Sunday, October 7, 2012
ဘဏ္ေငြထုတ္ျပန္လာသူအား ဆိုင္ကယ္ျဖင့္လိုက္လံလုယက္
မေကြး၊ ေအာက္တိုဘာ ၆ `ကေမၻာဇ`ဘဏ္မွ ေငြထုတ္ၿပီး ျပန္လာသူ မိန္းကေလးထံမွ
ေငြထုပ္္အား ဆိုင္ကယ္ စီးေယာက်ားတစ္ဦးမွ ေအာက္တိုဘာ ၄ ရက္ ေန႔လည္ ၁၁
နာရီေက်ာ္ခန္႔က လိုက္လံလု ယူ ထြက္ေျပး ခဲ့ေႀကာင္းသိရသည္။ မေကြးၿမိဳ႕
ဆံုရပ္(၁၃) လမ္းေန အဘဦးဖိုးတာ၏သမီး မထက္ထက္ခိုင္(၂၅)ႏွစ္ႏွင့္ ----

ရန္ုကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ကေမာၻဇ ဘဏ္မ်ား၌ တစ္ရက္အတြင္း က်ပ္သန္းကိုးေထာင္ ခန္႔ ထုတ္ယူ
ရန္ုကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ကေမာၻဇ ဘဏ္မ်ား၌ တစ္ရက္အတြင္း က်ပ္သန္းကိုးေထာင္ ခန္႔ ထုတ္ယူ
ယခု ရက္ပိုင္း အတြင္း ထြက္ေပၚေနေသာ ေကာလဟာလ သတင္းမ်ားေၾကာင့္
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းရွိ ကေမာၻဇဘဏ္မ်ား၌ တစ္ရက္အတြင္းက်ပ္သန္း ကိုးေထာင္ခန္႔
(ရွစ္ဘီလီယံ၊ ကိုးဘီလီယံ) နီးပါး ေငြလာေရာက္ ထုတ္ယူမႈမ်ားျဖစ္ေပၚခဲ့ေၾကာင္း
ကေမာၻဇဘဏ္ ဒုတိယ ဥကၠ႒ ဦးသန္းလြင္မွ ---
http://www.thithtoolwin.net/2012/10/the-voice-weekly-10-6-12-1.html
http://www.thithtoolwin.net/2012/10/the-voice-weekly-10-6-12-1.html
အသံပါ နားေထာင္လို႔ရပါတယ္ ... အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာေနသူမ်ား အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အသံုးဝင္တဲ႔ Software ေလးပါ
Concise Oxford English Dictionary 11th Edition with Sounds
ဝင္းကမာၻေက်ာ္

Concise Oxford English Dictionary ေလးကိုေတာင္းဆိုထားလို႔ ခတ္ခတ္ ခဲခဲ ရွာေဖြေမႊေႏွာက္ျပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ... အသံပါ နားေထာင္လို႔ရပါတယ္ ... အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာေနသူမ်ား အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အသံုးဝင္တဲ႔ Software ေလးပါ ... ..။
New
edition of the world famous Concise Oxford English Dictionary provides
an authoritative description of the English language. With instant
access to over 240,000 words, phrases, and definitions, this program is
ideal for anyone needing an up-to-date dictionary of current English on
their PC for study, work, or home. No installation required, just
download and use.
ဘ၀အေမာေတြေျပေစဖို ့ ဟာသေလးေတြ ဖတ္ၾကစို ့
ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး က်န္းမာရႊင္လန္းနိုင္ၾကပါေစ ခင္ဗ်ာ ။
ဘ၀အေမာေတြကို တခဏတာေျဖေဖ်ာက္နိုင္ေစဖို ့ ဟာသေလးေတြ
ဖတ္ျပီး စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္နူးနိုင္ ၾကပါေစေသာ္ ။
ယုန္ဖမ္းျခင္း
နိုင္ငံအတြင္းမွ ျပစ္မွ ုကာကြယ္ေသာထိပ္သီးအဖြဲ ့ကို ေရြးခ်ယ္ရန္ၾကိဳးစားၾကေသာ
အခါ သမၼတက ေနာက္ဆံုးအဖြဲ ့အစည္း ( ၃ ) ခု ျဖစ္ေသာ စီအိုင္ေအ ၊ အက္(ဖ)
ဘီအိုင္ ႏွင့္ ခ်ီကာဂို ရဲဌာနတို ့ကို စတင္ကာ ေရြးခ်ယ္လိုက္သည္ ။
က်န္ရွိေနေသာ ျပိဳင္ဘက္သံုးဦးကို ေတာထဲသို ့ လႊတ္လိုက္ေသာ ယုန္အားဖမ္းဆီး
ရန္ စမ္းသပ္တာ၀န္ေပးလိုက္သည္။
စီအိုင္ေအတို ့ေတာထဲ၀င္သြားၾကသည္ ။တိရစၧာန္သတင္းေထာက္လွမ္းေရးသမားမ်ား
ကို သူတို ့ေနရာအႏွံ ့ ခ်ထားလိုက္ၾကသည္ ။သစ္ပင္ႏြယ္ပင္စသည္တို ့ကိုလည္း မ်က္
ျမင္သက္ေသအျဖစ္ ေမးၾကသည္ ။ ၃ လ ၾကမွ် အသည္းအသန္စစ္ေဆးျပီးေသာအခါ
ယုန္မရွိေၾကာင္း သူတို ့သံုးသပ္ခ်က္ခ်လိုက္ၾကသည္ ။
အက္( ဖ )ဘီအိုင္တို ့ေတာထဲ၀င္သြားၾကသည္ ။ႏွစ္ပက္ၾကာျပီး ဘာမွမဖမ္းမိေသာအခါ
သူတို ့ေတာကိုမီးရွို ့ပစ္လိုက္ျပီး ယုန္အပါအ၀င္ေတာထဲမွ တိရစၧာန္အားလံုးကို သတ္ပစ္
လိုက္ၾကသည္ ။သူတို ့ေတာင္းပန္ျခင္းလည္းမျပဳ ။ယုန္သည္ထိုသို ့ျဖစ္ထိုက္သည္ ။
ခ်ီကာဂိုရဲမ်ားေတာထဲ၀င္သြားၾကသည္ ။ႏွစ္နာရီခန္ ့ၾကာေသာအခါ ဆိုး၀ါးစြာရိုက္ႏွက္
ခံထားရေသာ ၀က္၀ံတစ္ေကာင္ႏွင့္အတူ သူတို ့ျပန္ထြက္လာၾကသည္ ။၀က္၀ံက ဒီလို
ေအာ္ဟစ္ေနသည္ ။
'' ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်ာ ။ဟုတ္ကဲ့ ။ကၽြန္ေတာ္က ယုန္ပါခင္ဗ်ာ ''
တစ္ေန ့( ၁၀ )မိုင္ႏွ ုန္းျဖင့္ ( ၃၀ )
ကိုယ္အေလးခ်ိန္အလြန္တိုးေနေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ဆရာ၀န္ထံသို ့ သြား
ျပီး အၾကံဥာဏ္ေတာင္းေလသည္ ။ဆရာ၀န္က သူမကို တစ္ေန ့လွ်င္ ( ၁၀ ) မိုင္ႏွ ုန္းျဖင့္
ရက္ ( ၃၀ ) ေျပးရန္ အၾကံေပးေလသည္ ။ထိုသို ့ေျပးလွ်င္ သူမေပါင္ ( ၂၀ ) က်သြားနိုင္
ေၾကာင္း သူက ကတိေပးပါတယ္ ။
အမ်ိဳးသမီးက ဆရာ၀န္အၾကံေပးသည့္အတိုင္း လိုက္နာသည္ ။ရက္ ( ၃၀ ) ၾကာေသာအခါ
သူမကိုယ္အေလးခ်ိန္ေပါင္ ၂၀ တိတိ ေလွ်ာ့က်သြားသည္ကို ေတြ ့ရသျဖင့္ ေက်နပ္သြားသည္ ။
ဆရာ၀န္ထံသို ့ ထိုကဲ့သို ့ထိေရာက္ေသာ အၾကံဥာဏ္ေပးသျဖင့္ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာသည္ ။
သို ့ေသာ္လည္း စကားဆံုးေသာအခါ သူမက ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းတစ္ခုကို ေမးလိုက္ေလသည္ ။
'' ဆရာ ကၽြန္မအခု မိုင္ ( ၃၀၀ ) ေတာင္ေလွ်ာက္ေျပးထားတာဆိုေတာ့ အိမ္ကို ဘယ္လိုျပန္ရမလဲ ''
ခင္ဗ်ားအတြက္ငိုရတာပါ
လူေကာင္ေသးေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ အရက္ဘားခန္းထဲတြင္ ထိုင္ေနျပီး သူ၏ အရက္ခြက္ကို
ေၾကာင္ေငးလ်က္ၾကည့္ေနသည္ ။နာရီ၀က္ခန္ ့သူမလွ ုပ္မရွက္ေနေသာအခါ လူေကာင္ၾကီးမားျပီး
ျပသနာရွာတတ္ေသာ ထရပ္ကားဒရိုင္ဘာက သူေဘးသို ့ေလွ်ာက္လာျပီးသူ၏အရက္ခြက္ကိုေကာက္
ယူျပီး အကုန္ေမာ့ေသာက္လိုက္သည္ ။လူေကာင္ေသးေသးက စတင္ငိုေတာ့ေလသည္ ။
ထရပ္ကားဒရိုင္ဘာက သူကို လွည့္ျပီး ေျပာေလသည္။
'' ငါမင္းကိုေနာက္ေျပာင္ေနတာပါကြာ ။မင္းကိုငါ အရက္တစ္ခြက္ ျပန္၀ယ္ေပးပါ့မယ့္ ။လူတစ္ေယာက္
ငိုတာကို ငါမၾကည့္ရက္ပါဘူး ''
'' အုိ အဲ့ဒါေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး '' ထိုလူကျပန္ေျပာသည္ ။ '' ဒီေန ့ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ဘ၀မွာ အဆိုး
ဆံုးေန ့ပဲဗ်ာ ။ပထမ ကၽြန္ေတာ္အအိပ္လြန္သြားျပီး အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ အစည္းအေ၀းပြဲ အတြက္ ေနာက္
က်သြားတယ္ ။ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့သေဌးကေဒါသျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကို အလုပ္ျဖဳက္ပစ္လိုက္တယ္ ။ကၽြန္ေတာ္အ
ေဆာက္အဦးက ထြက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ကားဆီကိုလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ကား အခိုးခံရတာကို ေတြ ့တယ္ ။
ရဲက သူတို ့ဘာမွ မလုပ္ေပးနိုင္ဘူး ေျပာတယ္ ။အဲ့ဒီေနာက္ ကၽြန္ေတာ္အငွားကားစီးျပီး အိမ္ျပန္ရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္အငွားကားယာဥ္ေမာင္းကို ပိုက္ဆံေပးျပီး အငွားကား ထြက္သြားတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ပိုက္ဆံအိတ္
အငွားကားထဲမွာ ပါသြားတာကို ေတြ ့ရတယ္ ။ကၽြန္ေတာ္အိမ္ထဲ၀င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မိန္းမကို အိပ္ရာေပၚမွာ
မာလီနဲ့ အတူေတြ ့ရတယ္ ။
ထိုလူက တစ္ကယ္ကို ရွုိက္ၾကီးတငင္ငိုေၾကြးေနသည္ ။ '' ကၽြန္ေတာ္စိတ္ညစ္ညစ္နဲ ့အိမ္က ထြက္လာျပီး ဒီ
အရက္ဘားကိုလာတာပါ ။အခု ကၽြန္ေတာ္ဘ၀ကို အဆံုးစီရင္ဖို ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားေနတုန္း ခင္ဗ်ား
ေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ္အဆိပ္ေတြကို ေသာက္ပစ္လိုက္ေတာ့ '' 




အစဥ္ေလးစားခင္မင္စြာျဖင့္
ညခ်စ္သူျမန္မာစကားပုံမ်ား
ဒီတစ္ခါေတာ႔ ျမန္မာစကားပုံေလးေတြ ကို စိတ္ဝင္စားသူမ်ားအတြက္ စကားပုံေလးေတြ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ကၾကီး ကေန အ အထိ ပါတယ္။
က
၁. “ၾကက္ကန္း ဆန္အိုးတိုး”
၂. “ကိုင္းကၽြန္းမွီ ကၽြန္းကိုင္းမွီ”
၃. “ကိုယ္ကက်ဴး ကိုယ့္ဒူးေတာင္မယံုရ”
၄. “ကိုယ္ထင္ ကုတင္ေရႊနန္း”
၅. “ကၽြဲပါး ေစာင္းတီး”
၆. “ကတံုးေပၚ ထိပ္ကြက္”
၇. “ေက်းဇူးရွိမွ ေက်းစြပ္”
၈. “ၾကမ္းကၽြံရင္ ႏႈတ္ရ..စကားကၽြံရင္ ႏႈတ္မရ”
၉. “က်န္းမာျခင္းသည္..လဘ္တစ္ပါး”
၁၀. “ၾကက္တူေရြးကေတာ္ေတာ္...မယ္ေဘာ္က..ကဲ”
၁၁. “က်ဴပင္ခုတ္..က်ဴငုတ္ပါမက်န္”
၁၂. က်ားဆရာေၾကာင္...ေၾကာင္ဆရာၾကြက္”
၁၃. “ၾကြက္မႏုိင္..က်ီမီးနဲ႔႐ိႈ႕”
၁၄. “က်ီစားသန္က..ရန္မ်ား၏”
၁၅. “က ရိုး မက ဆန္း၍က ႏွပ္ပစ္ခံရ”
၁၆. “က်ားေၾကာက္လို႔...ရွင္ႀကီးကိုး..ရွင္ႀကီး.က်ားထက္ဆိုး”
၁၇. “ကံကိုယံုေတာ့..စံုလံုးကန္း”
၁၈. “ေက်ာ္ေတာ့..ေလွသူႀကီး...ညားေတာ့..ေလွထိုးသား”
၁၉. “ကံကိုယံုၿပီး...ဆူးပံုနင္း”
၂၀. “က်ားေရွ႕...ေမွာက္ရက္လဲ”
၂၁. “ၾကာၾကာ၀ါးမွ..ခါးမွန္းသိ”
၂၂. “ၾကာၾကာ၀ါးမယ့္သြား...အရိုးၾကည့္ေရွာင္”
၂၃. “က်ားႀကီး..ေျခရာႀကီး”
၂၄. “ကံဆိုးမသြားရာ...မိုးလိုက္လို႔ရြာ”
၂၅. “ေၾကြတစ္လွည့္...ၾကက္တစ္ခုန္”
၂၆. “ေၾကာင္သူေတာ္..ၾကြက္သူခိုး”
၂၇. “ေက်ာသားကလည္းသား...ရင္သားကလည္းသား”
၂၈. “ၾကြက္ေသတစ္ခု....အရင္းျပဳ”
၂၉. “ကုသိုလ္တစ္ပဲ...ငရဲတစ္ပိႆာ”
၃၀. “ကုလားမႏိုင္....ရခိုင္မဲ”
၃၁. “ေၾကာက္ရင္လာဘ္လြဲ...ရဲလွ်င္မင္းျဖစ္”
၃၂. “ကြန္တစ္ခ်က္....ဟင္းတစ္ခြက္”
၃၃. “ေၾကာင္အိုေတာ့...ၾကြက္မေလး”
၃၄. “ႀကိဳက္မရွက္...ငိုက္မရွက္”
၃၅. “က်င္ႀကီးစြန္႔ရာ...က်င္ငယ္ပါ”
၃၆. “ေၾကာင္ကဲ့သို႔.က်င့္ေလ..ေညာင္ကဲ့သုိ႔..က်င့္ေလ”
၃၇. “ေကာက္ေသာ္..စားမေလာက္...ေျဖာင့္ေသာ္..စားမႏိုင္”
၃၈. “ကိုယ္ေကာင္းရင္..ေခါင္းမေရြ႕”
၃၉. “ကခ်င္ရက္...လက္က်ဳိး”
၄၀. “ကံသာလွ်င္အမိ..ကံသာလွ်င္အဖ”
၄၁. “က်ည္ေပြ႕ေကာင္းလို႔..ဆန္ျဖဴ”
၄၂. “ကင္းေျခမ်ား.ေျခတစ္ေခ်ာင္းက်ဳိး၍..အသြားမပ်က္”
၄၃. “က်ားရဲလည္းေသ...ေတာလည္းေက်”
၄၄. “ၾ****.တြန္လို႔..မိုးမလင္း”
၄၅. “ကုိယ့္ဂုဏ္ကုိယ္ေဖာ္..မသူေတာ္ခုနစ္ပါး”
၄၆. “ကြမ္းသီးႀကိဳက္...ေတာင္ငူပို႔”
၄၇. “ကိုယ့္ဒူး..ကိုယ္ခၽြန္”
၄၈. “ႀကီးလွ်င္မွီ..ငယ္လွ်င္ခ်ီ”
၄၉. “ကဆုန္.နယုန္..ေစြ႕ေစြ႕ခုန္”
၅၀. “ေက်းဇူးမတင္...-င္လွန္ျပ”
၅၁. “ၾကပ္ပူထိုးေလ ေရာင္ေလ”
၅၂. “ၾ****တြန္၍ မိုးမလင္း၊ ၾကက္ဖတြန္မွ မိုးလင္းသည္”
၅၃. “ကိုယ္ျဖစ္.ကိုယ္ခံ”
၅၄. “ကုလားသိုက္...က်ား၀င္ကိုက္”
၅၅. “က်ီးၾကည့္...ေၾကာင္ၾကည့္”
၅၆. “ၾကက္ေၾကာ္မႀကိဳက္တဲ့....လူမိုက္”
၅၇. “ေၾကာင္မရွိ....ၾကြက္ထ”
၅၈. “ကေလးက်မွ.ေလွခါးေထာင္....ရန္သူျပန္မွ..ဒူးေလးျပင္”
၅၉. “ႀကိဳက္မရွက္....ငိုက္မရွက္...ငတ္မရွက္”
၆၀. “ႀကိဳးၾကာဆို....ဘာငွက္လဲေမး”
၆၁. “ကံေကာင္းရင္ တစ္ခ်က္....ကံမေကာင္းရင္ တစ္သက္”
၆၂. “ကံသည္ အလုပ္....အလုပ္သည္ ကံ”
၆၃. “ကုန္းေပၚေရာက္မွ....ေရမမြန္းေစႏွင့္”
၆၄. “ကိစၥမ်ားေျမာင္....လူတို႔ေဘာင္”
ခ
၁. “ခင္ရာေဆြမ်ဳိး ၿမိန္ရာဟင္းေကာင္း”
၂. “ေခြးေလးေရာ၀င္ ပါးလ်က္နားလ်က္”
၃. “ေခါင္းတစ္လံုးနဲ႔..အိုးႏွစ္လံုးမရြက္ႏုိင္”
၄. “ေခၽြးထြက္မ်ားမွ...ေသြးထြက္နည္းမည္”
၅. “ခလုတ္ထိမွ...အမိတ”
၆. “ခုစာကေလးေၾကာ္...ခုဆီထမင္း”
၇. “ေခြးၿမီးေကာက္....က်ည္ေတာက္စြပ္”
၈. “ခ်စ္ျခင္းအစ...မ်က္စိက”
၉. “ခ်က္ဆို...နားခြက္က...မီးေတာက္”
၁၀. “ခဲေလသမွ်......သဲေရက်”
၁၁. “ခရုခါးေတာင္းက်ဳိက္ဖမ္း”
၁၂. “ခါခ်ဥ္ေကာင္မာန္ႀကီးလို႔..ေတာင္ႀကီးၿဖိဳမယ္ႀကံ...ခါးကမသန္”
၁၃. “ေခ်ာင္းကိုပစ္၍...ျမစ္ကိုရွာ”
၁၄. “ခိုးစားေတာ့ေခြးေဟာင္...လယ္လုပ္ေတာ့မိုးေခါင္”
၁၅. “ခဲတစ္လံုးနဲ႔...ငွက္ႏွစ္ေကာင္ပစ္”
၁၆. “ခ်စ္စကိုရွည္ေစ..မုန္းစကိုတိုေစ”
၁၇. “ခ်စ္တိုင္းလည္းမညား...ညားတိုင္းလည္းမခ်စ္”
၁၈. “ခ်ဥ္ခ်ဥ္တူးတူး...မူးၿပီးေရာ”
၁၉. “ေျခမ.မေကာင္း.ေျခမ...လက္မ.မေကာင္း..လက္မ”
၂၀. “ခရမ္းသီးပိန္...ဓားတံုး”
၂၁. “ေျခာက္ပစ္ကင္း...သဲလဲစင္”
၂၂. “ေခြးေဟာင္တိုင္း..ထၾကည့္လွ်င္..အိပ္ေရးပ်က္”
၂၃. “ေခြး႐ူးဖက္ကိုက္...ေခြးေကာင္းနားရြက္ပ်က္”
၂၄. “ေခ်ာင္းႀကီးေတာ့....ျမစ္ျဖစ္”
၂၅. “ခ်ည္ပုဆိုးက..ပိုးေပါင္းခ်င္”
၂၆. “ေခ်ာ့တစ္ခါ..ေျခာက္တစ္လွည့္”
၂၇. “ေျခာက္ေျပာ..ေျမႇာက္ေျပာ”
၂၈. “ခ်ီးမြမ္းခုနစ္ရက္..ကဲ့ရဲ႕ခုနစ္ရက္”
၂၉. “ေခ်ာ္လဲ..ေရာထိုင္”
၃၀. “-်ီး..ပါခါနီးမွ....-်ီးခံတြင္းေပါက္ရွာ”
၃၁. “ေခြးေဟာင္၍ ေတာင္ပို႕မေျပး”
၃၂. “ေခြးေဟာင္လို႔...ေတာင္မေရြ႕”
၃၃. “ခိုးစားမွ..လူမိ”
၃၄. “ေခြး႐ူးေကာင္းစား...တစ္မြန္းတည့္”
၃၅. “ခုတ္ရာတစ္ျခား..ရွရာတစ္လြဲ”
၃၆. “ေျခေမႊးမီးမေလာင္...လက္ေမႊးမီးမေလာင္”
၃၇. “ေခါင္ကမိုးမလံုလွ်င္...တံစက္ၿမိတ္လည္း...မလံုႏုိင္”
ဂ
၁. “ဂိုက္ေကာင္း..ဆိုက္ေကာင္း”
င
၁. “ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုးပုပ္”
၂. “ငါးပိနဲ႔ေလာက္..ေရႊနဲ႔ေက်ာက္”
၃. “ငိုခ်င္ရက္...လက္တို႔”
၄. “ေငြမရွိ...စကားမတည္”
စ
၁. “စကား စကား ေျပာပါမ်ား စကားထဲက ဇာတိျပ”
၂. “စကားေနာက္ တရားပါ”
၃. “စုပ္လဲဆူး..စားလဲ႐ူး”
၄. “စည္းကမ္းသည္..လူ႕တန္ဖိုး”
၅. “စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္းေရာင္း၀ယ္ရာ...ေဆးရိုးသည္က ကန္႔လန္႔”
၆. “စားရမွာလဲ...သဲနဲ႔တရွပ္ရွပ္..ပစ္ရမွာလဲ...အဆီနဲ႔တ၀င္း၀င္း”
၇. “စိုင္ေကာ္လို႔...ခ်ဳံေပၚေရာက္”
၈. “စကားနည္း...ရန္စဲ..”
၉. “စီးတဲ့ေရ ဆယ္တဲ့ကန္သင္း...”
၁၀. “စစ္မေရာက္ခင္..ျမွားကုန္”
၁၁. “စလယ္၀င္... -င္မမည္းခင္.ကြဲ”
၁၂. “စာအုပ္စာေပ..လူ႔မိတ္ေဆြ”
၁၃. “စားၿပီးအိပ္ေန...ဘိကၡေ၀”
၁၄. “စားရကံႀကံဳေတာ့...မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲ”
၁၅. “စေကာေလာက္မွ..ေစာက္မနက္”
၁၆. “စားေတာ့ၿပံဳးၿပံဳး..ယိုေတာ့ကုန္းကုန္း”
၁၇. “စိုၿပီးေသာလက္...မေျခာက္ေစႏွင့္”
၁၈. “စိန္နားကပ္ေရာင္ေၾကာင့္..ပါးေျပာင္”
၁၉. “စစ္ေရာက္မွ...ျမွားခၽြန္”
ဆ
၁. “ဆရာမျပ..နည္းမက်”
၂. “ဆရာထက္..တပည့္လက္ေစာင္းထက္”
၃. “ဆင္သြားရင္.လမ္းျဖစ္တယ္”
၄. “ေဆးမင္ရည္စုတ္ထိုး...အိမ္ေထာင္မႈဘုရားတည္”
၅. “ဆရာမ်ား..သားေသ”
၆. “ဆင္က်ီစားရာ...ဆိတ္မခံသာ”
၇. “ဆင့္ပါးစပ္...ႏွမ္းပက္”
၈. “ဆင္ဖိုးထက္...ခၽြန္းဖိုးကႀကီး”
၉. “ဆီကိုေရခ်ဳိး......ေဆး႐ိုးမီးလႈံ”
၁၀. “ဆန္စင္ရာ..က်ည္ေပြ႕မလိုက္ႏိုင္”
၁၁. “ဆရာ့ထက္..သားတစ္လႀကီး”
၁၂. “ဆင္ေျပာင္ႀကီး..အၿမီးက်မွတစ္”
၁၃. “ဆင္ေသကို..ဆိတ္သားေရနဲ႔..မဖံုးနဲ႔”
၁၄. “ဆုပ္လည္းစူး...စားလည္း႐ူး”
၁၅. “ဆပ္ျပာေကာင္းလို႔...ေခါင္းေပါင္းျဖဴ”
၁၆. “ဆန္မရွိ...ေ-ာက္စားႀကီး”
၁၇. “ဆင္စြယ္မွန္..ပိုးမစား”
၁၈. “ဆန္တစ္အိတ္နဲ႔...ဆိတ္တစ္ေကာင္”
၁၉. “ဆပ္ျပာသည္..လင္ေပ်ာက္”
၂၀. “ဆင္ျဖဴေတာ္မွီၿပီး...ႀကံစုပ္”
ည
၁. “ညားတိုင္းမခ်စ္ ခ်စ္တိုင္းမညား”
၂. “ေညာင္ျမစ္တူး..ပုတ္သင္ဥေပၚ”
၃. “ေညာင္ေစ့ေလာက္လွဴေသာ္လည္း..ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ကုသိုလ္ရ”
၄. “ေညာင္ဦးကမ္းပါးၿပိဳ....စမၼာနဂိုက..ႏြားမေပါင္က်ဳိး”
တ
၁. “ေတာင္ႀကီးဖ၀ါးေအာက္ လိႈင္းႀကီးေလွေအာက္”
၂. “တစ္ရြာမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္”
၃. “တလုတ္စားဖူး သူ႕ေက်းဇူး”
၄. “တီးတိုးတီးတိုး သဖန္းပိုး”
၅. “တစ္ရြာ..တစ္က်ီေဆာက္”
၆. “တပည့္မေကာင္း ဆရာ့ေခါင္း”
၇. “တစ္ေန႔တစ္လံ...ပုဂံဘယ္ေရြ႕မလဲ”
၈. “တံငါနားနီး.တံငါ...မုဆိုးနားနီး.မုဆိုး”
၉. “တစ္ေလွတည္းစီး..တစ္ခရီးတည္းသြား”
၁၀. “တံုးတိုက္တိုက္...က်ားကိုက္ကိုက္”
၁၁. “တရားမပ်က္...ေက်ာင္းမခက္”
၁၂. “တစ္ေယာက္စကား...တစ္ေယာက္နား”
၁၃. “တစ္ခါေသဖူး...ပ်ဥ္ဖိုးနားလည္”
၁၄. “ေတာမီးေလာင္....ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္”
၁၅. “တစ္ေယာက္ဆိုတစ္ေယာက္...ပိေတာက္ဆို..ပိေတာက္”
၁၆. “တစ္ပင္လဲမူ..တစ္ပင္ထူ”
၁၇. “တစ္ႏြယ္ငင္...တစ္စင္ပါ”
၁၈. “တစ္မိေပါက္...တစ္ေယာက္ထြန္း”
၁၉. “ေတာေျပာ..ေတာင္ေျပာ”
၂၀. “တပည့္လိမၼာ...ဆရာအာပတ္လြတ္”
၂၁. “တစ္လ.ကိုးသီတင္း”
၂၂. “တိတ္တိတ္ေန..ေထာင္တန္”
၂၃. “တပည့္မေကာင္း..ဆရာ့ေခါင္း”
၂၄. “တစ္ၿခံဳကြယ္..တစ္မယ္ေမ့”
၂၅. “ေတာ္သလင္းေန ပုစြန္ေသ”
၂၆. “ေတာင္းတစ္လံုးနဲ႔..အလုပ္မျဖစ္”
၂၇. “ေတာင္လဲရာ...ျမက္ျပတ္”
၂၈. “တစ္တက္စားလည္း ၾကက္သြန္....ႏွစ္တက္စားလည္း ၾကက္သြန္”
၂၉. “တတ္သည့္ပညာ...မေနသာ”
၃၀. “ေတာင္မွလာတဲ့မိုး....ေဒါင္ေဒါင္ျမည္တဲ့အိုး”
၂၁. “ေတြ႕ရာသခ်ဳိ`ၤင္း....ဓားမဆိုင္း”
၂၂. “ေတာင္းဆိုး....ပလံုးဆိုးသာ....ပစ္႐ိုးထံုးစံရွိ”
ထ
၁. “ထိုင္ေနအေကာင္းသား ထသြားမွက်ဳိးမွန္းသိ”
၂. “ေထာင္ျမင္ရင္ ရာစြန္႔”
၃. “ထမင္းရည္ပူ..လွ်ာလႊဲ”
၄. “ထမင္းၾကမ္းက..အေငြ႕ထြက္ခ်င္”
၅. “ထန္းသီးေၾကြခိုက္...က်ီးနင္းခိုက္”
၆. “ထီးျဖဴ..ဖိနပ္ပါး”
၇. “ေထာင္အျပင္..တန္းမရွိ”
၈. “ထိပ္ေပါက္မွ..ထိမွန္းသိ”
၉. “ထိုးမယ့္ဆင္...ေနာက္တစ္လွမ္းဆုတ္”
၁၀. “ေထာင္တန္တဲ့စကား...ရယ္ေပါ့”
၁၁. “ထင္ေပၚရင္..စင္ေတာ္ကေကာက္”
၁၂. “ထင္းေခြမႀကံဳ..ေရခပ္ႀကံဳမယ္”
၁၃. “ထန္းေရမူး...ကၽြဲခိုးေပၚ”
၁၄. “ထားရာေန...ေစရာသြား”
၁၅. “ထံုးလိုေမႊ..ေရလိုေႏွာက္”
၁၆. “ထုေလ.မာေလ..ငါးဖယ္ေတ”
၁၇. “ေထာင္ေနတဲ႔ ဒူး လဲတာထက္ဆုိး”
၁၈. “ထမင္းရည္ေခ်ာင္းစီး....ေမာင္းတီးလွဴ”
၁၉. “ထြက္ၿပီးသားဆင္စြယ္...ျပန္၀င္႐ိုးထံုးစံမရွိ”
န
၁. “ႏြားပ်ဳိသန္လွ ႏြားအိုေပါင္က်ဳိး”
၂. “ႏြားေရွ႕ထြန္က်ဴး”
၃. “နတ္ကရာ...က်ီးေမာ့”
၄. “ေနရိပ္လို..ေနပူကေစာင့္”
၅. “နီးရာေပါင္..ေျပးကပ္”
၆. “ႏႈတ္တစ္ရာ စာတစ္လံုး”
၇. “ႏြားကြဲရင္....က်ားဆြဲ”
၈. “နဂိုရွိမွ...နဂိုင္းထြက္”
၉. “ေနာင္ခါလာ..ေနာင္ခါေစ်း”
၁၀. “နတ္တို႔ဖန္....ေရကန္အသင့္..ၾကာအသင့္”
၁၁. “နီးရာဓား...ေၾကာက္ရတယ္”
၁၂. “ေနသာသပ...ေလညာက”
၁၃. “ႏြားသိုး.ႀကိဳးျပတ္...”
၁၄. “နဂါးမွန္းသိေအာင္..အေမာက္ေထာင္”
၁၅. “ႏွမ္းတစ္ေစ့နဲ႔..ဆီမျဖစ္ႏုိင္”
၁၆. “ႏႈတ္ေၾကာင့္ေသ၊ လက္ေၾကာင့္ေၾက”
၁၇. “ေနေတာ့ခ်ဳံၾကား...စိတ္ေနဘံုဖ်ား”
၁၈. “နဂါးျပည္..နဂါး..ဂဠဳန္ျပည္...ဂဠဳန္”
၁၉. “ႏႈတ္ခမ္းပဲ့ခ်င္း...မီးမႈတ္”
၂၀. “ေနာက္လာတဲ့..ေမာင္ပုလဲ..ဒိုင္း၀န္ထက္ကဲ”
၂၁. “ေနာင္တဆိုတာ..ေနာင္မွရ”
၂၂. “ႏူရာ၀ဲစြဲ..လဲရာသူခိုးေထာင္း”
၂၃. “ေနပူတုန္း...စပါးလွန္း”
၂၄. “နဂါးတို႔မ်က္ေစာင္း..အေၾကာင္းသံုးပါးမေရြး”
၂၅. “ေနေတာ့ပ်ဥ္ေထာင္..စားေတာ့ခ်ဥ္ေပါင္”
၂၆. “ႏွာရည္စိုရႊဲ...တပို႔တြဲ”
၂၇. “နီးတက်က္က်က္..ေ၀းတသက္သက္”
၂၈. “ႏွမလင္ေန...ေမာင္ဖင္က်ိန္း”
၂၉. “နဖူးစာ...ရြာလည္”
၃၀. “ႏွာေခါင္း...က်ည္ေပြ႕ေတြ႕”
၃၁. “ေနေသးသပ...ခ်ဳံထဲက....ခ်ဳိေသြးလို႔ တျမျမ”
၃၂. “ႏြားအို...ျမက္ႏုႀကိဳက္”
ပ
၁. “ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲ”
၂. “ေျပာမွသိ ထိမွနာ သာမွေန ေသမွခင္”
၃. “ပ၀ါပါးကို ၾကက္သားထုပ္ေတာ့ စြန္းရတတ္တယ္၊ တစ္ရြာသားကို ရည္းစားလုပ္ေတာ့.လြမ္းရတတ္တယ္”
၄. “ပညာရွာ ပမာသူဖုန္းစား”
၅. “ပညာေရႊအိုး လူမခိုး”
၆. “ပြဲၿပီး မီးေသ”
၇. “ပိုေနၿမဲ..က်ားေနၿမဲ”
၈. “ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန ေသခဲ”
၉. “ေပါက္ပင္..ဘာေၾကာင့္ကိုင္းရတယ္...”
၁၀. “ေျပာေတာ့မိုး..ထိုးေတာ့ေျမႀကီး..”
၁၁. “ပ်ံေလတဲ့ငွက္ခါး...နားကာမွသိရမယ္”
၁၂. “ပ်က္အစဥ္...ျပင္ခဏ”
၁၃. “ပြဲလန္႔တုန္း.ဖ်ာခင္း”
၁၄. “ေျပာေတာ့မူး..လူးေတာ့အိုင္”
၁၅. “ေပ်ာက္ေသာသူရွာရင္ေတြ႕...ေသေသာသူၾကာရင္ေမ့”
၁၆. “ပ်ာသေလာက္...ဖြဲမထြက္”
၁၇. “ျပႆနာ..မီးခြက္ထြန္းရွာ”
၁၈. “ပန္းသတင္း.ေလညွင္းေဆာင္..လူသတင္း.လူခ်င္းေဆာင္”
၁၉. “ပညာရွိအမ်က္..အျပင္မထြက္”
၂၀. “ပုလင္းတူ...ဘူးဆို႔”
၂၁. “ပညာလို...အိုသည္မရွိ”
၂၂. “ပလုိင္းေပါက္နဲ႔..ဖားေကာက္”
၂၃. “ပိုးသာကုန္..ေမာင္ပံုေစာင္းမတတ္”
၂၄. “ပုဆိုးၿခံဳထဲက..လက္သီးျပ”
၂၅. “ပါးစပ္က..ဘုရား.ဘုရား..လက္က..ကားယား.ကားယား”
၂၆. “ပ်ားအံုကို..တုတ္နဲ႔ထိုး”
၂၇. “ပုပ္လို႔ေပၚ..ဟုတ္လို႔ေက်ာ္”
၂၈. “ပညာရဲရင့္...ပြဲလယ္တင့္”
၂၉. “ျပဒါးတစ္လမ္း...သံတစ္လမ္း”
၃၀. “ပန္းပဲသူႀကီး...မီးပူမကင္းႏုိင္”
၃၁. “ေပးတိုင္းလည္း..မယူနဲ႔....ေကၽြးတိုင္းလည္း...မစားနဲ႔..
၃၂. “ပ်ဳိတိုင္းႀကိဳက္တဲ့...ႏွင္းဆီခိုင္”
၃၃. “ပဒိုင္းသီးလို....ဆုပ္လဲစူး...စားလဲ႐ူး”
၃၄. “ျပည္ပန္းညိဳခ်ဳိပါလ်က္....ဆားခတ္မွ အရသာပ်က္”
၃၅. “ပါးပုပ္၍..လက္၀ွက္သည္”
၃၆. “ျပႆနာမရွိ...ျပႆနာရွာ”
၃၇. “ပန္းထိမ္တတ္မတတ္..ဂေဟစပ္သက္ေသ”
၃၈. “ပ်ားရည္နဲ႔၀မ္းခ်”
၃၉. “ျပဳသူအသစ္...ျဖစ္သူအေဟာင္း”
၄၀. “ပြဲမ၀င္ခင္..အျပင္ကက်င္းပ”
၄၁. “ပု႔ိမယ့္ပု႔ိ...ကူးတို႔ေရာက္ေအာင္ပို႔..”
၄၂. “ပလီစိ...ေခ်ာက္ခ်က္”
၄၃. “ပါးစပ္ပါ..ရြာေရာက္”
၄၄. “ေျပာမယံု...ႀကံဳဖူးမွ.သိ”
၄၅. “ပလူေမႊး..ပလူေတာင္”
၄၆. “ေပါက္တဲ့ နဖူး မထူး”
၄၇. “ပိုးဖလံမ်ဳိး...မီးကိုတိုး”
၄၈. “ေျပာေျပာၿပီးၿပီး..တီးတီးျမည္ျမည္”
၄၉. “ျပန္မေျပာ....နားမေထာင္”
၅၀. “ပုထုဇေနာ..ဥမၼတေကာ”
ဖ
၁. “ေဖာင္စီးရင္း ေရငတ္”
၂. “ဖားတုလို႔..ခရုခုန္..အိုင္ပ်က္ရံုရွိမေပါ့”
၃. “ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း..အေကာင္း”
၄. “ဖြတ္မရ...ဓားမဆံုး”
၅. “ဖတ္ေပၚဆူးက်လဲ..ဖတ္ေပါက္...ဆူးေပၚ..ဖတ္က်လဲ..ဖတ္ေပါက္”
၆. “ဖားေအာ္တာ..လူသိေသာ္လဲ..ေၿမြကိုက္တာ..လူမသိ”
၇. “ဖိုးသူေတာ္မ်က္စိလည္ေလ...ဆန္ရေလ”
၈. “-င္မႏိုင္ဘဲ..ပဲႀကီးဟင္းစား”
၉. “ဖြတ္ေက်ာ..ျပာစု”
၁၀. “ဖိတ္ခ်င္းဖိတ္..ကိုယ့္အိတ္ထဲဖိတ္”
၁၁. “ဖိုးသူေတာ္လဲ..ေတာင္ေ၀ွးမထူႏုိင္”
၁၂. “ေဖာင္ေလွစီးစီး..ေလွႀကီးရခိုင္”
၁၃. “ဖာတစ္လံုး..ေခါင္းက်ား”
ဘ
၁. “ဘနဖူး သိုက္တူးမယ့္သူ”
၂. “ဘူးေကာင္းမွ စင္ခံ”
၃. “ဘမ်ဳိး...ဘိုးတူ”
မ
၁“မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္”
၂. “မိုးထိေအာင္ ေလွကားေထာင္”
၃. “မိန္းမတို႔အိေျႏၵ..ေရႊေပးလို႔မရ”
၄. “ေမးပါမ်ား..စကားရ”
၅. “မအိပ္မေန..အသက္ရွည္”
၆. “ေျမြမေသ..တုတ္မက်ဳိး”
၇. “မ်က္ႏွာသာေပး...ေရႊေရးပန္းကန္တက္”
၈. “မသိလွ်င္ေမး...မစင္လွ်င္ေဆး”
၉. “မ..ဘက္လိုက္ေတာ့...မိုက္ဘက္ပါ”
၁၀. “ေမာင္တစ္ထမ္း....မယ္တစ္ရြက္”
၁၁. “ျမင္းကမလႈပ္...ခံုကလႈပ္”
၁၂. “မစားရတဲ့အမဲ..သဲနဲ႔ပက္”
၁၃. “မယားေနစ...ေၾကာင္ေသမွ”
၁၄. “မီးမ်ားမီးႏိုင္...ေရမ်ားေရႏုိင္”
၁၅. “မခ်စ္ေသာ္လည္း...ေအာင့္ကာနမ္း”
၁၆. “ေျမနိမ့္ရာ...လွံစိုက္”
၁၇. “မိုးရြာတုန္း...ေရခံ”
၁၈. “မ်က္ႏွာႀကီးရာ..ဟင္းဖတ္ပါ”
၁၉. “မသိသူေက်ာ္စား...သိသူေဖာ္စား”
၂၀. “ေျမြေျမြခ်င္း..ေျချမင္”
၂၁. “မူးကို.ျမစ္ထင္”
၂၂. “မ်က္ကန္း..တေစၦမေၾကာက္”
၂၃. “မယားဆို..ပ်ဳိမွ..သမားဆို..အိုမွ”
၂၄. “မမွားေသာေရွ႕ေန...မေသေသာေဆးသမား..မရွိ”
၂၅. “မ်က္ျဖဴစိုက္ေလ...ဆရာႀကိဳက္ေလ..”
၂၆. “မလုိ...ကူးတို႔ခေတာင္း”
၂၇. “မင္းနားတစ္ေထာင္..မင္းေျမွာက္တစ္သိန္း”
၂၈. “ေမ်ာက္ျပ..ဆန္ေတာင္း”
၂၉. “မကတတ္ေသာ္....ဖ်ာကိုအျပစ္တင္”
၃၀. “ေျမြပါလည္းဆံုး...သားလည္းဆံုး”
၃၁. “မည္းမည္းျမင္ရာ...ငါ့ေယာကၡမထန္းေတာမလုပ္ခ်င္နဲ႔”
၃၂. “မီးစတစ္မႈတ္...ေရတစ္မႈတ္”
၃၃. “မီးေ၀း...ခ်ိတ္မာ”
၃၄. “ေျမြမေၾကာက္....ကင္းမေၾကာက္”
၃၅. “ေမာင္ေမာင္ဆိုေလ....ထီး႐ိုးရွည္”
ယ
၁. “ယုန္ေတာင္ေျပး..ေခြးေျမာက္လိုက္”
၂. “ယုန္ကမတိုး..ပိုက္ကတိုး”
၃. “ယင္ေကာင္ျမင္္တိုင္း..ေလယာဥ္မထင္နဲ႔”
ရ
၁. “ရည္းစားလူလု..အူႏုကၽြဲခတ္”
၂. “ရေလလိုေလ..အိုတေစၧ”
၃. “႐ိုး႐ိုးက်င့္ ျမင့္ျမင့္ႀကံ”
၄. “ရတာမလို..လိုတာမရ”
၅. “ရည္းစားတစ္ေထာင္..လင္ေကာင္းတစ္ေယာက္”
၆. “ရာသီမသိ...ပန္းနဲ႔ညိွ”
၇. “ရရစားစား..၀ါး၀ါးၿမိဳၿမိဳ”
၈. “ရွိတန္ဆာ...မရွိ၀မ္းစာ”
၉. "ရိွလွ်င္တန္ဆာ၊ မရိွလွ်င္၀မ္းစာ"
၁၀. “ေရႊအေၾကာင္း..ဖေယာင္းသက္ေသ”
၁၁. “ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ..ပ်ားလည္းစြဲသာ”
၁၂. “ရြာနားကျမက္...ရြာႏြားမစား”
၁၃. “ရာဇ၀တ္အိုး...တုတ္နဲ႔ထိုး”
၁၄. “ရွမ္းႀကိဳက္ရင္..ႏြားေခ်ာ”
၁၅. “ရတနာရွိရာ..ရတနာလာ”
၁၆. “ေရသာမ်ား၍.ငါးမေတြ႕”
၁၇. “ေရွ႕ေနငွားမွ...ေထာင္လံုးလံုးက်”
၁၈. “ေရွးထံုးလည္းမပယ္နဲ႔...ေစ်းသံုးလည္းမၾကြယ္နဲ႔”
၁၉. “ေရၾကည္ရာ..ျမက္ႏုရာ”
၂၀. “ရွာေဖြေလ..ေတြ႕ရွိေလ”
၂၁. “ရန္သူျပန္မွ..ဒူးေလးျပင္”
၂၂. “ရွားပင္အိုေလ...အႏွစ္ျပည့္ေလ”
၂၃. “ရယ္ေသာသူ...အသက္ရွည္၏”
၂၄. “ရာဇ၀တ္ေဘး..ေျပးမလြတ္”
၂၅. “ေရမ်ားေရႏိုင္..မီးမ်ားမီးႏိုင္”
၂၆. “ရန္ကိုရန္ခ်င္း..မတံု႔ႏွင္းႏွင့္”
၂၇. “ရွင္နည္းရာ..အဂၢလူထြက္”
၂၈. “ေရွာင္ေလေ၀းေ၀း..မူးယစ္ေဆး”
၂၉. “ေရစီးတစ္ခါ....ေရသာတစ္လွည့္”
၃၀. “ရွင္ဘုရင္တစ္ခါထြက္...ပဲႀကီးတစ္ေလွခ်က္”
၃၁. “ေရမေနာက္.....ၾကာမေရွာက္”
၃၂. “ေရႊပင္နားေတာ့....ေရႊေက်း”
လ
၁. “လူလိမၼာသား ယဥ္ပါး”
၂. “လသာတုန္း ဗိုင္းငင္”
၃. “လည္လြန္းတဲ့ဘီး ခ်ီးသင့္”
၄. “လူမိုက္သား ရမ္းကား”
၄. “လင္ကိုဘုရား..သားကိုသခင္”
၅. “လယ္ထြန္သြား..ႏြားေမ့”
၆. “လူပ်ဳိ႕လက္..၀က္ၿမီး”
၇. “လိုတာမရ...ရတာမလို”
၈. “လြယ္မေယာင္နဲ႔ခက္....တိမ္မေယာက္နဲ႔နက္”
၉. “လမ္းမသိ....ေခြးေနာက္လိုက္”
၁၀. “လူမေလး....ေခြးမခန္႔”
၁၁. “လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ...တို႔ရန္သူ”
၁၂. “လူတူမရွား...နာမည္တူမရွား”
၁၃. “လူ႔အလို..နတ္မလိုက္ႏိုင္”
၁၄. “လူအေၾကာင္း..ေပါင္းမွသိ”
၁၅. “လူေနခ်ဳံၾကား...စိတ္ေနဘံုဖ်ား”
၁၆. “လွတာမက္ရင္...ညစာခက္တယ္”
၁၇. “ေလွအဆင္း...ကုန္းအတက္”
၁၈. “လူ႔စည္း..ဘီလူးစည္း”
၁၉. “လူတစ္ကိုယ္..အႀကိဳက္တစ္မ်ဳိး”
၂၀. “လူအမ်ဳိးမ်ဳိး..စိတ္အေထြေထြ”
၂၁. “လူေျပာမသန္...လူသန္မေျပာ”
၂၂. “လာမယ့္ေဘး...ေျပးေတြ႕”
၂၃. “လင္နဲ႔မယား...လွ်ာနဲ႔သြား”
၂၄. “လြတ္တဲ့ငါး..ႀကီး”
၂၅. “လင္းႏို႔ခြန္ေတာင္း.ၾကြက္...ၾကြက္ခြန္ေတာင္း.လင္းႏို႔”
၂၆. “လူမွာအမ်ဳိး...ၾ****ွာအ႐ိုး”
၂၇. “လိုက္ေလ...ေ၀းေလ”
၂၈. “လံု႔လလည္းထူ...မိုးလည္းကူ..ႏြားေခ်းလည္းခ်..ကံလည္းမ”
၂၉. “လူပ်င္းလံု႔လ..တစ္ခဏ”
၃၀. “လာခ်င္ရင္..အနီးေလး..မလာခ်င္ရင္..ခရီးေ၀း”
၃၁. “လင္စံေရြး...လင္ေခြးနဲ႔ရ”
၃၂. “လ်င္သူ...စားစတမ္း”
၃၃. “ေလွနံ..ႏွစ္ဖက္နင္း”
၃၄. “လက္ပံပြင့္ခ်ိန္....ေခြး႐ူးထခ်ိန္”
၀
၁. “၀.မရွိဘဲ...၀ိ...မလုပ္နဲ႔”
၂. “၀ါးလံုးေခါင္းထဲ..လသာ”
၃. “၀ါ၀ါျမင္တိုင္း...ေရႊအစစ္လို႔မထင္နဲ႔”
၄. “၀ါဆို၀ါေခါင္..ေရေဖာင္ေဖာင္”
သ
၁. “သတိပညာ ဥာဏ္ေျမကတုတ္ ခၽြန္းကဲ့သို႔အုပ္”
၂. “သူမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ ကိုယ္က်ဳိးေအာင္”
၃. “သူခိုးေျပးမွ ထိုးကြင္းထ”
၄. “ေသခ်င္တဲ့က်ား ေတာေျပာင္း”
၅. “ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ့...ေပ်ာက္ေသာသူ..ရွာရင္ေတြ႕”
၆. “သတိမမူ ဂူမျမင္”
၇. “သခြပ္ပင္က..မီးတက်ည္က်ည္”
၈. “သူမ်ားေယာင္လို႔.လိုက္ေယာင္...အေမာင္ ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိ”
၉. “သစ္တစ္ပင္ေကာင္း...ငွက္တစ္ေသာင္းနားႏုိင္”
၁၀. “သူ႔အိုးနဲ႔သူ႔ဆန္..တန္ရံုေကာင္း”
၁၁. “သားသမီးမေကာင္း မိဘေခါင္း”
၁၂. “သက္ႀကီးစကား သက္ငယ္ၾကား”
၁၃. “သူမ်ားမေကာင္းႀကံ..ကိုယ္သာခံ”
၁၄. “ေသေျမႀကီး....ရွင္ေရႊထီး”
၁၅. “သံေသ.တစ္ေဆြ၀....ျပဒါးေသ.တစ္ျပည္၀”
၁၆. “သားကိုသခင္..လင္ကိုဘုရား”
၁၇. “သားေရေပၚအိပ္...သားေရနားစား”
၁၈. “သီးခ်ိန္တန္သီး..ပြင့္ခ်ိန္တန္ပြင့္”
၁၉. “သိသာသိေစ...မျမင္ေစနဲ႔”
၂၀. “သဲထဲေရသြန္”
၂၁. “သမီးေမြးမွ...ဓားတေသြးေသြး”
၂၂. “သူမ်ားတံေတြးခြက္....ပက္လက္ေမ်ာ”
၂၃. “သူခိုးက်င့္...သူခိုးႀကံ”
၂၄. “သားေကာင္လည္း.မုဆိုး.....မုဆိုးလည္း.သားေကာင္”
၂၅. “သံကိုၾကြက္စား...သားကိုစြန္ခ်ီ”
၂၆. “သခင္အားရ...ကၽြန္ပါး၀”
၂၇. “သူေတာ္ေကာင္း..နတ္ေကာင္းမ”
၂၈. “သူခိုးက..လူဟစ္”
၂၉. “သူခိုးေရႊရ...တျပျပ”
၃၀. “သမီးတစ္ေကာင္...ႏြားတစ္ေထာင္”
၃၁. “သမင္ေမြးရင္း...က်ားစားရင္း”
၃၂. “သူႀကီးဘုရား..ရြာသားေကာင္းမႈ”
၃၃. “သားသမီးယံု...စံုလံုးကန္း”
၃၄. “သင္ေကာင္းလွ်င္...ကၽြႏ္ုပ္မဆိုးပါ...”
၃၅. “သစ္မရွိခင္စပ္ၾကား...၀ါးေဖာင္ကြပ္”
၃၆. “သမင္ဆယ္လွမ္း..က်ားတစ္လွမ္း”
၃၇. “သစ္မရခင္ ၀ါးကူ”
၃၈. “ေသာင္မတင္..ေရမက်”
၃၉. “သူ႔ဆန္စား ရဲရ”
၄၀. “သစ္ပင္မွန္ရင္ အျမစ္နဲ႔.....လူမွန္ရင္ အခ်စ္နဲ႔”
၄၁. “သင္ေကာင္းလွ်င္...ကၽြႏု္ပ္မဆိုးပါ”
၄၂. “သိၾကားမင္း ကၽြဲေယာင္ေဆာင္...ခ်ဳိကား”
ဟ
၁. “ေဟာက္တိုင္းလည္း..မေၾကာက္နဲ႔”
၂. “ေဟာင္လြန္းတဲ့ေခြး..လူမေလး”
ဠ
၁. “ဠင္းတေလာက္ေတာ့...ငွက္တိုင္းလွ”
အ
၁. “အိုးကမပူ စေလာင္းကပူ”
၂. “အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ”
၃. “အိုးခ်င္းထားေတာ့ အိုးခ်င္းထိ”
၄.“အခ်စ္ႀကီးရင္ အမ်က္ႀကီးတယ္”
၅. “အခ်ိန္ႏွင့္ဒီေရသည္..လူကိုမေစာင့္”
၆. “အမိႈက္ကစ..ျပသဒ္မီးေလာင္”
၇. “အခ်ိန္ရွိခိုက္...လံု႔လစိုက္”
၈. “အနာေပၚတုတ္က်”
၉. “အေပၚယံေရႊမႈန္ႀကဲ....အထဲကေနာက္ေခ်းခံ”
၁၀. “အႀကံကုန္...ဂဠဳန္ဆားခ်က္”
၁၁. “အိုးမလံု...အံုပြင့္”
၁၂. “အေမေျပာေတာ့..တစ္လ....မယားေျပာေတာ့ တစ္ည”
၁၃. “အက်ဳိးေဆာ့.....အကန္းေမာ့”
၁. “ၾကက္ကန္း ဆန္အိုးတိုး”
၂. “ကိုင္းကၽြန္းမွီ ကၽြန္းကိုင္းမွီ”
၃. “ကိုယ္ကက်ဴး ကိုယ့္ဒူးေတာင္မယံုရ”
၄. “ကိုယ္ထင္ ကုတင္ေရႊနန္း”
၅. “ကၽြဲပါး ေစာင္းတီး”
၆. “ကတံုးေပၚ ထိပ္ကြက္”
၇. “ေက်းဇူးရွိမွ ေက်းစြပ္”
၈. “ၾကမ္းကၽြံရင္ ႏႈတ္ရ..စကားကၽြံရင္ ႏႈတ္မရ”
၉. “က်န္းမာျခင္းသည္..လဘ္တစ္ပါး”
၁၀. “ၾကက္တူေရြးကေတာ္ေတာ္...မယ္ေဘာ္က..ကဲ”
၁၁. “က်ဴပင္ခုတ္..က်ဴငုတ္ပါမက်န္”
၁၂. က်ားဆရာေၾကာင္...ေၾကာင္ဆရာၾကြက္”
၁၃. “ၾကြက္မႏုိင္..က်ီမီးနဲ႔႐ိႈ႕”
၁၄. “က်ီစားသန္က..ရန္မ်ား၏”
၁၅. “က ရိုး မက ဆန္း၍က ႏွပ္ပစ္ခံရ”
၁၆. “က်ားေၾကာက္လို႔...ရွင္ႀကီးကိုး..ရွင္ႀကီး.က်ားထက္ဆိုး”
၁၇. “ကံကိုယံုေတာ့..စံုလံုးကန္း”
၁၈. “ေက်ာ္ေတာ့..ေလွသူႀကီး...ညားေတာ့..ေလွထိုးသား”
၁၉. “ကံကိုယံုၿပီး...ဆူးပံုနင္း”
၂၀. “က်ားေရွ႕...ေမွာက္ရက္လဲ”
၂၁. “ၾကာၾကာ၀ါးမွ..ခါးမွန္းသိ”
၂၂. “ၾကာၾကာ၀ါးမယ့္သြား...အရိုးၾကည့္ေရွာင္”
၂၃. “က်ားႀကီး..ေျခရာႀကီး”
၂၄. “ကံဆိုးမသြားရာ...မိုးလိုက္လို႔ရြာ”
၂၅. “ေၾကြတစ္လွည့္...ၾကက္တစ္ခုန္”
၂၆. “ေၾကာင္သူေတာ္..ၾကြက္သူခိုး”
၂၇. “ေက်ာသားကလည္းသား...ရင္သားကလည္းသား”
၂၈. “ၾကြက္ေသတစ္ခု....အရင္းျပဳ”
၂၉. “ကုသိုလ္တစ္ပဲ...ငရဲတစ္ပိႆာ”
၃၀. “ကုလားမႏိုင္....ရခိုင္မဲ”
၃၁. “ေၾကာက္ရင္လာဘ္လြဲ...ရဲလွ်င္မင္းျဖစ္”
၃၂. “ကြန္တစ္ခ်က္....ဟင္းတစ္ခြက္”
၃၃. “ေၾကာင္အိုေတာ့...ၾကြက္မေလး”
၃၄. “ႀကိဳက္မရွက္...ငိုက္မရွက္”
၃၅. “က်င္ႀကီးစြန္႔ရာ...က်င္ငယ္ပါ”
၃၆. “ေၾကာင္ကဲ့သို႔.က်င့္ေလ..ေညာင္ကဲ့သုိ႔..က်င့္ေလ”
၃၇. “ေကာက္ေသာ္..စားမေလာက္...ေျဖာင့္ေသာ္..စားမႏိုင္”
၃၈. “ကိုယ္ေကာင္းရင္..ေခါင္းမေရြ႕”
၃၉. “ကခ်င္ရက္...လက္က်ဳိး”
၄၀. “ကံသာလွ်င္အမိ..ကံသာလွ်င္အဖ”
၄၁. “က်ည္ေပြ႕ေကာင္းလို႔..ဆန္ျဖဴ”
၄၂. “ကင္းေျခမ်ား.ေျခတစ္ေခ်ာင္းက်ဳိး၍..အသြားမပ်က္”
၄၃. “က်ားရဲလည္းေသ...ေတာလည္းေက်”
၄၄. “ၾ****.တြန္လို႔..မိုးမလင္း”
၄၅. “ကုိယ့္ဂုဏ္ကုိယ္ေဖာ္..မသူေတာ္ခုနစ္ပါး”
၄၆. “ကြမ္းသီးႀကိဳက္...ေတာင္ငူပို႔”
၄၇. “ကိုယ့္ဒူး..ကိုယ္ခၽြန္”
၄၈. “ႀကီးလွ်င္မွီ..ငယ္လွ်င္ခ်ီ”
၄၉. “ကဆုန္.နယုန္..ေစြ႕ေစြ႕ခုန္”
၅၀. “ေက်းဇူးမတင္...-င္လွန္ျပ”
၅၁. “ၾကပ္ပူထိုးေလ ေရာင္ေလ”
၅၂. “ၾ****တြန္၍ မိုးမလင္း၊ ၾကက္ဖတြန္မွ မိုးလင္းသည္”
၅၃. “ကိုယ္ျဖစ္.ကိုယ္ခံ”
၅၄. “ကုလားသိုက္...က်ား၀င္ကိုက္”
၅၅. “က်ီးၾကည့္...ေၾကာင္ၾကည့္”
၅၆. “ၾကက္ေၾကာ္မႀကိဳက္တဲ့....လူမိုက္”
၅၇. “ေၾကာင္မရွိ....ၾကြက္ထ”
၅၈. “ကေလးက်မွ.ေလွခါးေထာင္....ရန္သူျပန္မွ..ဒူးေလးျပင္”
၅၉. “ႀကိဳက္မရွက္....ငိုက္မရွက္...ငတ္မရွက္”
၆၀. “ႀကိဳးၾကာဆို....ဘာငွက္လဲေမး”
၆၁. “ကံေကာင္းရင္ တစ္ခ်က္....ကံမေကာင္းရင္ တစ္သက္”
၆၂. “ကံသည္ အလုပ္....အလုပ္သည္ ကံ”
၆၃. “ကုန္းေပၚေရာက္မွ....ေရမမြန္းေစႏွင့္”
၆၄. “ကိစၥမ်ားေျမာင္....လူတို႔ေဘာင္”
ခ
၁. “ခင္ရာေဆြမ်ဳိး ၿမိန္ရာဟင္းေကာင္း”
၂. “ေခြးေလးေရာ၀င္ ပါးလ်က္နားလ်က္”
၃. “ေခါင္းတစ္လံုးနဲ႔..အိုးႏွစ္လံုးမရြက္ႏုိင္”
၄. “ေခၽြးထြက္မ်ားမွ...ေသြးထြက္နည္းမည္”
၅. “ခလုတ္ထိမွ...အမိတ”
၆. “ခုစာကေလးေၾကာ္...ခုဆီထမင္း”
၇. “ေခြးၿမီးေကာက္....က်ည္ေတာက္စြပ္”
၈. “ခ်စ္ျခင္းအစ...မ်က္စိက”
၉. “ခ်က္ဆို...နားခြက္က...မီးေတာက္”
၁၀. “ခဲေလသမွ်......သဲေရက်”
၁၁. “ခရုခါးေတာင္းက်ဳိက္ဖမ္း”
၁၂. “ခါခ်ဥ္ေကာင္မာန္ႀကီးလို႔..ေတာင္ႀကီးၿဖိဳမယ္ႀကံ...ခါးကမသန္”
၁၃. “ေခ်ာင္းကိုပစ္၍...ျမစ္ကိုရွာ”
၁၄. “ခိုးစားေတာ့ေခြးေဟာင္...လယ္လုပ္ေတာ့မိုးေခါင္”
၁၅. “ခဲတစ္လံုးနဲ႔...ငွက္ႏွစ္ေကာင္ပစ္”
၁၆. “ခ်စ္စကိုရွည္ေစ..မုန္းစကိုတိုေစ”
၁၇. “ခ်စ္တိုင္းလည္းမညား...ညားတိုင္းလည္းမခ်စ္”
၁၈. “ခ်ဥ္ခ်ဥ္တူးတူး...မူးၿပီးေရာ”
၁၉. “ေျခမ.မေကာင္း.ေျခမ...လက္မ.မေကာင္း..လက္မ”
၂၀. “ခရမ္းသီးပိန္...ဓားတံုး”
၂၁. “ေျခာက္ပစ္ကင္း...သဲလဲစင္”
၂၂. “ေခြးေဟာင္တိုင္း..ထၾကည့္လွ်င္..အိပ္ေရးပ်က္”
၂၃. “ေခြး႐ူးဖက္ကိုက္...ေခြးေကာင္းနားရြက္ပ်က္”
၂၄. “ေခ်ာင္းႀကီးေတာ့....ျမစ္ျဖစ္”
၂၅. “ခ်ည္ပုဆိုးက..ပိုးေပါင္းခ်င္”
၂၆. “ေခ်ာ့တစ္ခါ..ေျခာက္တစ္လွည့္”
၂၇. “ေျခာက္ေျပာ..ေျမႇာက္ေျပာ”
၂၈. “ခ်ီးမြမ္းခုနစ္ရက္..ကဲ့ရဲ႕ခုနစ္ရက္”
၂၉. “ေခ်ာ္လဲ..ေရာထိုင္”
၃၀. “-်ီး..ပါခါနီးမွ....-်ီးခံတြင္းေပါက္ရွာ”
၃၁. “ေခြးေဟာင္၍ ေတာင္ပို႕မေျပး”
၃၂. “ေခြးေဟာင္လို႔...ေတာင္မေရြ႕”
၃၃. “ခိုးစားမွ..လူမိ”
၃၄. “ေခြး႐ူးေကာင္းစား...တစ္မြန္းတည့္”
၃၅. “ခုတ္ရာတစ္ျခား..ရွရာတစ္လြဲ”
၃၆. “ေျခေမႊးမီးမေလာင္...လက္ေမႊးမီးမေလာင္”
၃၇. “ေခါင္ကမိုးမလံုလွ်င္...တံစက္ၿမိတ္လည္း...မလံုႏုိင္”
ဂ
၁. “ဂိုက္ေကာင္း..ဆိုက္ေကာင္း”
င
၁. “ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုးပုပ္”
၂. “ငါးပိနဲ႔ေလာက္..ေရႊနဲ႔ေက်ာက္”
၃. “ငိုခ်င္ရက္...လက္တို႔”
၄. “ေငြမရွိ...စကားမတည္”
စ
၁. “စကား စကား ေျပာပါမ်ား စကားထဲက ဇာတိျပ”
၂. “စကားေနာက္ တရားပါ”
၃. “စုပ္လဲဆူး..စားလဲ႐ူး”
၄. “စည္းကမ္းသည္..လူ႕တန္ဖိုး”
၅. “စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္းေရာင္း၀ယ္ရာ...ေဆးရိုးသည္က ကန္႔လန္႔”
၆. “စားရမွာလဲ...သဲနဲ႔တရွပ္ရွပ္..ပစ္ရမွာလဲ...အဆီနဲ႔တ၀င္း၀င္း”
၇. “စိုင္ေကာ္လို႔...ခ်ဳံေပၚေရာက္”
၈. “စကားနည္း...ရန္စဲ..”
၉. “စီးတဲ့ေရ ဆယ္တဲ့ကန္သင္း...”
၁၀. “စစ္မေရာက္ခင္..ျမွားကုန္”
၁၁. “စလယ္၀င္... -င္မမည္းခင္.ကြဲ”
၁၂. “စာအုပ္စာေပ..လူ႔မိတ္ေဆြ”
၁၃. “စားၿပီးအိပ္ေန...ဘိကၡေ၀”
၁၄. “စားရကံႀကံဳေတာ့...မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲ”
၁၅. “စေကာေလာက္မွ..ေစာက္မနက္”
၁၆. “စားေတာ့ၿပံဳးၿပံဳး..ယိုေတာ့ကုန္းကုန္း”
၁၇. “စိုၿပီးေသာလက္...မေျခာက္ေစႏွင့္”
၁၈. “စိန္နားကပ္ေရာင္ေၾကာင့္..ပါးေျပာင္”
၁၉. “စစ္ေရာက္မွ...ျမွားခၽြန္”
ဆ
၁. “ဆရာမျပ..နည္းမက်”
၂. “ဆရာထက္..တပည့္လက္ေစာင္းထက္”
၃. “ဆင္သြားရင္.လမ္းျဖစ္တယ္”
၄. “ေဆးမင္ရည္စုတ္ထိုး...အိမ္ေထာင္မႈဘုရားတည္”
၅. “ဆရာမ်ား..သားေသ”
၆. “ဆင္က်ီစားရာ...ဆိတ္မခံသာ”
၇. “ဆင့္ပါးစပ္...ႏွမ္းပက္”
၈. “ဆင္ဖိုးထက္...ခၽြန္းဖိုးကႀကီး”
၉. “ဆီကိုေရခ်ဳိး......ေဆး႐ိုးမီးလႈံ”
၁၀. “ဆန္စင္ရာ..က်ည္ေပြ႕မလိုက္ႏိုင္”
၁၁. “ဆရာ့ထက္..သားတစ္လႀကီး”
၁၂. “ဆင္ေျပာင္ႀကီး..အၿမီးက်မွတစ္”
၁၃. “ဆင္ေသကို..ဆိတ္သားေရနဲ႔..မဖံုးနဲ႔”
၁၄. “ဆုပ္လည္းစူး...စားလည္း႐ူး”
၁၅. “ဆပ္ျပာေကာင္းလို႔...ေခါင္းေပါင္းျဖဴ”
၁၆. “ဆန္မရွိ...ေ-ာက္စားႀကီး”
၁၇. “ဆင္စြယ္မွန္..ပိုးမစား”
၁၈. “ဆန္တစ္အိတ္နဲ႔...ဆိတ္တစ္ေကာင္”
၁၉. “ဆပ္ျပာသည္..လင္ေပ်ာက္”
၂၀. “ဆင္ျဖဴေတာ္မွီၿပီး...ႀကံစုပ္”
ည
၁. “ညားတိုင္းမခ်စ္ ခ်စ္တိုင္းမညား”
၂. “ေညာင္ျမစ္တူး..ပုတ္သင္ဥေပၚ”
၃. “ေညာင္ေစ့ေလာက္လွဴေသာ္လည္း..ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ကုသိုလ္ရ”
၄. “ေညာင္ဦးကမ္းပါးၿပိဳ....စမၼာနဂိုက..ႏြားမေပါင္က်ဳိး”
တ
၁. “ေတာင္ႀကီးဖ၀ါးေအာက္ လိႈင္းႀကီးေလွေအာက္”
၂. “တစ္ရြာမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္”
၃. “တလုတ္စားဖူး သူ႕ေက်းဇူး”
၄. “တီးတိုးတီးတိုး သဖန္းပိုး”
၅. “တစ္ရြာ..တစ္က်ီေဆာက္”
၆. “တပည့္မေကာင္း ဆရာ့ေခါင္း”
၇. “တစ္ေန႔တစ္လံ...ပုဂံဘယ္ေရြ႕မလဲ”
၈. “တံငါနားနီး.တံငါ...မုဆိုးနားနီး.မုဆိုး”
၉. “တစ္ေလွတည္းစီး..တစ္ခရီးတည္းသြား”
၁၀. “တံုးတိုက္တိုက္...က်ားကိုက္ကိုက္”
၁၁. “တရားမပ်က္...ေက်ာင္းမခက္”
၁၂. “တစ္ေယာက္စကား...တစ္ေယာက္နား”
၁၃. “တစ္ခါေသဖူး...ပ်ဥ္ဖိုးနားလည္”
၁၄. “ေတာမီးေလာင္....ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္”
၁၅. “တစ္ေယာက္ဆိုတစ္ေယာက္...ပိေတာက္ဆို..ပိေတာက္”
၁၆. “တစ္ပင္လဲမူ..တစ္ပင္ထူ”
၁၇. “တစ္ႏြယ္ငင္...တစ္စင္ပါ”
၁၈. “တစ္မိေပါက္...တစ္ေယာက္ထြန္း”
၁၉. “ေတာေျပာ..ေတာင္ေျပာ”
၂၀. “တပည့္လိမၼာ...ဆရာအာပတ္လြတ္”
၂၁. “တစ္လ.ကိုးသီတင္း”
၂၂. “တိတ္တိတ္ေန..ေထာင္တန္”
၂၃. “တပည့္မေကာင္း..ဆရာ့ေခါင္း”
၂၄. “တစ္ၿခံဳကြယ္..တစ္မယ္ေမ့”
၂၅. “ေတာ္သလင္းေန ပုစြန္ေသ”
၂၆. “ေတာင္းတစ္လံုးနဲ႔..အလုပ္မျဖစ္”
၂၇. “ေတာင္လဲရာ...ျမက္ျပတ္”
၂၈. “တစ္တက္စားလည္း ၾကက္သြန္....ႏွစ္တက္စားလည္း ၾကက္သြန္”
၂၉. “တတ္သည့္ပညာ...မေနသာ”
၃၀. “ေတာင္မွလာတဲ့မိုး....ေဒါင္ေဒါင္ျမည္တဲ့အိုး”
၂၁. “ေတြ႕ရာသခ်ဳိ`ၤင္း....ဓားမဆိုင္း”
၂၂. “ေတာင္းဆိုး....ပလံုးဆိုးသာ....ပစ္႐ိုးထံုးစံရွိ”
ထ
၁. “ထိုင္ေနအေကာင္းသား ထသြားမွက်ဳိးမွန္းသိ”
၂. “ေထာင္ျမင္ရင္ ရာစြန္႔”
၃. “ထမင္းရည္ပူ..လွ်ာလႊဲ”
၄. “ထမင္းၾကမ္းက..အေငြ႕ထြက္ခ်င္”
၅. “ထန္းသီးေၾကြခိုက္...က်ီးနင္းခိုက္”
၆. “ထီးျဖဴ..ဖိနပ္ပါး”
၇. “ေထာင္အျပင္..တန္းမရွိ”
၈. “ထိပ္ေပါက္မွ..ထိမွန္းသိ”
၉. “ထိုးမယ့္ဆင္...ေနာက္တစ္လွမ္းဆုတ္”
၁၀. “ေထာင္တန္တဲ့စကား...ရယ္ေပါ့”
၁၁. “ထင္ေပၚရင္..စင္ေတာ္ကေကာက္”
၁၂. “ထင္းေခြမႀကံဳ..ေရခပ္ႀကံဳမယ္”
၁၃. “ထန္းေရမူး...ကၽြဲခိုးေပၚ”
၁၄. “ထားရာေန...ေစရာသြား”
၁၅. “ထံုးလိုေမႊ..ေရလိုေႏွာက္”
၁၆. “ထုေလ.မာေလ..ငါးဖယ္ေတ”
၁၇. “ေထာင္ေနတဲ႔ ဒူး လဲတာထက္ဆုိး”
၁၈. “ထမင္းရည္ေခ်ာင္းစီး....ေမာင္းတီးလွဴ”
၁၉. “ထြက္ၿပီးသားဆင္စြယ္...ျပန္၀င္႐ိုးထံုးစံမရွိ”
န
၁. “ႏြားပ်ဳိသန္လွ ႏြားအိုေပါင္က်ဳိး”
၂. “ႏြားေရွ႕ထြန္က်ဴး”
၃. “နတ္ကရာ...က်ီးေမာ့”
၄. “ေနရိပ္လို..ေနပူကေစာင့္”
၅. “နီးရာေပါင္..ေျပးကပ္”
၆. “ႏႈတ္တစ္ရာ စာတစ္လံုး”
၇. “ႏြားကြဲရင္....က်ားဆြဲ”
၈. “နဂိုရွိမွ...နဂိုင္းထြက္”
၉. “ေနာင္ခါလာ..ေနာင္ခါေစ်း”
၁၀. “နတ္တို႔ဖန္....ေရကန္အသင့္..ၾကာအသင့္”
၁၁. “နီးရာဓား...ေၾကာက္ရတယ္”
၁၂. “ေနသာသပ...ေလညာက”
၁၃. “ႏြားသိုး.ႀကိဳးျပတ္...”
၁၄. “နဂါးမွန္းသိေအာင္..အေမာက္ေထာင္”
၁၅. “ႏွမ္းတစ္ေစ့နဲ႔..ဆီမျဖစ္ႏုိင္”
၁၆. “ႏႈတ္ေၾကာင့္ေသ၊ လက္ေၾကာင့္ေၾက”
၁၇. “ေနေတာ့ခ်ဳံၾကား...စိတ္ေနဘံုဖ်ား”
၁၈. “နဂါးျပည္..နဂါး..ဂဠဳန္ျပည္...ဂဠဳန္”
၁၉. “ႏႈတ္ခမ္းပဲ့ခ်င္း...မီးမႈတ္”
၂၀. “ေနာက္လာတဲ့..ေမာင္ပုလဲ..ဒိုင္း၀န္ထက္ကဲ”
၂၁. “ေနာင္တဆိုတာ..ေနာင္မွရ”
၂၂. “ႏူရာ၀ဲစြဲ..လဲရာသူခိုးေထာင္း”
၂၃. “ေနပူတုန္း...စပါးလွန္း”
၂၄. “နဂါးတို႔မ်က္ေစာင္း..အေၾကာင္းသံုးပါးမေရြး”
၂၅. “ေနေတာ့ပ်ဥ္ေထာင္..စားေတာ့ခ်ဥ္ေပါင္”
၂၆. “ႏွာရည္စိုရႊဲ...တပို႔တြဲ”
၂၇. “နီးတက်က္က်က္..ေ၀းတသက္သက္”
၂၈. “ႏွမလင္ေန...ေမာင္ဖင္က်ိန္း”
၂၉. “နဖူးစာ...ရြာလည္”
၃၀. “ႏွာေခါင္း...က်ည္ေပြ႕ေတြ႕”
၃၁. “ေနေသးသပ...ခ်ဳံထဲက....ခ်ဳိေသြးလို႔ တျမျမ”
၃၂. “ႏြားအို...ျမက္ႏုႀကိဳက္”
ပ
၁. “ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲ”
၂. “ေျပာမွသိ ထိမွနာ သာမွေန ေသမွခင္”
၃. “ပ၀ါပါးကို ၾကက္သားထုပ္ေတာ့ စြန္းရတတ္တယ္၊ တစ္ရြာသားကို ရည္းစားလုပ္ေတာ့.လြမ္းရတတ္တယ္”
၄. “ပညာရွာ ပမာသူဖုန္းစား”
၅. “ပညာေရႊအိုး လူမခိုး”
၆. “ပြဲၿပီး မီးေသ”
၇. “ပိုေနၿမဲ..က်ားေနၿမဲ”
၈. “ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန ေသခဲ”
၉. “ေပါက္ပင္..ဘာေၾကာင့္ကိုင္းရတယ္...”
၁၀. “ေျပာေတာ့မိုး..ထိုးေတာ့ေျမႀကီး..”
၁၁. “ပ်ံေလတဲ့ငွက္ခါး...နားကာမွသိရမယ္”
၁၂. “ပ်က္အစဥ္...ျပင္ခဏ”
၁၃. “ပြဲလန္႔တုန္း.ဖ်ာခင္း”
၁၄. “ေျပာေတာ့မူး..လူးေတာ့အိုင္”
၁၅. “ေပ်ာက္ေသာသူရွာရင္ေတြ႕...ေသေသာသူၾကာရင္ေမ့”
၁၆. “ပ်ာသေလာက္...ဖြဲမထြက္”
၁၇. “ျပႆနာ..မီးခြက္ထြန္းရွာ”
၁၈. “ပန္းသတင္း.ေလညွင္းေဆာင္..လူသတင္း.လူခ်င္းေဆာင္”
၁၉. “ပညာရွိအမ်က္..အျပင္မထြက္”
၂၀. “ပုလင္းတူ...ဘူးဆို႔”
၂၁. “ပညာလို...အိုသည္မရွိ”
၂၂. “ပလုိင္းေပါက္နဲ႔..ဖားေကာက္”
၂၃. “ပိုးသာကုန္..ေမာင္ပံုေစာင္းမတတ္”
၂၄. “ပုဆိုးၿခံဳထဲက..လက္သီးျပ”
၂၅. “ပါးစပ္က..ဘုရား.ဘုရား..လက္က..ကားယား.ကားယား”
၂၆. “ပ်ားအံုကို..တုတ္နဲ႔ထိုး”
၂၇. “ပုပ္လို႔ေပၚ..ဟုတ္လို႔ေက်ာ္”
၂၈. “ပညာရဲရင့္...ပြဲလယ္တင့္”
၂၉. “ျပဒါးတစ္လမ္း...သံတစ္လမ္း”
၃၀. “ပန္းပဲသူႀကီး...မီးပူမကင္းႏုိင္”
၃၁. “ေပးတိုင္းလည္း..မယူနဲ႔....ေကၽြးတိုင္းလည္း...မစားနဲ႔..
၃၂. “ပ်ဳိတိုင္းႀကိဳက္တဲ့...ႏွင္းဆီခိုင္”
၃၃. “ပဒိုင္းသီးလို....ဆုပ္လဲစူး...စားလဲ႐ူး”
၃၄. “ျပည္ပန္းညိဳခ်ဳိပါလ်က္....ဆားခတ္မွ အရသာပ်က္”
၃၅. “ပါးပုပ္၍..လက္၀ွက္သည္”
၃၆. “ျပႆနာမရွိ...ျပႆနာရွာ”
၃၇. “ပန္းထိမ္တတ္မတတ္..ဂေဟစပ္သက္ေသ”
၃၈. “ပ်ားရည္နဲ႔၀မ္းခ်”
၃၉. “ျပဳသူအသစ္...ျဖစ္သူအေဟာင္း”
၄၀. “ပြဲမ၀င္ခင္..အျပင္ကက်င္းပ”
၄၁. “ပု႔ိမယ့္ပု႔ိ...ကူးတို႔ေရာက္ေအာင္ပို႔..”
၄၂. “ပလီစိ...ေခ်ာက္ခ်က္”
၄၃. “ပါးစပ္ပါ..ရြာေရာက္”
၄၄. “ေျပာမယံု...ႀကံဳဖူးမွ.သိ”
၄၅. “ပလူေမႊး..ပလူေတာင္”
၄၆. “ေပါက္တဲ့ နဖူး မထူး”
၄၇. “ပိုးဖလံမ်ဳိး...မီးကိုတိုး”
၄၈. “ေျပာေျပာၿပီးၿပီး..တီးတီးျမည္ျမည္”
၄၉. “ျပန္မေျပာ....နားမေထာင္”
၅၀. “ပုထုဇေနာ..ဥမၼတေကာ”
ဖ
၁. “ေဖာင္စီးရင္း ေရငတ္”
၂. “ဖားတုလို႔..ခရုခုန္..အိုင္ပ်က္ရံုရွိမေပါ့”
၃. “ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း..အေကာင္း”
၄. “ဖြတ္မရ...ဓားမဆံုး”
၅. “ဖတ္ေပၚဆူးက်လဲ..ဖတ္ေပါက္...ဆူးေပၚ..ဖတ္က်လဲ..ဖတ္ေပါက္”
၆. “ဖားေအာ္တာ..လူသိေသာ္လဲ..ေၿမြကိုက္တာ..လူမသိ”
၇. “ဖိုးသူေတာ္မ်က္စိလည္ေလ...ဆန္ရေလ”
၈. “-င္မႏိုင္ဘဲ..ပဲႀကီးဟင္းစား”
၉. “ဖြတ္ေက်ာ..ျပာစု”
၁၀. “ဖိတ္ခ်င္းဖိတ္..ကိုယ့္အိတ္ထဲဖိတ္”
၁၁. “ဖိုးသူေတာ္လဲ..ေတာင္ေ၀ွးမထူႏုိင္”
၁၂. “ေဖာင္ေလွစီးစီး..ေလွႀကီးရခိုင္”
၁၃. “ဖာတစ္လံုး..ေခါင္းက်ား”
ဘ
၁. “ဘနဖူး သိုက္တူးမယ့္သူ”
၂. “ဘူးေကာင္းမွ စင္ခံ”
၃. “ဘမ်ဳိး...ဘိုးတူ”
မ
၁“မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္”
၂. “မိုးထိေအာင္ ေလွကားေထာင္”
၃. “မိန္းမတို႔အိေျႏၵ..ေရႊေပးလို႔မရ”
၄. “ေမးပါမ်ား..စကားရ”
၅. “မအိပ္မေန..အသက္ရွည္”
၆. “ေျမြမေသ..တုတ္မက်ဳိး”
၇. “မ်က္ႏွာသာေပး...ေရႊေရးပန္းကန္တက္”
၈. “မသိလွ်င္ေမး...မစင္လွ်င္ေဆး”
၉. “မ..ဘက္လိုက္ေတာ့...မိုက္ဘက္ပါ”
၁၀. “ေမာင္တစ္ထမ္း....မယ္တစ္ရြက္”
၁၁. “ျမင္းကမလႈပ္...ခံုကလႈပ္”
၁၂. “မစားရတဲ့အမဲ..သဲနဲ႔ပက္”
၁၃. “မယားေနစ...ေၾကာင္ေသမွ”
၁၄. “မီးမ်ားမီးႏိုင္...ေရမ်ားေရႏုိင္”
၁၅. “မခ်စ္ေသာ္လည္း...ေအာင့္ကာနမ္း”
၁၆. “ေျမနိမ့္ရာ...လွံစိုက္”
၁၇. “မိုးရြာတုန္း...ေရခံ”
၁၈. “မ်က္ႏွာႀကီးရာ..ဟင္းဖတ္ပါ”
၁၉. “မသိသူေက်ာ္စား...သိသူေဖာ္စား”
၂၀. “ေျမြေျမြခ်င္း..ေျချမင္”
၂၁. “မူးကို.ျမစ္ထင္”
၂၂. “မ်က္ကန္း..တေစၦမေၾကာက္”
၂၃. “မယားဆို..ပ်ဳိမွ..သမားဆို..အိုမွ”
၂၄. “မမွားေသာေရွ႕ေန...မေသေသာေဆးသမား..မရွိ”
၂၅. “မ်က္ျဖဴစိုက္ေလ...ဆရာႀကိဳက္ေလ..”
၂၆. “မလုိ...ကူးတို႔ခေတာင္း”
၂၇. “မင္းနားတစ္ေထာင္..မင္းေျမွာက္တစ္သိန္း”
၂၈. “ေမ်ာက္ျပ..ဆန္ေတာင္း”
၂၉. “မကတတ္ေသာ္....ဖ်ာကိုအျပစ္တင္”
၃၀. “ေျမြပါလည္းဆံုး...သားလည္းဆံုး”
၃၁. “မည္းမည္းျမင္ရာ...ငါ့ေယာကၡမထန္းေတာမလုပ္ခ်င္နဲ႔”
၃၂. “မီးစတစ္မႈတ္...ေရတစ္မႈတ္”
၃၃. “မီးေ၀း...ခ်ိတ္မာ”
၃၄. “ေျမြမေၾကာက္....ကင္းမေၾကာက္”
၃၅. “ေမာင္ေမာင္ဆိုေလ....ထီး႐ိုးရွည္”
ယ
၁. “ယုန္ေတာင္ေျပး..ေခြးေျမာက္လိုက္”
၂. “ယုန္ကမတိုး..ပိုက္ကတိုး”
၃. “ယင္ေကာင္ျမင္္တိုင္း..ေလယာဥ္မထင္နဲ႔”
ရ
၁. “ရည္းစားလူလု..အူႏုကၽြဲခတ္”
၂. “ရေလလိုေလ..အိုတေစၧ”
၃. “႐ိုး႐ိုးက်င့္ ျမင့္ျမင့္ႀကံ”
၄. “ရတာမလို..လိုတာမရ”
၅. “ရည္းစားတစ္ေထာင္..လင္ေကာင္းတစ္ေယာက္”
၆. “ရာသီမသိ...ပန္းနဲ႔ညိွ”
၇. “ရရစားစား..၀ါး၀ါးၿမိဳၿမိဳ”
၈. “ရွိတန္ဆာ...မရွိ၀မ္းစာ”
၉. "ရိွလွ်င္တန္ဆာ၊ မရိွလွ်င္၀မ္းစာ"
၁၀. “ေရႊအေၾကာင္း..ဖေယာင္းသက္ေသ”
၁၁. “ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ..ပ်ားလည္းစြဲသာ”
၁၂. “ရြာနားကျမက္...ရြာႏြားမစား”
၁၃. “ရာဇ၀တ္အိုး...တုတ္နဲ႔ထိုး”
၁၄. “ရွမ္းႀကိဳက္ရင္..ႏြားေခ်ာ”
၁၅. “ရတနာရွိရာ..ရတနာလာ”
၁၆. “ေရသာမ်ား၍.ငါးမေတြ႕”
၁၇. “ေရွ႕ေနငွားမွ...ေထာင္လံုးလံုးက်”
၁၈. “ေရွးထံုးလည္းမပယ္နဲ႔...ေစ်းသံုးလည္းမၾကြယ္နဲ႔”
၁၉. “ေရၾကည္ရာ..ျမက္ႏုရာ”
၂၀. “ရွာေဖြေလ..ေတြ႕ရွိေလ”
၂၁. “ရန္သူျပန္မွ..ဒူးေလးျပင္”
၂၂. “ရွားပင္အိုေလ...အႏွစ္ျပည့္ေလ”
၂၃. “ရယ္ေသာသူ...အသက္ရွည္၏”
၂၄. “ရာဇ၀တ္ေဘး..ေျပးမလြတ္”
၂၅. “ေရမ်ားေရႏိုင္..မီးမ်ားမီးႏိုင္”
၂၆. “ရန္ကိုရန္ခ်င္း..မတံု႔ႏွင္းႏွင့္”
၂၇. “ရွင္နည္းရာ..အဂၢလူထြက္”
၂၈. “ေရွာင္ေလေ၀းေ၀း..မူးယစ္ေဆး”
၂၉. “ေရစီးတစ္ခါ....ေရသာတစ္လွည့္”
၃၀. “ရွင္ဘုရင္တစ္ခါထြက္...ပဲႀကီးတစ္ေလွခ်က္”
၃၁. “ေရမေနာက္.....ၾကာမေရွာက္”
၃၂. “ေရႊပင္နားေတာ့....ေရႊေက်း”
လ
၁. “လူလိမၼာသား ယဥ္ပါး”
၂. “လသာတုန္း ဗိုင္းငင္”
၃. “လည္လြန္းတဲ့ဘီး ခ်ီးသင့္”
၄. “လူမိုက္သား ရမ္းကား”
၄. “လင္ကိုဘုရား..သားကိုသခင္”
၅. “လယ္ထြန္သြား..ႏြားေမ့”
၆. “လူပ်ဳိ႕လက္..၀က္ၿမီး”
၇. “လိုတာမရ...ရတာမလို”
၈. “လြယ္မေယာင္နဲ႔ခက္....တိမ္မေယာက္နဲ႔နက္”
၉. “လမ္းမသိ....ေခြးေနာက္လိုက္”
၁၀. “လူမေလး....ေခြးမခန္႔”
၁၁. “လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ...တို႔ရန္သူ”
၁၂. “လူတူမရွား...နာမည္တူမရွား”
၁၃. “လူ႔အလို..နတ္မလိုက္ႏိုင္”
၁၄. “လူအေၾကာင္း..ေပါင္းမွသိ”
၁၅. “လူေနခ်ဳံၾကား...စိတ္ေနဘံုဖ်ား”
၁၆. “လွတာမက္ရင္...ညစာခက္တယ္”
၁၇. “ေလွအဆင္း...ကုန္းအတက္”
၁၈. “လူ႔စည္း..ဘီလူးစည္း”
၁၉. “လူတစ္ကိုယ္..အႀကိဳက္တစ္မ်ဳိး”
၂၀. “လူအမ်ဳိးမ်ဳိး..စိတ္အေထြေထြ”
၂၁. “လူေျပာမသန္...လူသန္မေျပာ”
၂၂. “လာမယ့္ေဘး...ေျပးေတြ႕”
၂၃. “လင္နဲ႔မယား...လွ်ာနဲ႔သြား”
၂၄. “လြတ္တဲ့ငါး..ႀကီး”
၂၅. “လင္းႏို႔ခြန္ေတာင္း.ၾကြက္...ၾကြက္ခြန္ေတာင္း.လင္းႏို႔”
၂၆. “လူမွာအမ်ဳိး...ၾ****ွာအ႐ိုး”
၂၇. “လိုက္ေလ...ေ၀းေလ”
၂၈. “လံု႔လလည္းထူ...မိုးလည္းကူ..ႏြားေခ်းလည္းခ်..ကံလည္းမ”
၂၉. “လူပ်င္းလံု႔လ..တစ္ခဏ”
၃၀. “လာခ်င္ရင္..အနီးေလး..မလာခ်င္ရင္..ခရီးေ၀း”
၃၁. “လင္စံေရြး...လင္ေခြးနဲ႔ရ”
၃၂. “လ်င္သူ...စားစတမ္း”
၃၃. “ေလွနံ..ႏွစ္ဖက္နင္း”
၃၄. “လက္ပံပြင့္ခ်ိန္....ေခြး႐ူးထခ်ိန္”
၀
၁. “၀.မရွိဘဲ...၀ိ...မလုပ္နဲ႔”
၂. “၀ါးလံုးေခါင္းထဲ..လသာ”
၃. “၀ါ၀ါျမင္တိုင္း...ေရႊအစစ္လို႔မထင္နဲ႔”
၄. “၀ါဆို၀ါေခါင္..ေရေဖာင္ေဖာင္”
သ
၁. “သတိပညာ ဥာဏ္ေျမကတုတ္ ခၽြန္းကဲ့သို႔အုပ္”
၂. “သူမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ ကိုယ္က်ဳိးေအာင္”
၃. “သူခိုးေျပးမွ ထိုးကြင္းထ”
၄. “ေသခ်င္တဲ့က်ား ေတာေျပာင္း”
၅. “ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ့...ေပ်ာက္ေသာသူ..ရွာရင္ေတြ႕”
၆. “သတိမမူ ဂူမျမင္”
၇. “သခြပ္ပင္က..မီးတက်ည္က်ည္”
၈. “သူမ်ားေယာင္လို႔.လိုက္ေယာင္...အေမာင္ ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိ”
၉. “သစ္တစ္ပင္ေကာင္း...ငွက္တစ္ေသာင္းနားႏုိင္”
၁၀. “သူ႔အိုးနဲ႔သူ႔ဆန္..တန္ရံုေကာင္း”
၁၁. “သားသမီးမေကာင္း မိဘေခါင္း”
၁၂. “သက္ႀကီးစကား သက္ငယ္ၾကား”
၁၃. “သူမ်ားမေကာင္းႀကံ..ကိုယ္သာခံ”
၁၄. “ေသေျမႀကီး....ရွင္ေရႊထီး”
၁၅. “သံေသ.တစ္ေဆြ၀....ျပဒါးေသ.တစ္ျပည္၀”
၁၆. “သားကိုသခင္..လင္ကိုဘုရား”
၁၇. “သားေရေပၚအိပ္...သားေရနားစား”
၁၈. “သီးခ်ိန္တန္သီး..ပြင့္ခ်ိန္တန္ပြင့္”
၁၉. “သိသာသိေစ...မျမင္ေစနဲ႔”
၂၀. “သဲထဲေရသြန္”
၂၁. “သမီးေမြးမွ...ဓားတေသြးေသြး”
၂၂. “သူမ်ားတံေတြးခြက္....ပက္လက္ေမ်ာ”
၂၃. “သူခိုးက်င့္...သူခိုးႀကံ”
၂၄. “သားေကာင္လည္း.မုဆိုး.....မုဆိုးလည္း.သားေကာင္”
၂၅. “သံကိုၾကြက္စား...သားကိုစြန္ခ်ီ”
၂၆. “သခင္အားရ...ကၽြန္ပါး၀”
၂၇. “သူေတာ္ေကာင္း..နတ္ေကာင္းမ”
၂၈. “သူခိုးက..လူဟစ္”
၂၉. “သူခိုးေရႊရ...တျပျပ”
၃၀. “သမီးတစ္ေကာင္...ႏြားတစ္ေထာင္”
၃၁. “သမင္ေမြးရင္း...က်ားစားရင္း”
၃၂. “သူႀကီးဘုရား..ရြာသားေကာင္းမႈ”
၃၃. “သားသမီးယံု...စံုလံုးကန္း”
၃၄. “သင္ေကာင္းလွ်င္...ကၽြႏ္ုပ္မဆိုးပါ...”
၃၅. “သစ္မရွိခင္စပ္ၾကား...၀ါးေဖာင္ကြပ္”
၃၆. “သမင္ဆယ္လွမ္း..က်ားတစ္လွမ္း”
၃၇. “သစ္မရခင္ ၀ါးကူ”
၃၈. “ေသာင္မတင္..ေရမက်”
၃၉. “သူ႔ဆန္စား ရဲရ”
၄၀. “သစ္ပင္မွန္ရင္ အျမစ္နဲ႔.....လူမွန္ရင္ အခ်စ္နဲ႔”
၄၁. “သင္ေကာင္းလွ်င္...ကၽြႏု္ပ္မဆိုးပါ”
၄၂. “သိၾကားမင္း ကၽြဲေယာင္ေဆာင္...ခ်ဳိကား”
ဟ
၁. “ေဟာက္တိုင္းလည္း..မေၾကာက္နဲ႔”
၂. “ေဟာင္လြန္းတဲ့ေခြး..လူမေလး”
ဠ
၁. “ဠင္းတေလာက္ေတာ့...ငွက္တိုင္းလွ”
အ
၁. “အိုးကမပူ စေလာင္းကပူ”
၂. “အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ”
၃. “အိုးခ်င္းထားေတာ့ အိုးခ်င္းထိ”
၄.“အခ်စ္ႀကီးရင္ အမ်က္ႀကီးတယ္”
၅. “အခ်ိန္ႏွင့္ဒီေရသည္..လူကိုမေစာင့္”
၆. “အမိႈက္ကစ..ျပသဒ္မီးေလာင္”
၇. “အခ်ိန္ရွိခိုက္...လံု႔လစိုက္”
၈. “အနာေပၚတုတ္က်”
၉. “အေပၚယံေရႊမႈန္ႀကဲ....အထဲကေနာက္ေခ်းခံ”
၁၀. “အႀကံကုန္...ဂဠဳန္ဆားခ်က္”
၁၁. “အိုးမလံု...အံုပြင့္”
၁၂. “အေမေျပာေတာ့..တစ္လ....မယားေျပာေတာ့ တစ္ည”
၁၃. “အက်ဳိးေဆာ့.....အကန္းေမာ့”
@ အိမ့္မွဴးေသာ္
တစ္လြဲတန္ဖုိးထားမႈမ်ား
တစ္လြဲတန္ဖုိးထားမႈမ်ား

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္မႇာ တန္ဖုိးထားမႈ လြဲေခ်ာ္ေနတာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တည္းက နားထဲမႇာစြဲေနေအာင္ တန္ဖုိးျဖတ္ေနၾကတဲ့ အေျပာအဆုိေတြ၊ ဆုံးမသြန္သင္မႈေတြဟာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခါ အဲဒီအစြဲေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္ တုိင္ တန္ဖုိးျဖတ္လြဲမႇားလာခဲ့ပါတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက သူစိမ္းတစ္ေယာက္က လမ္းမႇာေတြ႔ႏႈတ္ဆက္ရာက အမႇတ္တမဲ့ ေမးတတ္ၾကတဲ့ စကားေတြကုိ ေလ့လာၾကည့္ပါ။
"သားေလးႀကီးရင္ဘာလုပ္မလဲ'' ကေလးက ႐ုတ္တရက္ ဘာေျဖရမႇန္းမသိပါဘူး။ ဒီေတာ့သူ႔အေမကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အေမက ''ေျဖလုိက္ေလသားရဲ႕။ သားက ဆရာ၀န္ႀကီးလုပ္မႇာပါလုိ႔'' ဒီေတာ့မႇ ကေလးက ''သားသားက ဆရာ၀န္ႀကီး လုပ္မႇာ'' ဒါမႇမဟုတ္ ''သားသားက အင္ဂ်င္နီယာႀကီးလုပ္မႇာ'' ဒါမႇမဟုတ္ ''သားသားက စစ္ဗုိလ္ႀကီးလုပ္မႇာ'' ဘယ္သူကျဖစ္ျဖစ္ သားႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲေမးတုိင္း ေမးတုိင္း ကေလးေတြခမ်ာ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး၊ စစ္ဗုိလ္ႀကီးကလြဲၿပီး အျခားမေျဖတတ္ၾကပါဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ကေလးေတြဟာ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး၊ စစ္ဗုိလ္ႀကီးေတြျဖစ္မႇ လူရာ၀င္မႇာ တန္ဖုိးရႇိမႇာလုိ႔ စြဲသြားၾကပါတယ္။ အျခားအလုပ္အကုိင္ေတြကုိ အထင္မႀကီးေတာ့ပါဘူး။ ေစ်းသည္တုိ႔၊ ဆုိက္ကားသမားတုိ႔၊ မီးသတ္၀န္ထမ္းတုိ႔၊ ႐ုံးစာေရးတုိ႔လုိ အလုပ္ေတြကုိ တန္ဖုိးမထားၾကေတာ့ပါဘူး။
တကယ္ဆုိ မိမိလက္ရႇိလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကလည္း သမာဇီ၀ျဖစ္ေနရင္ မိမိကေလးကုိလည္း လက္ရႇိအလုပ္အေၾကာင္း နားလည္ေအာင္ စိတ္၀င္စားေအာင္ တန္ဖုိးထားေအာင္ ေျပာျပသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကေလးတုိင္းသူတုိ႔ မိဘေတြ သင္ေပးသလုိ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး၊ စစ္ဗုိလ္ႀကီးေတြ ျဖစ္မလာၾကပါဘူး။ အခ်ဳိ႕က ဆယ္တန္းတဘုန္းဘုန္းက်ၿပီး ဆုိက္ကားနင္းသူက နင္းေခ်ရပါၿပီ။ သူ႔ဘ၀မႇာ ဆုိက္ကားနင္းရမယ္လုိ႔ သူ႔အေမကလည္း မသင္ပါဘူး။ သူကုိယ္တုိင္လည္း မထင္ပါဘူး။ မျဖစ္လုိ႔တာ ဆုိက္ကားနင္းေနရတာ ဆုိက္ကားသမားဘ၀ကုိ သူလုံး၀ တန္ဖုိးမထားပါဘူး။
ဒီေတာ့ အခ်ိန္တန္ ဆုိက္ကား ထြက္နင္းတယ္။ ျပန္လာတယ္။ အိပ္တယ္။ စားတယ္။ ဆုိက္ကားနင္းတဲ့ အလုပ္အေပၚမႇာ တန္ဖုိးမထားပါဘူး။ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ ဒီေတာ့အလုပ္ကုိ ဘယ္လုိတုိးတက္ေအာင္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးေကာင္းေတြ ေပၚမလာပါဘူး။ ခရီးသည္လာရင္ သြားလုိရာ နင္းပုိ႔မယ္။ အားေနရင္ က်ားထုိးမယ္။ ေခါင္းပန္းလႇန္မယ္။ ႏႇစ္လုံး၊သုံးလုံး တြက္မယ္။ ေဘာလုံးပြဲေလာင္းမယ္။ ဆုိက္ကားက 'သ' ေနတဲ့ ဆိုက္ကားသမား၊ တုိးတက္ရာတုိးတက္ေၾကာင္း စဥ္းစားေနတဲ့ဆုိက္ကားသမား အက်ႌ အ၀တ္အစား သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ထားတဲ့ ဆုိက္ကားသမား၊ လူပုံသပ္သပ္ရပ္ရပ္ေနတဲ့ ဆုိက္ကားသမား အေတာ္ကုိ ရႇားပါးလႇပါတယ္။ အဲဒါသူတို႔ဘ၀ကုိ တန္ဖုိးမထားလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ ေလာကအတြက္ အသုံး၀င္ အသုံးတည့္ တန္ဖုိးရႇိတဲ့လူအျဖစ္ သူတုိ႔ဘာသာ မသတ္မႇတ္ၾကပါဘူး။ အဲဒါငယ္စဥ္ကတည္းက ဦးခ်ဳိးခံထားရလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆုိက္ကားသမားကုိ ဥပမာေပးလုိ႔ ဆုိက္ကားသမား လူတန္းစားတစ္မ်ဳိးတည္းကုိ ဆုိလုိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ငါး ေရာင္းတဲ့လူ၊ ကန္စြန္းရြက္ေရာင္းတဲ့လူ၊ ဖိနပ္ခ်ဳပ္တဲ့လူ၊ ထီးခ်ဳပ္တဲ့လူ၊ ကားေမာင္းတဲ့ဒ႐ုိင္ဘာ အစရႇိတဲ့ အလုပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ၿပီး အသတ္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေနတဲ့ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ဆုိလုိပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရႇိစြဆုိတာ ေရႇးယခင္ကတည္းက ေျပာဆုိသုံးစြဲေနတဲ့ စကားပါ။ မိမိလုပ္တဲ့အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားေစခ်င္လို႔ ေစတနာျပစကားပါ။ အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားတယ္ဆုိတာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႔လုပ္ျပဖုိ႔ နည္းနည္းခက္ပါတယ္ . . .
အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရႇိစြ
လူဆုိတာ ထမင္းစားဖုိ႔အတြက္ သမာအာဇီ၀အလုပ္တစ္ခုခုကုိ မလြဲမေသြ လုပ္ၾကရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ခြင့္ရၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္ကုိ ရႇာလုပ္ၾကတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကုိယ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ခြင့္မရၾကဘဲ ပုိက္ဆံရၿပီးေရာ အလုပ္ကုိပဲလုပ္ေနရတဲ့လူေတြ မ်ားပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြဟာ သူတုိ႔အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးမထားတတ္ၾကပါဘူး။ ၿပီးစလြယ္ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔သူတုိ႔ တုိးတက္ႀကီးပြားလာတဲ့လူ နည္းပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရႇိစြ ဆုိတာ ေရႇးယခင္ကတည္းက ေျပာဆုိသုံးစြဲေနတဲ့စကားပါ။ မိမိလုပ္တဲ့အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားေစခ်င္လုိ႔ ေစတနာျပစကားပါ။ အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားတယ္ဆုိတာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႔လုပ္ျပဖုိ႔ နည္းနည္းခက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔က်ၿပီး လြယ္တာကစလုပ္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ မိမိ ယခုလုပ္ေနရတဲ့အလုပ္ဟာ တန္ဖုိးရႇိတဲ့အလုပ္အျဖစ္ ႐ႈျမင္ပါ။ ထီးျပင္သူ ဆုိၾကပါစုိ႔။ သင့္မႇာ အတတ္ပညာတစ္ခု တတ္ေျမာက္ထားတယ္ဆုိတာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ယုံၾကည္လုိက္ပါ။ သင့္လုိမျပင္တတ္လုိ႔ သင့္ဆီလာျပင္ေနရတာဟာ သင့္အတတ္ပညာကုိ အသိအမႇတ္ျပဳလုိ႔ေပါ့။ (တုိးတုိးေလး အၾကံေပးခ်င္တာက သင္တကယ္ထီးျပင္တတ္ေအာင္ လုပ္ထားေနာ္။)
လူအေတာ္မ်ားမ်ားကလမ္းေဘး ေစ်းသည္၊ ဆုိက္ကားသမား၊ ဒ႐ုိင္ဘာ၊ ယာဥ္ေနာက္လုိက္(စပယ္ယာ)စတဲ့ လူေတြကုိ အထင္ေသးၾကတယ္လုိ႔ အဲဒီ လမ္းေဘးေစ်းသည္၊ ဆုိက္ကားသမား၊ ဒ႐ုိင္ဘာ၊ ယာဥ္ေနာက္လုိက္ (စပယ္ယာ)ေတြက သူတုိ႔ဘာသာထင္ ေနၾကပါတယ္။ အမႇန္ကသူတုိ႔ကုိ စစခ်င္း ဘယ္သူကမႇ အထင္မေသးၾကပါဘူး။ တကယ္အထင္ေသးေနၾကတာက သူတုိ႔ကုိ သူတုိ႔ပါပဲ။ ငါလမ္းေဘးေစ်းသည္ပဲ ဘယ္သူကမႇ ငါ့ကုိဂ႐ုစုိက္ၾကမႇာမဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ မ်က္ႏႇာသနပ္ခါး မလိမ္း၊ ေခါင္းကုိျဖစ္ကတတ္ဆန္း စုစည္း၊ အ၀တ္အစားကုိ မသပ္မရပ္၀တ္၊ ဒီလုိနဲ႔ ေစ်းထဲကုိ လာၾကပါတယ္။ အဲဒီေစ်းသည္ကုိ ဘယ္သူက ေလးစားမလဲ။ ဘယ္သူကအေလးထားမလဲ။ ေစ်းဗန္း ခင္းရာမႇာလည္းအမႈိက္ပုံသာသာခ် ခင္းထားျပန္ေတာ့ေစ်း၀ယ္သူရဲ႕စိတ္က အထင္ေသးေနမႇာေသခ်ာပါတယ္။
ဘတ္စကားေပၚက ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ။ မုိးတြင္းတစ္ခုပါ။ ဘတ္စကားေပၚမႇာ လူေတြထုံးစံအတုိင္း ျပည့္ၾကပ္ေနပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကားေပၚတုိးေ၀ႇ႔တတ္လာပါတယ္။ သူ လူေတြၾကားထဲ တုိး၀င္လုိက္ပါတယ္။ သူ႔နံေဘးက လူေတြအားလုံးကုိ မုိးေရေတြ စုိသြားပါတယ္။ သူကေတာ့ မုိးမစုိပါဘူး။ သူက မုိးကာ၀တ္ထားလုိ႔ပါပဲ။ သူကေတာ့ သူ႔ကုိယ္သူ တန္ဖုိးထားလြန္လြန္းျပန္ေရာ။
ကုိယ့္တစ္ကုိယ္ရည္ေကာင္းစား ေရးအတြက္ အျခားလူေတြကုိ အက်ဳိးယုတ္ေစတာဟာ လူလူခ်င္း တန္ဖုိးမထားၾကလုိ႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ထုိ႔အတူ လူတန္းစားတစ္ရပ္က မိမိတုိ႔ေကာင္းစားေရးသာ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီး အျခားလူေတြကုိ ၀န္ထုပ္ ၀န္ပုိးျဖစ္ေနေစတာဟာ မုိးကာျခံဳၿပီး လူေတြၾကားေလွ်ာက္သြားေနတာနဲ႔ တူလႇပါတယ္။ မိမိဟာ အားလုံးအတြက္ တန္ဖုိးရႇိသလုိ၊ အားလုံးဟာလည္း မိမိအတြက္ တန္ဖုိးရႇိပါတယ္။ အားလုံးကုိ တန္ဖုိးထားပါတယ္။
Written by ေမာင္တင္ဦး(ေျမာင္းျမ)
source : http://www.news-eleven.com
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္မႇာ တန္ဖုိးထားမႈ လြဲေခ်ာ္ေနတာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တည္းက နားထဲမႇာစြဲေနေအာင္ တန္ဖုိးျဖတ္ေနၾကတဲ့ အေျပာအဆုိေတြ၊ ဆုံးမသြန္သင္မႈေတြဟာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခါ အဲဒီအစြဲေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္ တုိင္ တန္ဖုိးျဖတ္လြဲမႇားလာခဲ့ပါတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက သူစိမ္းတစ္ေယာက္က လမ္းမႇာေတြ႔ႏႈတ္ဆက္ရာက အမႇတ္တမဲ့ ေမးတတ္ၾကတဲ့ စကားေတြကုိ ေလ့လာၾကည့္ပါ။
"သားေလးႀကီးရင္ဘာလုပ္မလဲ'' ကေလးက ႐ုတ္တရက္ ဘာေျဖရမႇန္းမသိပါဘူး။ ဒီေတာ့သူ႔အေမကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အေမက ''ေျဖလုိက္ေလသားရဲ႕။ သားက ဆရာ၀န္ႀကီးလုပ္မႇာပါလုိ႔'' ဒီေတာ့မႇ ကေလးက ''သားသားက ဆရာ၀န္ႀကီး လုပ္မႇာ'' ဒါမႇမဟုတ္ ''သားသားက အင္ဂ်င္နီယာႀကီးလုပ္မႇာ'' ဒါမႇမဟုတ္ ''သားသားက စစ္ဗုိလ္ႀကီးလုပ္မႇာ'' ဘယ္သူကျဖစ္ျဖစ္ သားႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲေမးတုိင္း ေမးတုိင္း ကေလးေတြခမ်ာ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး၊ စစ္ဗုိလ္ႀကီးကလြဲၿပီး အျခားမေျဖတတ္ၾကပါဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ကေလးေတြဟာ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး၊ စစ္ဗုိလ္ႀကီးေတြျဖစ္မႇ လူရာ၀င္မႇာ တန္ဖုိးရႇိမႇာလုိ႔ စြဲသြားၾကပါတယ္။ အျခားအလုပ္အကုိင္ေတြကုိ အထင္မႀကီးေတာ့ပါဘူး။ ေစ်းသည္တုိ႔၊ ဆုိက္ကားသမားတုိ႔၊ မီးသတ္၀န္ထမ္းတုိ႔၊ ႐ုံးစာေရးတုိ႔လုိ အလုပ္ေတြကုိ တန္ဖုိးမထားၾကေတာ့ပါဘူး။
တကယ္ဆုိ မိမိလက္ရႇိလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကလည္း သမာဇီ၀ျဖစ္ေနရင္ မိမိကေလးကုိလည္း လက္ရႇိအလုပ္အေၾကာင္း နားလည္ေအာင္ စိတ္၀င္စားေအာင္ တန္ဖုိးထားေအာင္ ေျပာျပသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကေလးတုိင္းသူတုိ႔ မိဘေတြ သင္ေပးသလုိ ဆရာ၀န္ႀကီး၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး၊ စစ္ဗုိလ္ႀကီးေတြ ျဖစ္မလာၾကပါဘူး။ အခ်ဳိ႕က ဆယ္တန္းတဘုန္းဘုန္းက်ၿပီး ဆုိက္ကားနင္းသူက နင္းေခ်ရပါၿပီ။ သူ႔ဘ၀မႇာ ဆုိက္ကားနင္းရမယ္လုိ႔ သူ႔အေမကလည္း မသင္ပါဘူး။ သူကုိယ္တုိင္လည္း မထင္ပါဘူး။ မျဖစ္လုိ႔တာ ဆုိက္ကားနင္းေနရတာ ဆုိက္ကားသမားဘ၀ကုိ သူလုံး၀ တန္ဖုိးမထားပါဘူး။
ဒီေတာ့ အခ်ိန္တန္ ဆုိက္ကား ထြက္နင္းတယ္။ ျပန္လာတယ္။ အိပ္တယ္။ စားတယ္။ ဆုိက္ကားနင္းတဲ့ အလုပ္အေပၚမႇာ တန္ဖုိးမထားပါဘူး။ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ ဒီေတာ့အလုပ္ကုိ ဘယ္လုိတုိးတက္ေအာင္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးေကာင္းေတြ ေပၚမလာပါဘူး။ ခရီးသည္လာရင္ သြားလုိရာ နင္းပုိ႔မယ္။ အားေနရင္ က်ားထုိးမယ္။ ေခါင္းပန္းလႇန္မယ္။ ႏႇစ္လုံး၊သုံးလုံး တြက္မယ္။ ေဘာလုံးပြဲေလာင္းမယ္။ ဆုိက္ကားက 'သ' ေနတဲ့ ဆိုက္ကားသမား၊ တုိးတက္ရာတုိးတက္ေၾကာင္း စဥ္းစားေနတဲ့ဆုိက္ကားသမား အက်ႌ အ၀တ္အစား သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ထားတဲ့ ဆုိက္ကားသမား၊ လူပုံသပ္သပ္ရပ္ရပ္ေနတဲ့ ဆုိက္ကားသမား အေတာ္ကုိ ရႇားပါးလႇပါတယ္။ အဲဒါသူတို႔ဘ၀ကုိ တန္ဖုိးမထားလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ ေလာကအတြက္ အသုံး၀င္ အသုံးတည့္ တန္ဖုိးရႇိတဲ့လူအျဖစ္ သူတုိ႔ဘာသာ မသတ္မႇတ္ၾကပါဘူး။ အဲဒါငယ္စဥ္ကတည္းက ဦးခ်ဳိးခံထားရလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆုိက္ကားသမားကုိ ဥပမာေပးလုိ႔ ဆုိက္ကားသမား လူတန္းစားတစ္မ်ဳိးတည္းကုိ ဆုိလုိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ငါး ေရာင္းတဲ့လူ၊ ကန္စြန္းရြက္ေရာင္းတဲ့လူ၊ ဖိနပ္ခ်ဳပ္တဲ့လူ၊ ထီးခ်ဳပ္တဲ့လူ၊ ကားေမာင္းတဲ့ဒ႐ုိင္ဘာ အစရႇိတဲ့ အလုပ္အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ၿပီး အသတ္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေနတဲ့ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ဆုိလုိပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရႇိစြဆုိတာ ေရႇးယခင္ကတည္းက ေျပာဆုိသုံးစြဲေနတဲ့ စကားပါ။ မိမိလုပ္တဲ့အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားေစခ်င္လို႔ ေစတနာျပစကားပါ။ အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားတယ္ဆုိတာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႔လုပ္ျပဖုိ႔ နည္းနည္းခက္ပါတယ္ . . .
အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရႇိစြ
လူဆုိတာ ထမင္းစားဖုိ႔အတြက္ သမာအာဇီ၀အလုပ္တစ္ခုခုကုိ မလြဲမေသြ လုပ္ၾကရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ခြင့္ရၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္ကုိ ရႇာလုပ္ၾကတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကုိယ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ခြင့္မရၾကဘဲ ပုိက္ဆံရၿပီးေရာ အလုပ္ကုိပဲလုပ္ေနရတဲ့လူေတြ မ်ားပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြဟာ သူတုိ႔အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးမထားတတ္ၾကပါဘူး။ ၿပီးစလြယ္ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔သူတုိ႔ တုိးတက္ႀကီးပြားလာတဲ့လူ နည္းပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရႇိစြ ဆုိတာ ေရႇးယခင္ကတည္းက ေျပာဆုိသုံးစြဲေနတဲ့စကားပါ။ မိမိလုပ္တဲ့အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားေစခ်င္လုိ႔ ေစတနာျပစကားပါ။ အလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထားတယ္ဆုိတာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႔လုပ္ျပဖုိ႔ နည္းနည္းခက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔က်ၿပီး လြယ္တာကစလုပ္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ မိမိ ယခုလုပ္ေနရတဲ့အလုပ္ဟာ တန္ဖုိးရႇိတဲ့အလုပ္အျဖစ္ ႐ႈျမင္ပါ။ ထီးျပင္သူ ဆုိၾကပါစုိ႔။ သင့္မႇာ အတတ္ပညာတစ္ခု တတ္ေျမာက္ထားတယ္ဆုိတာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ယုံၾကည္လုိက္ပါ။ သင့္လုိမျပင္တတ္လုိ႔ သင့္ဆီလာျပင္ေနရတာဟာ သင့္အတတ္ပညာကုိ အသိအမႇတ္ျပဳလုိ႔ေပါ့။ (တုိးတုိးေလး အၾကံေပးခ်င္တာက သင္တကယ္ထီးျပင္တတ္ေအာင္ လုပ္ထားေနာ္။)
လူအေတာ္မ်ားမ်ားကလမ္းေဘး ေစ်းသည္၊ ဆုိက္ကားသမား၊ ဒ႐ုိင္ဘာ၊ ယာဥ္ေနာက္လုိက္(စပယ္ယာ)စတဲ့ လူေတြကုိ အထင္ေသးၾကတယ္လုိ႔ အဲဒီ လမ္းေဘးေစ်းသည္၊ ဆုိက္ကားသမား၊ ဒ႐ုိင္ဘာ၊ ယာဥ္ေနာက္လုိက္ (စပယ္ယာ)ေတြက သူတုိ႔ဘာသာထင္ ေနၾကပါတယ္။ အမႇန္ကသူတုိ႔ကုိ စစခ်င္း ဘယ္သူကမႇ အထင္မေသးၾကပါဘူး။ တကယ္အထင္ေသးေနၾကတာက သူတုိ႔ကုိ သူတုိ႔ပါပဲ။ ငါလမ္းေဘးေစ်းသည္ပဲ ဘယ္သူကမႇ ငါ့ကုိဂ႐ုစုိက္ၾကမႇာမဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ မ်က္ႏႇာသနပ္ခါး မလိမ္း၊ ေခါင္းကုိျဖစ္ကတတ္ဆန္း စုစည္း၊ အ၀တ္အစားကုိ မသပ္မရပ္၀တ္၊ ဒီလုိနဲ႔ ေစ်းထဲကုိ လာၾကပါတယ္။ အဲဒီေစ်းသည္ကုိ ဘယ္သူက ေလးစားမလဲ။ ဘယ္သူကအေလးထားမလဲ။ ေစ်းဗန္း ခင္းရာမႇာလည္းအမႈိက္ပုံသာသာခ် ခင္းထားျပန္ေတာ့ေစ်း၀ယ္သူရဲ႕စိတ္က အထင္ေသးေနမႇာေသခ်ာပါတယ္။
ဘတ္စကားေပၚက ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ။ မုိးတြင္းတစ္ခုပါ။ ဘတ္စကားေပၚမႇာ လူေတြထုံးစံအတုိင္း ျပည့္ၾကပ္ေနပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကားေပၚတုိးေ၀ႇ႔တတ္လာပါတယ္။ သူ လူေတြၾကားထဲ တုိး၀င္လုိက္ပါတယ္။ သူ႔နံေဘးက လူေတြအားလုံးကုိ မုိးေရေတြ စုိသြားပါတယ္။ သူကေတာ့ မုိးမစုိပါဘူး။ သူက မုိးကာ၀တ္ထားလုိ႔ပါပဲ။ သူကေတာ့ သူ႔ကုိယ္သူ တန္ဖုိးထားလြန္လြန္းျပန္ေရာ။
ကုိယ့္တစ္ကုိယ္ရည္ေကာင္းစား ေရးအတြက္ အျခားလူေတြကုိ အက်ဳိးယုတ္ေစတာဟာ လူလူခ်င္း တန္ဖုိးမထားၾကလုိ႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ထုိ႔အတူ လူတန္းစားတစ္ရပ္က မိမိတုိ႔ေကာင္းစားေရးသာ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီး အျခားလူေတြကုိ ၀န္ထုပ္ ၀န္ပုိးျဖစ္ေနေစတာဟာ မုိးကာျခံဳၿပီး လူေတြၾကားေလွ်ာက္သြားေနတာနဲ႔ တူလႇပါတယ္။ မိမိဟာ အားလုံးအတြက္ တန္ဖုိးရႇိသလုိ၊ အားလုံးဟာလည္း မိမိအတြက္ တန္ဖုိးရႇိပါတယ္။ အားလုံးကုိ တန္ဖုိးထားပါတယ္။
Written by ေမာင္တင္ဦး(ေျမာင္းျမ)
source : http://www.news-eleven.com
တရားဝင္ ၿဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ့ ၿမန္မာ့ ၿပည့္တဆာ လုပ္ငန္းတဲ ့
တၿခားတၿခား အရာေတြတိုးတက္ဖြံံ ့ၿဖိဳးလာတာေတြ ေတြရေတာ ့ ၿမန္မာႏွိဳင္ငံအတြက္ ဂုဏ္ယူမိ ပါတယ္......။
ကိုယ္က သူမ်ားတိုင္းၿပည္မွာ အလုပ္ လာလုပ္ ေနရေတာ ့ သူတို ့ေတြကို ၾကြားမိတယ္...။ဒါေပမဲ ့ဒီေန ့
ဖတ္လိုက္ရတဲ ့ သတင္းတပုဒ္ က ဘယ္သူကို ဘယ္လို သြားၿပီးၾကြားရမလဲ မသိေတာ ့ဘူး.....
ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား တရားဝင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္း
(လိင္လုပ္ငန္း)မ်ား တရားဝင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ ရရန္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားထံ
တင္ျပ ေတာင္းဆုိသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပည့္တန္ဆာမ်ား ကြန္ရက္ (Sex Worker In Myanmar
Network) ဥကၠ႒ ေဒၚႏွင္းႏွင္းယုက ေျပာၾကားသည္။ “လူေတြ လက္ခံလာမွ ကြၽန္မတုိ႔က ေတာင္းဆုိရ
အဆင္ေျပမယ္ေလ။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အရ မေပးမွာေတာ့ စုိးရိမ္ တယ္” ဟု
၎ကရွင္းျပသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား တရားဝင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရ ေသာေၾကာင့္ လိင္မွ
တစ္ဆင့္ ကူးစက္ တတ္ေသာ ေရာဂါမ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ ရာတြင္ ခက္ခဲၿပီး ျပည့္တန္ဆာမ်ား အတြက္ လုံၿခဳံမႈ
ကင္းမဲ့ကာ ႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးမ်ား ဆုံး႐ႈံးလ်က္ ရွိေၾကာင္း ၎ကဆုိ သည္။ “ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လႊတ္ေတာ္
အမတ္ ေတြကုိ Advocacy (မူဝါဒ ေလွ်ာက္လဲ) လုပ္ဖုိ႔ တျခား ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး သုေတသန လုပ္ေနပါတယ္”
ဟု ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ျပည့္တန္ဆာမ်ား ကြန္ရက္ အား ေထာက္ပံ့ ေနေသာ ၿဗိတိန္သံ႐ုံးရွိ ပ်ဳိးပင္
အဖြဲ႕မွ ေဒါက္တာမ်ဳိးလြင္က ေျပာျပသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား တရားဝင္ လုပ္ခြင့္ ရပါက
လူမႈေရး အခက္အခဲေၾကာင့္ ခုိးဝွက္လုပ္ ကုိင္ ေနရသူမ်ားႏွင့္ အသက္ႀကီးပုိင္းျပည့္တန္ဆာမ်ား အခက္အခဲ ေတြ႕
သည္မ်ဳိးလည္း ျဖစ္လာႏုိင္ေၾကာင္း ေဒၚႏွင္းႏွင္းယုက ေျပာၾကားသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ကုိင္ခြင့္ကုိ
‘ျပည့္တန္ဆာ ႏွိပ္ကြပ္ ေရးဥပေဒ’ အရ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရွိေၾကာင္း၊ ယခု ေတာင္းဆုိမႈမွာ ယင္းဥပေဒကုိ ပယ္ ဖ်က္၍
လုပ္ကုိင္ခြင့္ ျပဳေပးရန္ ေတာင္း ဆုိသည္မ်ဳိး ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ အျခားႏုိင္ငံ မ်ားတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား
တရားဝင္ခြင့္ ျပဳေသာ္လည္း ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့အရမူ အံမဝင္သည့္ အေန
အထားျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ယခင္ ဒီမုိကေရစီ စနစ္ က်င့္သုံးစဥ္ကလည္း ခြင့္ျပဳသည္ကုိ မေတြ႕ရေၾကာင္း၊
သုိ႔ေသာ္ လိင္လုပ္သားမ်ား အေနႏွင့္မူ ၎တုိ႔၏အခြင့္အေရးကုိ ေတာင္းဆုိ ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ခြင့္ျပဳ၊ မျပဳကုိမူ ဥပေဒျပဳ
အာဏာပုိင္း က စဥ္းစားရမည့္ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း တရား လႊတ္ေတာ္ ေရွ႕ေန ဦးကုိနီက ရွင္းျပသည္။ “ကြၽန္ေတာ့္
ထင္ျမင္ခ်က္ အရေတာ့ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့အရ အံမဝင္ႏုိင္ သလုိ တစ္ဖက္ကလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ အခြင့္
အေရးျဖစ္ေနေတာ့ ဥပေဒျပဳ အာဏာပုိင္ ေတြဘက္က က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စဥ္းစား ရမယ္။ အေျမာ္အျမင္ ႀကီးႀကီးနဲ႔
လုပ္ ေဆာင္ရမယ္” ဟု ၎ကဆုိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပည့္တန္ဆာမ်ား ကြန္ ရက္ (SWIM Network) ကုိ ၂၀၀၉
ခုႏွစ္ တြင္ စတင္ တည္ေထာင္ၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၃ရက္ ေန႔တြင္ အတည္ျပဳ ဖြဲ႕စည္းကာ အဖြဲ႕ဝင္ ၇၀၀
ဦးရွိေၾကာင္း ယင္းအဖြဲ႕ထံမွ သိရသည္။
From FS
ကိုယ္က သူမ်ားတိုင္းၿပည္မွာ အလုပ္ လာလုပ္ ေနရေတာ ့ သူတို ့ေတြကို ၾကြားမိတယ္...။ဒါေပမဲ ့ဒီေန ့
ဖတ္လိုက္ရတဲ ့ သတင္းတပုဒ္ က ဘယ္သူကို ဘယ္လို သြားၿပီးၾကြားရမလဲ မသိေတာ ့ဘူး.....
ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား တရားဝင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္း
(လိင္လုပ္ငန္း)မ်ား တရားဝင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ ရရန္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားထံ
တင္ျပ ေတာင္းဆုိသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပည့္တန္ဆာမ်ား ကြန္ရက္ (Sex Worker In Myanmar
Network) ဥကၠ႒ ေဒၚႏွင္းႏွင္းယုက ေျပာၾကားသည္။ “လူေတြ လက္ခံလာမွ ကြၽန္မတုိ႔က ေတာင္းဆုိရ
အဆင္ေျပမယ္ေလ။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အရ မေပးမွာေတာ့ စုိးရိမ္ တယ္” ဟု
၎ကရွင္းျပသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား တရားဝင္ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရ ေသာေၾကာင့္ လိင္မွ
တစ္ဆင့္ ကူးစက္ တတ္ေသာ ေရာဂါမ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ ရာတြင္ ခက္ခဲၿပီး ျပည့္တန္ဆာမ်ား အတြက္ လုံၿခဳံမႈ
ကင္းမဲ့ကာ ႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးမ်ား ဆုံး႐ႈံးလ်က္ ရွိေၾကာင္း ၎ကဆုိ သည္။ “ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လႊတ္ေတာ္
အမတ္ ေတြကုိ Advocacy (မူဝါဒ ေလွ်ာက္လဲ) လုပ္ဖုိ႔ တျခား ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး သုေတသန လုပ္ေနပါတယ္”
ဟု ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ျပည့္တန္ဆာမ်ား ကြန္ရက္ အား ေထာက္ပံ့ ေနေသာ ၿဗိတိန္သံ႐ုံးရွိ ပ်ဳိးပင္
အဖြဲ႕မွ ေဒါက္တာမ်ဳိးလြင္က ေျပာျပသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား တရားဝင္ လုပ္ခြင့္ ရပါက
လူမႈေရး အခက္အခဲေၾကာင့္ ခုိးဝွက္လုပ္ ကုိင္ ေနရသူမ်ားႏွင့္ အသက္ႀကီးပုိင္းျပည့္တန္ဆာမ်ား အခက္အခဲ ေတြ႕
သည္မ်ဳိးလည္း ျဖစ္လာႏုိင္ေၾကာင္း ေဒၚႏွင္းႏွင္းယုက ေျပာၾကားသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ကုိင္ခြင့္ကုိ
‘ျပည့္တန္ဆာ ႏွိပ္ကြပ္ ေရးဥပေဒ’ အရ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရွိေၾကာင္း၊ ယခု ေတာင္းဆုိမႈမွာ ယင္းဥပေဒကုိ ပယ္ ဖ်က္၍
လုပ္ကုိင္ခြင့္ ျပဳေပးရန္ ေတာင္း ဆုိသည္မ်ဳိး ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ အျခားႏုိင္ငံ မ်ားတြင္ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္းမ်ား
တရားဝင္ခြင့္ ျပဳေသာ္လည္း ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့အရမူ အံမဝင္သည့္ အေန
အထားျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ယခင္ ဒီမုိကေရစီ စနစ္ က်င့္သုံးစဥ္ကလည္း ခြင့္ျပဳသည္ကုိ မေတြ႕ရေၾကာင္း၊
သုိ႔ေသာ္ လိင္လုပ္သားမ်ား အေနႏွင့္မူ ၎တုိ႔၏အခြင့္အေရးကုိ ေတာင္းဆုိ ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ခြင့္ျပဳ၊ မျပဳကုိမူ ဥပေဒျပဳ
အာဏာပုိင္း က စဥ္းစားရမည့္ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း တရား လႊတ္ေတာ္ ေရွ႕ေန ဦးကုိနီက ရွင္းျပသည္။ “ကြၽန္ေတာ့္
ထင္ျမင္ခ်က္ အရေတာ့ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့အရ အံမဝင္ႏုိင္ သလုိ တစ္ဖက္ကလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ အခြင့္
အေရးျဖစ္ေနေတာ့ ဥပေဒျပဳ အာဏာပုိင္ ေတြဘက္က က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စဥ္းစား ရမယ္။ အေျမာ္အျမင္ ႀကီးႀကီးနဲ႔
လုပ္ ေဆာင္ရမယ္” ဟု ၎ကဆုိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပည့္တန္ဆာမ်ား ကြန္ ရက္ (SWIM Network) ကုိ ၂၀၀၉
ခုႏွစ္ တြင္ စတင္ တည္ေထာင္ၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၃ရက္ ေန႔တြင္ အတည္ျပဳ ဖြဲ႕စည္းကာ အဖြဲ႕ဝင္ ၇၀၀
ဦးရွိေၾကာင္း ယင္းအဖြဲ႕ထံမွ သိရသည္။
From FS
Korea မင္းသမီးေတြကို အားက်တာေပါ့ သူတို႕လုိ ၀တ္ခ်င္တာေပါ့
၂၁ ရာစုျမန္မာမိန္းကေလး ..........................................
* Korea မင္းသမီးေတြကို အားက်တာေပါ့ သူတို႕လုိ ၀တ္ခ်င္တာေပါ့ ဒါေပမဲ့ ဘိုးဘြား မိဘ အကိုေတြ ေမာင္ေတြက မၾကိဳက္လို႕ ဆင္ျခင္ရတယ္။
*တခါတေလ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္လည္ပစ္ခ်င္တာေပါ့
စိတ္
ညစ္လုိ႕ စိတ္ထြက္ေပါက္ရွာ ပစ္ခ်င္တာေပါ့
ညလံုးေပါက္ လည္ပစ္ခ်င္တာေပါ့ ဒါေပမဲ့.....ျမန္မာမိန္းကေလး ေလ ။ ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ လူငယ္စိတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ပစ္ရတယ္။
*လြတ္လပ္ေသာ ေနထုိင္မွု ဆုိျပီး ေနခ်င္တာေပါ့
ဒါေပမဲ့ လူၾကီးမိဘေတြေရွ႕မွာ ထုိင္ခ်င္သလုိထုိင္ ေနခ်င္သလုိေန ေျပာခ်င္သလုိ ေျပာလုိ႕မရဘူး ယဥ္ေက်းမွု အရ ထုိင္ပံု ေနပံု ေျပာပံုဆိုပံု စကားအသံုးအႏွဳန္း ကအစ သတိထားရတယ္။
*တျခားႏိုင္ငံက ရြယ္တူမိန္းကေလးေတြ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သီးသန္႕ေန ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ထူေထာင္ေနၾကတာ အားက်တာေပါ့
ဒါေပမဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ အျမင္မွာေတာ့ အိမ္ေထာင္မက်ေသးတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလး တစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မထိန္းႏီုင္ေသးတဲ့ ကေလးပါပဲ
*ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကို ရပ္တည္ တိုင္းတပါးမွာ ပညာသြားသင္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ထက္ ျမန္မာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ႏွစ္ဆ ေလာက္ပိုၾကိဳးစားရပါတယ္
မိန္းကေလးဆိုတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ၾကီးကိုေက်ာ္ဖုိ႕ အျမဲ သတိထားေနရတဲ့သူပါ။
*ဘယ္ေလာက္ပဲ social က်ျပီး ေခတ္မီသူျဖစ္ပါေစ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရင္းနွီးခဲ့တဲ့ ဘာသာတရားရဲ့ အဆံုးအမကိုေတာ့ လုိက္နာၾကပါတယ္။ အေလးထားၾကတာကလဲ ျမန္မာမိန္းကေလးပါပဲ
* လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိျပန္ေတာ့လဲ မခ်စ္မိသေယာင္ေနတာ ဟန္ေဆာင္တာမွမဟုတ္တာ
ျမန္မာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ေစာင့္စည္းရမယ့္ က်င့္၀တ္တစ္ခုကို သူထမ္းေဆာင္ေနရတာပါ
သူ႕ရင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပူေနလဲ ဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါလိမ့္မယ္
*ခ်စ္သူရွိလာျပန္ေတာ့လဲ လူၾကီး ေတြနဲ႕ အိမ္ကို ေၾကာက္တတ္ရတာ
တျခား မဆုိင္တဲ့လူေတြသိမွာ ရွက္တတ္တာ ျမန္မာမိန္းကေလးပါပဲ
* ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာေတာ္ပါေစ မာနၾကီးပါေစ ခ်စ္သူနဲ႕ေတြ႕ရင္ ကေလး တစ္ေယာက္လုိ ဘာမွမသိဘဲ ခ်စ္သူရဲ့ စကားကို အမိန္႕လုိနားေထာင္တတ္တာလဲ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြပါပဲ
*ခ်စ္သူကို လက္ထပ္ရတဲ့ အခါ ကိုယ့္တစ္ဘ၀လံုးဟာ လက္ထပ္ လုိက္တဲ့ ခ်စ္သူ အပုိင္ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္ ခင္ပြန္းရဲ့ ေကာင္းျခင္း ကို သာ ပတ္၀န္းက်င္ကို သိေစတတ္ေပမဲ့ ခင္ပြန္းရဲ့ ဆုိးျခငး္ ကို ေတာ့ မိဘကိုေတာင္ ေပးမသိဘဲ တစ္ေယာက္ထည္းခါးစည္းခံတတ္တာလဲ ျမန္မာ မိန္းကေလးေတြပါပဲ
*ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ သြားလာတဲ့ အခါ " ဒါ ကြ်န္မ ခင္ပြန္းေလ " ဆိုတဲ့ မိတ္ဆက္စကားထက္ "ကြ်န္မက ---------ရဲ့ ဇနီးပါ "ဆိုျပီး ခင္ပြန္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာပဲ ေနတတ္ၾကပါတယ္။ခင္ပြန္းကို အားကိုးၾကပါတယ္။ အေလးထားၾကတယ္။ အဲဒီလုိေျပာခြင့္ရျခင္းကိုပဲ ဂုဏ္ယူစရာ တစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတာကလဲ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ ပါပဲ.....................
ညလံုးေပါက္ လည္ပစ္ခ်င္တာေပါ့ ဒါေပမဲ့.....ျမန္မာမိန္းကေလး ေလ ။ ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ လူငယ္စိတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ပစ္ရတယ္။
*လြတ္လပ္ေသာ ေနထုိင္မွု ဆုိျပီး ေနခ်င္တာေပါ့
ဒါေပမဲ့ လူၾကီးမိဘေတြေရွ႕မွာ ထုိင္ခ်င္သလုိထုိင္ ေနခ်င္သလုိေန ေျပာခ်င္သလုိ ေျပာလုိ႕မရဘူး ယဥ္ေက်းမွု အရ ထုိင္ပံု ေနပံု ေျပာပံုဆိုပံု စကားအသံုးအႏွဳန္း ကအစ သတိထားရတယ္။
*တျခားႏိုင္ငံက ရြယ္တူမိန္းကေလးေတြ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သီးသန္႕ေန ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ထူေထာင္ေနၾကတာ အားက်တာေပါ့
ဒါေပမဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ အျမင္မွာေတာ့ အိမ္ေထာင္မက်ေသးတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလး တစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မထိန္းႏီုင္ေသးတဲ့ ကေလးပါပဲ
*ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကို ရပ္တည္ တိုင္းတပါးမွာ ပညာသြားသင္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ထက္ ျမန္မာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ႏွစ္ဆ ေလာက္ပိုၾကိဳးစားရပါတယ္
မိန္းကေလးဆိုတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ၾကီးကိုေက်ာ္ဖုိ႕ အျမဲ သတိထားေနရတဲ့သူပါ။
*ဘယ္ေလာက္ပဲ social က်ျပီး ေခတ္မီသူျဖစ္ပါေစ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရင္းနွီးခဲ့တဲ့ ဘာသာတရားရဲ့ အဆံုးအမကိုေတာ့ လုိက္နာၾကပါတယ္။ အေလးထားၾကတာကလဲ ျမန္မာမိန္းကေလးပါပဲ
* လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္မိျပန္ေတာ့လဲ မခ်စ္မိသေယာင္ေနတာ ဟန္ေဆာင္တာမွမဟုတ္တာ
ျမန္မာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ေစာင့္စည္းရမယ့္ က်င့္၀တ္တစ္ခုကို သူထမ္းေဆာင္ေနရတာပါ
သူ႕ရင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပူေနလဲ ဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါလိမ့္မယ္
*ခ်စ္သူရွိလာျပန္ေတာ့လဲ လူၾကီး ေတြနဲ႕ အိမ္ကို ေၾကာက္တတ္ရတာ
တျခား မဆုိင္တဲ့လူေတြသိမွာ ရွက္တတ္တာ ျမန္မာမိန္းကေလးပါပဲ
* ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာေတာ္ပါေစ မာနၾကီးပါေစ ခ်စ္သူနဲ႕ေတြ႕ရင္ ကေလး တစ္ေယာက္လုိ ဘာမွမသိဘဲ ခ်စ္သူရဲ့ စကားကို အမိန္႕လုိနားေထာင္တတ္တာလဲ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြပါပဲ
*ခ်စ္သူကို လက္ထပ္ရတဲ့ အခါ ကိုယ့္တစ္ဘ၀လံုးဟာ လက္ထပ္ လုိက္တဲ့ ခ်စ္သူ အပုိင္ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္ ခင္ပြန္းရဲ့ ေကာင္းျခင္း ကို သာ ပတ္၀န္းက်င္ကို သိေစတတ္ေပမဲ့ ခင္ပြန္းရဲ့ ဆုိးျခငး္ ကို ေတာ့ မိဘကိုေတာင္ ေပးမသိဘဲ တစ္ေယာက္ထည္းခါးစည္းခံတတ္တာလဲ ျမန္မာ မိန္းကေလးေတြပါပဲ
*ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ သြားလာတဲ့ အခါ " ဒါ ကြ်န္မ ခင္ပြန္းေလ " ဆိုတဲ့ မိတ္ဆက္စကားထက္ "ကြ်န္မက ---------ရဲ့ ဇနီးပါ "ဆိုျပီး ခင္ပြန္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာပဲ ေနတတ္ၾကပါတယ္။ခင္ပြန္းကို အားကိုးၾကပါတယ္။ အေလးထားၾကတယ္။ အဲဒီလုိေျပာခြင့္ရျခင္းကိုပဲ ဂုဏ္ယူစရာ တစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတာကလဲ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ ပါပဲ.....................

credit to Hnin Maykha
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ အေတြးေလးတစ္ခုုေလာက္ရမယ္လို.ထင္တဲ့ စိတ္နဲ. ေ၀ငွလိုက္ပါေၾကာငး္
ေမာ္နီကာ
မုံရြာျပည္သူ႕ေဆးရုံႀကီးတြင္ လူထူးဆန္းေလး ေမြး
မုံရြာျပည္သူ႕ေဆးရုံႀကီးတြင္
မုံရြာၿမိဳ႕ ျမစ္အေနာက္ဘက္ကမ္းဘက္ ရြာမွ ဆင္းရဲခ်ဳိတဲ႕ သည့္
ကုိယ္၀န္သယ္တစ္ေယာက္ ကေလးေမြးဖြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကေလးက အခုခ်ိန္ထိ
အသက္ရွင္ေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ ေငြေၾကးခ်ဳိ႕တဲ့မႈေၾကာင့္ အကူအညီ လုိေနပါသည္။
မုံရြာျပည္သူေဆးရုံႀကီးကုိ စုံစမ္းေမးျမန္း ကူညီႏုိင္ပါသည္။
အင္းဝ(စစ္ကိုင္း)တံတားအဆင္းရွိ ေနအိမ္တစ္ခုတြင္ မိလႅာက်င္းတူးရာမွ ဂ်ပန္ေခတ္လက္က်န္ ဗံုးသီးေဟာင္း ၄ လံုးေတြ႕ရွိ
အင္းဝ(စစ္ကိုင္း)တံတားအဆင္းရွိ ေနအိမ္တစ္ခုတြင္ မိလႅာက်င္းတူးရာမွ ဂ်ပန္ေခတ္လက္က်န္ ဗံုးသီးေဟာင္း ၄ လံုးေတြ႕ရွိ
အင္းဝ(စစ္ကိုင္း)တံတား အဆင္းရွိ တေကာင္း၊ ပန္းေတာ ရပ္ကြက္မွ ေနအိမ္တစ္ခုတြင္ ေအာက္တိုဘာ လ ၅ ရက္ေန႔က မိလႅာက်င္း တူးရာမွ ဂ်ပန္ ေခတ္လက္က်န္ဗံုးသီးေဟာင္း ၄ လံုးေတြ႕ရွိခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရ ရွိသည္။
အဆိုပါဗံုးသီးမ်ားေတြ႕ရွိ ခဲ့သည့္ေနအိမ္မွာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ဝန္း က်င္က ဂ်ပန္ ကင္ေပတိုင္စစ္ဌာန ႐ံုးအေျခခ် ဖြင့္
လွစ္ခဲ့ေသာ ေနအိမ္ၿခံ ဝင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ဂ်ပန္ေခတ္လက္က်န္ဗံုးသီး ေဟာင္းမ်ားကို မိလႅာက်င္းတူးစဥ္ ၅ ေပခန္႕အေရာက္တြင္ ေတြ႕ရွိခဲ့ ျခင္းျဖစ္ျပီး ဆ.အ.ရ ၉၀၉ တပ္ခြဲ (၂)မွ ဒုအရာခံဗိုလ္ႏွင့္ တာဝန္ရွိသူအ ခ်ိဳ႕လာေရာက္စစ္ေဆး ေဆာင္ ရြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
"ဗံုးသီး ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ေဆြးျမည့္ ေနျပီးေပါက္ကြဲမႈ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ ပန္ကာ ဒလက္ေတြလည္း မပါေတာ့ဘူး"ဟု လာေရာက္ စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ တာဝန္ ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာပါသည္။
"ဒီၿခံဝင္းထဲမွာ ဂ်ပန္ေခတ္က ကင္ေပတိုင္ စစ္႐ံုးဖြင့္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ တုန္းက အေျမာက္ၾကီး တစ္လက္ အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ထားတာ မွတ္မိေသး တယ္။ ေနာက္မွ ျပန္သိမ္းသြားတာ။ အဲဒီေခတ္တုန္းက ႏွစ္ထပ္အိမ္၊ အိမ္ၾကီး အိမ္ေကာင္း ဆိုရင္ သူတို႕ အေျခစိုက္ ႐ံုးဖြင့္တာပဲေလ။ ေနာက္ ပိုင္း တစ္ျမိဳ႕လံုးဗံုးက်ဲခံရျပီး ဒီၿခံထဲမွာလည္း ဗံုးက်င္းေတြအ မ်ားၾကီးပဲ။ မေပါက္ကြဲပဲ က်န္ခဲ့တဲ့ ဗံုးသီးေတြျဖစ္ႏိုင္တယ္"ဟု အဆိုပါ ၿခံဝင္းအတြင္း ေနထိုင္လ်က္ရွိသည့္ ဦးထြန္းပိုင္က ေျပာျပပါသည္။
ေတြ႕ရွိသည့္ဗံုးသီးေဟာင္း မ်ားမွာ အရွည္တစ္ေပခြဲ၊ လံုးပတ္ တစ္ေပ ပတ္လည္တစ္လံုး၊အရွည္ တစ္ေပ၊လံုးပတ္ ၁၁ လက္မတစ္ လံုး၊အရွည္ ၁၁ လက္မ၊လံုးပတ္ ၁၁ လက္မႏွင့္အရွည္ ၅ လက္မ၊လံုးပတ္ ၅ လက္မခြဲတစ္ လံုးျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
eleven media group မွတင္ၿပေပးပါသည္။
(အမုန္းေတာ္ခံ)
အင္းဝ(စစ္ကိုင္း)တံတား အဆင္းရွိ တေကာင္း၊ ပန္းေတာ ရပ္ကြက္မွ ေနအိမ္တစ္ခုတြင္ ေအာက္တိုဘာ လ ၅ ရက္ေန႔က မိလႅာက်င္း တူးရာမွ ဂ်ပန္ ေခတ္လက္က်န္ဗံုးသီးေဟာင္း ၄ လံုးေတြ႕ရွိခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရ ရွိသည္။
အဆိုပါဗံုးသီးမ်ားေတြ႕ရွိ ခဲ့သည့္ေနအိမ္မွာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ဝန္း က်င္က ဂ်ပန္ ကင္ေပတိုင္စစ္ဌာန ႐ံုးအေျခခ် ဖြင့္
လွစ္ခဲ့ေသာ ေနအိမ္ၿခံ ဝင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ဂ်ပန္ေခတ္လက္က်န္ဗံုးသီး ေဟာင္းမ်ားကို မိလႅာက်င္းတူးစဥ္ ၅ ေပခန္႕အေရာက္တြင္ ေတြ႕ရွိခဲ့ ျခင္းျဖစ္ျပီး ဆ.အ.ရ ၉၀၉ တပ္ခြဲ (၂)မွ ဒုအရာခံဗိုလ္ႏွင့္ တာဝန္ရွိသူအ ခ်ိဳ႕လာေရာက္စစ္ေဆး ေဆာင္ ရြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
"ဗံုးသီး ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ေဆြးျမည့္ ေနျပီးေပါက္ကြဲမႈ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ ပန္ကာ ဒလက္ေတြလည္း မပါေတာ့ဘူး"ဟု လာေရာက္ စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ တာဝန္ ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာပါသည္။
"ဒီၿခံဝင္းထဲမွာ ဂ်ပန္ေခတ္က ကင္ေပတိုင္ စစ္႐ံုးဖြင့္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ တုန္းက အေျမာက္ၾကီး တစ္လက္ အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ထားတာ မွတ္မိေသး တယ္။ ေနာက္မွ ျပန္သိမ္းသြားတာ။ အဲဒီေခတ္တုန္းက ႏွစ္ထပ္အိမ္၊ အိမ္ၾကီး အိမ္ေကာင္း ဆိုရင္ သူတို႕ အေျခစိုက္ ႐ံုးဖြင့္တာပဲေလ။ ေနာက္ ပိုင္း တစ္ျမိဳ႕လံုးဗံုးက်ဲခံရျပီး ဒီၿခံထဲမွာလည္း ဗံုးက်င္းေတြအ မ်ားၾကီးပဲ။ မေပါက္ကြဲပဲ က်န္ခဲ့တဲ့ ဗံုးသီးေတြျဖစ္ႏိုင္တယ္"ဟု အဆိုပါ ၿခံဝင္းအတြင္း ေနထိုင္လ်က္ရွိသည့္ ဦးထြန္းပိုင္က ေျပာျပပါသည္။
ေတြ႕ရွိသည့္ဗံုးသီးေဟာင္း မ်ားမွာ အရွည္တစ္ေပခြဲ၊ လံုးပတ္ တစ္ေပ ပတ္လည္တစ္လံုး၊အရွည္ တစ္ေပ၊လံုးပတ္ ၁၁ လက္မတစ္ လံုး၊အရွည္ ၁၁ လက္မ၊လံုးပတ္ ၁၁ လက္မႏွင့္အရွည္ ၅ လက္မ၊လံုးပတ္ ၅ လက္မခြဲတစ္ လံုးျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
eleven media group မွတင္ၿပေပးပါသည္။
(အမုန္းေတာ္ခံ)
ကမာၻေက်ာ္ခဲ႔ေသာ အလဲြမ်ား
1.Windows ထုတ္လုပ္တဲ့ Microsoft ကုမၸဏီကို စတင္တည္ေထာင္တုန္းက ဘီလ္ဂိတ္က ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္ကုမၸဏီအေသးေလးလုပ္မယ္ ဆိုၿပီးနာမည္ကို Micro(ေသးငယ္ေသာ)၊Soft(software) ဆိုၿပီး နာမည္ေပးခဲ့တာ။ယေန ့ေခတ္မွာ အႀကီးဆံုးကုမၸဏီေတြထဲက တစ္ခု ၿဖစ္ေနပါၿပီ။
2.စတိဗ္ေဂ်ာ့က သူ ့ကုမၸဏီအသစ္ကို ဘယ္လိုနာမည္ေပးရင္ ေကာင္းမလဲစဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ သူ ့သူငယ္ခ်င္းက စားဖို ့ပန္းသီးလာေပးေတာ့ တစ္ကိုက္ ကိုက္လိုက္မိၿပီး အဲဒီ ပန္းသီးတစ္ကိုက္ ကိုက္မိတဲ့ပံုနဲ ့ပဲ Apple ကုမၸဏီဆိုတာ ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။
3.Final Fantasy ဂိမ္းစီးရီးေတြနဲ ့ေအာင္ၿမင္ခဲ့တဲ့ Square ကုမၸဏီဟာ ပထမေတာ့ သူ ့ကုမၸဏီက ဂိမ္းထုတ္တိုင္း ရံႈးေနတာ။ဘတ္ဂ်က္ ကလဲ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ေနာက္ဆံုး ဒီဂိမ္းတစ္ခုထုတ္ၿပီး ထပ္ရံႈးရင္ေတာ့ ေဒ၀ါလီ ခံေတာ့မယ္ဆိုၿပီးဂိမ္းနာမည္ကို Final Fantasy (ေနာက္ဆံုးေသာ စိတ္ကူးယဥ္မႈ) ဆိုၿပီး ထုတ္လိုက္တာအဲ႔ဒီကတည္းက ကုမၸဏီေအာင္ၿမင္တာ အခုထိပါပဲ။
4.Google Search Engine ကို စတင္တည္ေထာင္သူေတြထဲက Larry Page က HTML ကို သိပ္မကၽြမ္းက်င္ပါဘူး။ဒါေႀကာင့္ Google Home Page ကို စလုပ္ေတာ့ အဲဒီေခတ္က အလားတူ Search Engine ပံုစံေတြနဲ ့ယွဥ္ရင္ အရွင္းဆံုးပံုစံၿဖစ္ေနတာပါပဲ။နာမည္ကို မွတ္ပံုတင္ဖို ့သြားေတာ့လဲ ပထမေတာ့ Goggle (ေလသူရဲေတြ ေလယာဥ္ေမာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာတပ္တဲ့ မ်က္မွန္) ဆိုတာကို ေရြးလိုက္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ မွတ္ပံုတင္လုပ္တဲ့လူက လြဲၿပီးေတာ့ Google ဆိုၿပီး
မွတ္ပံုတင္ေပးလိုက္ေတာ့ အဲဒီနာမည္ကိုပဲ သံုးၿဖစ္သြားတာပါ။ယခုဆိုရင္ Google ဆိုတာ အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြသည္လိုအဓိပၸာယ္ထြက္တဲ့ အထိေအာင္ ေအာင္ၿမင္ေနပါၿပီ။
5.Facebook ကို စတင္တည္ေထာင္တဲ့ မက္ဇူကာဘတ္ ကလဲ အၿပာေရာင္ကိုသာ အၿခား အေရာင္မ်ားထက္ပိုမိုခြဲၿခားႏိုင္ပါတယ္။အၿခား အေရာင္ေတြကို သူသိပ္မခြဲတတ္ပါဘူး။အဲဒီေတာ့ သူခြဲတတ္တဲ့ အေရာင္ အၿပာကိုပဲသံုးလိုက္တာယခုဆိုရင္ အၿပာေရာင္ဘားတန္း နဲ႕အၿဖဴေရာင္ စာလံုးဆိုရင္ Facebook သေကၤတ ၿဖစ္ေနပါၿပီ။
6.Java programming ဆိုရင္ စၿပီး တီထြင္တုန္းက ပေရာဂ်က္ေခါင္းေဆာင္က သူ ့အိမ္ၿပတင္းေပါက္နားမွာ၀က္သစ္ခ်ပင္ရွိေတာ့ အဲဒါကို အစြဲၿပဳၿပီး Oak Programming ဆိုၿပီး နာမည္ေပးလိုက္တာ။ဒါေပမဲ့ မွတ္ပံုတင္ေတာ့ အဲဒါနဲ ့အလားတူ နာမည္ရွိေနေတာ့ အၿခား တစ္မ်ဳိးစဥ္းစားရတယ္။အဲ႔ဒီမွာ ပေရာဂ်က္လုပ္ခ်ိန္က ပရိုဂရမ္မာေတြ ေကာ္ဖီေတြ နင္းကန္ ေသာက္တာကို သတိရၿပီးေကာ္ဖီေတြ အမ်ားႀကီးထြက္တဲ့ ဂ်ားဗားကၽြန္းနာမည္ကိုယူၿပီး ဂ်ာဗားဆိုတာ ၿဖစ္လာတာပါပဲ။
http://www.facebook.com/notes/myanmar-jokes/%E1%80%80%E1%80%99%E1%8...
2.စတိဗ္ေဂ်ာ့က သူ ့ကုမၸဏီအသစ္ကို ဘယ္လိုနာမည္ေပးရင္ ေကာင္းမလဲစဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ သူ ့သူငယ္ခ်င္းက စားဖို ့ပန္းသီးလာေပးေတာ့ တစ္ကိုက္ ကိုက္လိုက္မိၿပီး အဲဒီ ပန္းသီးတစ္ကိုက္ ကိုက္မိတဲ့ပံုနဲ ့ပဲ Apple ကုမၸဏီဆိုတာ ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။
3.Final Fantasy ဂိမ္းစီးရီးေတြနဲ ့ေအာင္ၿမင္ခဲ့တဲ့ Square ကုမၸဏီဟာ ပထမေတာ့ သူ ့ကုမၸဏီက ဂိမ္းထုတ္တိုင္း ရံႈးေနတာ။ဘတ္ဂ်က္ ကလဲ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ေနာက္ဆံုး ဒီဂိမ္းတစ္ခုထုတ္ၿပီး ထပ္ရံႈးရင္ေတာ့ ေဒ၀ါလီ ခံေတာ့မယ္ဆိုၿပီးဂိမ္းနာမည္ကို Final Fantasy (ေနာက္ဆံုးေသာ စိတ္ကူးယဥ္မႈ) ဆိုၿပီး ထုတ္လိုက္တာအဲ႔ဒီကတည္းက ကုမၸဏီေအာင္ၿမင္တာ အခုထိပါပဲ။
4.Google Search Engine ကို စတင္တည္ေထာင္သူေတြထဲက Larry Page က HTML ကို သိပ္မကၽြမ္းက်င္ပါဘူး။ဒါေႀကာင့္ Google Home Page ကို စလုပ္ေတာ့ အဲဒီေခတ္က အလားတူ Search Engine ပံုစံေတြနဲ ့ယွဥ္ရင္ အရွင္းဆံုးပံုစံၿဖစ္ေနတာပါပဲ။နာမည္ကို မွတ္ပံုတင္ဖို ့သြားေတာ့လဲ ပထမေတာ့ Goggle (ေလသူရဲေတြ ေလယာဥ္ေမာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာတပ္တဲ့ မ်က္မွန္) ဆိုတာကို ေရြးလိုက္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ မွတ္ပံုတင္လုပ္တဲ့လူက လြဲၿပီးေတာ့ Google ဆိုၿပီး
မွတ္ပံုတင္ေပးလိုက္ေတာ့ အဲဒီနာမည္ကိုပဲ သံုးၿဖစ္သြားတာပါ။ယခုဆိုရင္ Google ဆိုတာ အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြသည္လိုအဓိပၸာယ္ထြက္တဲ့ အထိေအာင္ ေအာင္ၿမင္ေနပါၿပီ။
5.Facebook ကို စတင္တည္ေထာင္တဲ့ မက္ဇူကာဘတ္ ကလဲ အၿပာေရာင္ကိုသာ အၿခား အေရာင္မ်ားထက္ပိုမိုခြဲၿခားႏိုင္ပါတယ္။အၿခား အေရာင္ေတြကို သူသိပ္မခြဲတတ္ပါဘူး။အဲဒီေတာ့ သူခြဲတတ္တဲ့ အေရာင္ အၿပာကိုပဲသံုးလိုက္တာယခုဆိုရင္ အၿပာေရာင္ဘားတန္း နဲ႕အၿဖဴေရာင္ စာလံုးဆိုရင္ Facebook သေကၤတ ၿဖစ္ေနပါၿပီ။
6.Java programming ဆိုရင္ စၿပီး တီထြင္တုန္းက ပေရာဂ်က္ေခါင္းေဆာင္က သူ ့အိမ္ၿပတင္းေပါက္နားမွာ၀က္သစ္ခ်ပင္ရွိေတာ့ အဲဒါကို အစြဲၿပဳၿပီး Oak Programming ဆိုၿပီး နာမည္ေပးလိုက္တာ။ဒါေပမဲ့ မွတ္ပံုတင္ေတာ့ အဲဒါနဲ ့အလားတူ နာမည္ရွိေနေတာ့ အၿခား တစ္မ်ဳိးစဥ္းစားရတယ္။အဲ႔ဒီမွာ ပေရာဂ်က္လုပ္ခ်ိန္က ပရိုဂရမ္မာေတြ ေကာ္ဖီေတြ နင္းကန္ ေသာက္တာကို သတိရၿပီးေကာ္ဖီေတြ အမ်ားႀကီးထြက္တဲ့ ဂ်ားဗားကၽြန္းနာမည္ကိုယူၿပီး ဂ်ာဗားဆိုတာ ၿဖစ္လာတာပါပဲ။
http://www.facebook.com/notes/myanmar-jokes/%E1%80%80%E1%80%99%E1%8...
★★ ★ စိတ္အတြက္အာဟာရမ်ား ★★ ★
(၁)
တခါက လူတံုးလူအ တေယာက္သည္ ေစ်းထဲတြင္ လွည့္လည္ က်က္စားေနသည္။ လူမ်ားက သူ႔အား နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စေနာက္ၾကသည္။ လူေတြ အျမဲစေနာက္ေသာ နည္းတခုမွာ လက္ဖ၀ါးေပၚတြင္ ၅က်ပ္တန္ႏွင့္ ၁၀က်ပ္တန္ကိုတင္ျပီး သူ႔အား ေရြးယူေစေသာနည္းျဖစ္သည္။ သူသည္ အျမဲတမ္း ၅က်ပ္တန္ကိုသာ ေရြးယူခဲ့သည္။ လူမ်ားက သူ႔အား တံုးအေသာသူ၊ စိတ္မႏွံေသာသူ၊ ၅က်ပ္ႏွင့္၁၀က်ပ္ မည္သည္က ပိုတန္ဖိုးရွိသည္ကို မသိေသာသူဟု ထင္ျပီး ၀ိုင္းေလွာင္ၾကသည္။ ေစ်းထဲသို႔ သူ ျဖတ္သြားတိုင္း လူမ်ားက ထိုနည္းကို အသံုးျပဳျပီး အျမဲ စေနာက္ခဲ့ၾကသည္။
တေန႔ေသာ္ အဘြားအိုတဦးက သိလိုစိတ္ျဖင့္ ေမးလိုက္မိသည္။
“နင္ တကယ္ပဲ ငါးက်ပ္နဲ႔ ဆယ္က်ပ္ကို မခဲြတတ္ဘူးလား”
ထိုအခါ ထိုသူသည္ ျပံဳးလွ်က္ ..“တကယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ တဆယ္တန္ကို ယူလိုက္ရင္ ေနာက္တခါ သူတို႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို အဲလို စၾကေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး”
"လူျပိန္းေတြက ပိုက္ဆံေပးျပီး သင္ယူတယ္။ လူေတာ္ေတြက အဲဒီလူျပိန္းရဲ႔ ပိုက္ဆံနဲ႔ ျပန္သင္ယူတယ္။ (ဘရာဇီး စကားပံု)"
(၂)
တခါက လူတဦးသည္ သေဘၤာျဖင့္ အဂၤလန္သို႔ ခရီးထြက္ေလသည္။ လမ္းခရီး တေနရာေရာက္ေသာ္ ေလျပင္းမုန္တိုင္းႏွင့္ တိုးခဲ့သည္။လူအမ်ားက ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေျပးလႊား ေနၾကေသာ္လည္း အဘြားအို တဦးမွာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ႏွင့္ ဘုရားကိုသာ အာရံုျပဳေနသည္ကို သူ ေတြ႔မိေလသည္။ မုန္တိုင္း ဆဲေသာအခါ သူက အဘြားအိုအား မေၾကာက္ဘူးလား ဟု သြားေရာက္ေမးျမန္းခဲ့သည္။ အဘြားအိုက. . .
“အဘြားမွာ သမီး ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သမီးၾကီးက ဘုရားသခင္ရဲ႔ အလိုေတာ္အတိုင္း နတ္ျပည္ေရာက္ေနပါတယ္။ သမီးငယ္က အဂၤလန္မွာပါ။ ေလျပင္းမုန္တိုင္းက်တုန္းက အဘြား ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ တကယ္လို႔ အဘြားကို နတ္ျပည္ပို႔မယ္ဆိုရင္ သမီးၾကီးကို အဘြား သြားၾကည့္လို႔ရျပီ။ တကယ္လို႔ အသက္ရွင္ ရက္ရွိမယ္ဆိုရင္ သမီးငယ္ကို သြားၾကည့္လို႔ရျပီ။ ဘယ္ကိုသြားသြား အတူတူပဲမို႔ အဘြားမေၾကာက္ခဲ့ပါဘူး”
"ဘ၀ ဆံုးရွံုးသြားမွာကို မစိုးရိမ္ပါနဲ႔.....ဘ၀ မစရေသးတာကိုပဲ စိုးရိမ္ပါ။"
(ဒါရိုက္တာ Curtis Hanson)
(၃)
တခါက ေသးငယ္ေသာ ပန္းကေလးတပြင့္သည္ သစ္ပင္ၾကီး တပင္ေအာက္ရွိ အရိပ္၌ မွီခိုျပီး ေပါက္ေနသည္။ သစ္ပင္ၾကီးက သူ႔အား မိုးဒဏ္ ေလဒဏ္ ကာကြယ္ ေပးထားသည္ဟု ဆိုျပီး ပန္းကေလးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့သည္။ တေန႔တြင္ လူတစု ေရာက္ရွိလာျပီး သစ္ပင္အား ခုတ္ယူသြားခဲ့သည္။ ပန္းကေလးမွာ ၀မ္းနည္းျပီး ငိုေၾကြးေလသည္။ “ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ င့ါကို အျမဲ အကာအကြယ္ေပးတဲ့ သစ္ပင္ၾကီးမရွိေတာ့ဘူး။ ေလေတြ မိုးေတြက ငါ့ကိုလဲျပိဳေအာင္ တိုက္ၾကေတာ့မယ္”
သူ၏ငိုသံကိုၾကားေသာ အနီးရွိ သစ္ပင္တပင္က.....
“အဲဒီလို မေတြးနဲ႔ေလ။ သစ္ပင္ရဲ႔ အရိပ္မရွိေတာ့ ေနေရာင္ျခည္က ခင္ဗ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္။ ႏွင္းစက္ေတြက ခင္ဗ်ားကို ေရဓာတ္ေတြေပးလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ေသးငယ္တဲ့ ခႏၥာကိုယ္ဟာ သူတို႔ရဲ႔ အကူအညီနဲ႔ သန္မာလာလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ကုိယ္ေပၚမွာ ပန္းေတြေ၀ျပီး ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ခင္ဗ်ားဟာ ပိုလွေနလိမ့္မယ္။ လူေတြေတြ႔ရင္ ဒီပန္းကေလးဟာ လွလိုက္တာလို႔ ခ်ီးက်ဴးၾကလိမ့္မယ္”
"တိမ္ညိဳေတြ မရွိခဲ့ရင္၊ မိုးသက္ေလျပင္းေတြ မက်ခဲ့ရင္ လွပတဲ့ သက္တန္႔ဆိုတာ ရွိလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ (. . . .)"
(၄)
တစ္ခါက လူတဦးသည္ ျမစ္ေဘးတြင္ ငါးမွ်ားေလသည္။ ငါးတစ္ေကာင္ မိတိုင္း အရင္ဆံုး တိုင္းထြာ ၾကည့္ျပီး မိမိ လိုခ်င္ေသာ အတိုင္းအတာထက္ ၾကီးမားေနပါက ငါးမ်ားကို ျမစ္ထဲသို႔ ျပန္လြတ္တတ္သည္။ အျခားငါးမွ်ားသူမ်ား ျမင္ေသာ္ ထူးဆန္းသျဖင့္ သြားေရာက္ေမးျမန္း ေလသည္။
“လူတိုင္းက ငါးၾကီးၾကီးရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားက ငါးၾကီးရတိုင္း ျပန္လြတ္လိုက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ငါးၾကီးရင္ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က အုိးနဲ႔ မဆန္႔မွာစိုးလို႔။ အိုးက ဒီၾကိဳး အတိုင္းအတာပဲ ရွိလို႔ပါ”
"လိုအပ္သေလာက္...သံုးႏိုင္သ
ေလာက္ပဲ ယူပါ...ေလာဘမၾကီးပါနဲ႔။"
(၅)
တစ္ခါက က်ီးတစ္ေကာင္သည္ အေရွ႔အရပ္သို႔ ပ်ံသန္းရန္ ထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ လမ္းတြင္ ခိုတစ္ေကာင္ႏွင့္ ေတြ႔ျပီး သစ္ပင္တစ္ပင္တြင္ အတူ နားမိၾကသည္။ ပင္ပန္းေနေသာ က်ီးကိုျမင္ေသာ္ ခိုက “အသင့္က်ီး အသင္ၾကည့္ရသည္မွာ ခရီးေ၀းက လာပံုရတယ္။ ဘယ္ကိုမ်ား ပံ်သန္းမလို႔ပါလဲ” ဟုေမးေလသည္။
က်ီးက “အကြ်ႏု္ပ္ေနေသာ အရပ္ရွိ လူမ်ားက ကြ်ႏု္ပ္၏အသံအား နား၀င္မခ်ဳိဟု ဆိုေသာေၾကာင့္ အျခားအရပ္သို႔ ေျပာင္းေရြ႔ရန္ ပ်ံသန္းေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္” ဟုေျဖေလသည္။ ထိုအခါ ခိုက “ အကယ္၍ သင့္အသံအား သင္ မေျပာင္းလဲခဲ့လွ်င္ အသင္ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ လူေတြက ၾကိဳဆိုၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ ပ်ံသန္းျခင္းျဖင့္ သင့္အင္အား ကုန္ရံုသာျဖစ္မယ္” ဟု ေျပာလိုက္သည္။
"အကယ္၍ ပတ္၀န္းက်င္ကို သင္မေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ေသာ္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ေသာ တစ္ခုတည္းေသာ အရာမွာ မိမိကုိယ္တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။"
FROM...FWD MAIL ..
တခါက လူတံုးလူအ တေယာက္သည္ ေစ်းထဲတြင္ လွည့္လည္ က်က္စားေနသည္။ လူမ်ားက သူ႔အား နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စေနာက္ၾကသည္။ လူေတြ အျမဲစေနာက္ေသာ နည္းတခုမွာ လက္ဖ၀ါးေပၚတြင္ ၅က်ပ္တန္ႏွင့္ ၁၀က်ပ္တန္ကိုတင္ျပီး သူ႔အား ေရြးယူေစေသာနည္းျဖစ္သည္။ သူသည္ အျမဲတမ္း ၅က်ပ္တန္ကိုသာ ေရြးယူခဲ့သည္။ လူမ်ားက သူ႔အား တံုးအေသာသူ၊ စိတ္မႏွံေသာသူ၊ ၅က်ပ္ႏွင့္၁၀က်ပ္ မည္သည္က ပိုတန္ဖိုးရွိသည္ကို မသိေသာသူဟု ထင္ျပီး ၀ိုင္းေလွာင္ၾကသည္။ ေစ်းထဲသို႔ သူ ျဖတ္သြားတိုင္း လူမ်ားက ထိုနည္းကို အသံုးျပဳျပီး အျမဲ စေနာက္ခဲ့ၾကသည္။
တေန႔ေသာ္ အဘြားအိုတဦးက သိလိုစိတ္ျဖင့္ ေမးလိုက္မိသည္။
“နင္ တကယ္ပဲ ငါးက်ပ္နဲ႔ ဆယ္က်ပ္ကို မခဲြတတ္ဘူးလား”
ထိုအခါ ထိုသူသည္ ျပံဳးလွ်က္ ..“တကယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ တဆယ္တန္ကို ယူလိုက္ရင္ ေနာက္တခါ သူတို႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို အဲလို စၾကေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး”
"လူျပိန္းေတြက ပိုက္ဆံေပးျပီး သင္ယူတယ္။ လူေတာ္ေတြက အဲဒီလူျပိန္းရဲ႔ ပိုက္ဆံနဲ႔ ျပန္သင္ယူတယ္။ (ဘရာဇီး စကားပံု)"
(၂)
တခါက လူတဦးသည္ သေဘၤာျဖင့္ အဂၤလန္သို႔ ခရီးထြက္ေလသည္။ လမ္းခရီး တေနရာေရာက္ေသာ္ ေလျပင္းမုန္တိုင္းႏွင့္ တိုးခဲ့သည္။လူအမ်ားက ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေျပးလႊား ေနၾကေသာ္လည္း အဘြားအို တဦးမွာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ႏွင့္ ဘုရားကိုသာ အာရံုျပဳေနသည္ကို သူ ေတြ႔မိေလသည္။ မုန္တိုင္း ဆဲေသာအခါ သူက အဘြားအိုအား မေၾကာက္ဘူးလား ဟု သြားေရာက္ေမးျမန္းခဲ့သည္။ အဘြားအိုက. . .
“အဘြားမွာ သမီး ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သမီးၾကီးက ဘုရားသခင္ရဲ႔ အလိုေတာ္အတိုင္း နတ္ျပည္ေရာက္ေနပါတယ္။ သမီးငယ္က အဂၤလန္မွာပါ။ ေလျပင္းမုန္တိုင္းက်တုန္းက အဘြား ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ တကယ္လို႔ အဘြားကို နတ္ျပည္ပို႔မယ္ဆိုရင္ သမီးၾကီးကို အဘြား သြားၾကည့္လို႔ရျပီ။ တကယ္လို႔ အသက္ရွင္ ရက္ရွိမယ္ဆိုရင္ သမီးငယ္ကို သြားၾကည့္လို႔ရျပီ။ ဘယ္ကိုသြားသြား အတူတူပဲမို႔ အဘြားမေၾကာက္ခဲ့ပါဘူး”
"ဘ၀ ဆံုးရွံုးသြားမွာကို မစိုးရိမ္ပါနဲ႔.....ဘ၀ မစရေသးတာကိုပဲ စိုးရိမ္ပါ။"
(ဒါရိုက္တာ Curtis Hanson)
(၃)
တခါက ေသးငယ္ေသာ ပန္းကေလးတပြင့္သည္ သစ္ပင္ၾကီး တပင္ေအာက္ရွိ အရိပ္၌ မွီခိုျပီး ေပါက္ေနသည္။ သစ္ပင္ၾကီးက သူ႔အား မိုးဒဏ္ ေလဒဏ္ ကာကြယ္ ေပးထားသည္ဟု ဆိုျပီး ပန္းကေလးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့သည္။ တေန႔တြင္ လူတစု ေရာက္ရွိလာျပီး သစ္ပင္အား ခုတ္ယူသြားခဲ့သည္။ ပန္းကေလးမွာ ၀မ္းနည္းျပီး ငိုေၾကြးေလသည္။ “ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ င့ါကို အျမဲ အကာအကြယ္ေပးတဲ့ သစ္ပင္ၾကီးမရွိေတာ့ဘူး။ ေလေတြ မိုးေတြက ငါ့ကိုလဲျပိဳေအာင္ တိုက္ၾကေတာ့မယ္”
သူ၏ငိုသံကိုၾကားေသာ အနီးရွိ သစ္ပင္တပင္က.....
“အဲဒီလို မေတြးနဲ႔ေလ။ သစ္ပင္ရဲ႔ အရိပ္မရွိေတာ့ ေနေရာင္ျခည္က ခင္ဗ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္။ ႏွင္းစက္ေတြက ခင္ဗ်ားကို ေရဓာတ္ေတြေပးလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ေသးငယ္တဲ့ ခႏၥာကိုယ္ဟာ သူတို႔ရဲ႔ အကူအညီနဲ႔ သန္မာလာလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ကုိယ္ေပၚမွာ ပန္းေတြေ၀ျပီး ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ခင္ဗ်ားဟာ ပိုလွေနလိမ့္မယ္။ လူေတြေတြ႔ရင္ ဒီပန္းကေလးဟာ လွလိုက္တာလို႔ ခ်ီးက်ဴးၾကလိမ့္မယ္”
"တိမ္ညိဳေတြ မရွိခဲ့ရင္၊ မိုးသက္ေလျပင္းေတြ မက်ခဲ့ရင္ လွပတဲ့ သက္တန္႔ဆိုတာ ရွိလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ (. . . .)"
(၄)
တစ္ခါက လူတဦးသည္ ျမစ္ေဘးတြင္ ငါးမွ်ားေလသည္။ ငါးတစ္ေကာင္ မိတိုင္း အရင္ဆံုး တိုင္းထြာ ၾကည့္ျပီး မိမိ လိုခ်င္ေသာ အတိုင္းအတာထက္ ၾကီးမားေနပါက ငါးမ်ားကို ျမစ္ထဲသို႔ ျပန္လြတ္တတ္သည္။ အျခားငါးမွ်ားသူမ်ား ျမင္ေသာ္ ထူးဆန္းသျဖင့္ သြားေရာက္ေမးျမန္း ေလသည္။
“လူတိုင္းက ငါးၾကီးၾကီးရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားက ငါးၾကီးရတိုင္း ျပန္လြတ္လိုက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ငါးၾကီးရင္ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က အုိးနဲ႔ မဆန္႔မွာစိုးလို႔။ အိုးက ဒီၾကိဳး အတိုင္းအတာပဲ ရွိလို႔ပါ”
"လိုအပ္သေလာက္...သံုးႏိုင္သ
ေလာက္ပဲ ယူပါ...ေလာဘမၾကီးပါနဲ႔။"
(၅)
တစ္ခါက က်ီးတစ္ေကာင္သည္ အေရွ႔အရပ္သို႔ ပ်ံသန္းရန္ ထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ လမ္းတြင္ ခိုတစ္ေကာင္ႏွင့္ ေတြ႔ျပီး သစ္ပင္တစ္ပင္တြင္ အတူ နားမိၾကသည္။ ပင္ပန္းေနေသာ က်ီးကိုျမင္ေသာ္ ခိုက “အသင့္က်ီး အသင္ၾကည့္ရသည္မွာ ခရီးေ၀းက လာပံုရတယ္။ ဘယ္ကိုမ်ား ပံ်သန္းမလို႔ပါလဲ” ဟုေမးေလသည္။
က်ီးက “အကြ်ႏု္ပ္ေနေသာ အရပ္ရွိ လူမ်ားက ကြ်ႏု္ပ္၏အသံအား နား၀င္မခ်ဳိဟု ဆိုေသာေၾကာင့္ အျခားအရပ္သို႔ ေျပာင္းေရြ႔ရန္ ပ်ံသန္းေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္” ဟုေျဖေလသည္။ ထိုအခါ ခိုက “ အကယ္၍ သင့္အသံအား သင္ မေျပာင္းလဲခဲ့လွ်င္ အသင္ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ လူေတြက ၾကိဳဆိုၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ ပ်ံသန္းျခင္းျဖင့္ သင့္အင္အား ကုန္ရံုသာျဖစ္မယ္” ဟု ေျပာလိုက္သည္။
"အကယ္၍ ပတ္၀န္းက်င္ကို သင္မေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ေသာ္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ေသာ တစ္ခုတည္းေသာ အရာမွာ မိမိကုိယ္တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။"
FROM...FWD MAIL ..













