးမွာ အြန္လိုင္းသံုးသူအမ်ားစုဟာ တျခားသူေတြက like လုပ္သြားတာ လိုခ်င္တတ္ၾကပါတယ္။ တခါမွ မသိဖူးသူေတြနဲ႔ ဆံုခြင့္ရတယ္။ သူတို႔ကလည္း ကိုယ့္ကိုမျမင္ႏိုင္။ ကိုယ့္အေပၚမွာ ဆံပင္အေရာင္၊မ်က္လံုးအေရာင္၊ ကိုယ္ခႏၶာအခ်ဳိးအဆက္၊ အသက္အရြယ္၊ အ၀တ္အစား စတာေတြနဲ႔ မဆံုးျဖတ္ပဲ စာအေရးအသားနဲ႔သာ ဆံုးျဖတ္မွာပါ။ စာလံုးေတြကို မသံုးခ်င္ရင္ ဘယ္သူမွ အြန္လိုင္းမလာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စာလံုးေပါင္းနဲ႔ သဒၵါကလည္း အေရးပါ ပါတယ္။
  • အြန္လိုင္းလည္း အသံုးမ်ားတယ္၊ ဒီဟာေတြကိုလည္း စိုးရြ႔ံတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာပဲ လမ္းညႊန္စာအုပ္ေတြ ဖတ္ရင္း၊ ေလ့လာသင္ယူရင္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းလာမွာပါ။ အြန္လိုင္းသင္တန္းေတြ၊ ျပင္ပသင္တန္းေတြရွိရင္လဲ တက္လို႔ရပါတယ္။ အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္သူမ်ားဆိုရင္ေတာ့ အသိအကြ်မ္းေတြပိုရလာျပီး ပိုေပ်ာ္စရာေကာင္းပါလိမ့္မယ္။
  • ကိုယ္ေရးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာကို အဓိပၸါယ္ေပါက္ေအာင္ ေရးပါ။ ကိုယ္တကယ္သိတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါေစ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သေဘာေပါက္ နားလည္ထားတာလား၊ သူမ်ားေျပာလို႔ ယံုထားတာလားဆိုတာ အရင္ေမးၾကည့္ပါဦး။ ပို႔စ္မတင္ခင္၊ အခ်က္အလက္ေတြကို ျပန္မစစ္ခင္ တကယ္တင္ခ်င္ရဲ႔လားလို႔ ထပ္ေမးပါဦး။ သတင္းဆိုးေတြဟာ ေတာမီးလိုပ်႔ံလြယ္ပါတယ္။ တဆင့္စကား တဆင့္နားျဖစ္သြားရင္ မူလဆိုလိုရင္း ေပ်ာက္သြားတတ္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းပဲဟာ၊ မွန္ကန္တိက်စရာမလိုဘူးလို႔ ျပန္ျငင္းခ်င္လည္းျငင္းပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္တာ၀န္ေတာ့ ကိုယ္ယူတတ္ရမွာေပါ့ေလ။
  • ေနာက္တခ်က္ကလည္း မွတ္စုေတြေရးတဲ့အခါ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း က်ဳိးေၾကာင္းဆက္စပ္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ စာတပုိဒ္လံုးမွာ သတ္ပံု၊ သဒၵါတလံုးမွ မမွားေပမယ့္လည္း ဘာေျပာမွန္းမသိတာေတြ ျဖစ္တတ္ပါေသးတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ကို အထင္ၾကီးေစခ်င္တာနဲ႔ စကားလံုးအၾကီးၾကီးေတြ သံုးမိတဲ့အခါမ်ဳိးေတြမွာေပါ့။ ရုိးရုိးပဲေရးတာေကာင္းပါတယ္။
  • တို႔မီး၊ ရွဴိ႔မီးေတြ မေရးပါနဲ႔။ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း၊ လွလွပပေလးေတြေရးပါ။ ညစ္ညမ္းတဲ့စကားေတြ မသံုးပါနဲ႔။ ဆန္႔က်င္လိုတာသက္သက္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြမေရးပါနဲ႔။
  • အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဆဲလို႔ရသလား လို႔ ေမးၾကပါတယ္။ အမွဳိက္ကို ေရႊထင္တဲ့ ေနရာေတြမွာေတာ့ လက္ခံမွာပါ။ ဆဲဆိုလိုက္ဖို႔ လိုတယ္ထင္ရင္လည္း စာလံုးေဖ်ာက္ျပီးသံုးႏိုင္ပါတယ္။ ---င္၊ ----ာ စသည္ျဖင့္။ လူတိုင္းက ကိုယ္ဘာဆိုလိုတယ္လို႔ သိမွာပါပဲ။ မလိုအပ္ပဲ သူမ်ားစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္တာေကာင္းပါတယ္။
ဥပေဒသ (၆) အဖိုးတန္ ဗဟုသုတေတြကို ေ၀မွ်ပါ။
  • ဆိုးတာေတြေျပာျပီးသြားေတာ့ ေကာင္းတာေလးေတြေျပာပါရေစ။ အြန္လိုင္းရဲ့ မူလဘူတအစြမ္းက လူမ်ဳိးစံု အသံုးမ်ားတာပါ။ ေမးခြန္းေတြကို အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေမးလိုက္ရင္ ဗဟုသုတၾကြယ္၀သူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနတာမို႔ အေျဖရႏုိင္ပါတယ္။ တေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က ၀င္ေျပာေပးလိုက္တာနဲ႔ အၾကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းေတြ တိုးလာပါတယ္။ အင္တာနက္ဆိုတာကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိျပီး ဖန္တီးတည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ မူလရည္ရြယ္ခ်က္ကိုက သိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ပညာဖလွယ္ခ်င္လို႔ပါ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔မွ လူေတြအားလံုးပါလာၾကတာပါ။
  • ဒါေၾကာင့္မို႔ ကိုယ္သိတာေလး ကိုယ္၀င္ေျပာဖို႔ မတြန္႔ပါနဲ႔။ ေမးခြန္းတခုေမးလိုက္လို႔ အေျဖေတြရလာတယ္ဆိုရင္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကေလး ျပန္ေရးျပီး ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ျပန္တင္ေပးပါ။ ဒါမွလည္း တတ္သိသူေတြက အခ်ိန္ကုန္ခံေရးေပးထားတဲ့ ဗဟုသုတေတြကို အားလံုးအတြက္ အက်ဳိးရွိေအာင္ ျပန္သံုးႏိုင္မွာပါ။
  • ကိုယ္တိုင္က တတ္သိပညာရွင္ဆိုရင္ေတာ့ ပိုေတာင္မွလုပ္ေပးႏိုင္ပါဦးမယ္။ ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးတာေတြ၊ အမ်ားစိတ္၀င္စားမယ့္ အေၾကာင္းအရာကို ေရးတင္တာမ်ဳိးေတြ၊ ေမးခြန္းထုတ္တာေတြ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဗဟုသုတေ၀မွ်တယ္ဆိုတာ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။ ဒါဟာအြန္လိုင္းရဲ့ ရုိးရာဓေလ့ထံုးစံပါ။ ကမၻာၾကီးကိုလည္း ပိုေကာင္းေစတယ္ေလ။
ဥပေဒသ (၇) ၀င္ေရာက္ျဖန္ေျဖပါ။
  • တျခားသူေတြက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေရးေနၾကျပီ၊ အခိုင္အမာေတြ ဆုပ္ကိုင္ျငင္းေနျပီဆိုရင္ ေသြးဆူလာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ နဲနဲအရွိန္၀င္ေလွ်ာ့ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ အြန္လိုင္းမွာ ေသြးဆူ၊ ေသြးပူခြင့္မရွိဘူးလားဆိုေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ေသြးဆူတယ္ဆိုတာ အြန္လိုင္းရဲ႔ ရုိးရာပါပဲ။ ဒါကို အေျပာင္အပ်က္ ရယ္စရာ ေမာစရာလုပ္ေပးလိုက္ရင္ ေပ်ာ္စရာျဖစ္သြားပါေရာ။ တခါတေလေတာ့လည္း အရွိန္မေသေသးရင္ ဆက္ျဖစ္ေပါ့ေလ။
  • ဒါေပမယ့္လည္း အြန္လိုင္းက်င့္၀တ္မွာ တဖက္နဲ႔တဖက္ မျပီးႏိုင္ မစီးႏိုင္ တိုက္ခိုက္ေနတာေတြ၊ ရန္စေနတာေတြ၊ ေစာ္ကားေနတာေတြကိုေတာ့ ခြင့္မျပဳသင့္ပါဘူး။ ဒါက အဖြဲ႔တခုလံုးကို စိတ္ပ်က္ေစပါတယ္။ တျခားမဆိုင္သူေတြအေပၚမွာလည္း မတရားရာေရာက္ပါတယ္။ အစပိုင္းမွာေတာ့ စကားႏိုင္လုေနတာကို ၀ိုင္းၾကည့္ရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလိုလိုေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ၀င္မပါတဲ့သူေတြက ပ်င္းသြားတာပါပဲ။ ကိုယ္ေတြခ်ည္းပဲ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ထားသလိုျဖစ္ေနတာ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။
ဥပေဒသ (၈) တျခားသူမ်ားရဲ့ အတြင္းေရးကို မစပ္စုပါနဲ႔၊
  • လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ရဲ့ အံဆြဲကို ခြင့္မေတာင္းပဲ ဖြင့္ၾကည့္ဖို႔ မသင့္ေတာ္သလိုပဲ သူမ်ားစာေတြကို ဖြင့္မဖတ္ပါနဲ႔။ နမူနာတခုကေတာ့ ဂ်ာနယ္တိုက္တခုမွာ စာေတြဖြင့္ဖတ္ခံရတယ္လို႔ သံသယရွိတဲ့အခါ သတင္းအတုတခုကို ထည့္ထားလိုက္ပါတယ္။ ဖတ္တဲ့လူက အဲဒီသတင္းအတုအေၾကာင္း ေမးလာတဲ့အခါ မိသြားတာေပါ့။ ဒါနဲ႔ သူ႔ကို တျခားေနရာပို႔ပစ္လိုက္ပါတယ္။ သူမ်ားအတြင္းေရးစပ္စုတာ အလုပ္ျပဳတ္တဲ့အထိ ဒုကၡေပးႏိုင္ပါတယ္။
ဥပေဒသ (၉) လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အလြဲသံုးစားမလုပ္ပါနဲ႔။
  • တခ်ဳိ႔လူေတြဟာ အင္တာနက္မွာ ဆရာၾကီးေတြပါ။ ကြန္ျပဴတာစနစ္နဲ႔ အင္တာနက္ကို သူမ်ားေတြထက္ ပိုကြ်မ္းက်င္ရုံနဲ႔ သူမ်ားဆီက အခြင့္အေရးပိုယူဖို႔ မသင့္ပါဘူး။ ဥပမာ -- ဌာနမွဳးက လက္ေအာက္ငယ္သားေတြရဲ့ ကိုယ္ပိုင္စာေတြကို မဖတ္ရပါဘူး။
ဥပေဒသ (၁၀) သူမ်ားအမွားေတြကို ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ။
  • လူတိုင္းက အြန္လိုင္းမွာ လူသစ္ျဖစ္ဖူးၾကတာပါပဲ။ ဒီေဆာင္းပါးကိုလည္း လူတိုင္းဖတ္ဖူးတာမွ မဟုတ္တာ။ ဒါေၾကာင့္ သတ္ပံုမွားတာ၊ အူေၾကာင္ေၾကာင္ေမးတာ၊ မလိုအပ္ပဲ စကားေၾကာရွည္တာေတြကို သည္းခံလိုက္ပါ။ အေသးအဖြဲဆိုရင္ ေျပာေနဖို႔ေတာင္ မလိုပါဘူး။ ေျပာဖို႔လိုတယ္ ထင္ရင္ေတာင္ ၂ ခါျပန္စဥ္းစားပါ။ ကိုယ္ေတာ္တာနဲ႔ပဲ သူမ်ားကိုဆရာလုပ္တာ ဘယ္ေကာင္းပါ့မလဲ။ မွားေနတယ္လို႔ ေျပာေတာ့မယ္ဆိုရင္ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာပါ။ အမ်ားေရွ႔မွာမေျပာပဲ တဦးထဲကို စာပို႔ေျပာပါ။ ဘယ္လိုေျပာေျပာ သူ႔ဘက္က ဒီထက္ကို ပိုမသိေတာ့တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဆရာၾကီးေလသံ မဖမ္းပါနဲ႔။ သူ႔အမွားကို ကိုယ့္အမွားမျဖစ္ပါေစနဲ႔။ က်င့္၀တ္နဲ႔ ညီ မညီျငင္းၾကရင္းနဲ႔ က်င့္၀တ္နဲ႔မညီပဲကို ရန္ျဖစ္တတ္ေၾကာင္း သတျိပဳေတာ္မူၾကပါကုန္။

clean government, good governance ဆိုျပီး လစာနဲ႔မတန္ေလာက္ေအာင္ကိုခ်မ္းသာေနျက

Soe Min and 10 other friends shared Thit Htoo Lwin blog's photo.
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ေနျပည္ေတာ္မွာ ညႊန္းခ်ဳပ္တစ္ဦးဟာ လစာ ႏွစ္သိန္းရယံုနဲ႕ ဘီလီယံနဲ႕ခ်ီျပီးခ်မ္းသာေနသတဲ႕

ေနျပည္ေတာ္ျဖစ္ရပ္မွန္

က်ြန္မ အခုတင္ျပခ်င္တာကေတာ့ စက္မွႈ ၀န္ၾကီးဌာန ယခင္ စက္မွႈ(၁) ၀န္ၾကီးဌာန၏ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦး၀င္းျမင့္အေၾကာင္းေလး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ဘယ္လိုမွ မခံစားနိုင္ေတာ့လို႔တင္ျပရတာပါ။

 က်ြန္မတို႔ ရံုး၀န္ထမ္းေတြရဲ ့ဘ၀က အျမဲတမ္းေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္ခံရပါတယ္၊ အျမဲတမ္းလိုလို လူၾကီးမ်က္နွာတၾကည့္ၾကည့္နဲ ့ က်ီးလန္႔စာစားပီးေနေန ရတာပါ၊ က်ြန္မတို႔ေတြ ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းဘ၀နဲ ့ ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ငဲ့ငဲ့ေနထိုင္ေနပီး နိုင္ငံ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနရတာကို က်ြန္မတင္ျပခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး။

 က်ြန္မတို႔ေနျပည္ေတာ္မွာ အိမ္တလတခါ ျပန္ဖို႔ကို မနဲျခစ္ကုတ္ပီး စုေဆာင္းေနရတဲ့ အခ်ိန္ ကၽြန္မတို႔အထက္လူၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔လစာနဲ႔မတန္ေလာက္ေအာင္ကိုခ်မ္းသာေနတာကို ကၽြန္မတင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔အၾကိမ္ၾကိမ္တိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားခဲ ့ေပမယ့္လည္း ကၽြန္မလိုဘာမွမဟုတ္တဲ့ ေအာက္ေျခဆင္းရဲတဲ ့ ၀န္ထမ္းေလးရဲ ့တိုင္စာက သမၼတ ရံုးမေျပာပါနဲ ့ က်ြန္မတို့ရဲ ့၀န္ၾကီးရံုးေတာင္မေရာက္ လိုက္ပါဘူးဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္အခန္း မွာတင္ ျဖတ္သိမ္းထားတာခံေနရလို့ပါပဲ။

က်ြန္မကိုယ္တိုင္ ရံုးေပၚအထိတက္ပီးတိုင္စာကို တေစ့တစ္ ေစာင္းေလ့လာလိုက္ေတာ့ က်ြန္မတို့တိုင္စာေတြေကာ သူမ်ားေတြတိုင္ထားတာေတြေကာပါ ဖိုင္တြဲပီးသိမ္းထားတာကို က်ြန္မ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ ့လိုက္ရပါတယ္။ 

က်ြန္မအရမ္းအားငယ္သြားမိတယ္ ။ က်ြန္မတို့ဘက္မွာ ရပ္တည္ေပးမဲ ့လူမရွိဘူး ။ က်ြန္မတို့စကားကို နားေထာင္ေပးမဲ ့လူမရွိဘူး။ အခုဒီ ဆိုဒ္ကိုတင္ရင္ရတယ္ ။လူၾကီးေတြကအစ ဒီ ဆိုဒ္ကို ၀င္ၾကည့္ၾကတယ္ေျပာလို႔က်ြန္မတင္လိုက္တာပါရွင္။

ဒီလိုပါ ဦး၀င္းျမင့္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ၾကီး က်ြန္မတို့ စက္မွႈ(၁) ၀န္ၾကီးဌာနရဲ ့ ေငြရေပါက္ရလမ္းအမ်ားဆံုးအင္ဂ်င္နီယာ ဌာနျဖစ္တ့ဲ ျပင္/ ထိန္းဌာန ကို ဦးစီးခဲ ့ရပါတယ္။ အဲဒီမွာတင္ သူ့ဘ၀က တဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းလဲလာတာပါ ။

 ဦး၀င္းျမင့္ဟာ ဌာနပိုင္ ေငြေတြကိုအလြဲသံုးစားလုပ္ထားပီး ထိုေငြေတြန့ဲ အိမ္ေတြတလုံးျပီးတလုံး ေဆာက္ထားပါတယ္။ သူေငြေတြရရခ်င္းမွာ ေနျပည္ေတာ္ ဥတၱရသီရိျမိဳ႕နယ္မွာ သိန္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္တန္ေျမကြက္နဲ့အိမ္တစ္လံုးခ်က္ခ်င္းေဆာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ 

ပုဂံ(၁)လမ္း၊ ျခံအမွတ္ ( ၃၂၁၅ ) ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိေခတ္ကာလ ေပါက္ေစ်း သိန္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္တန္ပါတယ္၊ ဒီအိမ္ရဲ ႔ဓါတ္ပံုကိုလဲပူးတြဲပီးတင္ျပေပးထားပါတယ္။ 

ဒါေတာင္ ေနျပည္ေတာ္ကအိမ္ပဲရွိပါေသးတယ္။ ရန္ကုန္မွာတင္ အိမ္ ၃ လံုးရွိပါေသးတယ္။ အေသးစိတ္ကိုလည္းေနာက္ထပ္တင္ျပေပးပါဦးမယ္။
DG တေယာက္ရ့ဲတရား၀င္လစာက ၂၀၀၀၀၀/-ျဖစ္ပါတယ္။

 (၁)နွစ္မွ (၂၄)သိန္းပဲ ရွိတယ္။ စားေသာက္စရိတ္(၄)သိန္းနုတ္ရင္ သိန္း(၂၀)အသားတင္က်န္ပါတယ္။ ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ဒီလိုသိန္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္တန္အိမ္ကို ေဆာက္နိုင္ပါသလဲရွင္။ စဥ္းစားၾကည့္ေပးပါ။

သူ့ပါးစပ္ကေန clean government, good governance ဆိုပီး တဖြဖြေျပာေနေပမယ့္လည္း သူကိုယ္တိုင္လဲမကင္းနိုင္ပါဘူး။
က်ြန္မတို႔လို လူေတြကိုအျမဲဆူေန၊ဆဲေန၊ မာန္ေန၊ မဲေနေပမယ့္ သူ ့ရဲ့အထူးအခြင့္အေရးကိုခံေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦးလည္းဌာနမွာ ရွိပါတယ္။

ထိုအမ်ိဳးသမီးကို လည္းဖုန္းနဲ့ ေျမကြက္တစ္ကြက္၀ယ္ေပးထားပါတယ္။ ထိုအမ်ဳိးးသမီးေရွ ့မွာ ဦး၀င္းျမင့္ မေကာင္းေၾကာင္းေျပာမိလို႔ ထိုအမ်ိဳးသမီးရဲ ့ ထီးနွင့္ရိုက္တာကိုလည္း က်ြန္မတို့ မ်က္စိေရွ ့မွာတင္ ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ 

အမ်ဳိးသမီးခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာသျဖင့္ အမည္နာမကို ထုတ္ေဖာ္မေျပာတာပါ။
ထို့ျပင္ ဌာနပိုင္ဖုန္းကိုလည္း သမီးျဖစ္သူကိုေပးကိုင္ထားပါတယ္။ ၀န္ၾကီးဌာန အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဆက္သြယ္ေရးလြယ္ကူေစရန္ ေပးထားေသာ ဖုန္းကို သမီးျဖစ္သူအားေပးကိုင္ထားသည္မွာလည္းအျမင္မသင့္ေတာ္စရာျဖစ္ရပါတယ္။

 ဌာနပိုင္ ကားမ်ားကိုလည္း ဦး၀င္းျမင့္၏ သမီး ေက်ာင္းအၾကိဳ အပို ့နွင့္ သူ၏ ဇနီးျဖစ္သူ ေစ်း၀ယ္ ထြက္ရန္၊ အိမ္ျခံေျမအေရာင္းအ၀ယ္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ အသံုးျပဳေနျခင္းမွာ လည္း ေထာက္ျပ စရာေတြျဖစ္ေန ပါတယ္ရွင္။

 က်ြန္မတို႔ လစာ ၆၀၀၀၀ ေလာက္နဲ ့ ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ ့ေနထိုင္ေနရတဲ့အခ်ိန္ က်ြန္မတို့အထက္လူၾကီးတစ္ေယာက္က နိုင္ငံေတာ္ပိုင္ပိုက္ဆံမ်ားနဲ့ အိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ၀ယ္ယူျပီး၊

 မိန္း မ ကိစၥ ေပြရွဳပ္ေနျခင္းမ်ားကို က်ြန္မတို႔အသဲနာလို႔တင္ျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
ဒီစာကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အေထာက္အထားမ်ားနွင့္ တိုင္ၾကားေသာ္လည္း ထိေရာက္ျခင္းမရွိသည့္အတြက္ အင္တာနက္သံုးေသာ အမ်ားျပည္သူမ်ားမွ ကၽြန္မတို့ စက္မွု၀န္ၾကီးဌာနမွ ညြွန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦး၀င္းျမင့္အရွဳပ္ေတာ္ပံုကို သိရိွနိုင္ရန္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

Post by အျဖဴေရာင္မီဒီယာ
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ေနျပည္ေတာ္မွာ ညႊန္းခ်ဳပ္တစ္ဦးဟာ လစာ ႏွစ္သိန္းရယံုနဲ႕ ဘီလီယံနဲ႕ခ်ီျပီးခ်မ္းသာေနသတဲ႕

က်ြန္မ အခုတင္ျပခ်င္တာကေတာ့ စက္မွႈ ၀န္ၾကီးဌာန ယခင္ စက္မွႈ(၁) ၀န္ၾကီးဌာန၏ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦး၀င္းျမင့္အေၾကာင္းေလး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။
ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ဘယ္လိုမွ မခံစားနိုင္ေတာ့လို႔တင္ျပရတာပါ။

က်ြန္မတို႔ ရံုး၀န္ထမ္းေတြရဲ ့ဘ၀က အျမဲတမ္းေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္ခံရပါတယ္၊ အျမဲတမ္းလိုလို လူၾကီးမ်က္နွာတၾကည့္ၾကည့္နဲ ့ က်ီးလန္႔စာစားပီးေနေန ရတာပါ၊ က်ြန္မတို႔ေတြ ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းဘ၀နဲ ့ ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ငဲ့ငဲ့ေနထိုင္ေနပီး နိုင္ငံ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနရတာကိုက်ြန္မတင္ျပခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး။

က်ြန္မတို႔ေနျပည္ေတာ္မွာ အိမ္တလတခါ ျပန္ဖို႔ကို မနဲျခစ္ကုတ္ပီး စုေဆာင္းေနရတဲ့ အခ်ိန္ ကၽြန္မတို႔အထက္လူၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔လစာနဲ႔မတန္ေလာက္ေအာင္ကိုခ်မ္းသာေနတာကို ကၽြန္မတင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔အၾကိမ္ၾကိမ္တိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားခဲ ့ေပမယ့္လည္း ကၽြန္မလိုဘာမွမဟုတ္တဲ့ ေအာက္ေျခဆင္းရဲတဲ ့ ၀န္ထမ္းေလးရဲ ့တိုင္စာက သမၼတ ရံုးမေျပာပါနဲ ့ က်ြန္မတို့ရဲ ့၀န္ၾကီးရံုးေတာင္မေရာက္ လိုက္ပါဘူးဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္အခန္း မွာတင္ ျဖတ္သိမ္းထားတာခံေနရလို့ပါပဲ။

က်ြန္မကိုယ္တိုင္ ရံုးေပၚအထိတက္ပီးတိုင္စာကို တေစ့တစ္ ေစာင္းေလ့လာလိုက္ေတာ့ က်ြန္မတို့တိုင္စာေတြေကာ သူမ်ားေတြတိုင္ထားတာေတြေကာပါ ဖိုင္တြဲပီးသိမ္းထားတာကို က်ြန္မ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ ့လိုက္ရပါတယ္။

က်ြန္မအရမ္းအားငယ္သြားမိတယ္ ။ က်ြန္မတို့ဘက္မွာ ရပ္တည္ေပးမဲ ့လူမရွိဘူး ။ က်ြန္မတို့စကားကို နားေထာင္ေပးမဲ ့လူမရွိဘူး။ အခုဒီ ဆိုဒ္ကိုတင္ရင္ရတယ္ ။လူၾကီးေတြကအစ ဒီ ဆိုဒ္ကို ၀င္ၾကည့္ၾကတယ္ေျပာလို႔က်ြန္မတင္လိုက္တာပါရွင္။

ဒီလိုပါ ဦး၀င္းျမင့္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ၾကီး က်ြန္မတို့ စက္မွႈ(၁) ၀န္ၾကီးဌာနရဲ ့ ေငြရေပါက္ရလမ္းအမ်ားဆံုးအင္ဂ်င္နီယာ ဌာနျဖစ္တ့ဲ ျပင္/ ထိန္းဌာန ကို ဦးစီးခဲ ့ရပါတယ္။ အဲဒီမွာတင္ သူ့ဘ၀က တဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းလဲလာတာပါ ။

ဦး၀င္းျမင့္ဟာ ဌာနပိုင္ ေငြေတြကိုအလြဲသံုးစားလုပ္ထားပီး ထိုေငြေတြန့ဲ အိမ္ေတြတလုံးျပီးတလုံး ေဆာက္ထားပါတယ္။ သူေငြေတြရရခ်င္းမွာ ေနျပည္ေတာ္ ဥတၱရသီရိျမိဳ႕နယ္မွာ သိန္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္တန္ေျမကြက္နဲ့အိမ္တစ္လံုးခ်က္ခ်င္းေဆာက္ခဲ့ပါတယ္ ။

ပုဂံ(၁)လမ္း၊ ျခံအမွတ္ ( ၃၂၁၅ ) ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိေခတ္ကာလ ေပါက္ေစ်း သိန္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္တန္ပါတယ္၊ ဒီအိမ္ရဲ ႔ဓါတ္ပံုကိုလဲပူးတြဲပီးတင္ျပေပးထားပါတယ္။

ဒါေတာင္ ေနျပည္ေတာ္ကအိမ္ပဲရွိပါေသးတယ္။ ရန္ကုန္မွာတင္ အိမ္ ၃ လံုးရွိပါေသးတယ္။ အေသးစိတ္ကိုလည္းေနာက္ထပ္တင္ျပေပးပါဦးမယ္။
DG တေယာက္ရ့ဲတရား၀င္လစာက ၂၀၀၀၀၀/-ျဖစ္ပါတယ္။

(၁)နွစ္မွ (၂၄)သိန္းပဲ ရွိတယ္။ စားေသာက္စရိတ္(၄)သိန္းနုတ္ရင္ သိန္း(၂၀)အသားတင္က်န္ပါတယ္။ ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ဒီလိုသိန္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္တန္အိမ္ကို ေဆာက္နိုင္ပါသလဲရွင္။ စဥ္းစားၾကည့္ေပးပါ။

သူ့ပါးစပ္ကေန clean government, good governance ဆိုပီး တဖြဖြေျပာေနေပမယ့္လည္း သူကိုယ္တိုင္လဲမကင္းနိုင္ပါဘူး။
က်ြန္မတို႔လို လူေတြကိုအျမဲဆူေန၊ဆဲေန၊ မာန္ေန၊ မဲေနေပမယ့္ သူ ့ရဲ့အထူးအခြင့္အေရးကိုခံေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦးလည္းဌာနမွာ ရွိပါတယ္။

ထိုအမ်ိဳးသမီးကို လည္းဖုန္းနဲ့ ေျမကြက္တစ္ကြက္၀ယ္ေပးထားပါတယ္။ ထိုအမ်ဳိးးသမီးေရွ ့မွာ ဦး၀င္းျမင့္ မေကာင္းေၾကာင္းေျပာမိလို႔ ထိုအမ်ိဳးသမီးရဲ ့ ထီးနွင့္ရိုက္တာကိုလည္း က်ြန္မတို့ မ်က္စိေရွ ့မွာတင္ ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

အမ်ဳိးသမီးခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာသျဖင့္ အမည္နာမကို ထုတ္ေဖာ္မေျပာတာပါ။
ထို့ျပင္ ဌာနပိုင္ဖုန္းကိုလည္း သမီးျဖစ္သူကိုေပးကိုင္ထားပါတယ္။ ၀န္ၾကီးဌာန အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဆက္သြယ္ေရးလြယ္ကူေစရန္ ေပးထားေသာ ဖုန္းကို သမီးျဖစ္သူအားေပးကိုင္ထားသည္မွာလည္းအျမင္မသင့္ေတာ္စရာျဖစ္ရပါတယ္။

ဌာနပိုင္ ကားမ်ားကိုလည္း ဦး၀င္းျမင့္၏ သမီး ေက်ာင္းအၾကိဳ အပို ့နွင့္ သူ၏ ဇနီးျဖစ္သူ ေစ်း၀ယ္ ထြက္ရန္၊ အိမ္ျခံေျမအေရာင္းအ၀ယ္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ အသံုးျပဳေနျခင္းမွာ လည္း ေထာက္ျပ စရာေတြျဖစ္ေန ပါတယ္ရွင္။

က်ြန္မတို႔ လစာ ၆၀၀၀၀ ေလာက္နဲ ့ ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ ့ေနထိုင္ေနရတဲ့အခ်ိန္ က်ြန္မတို့အထက္လူၾကီးတစ္ေယာက္က နိုင္ငံေတာ္ပိုင္ပိုက္ဆံမ်ားနဲ့ အိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ၀ယ္ယူျပီး၊

မိန္း မ ကိစၥ ေပြရွဳပ္ေနျခင္းမ်ားကို က်ြန္မတို႔အသဲနာလို႔တင္ျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
ဒီစာကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အေထာက္အထားမ်ားနွင့္ တိုင္ၾကားေသာ္လည္း ထိေရာက္ျခင္းမရွိသည့္အတြက္ အင္တာနက္သံုးေသာ အမ်ားျပည္သူမ်ားမွ ကၽြန္မတို့ စက္မွု၀န္ၾကီးဌာနမွ ညြွန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦး၀င္းျမင့္အရွဳပ္ေတာ္ပံုကို သိရိွနိုင္ရန္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

Post by အျဖဴေရာင္မီဒီယာ


--