This is default featured slide 1 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

Sunday, February 17, 2013

ေငြေၾကးစာရင္းဇယားေတြကို အေကာင္းဆံုးထိန္းသိမ္းကိုင္တြယ္ေပးမယ့္ Adarian.Money.5.3.Build.3673



ေငြေၾကးစာရင္းဇယားေတြကို အေကာင္းဆံုးထိန္းသိမ္းကိုင္တြယ္ေပးမယ့္ Adarian.Money.5.3.Build.3673 ျဖစ္ပါတယ္.. ဘတ္ဂ်က္ေတြစီမံခန္႔ခြဲဖို႔၊ Stock Investment ေတြ စီမံခန္႔ခြဲဖို႔အေကာင္းဆံုးလို႔ေျပာပါတယ္.. စာရင္းဇယားသမားေတြသိမွာေပါ့ဗ်ာ.. စာရင္းဇယားနဲ႔ဆိုင္တဲ့ Software ေတြ ဘယ္ေလာက္ေစ်းႀကီးလဲဆိုတာကိုေလ.. iStock တို႔ ဘာတို႔ေပါ့.. ေစ်းႀကီးတယ္.. ခု ဒီေကာင္ေလးကို သံုးၾကည့္လိုက္.. ဘာမွ မေပးရဘူး..ေမာင္ေပါက္ဆီက အလကားယူသြား... ဖူးဗားရွင္းေႏွာ္.. အထဲမွာ ကီးပါတယ္..

Adarian Money 5.3 Build 3673 is a personal finance software which allows you to easily manage your money. This software analyzes your spending, budgeting your monthly expenses and payment reminders to your future. It can keep from spending too much credit and your investment will be divided and shows you how much of your investment you've earned.

The key feature of the software Adarian Money:-

- Tracking Costs
- Budget Management
- Tracking Stock Investment
- Monthly billing plan
- Avoid spending more than credits
- Calculate mortgage


အဆင္ေျပပါေစ...


Download :5.38MB

Skype 6.2.0.106 Portable





Internet မွာ ဖရီးသံုးလို႔ရတဲ့ ေဆာ့၀ဲေပါင္းမ်ားစြာထဲက Skype ဟာ သိပ္ထင္ရွားတယ္ဆိုတာ ေျပာျပစရာမလိုေလာက္ပါဘူး.. Online ေပၚမွာ ႐ုပ္ကိုၾကည့္ၿပီး Video Chatting လဲရတယ္.. အသံကလည္း ၾကည္လင္ျပတ္သားတယ္.. သံုးတာ သိပ္ေကာင္းတာမို႔ထင္ရွားတာေပါ့.. Skype 6.2.0.106 Portable ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္.. ကိုယ္က သြားေလရာမွာ ယူေဆာင္သြားႏိုင္ပါတယ္.. စက္တိုင္းမွာ Skype ရွိဖို႔ဆိုတာ မေသခ်ာဘူးေလ.. မရွိရင္လည္းကိုယ့္ memory ေလးကို ထိုး.. Skype 6.2.0.106 Portable ေလးကို Double Click ေခါက္ၿပီး သံုး.. အိုေခ...

အဆင္ေျပပါေစ..

Credit to : http://komaungpauk.blogspot.com

Download Links: 17.3 MB



ဆမ္ေဆာင္းဖုန္းေကာင္းခ်က္က တမလြန္အထိေတာင္လုိင္းဆြဲအားေကာင္းတယ္ဆုိပဲ........ပုံျပင္မဟုတ္တဲ့ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုပါ...ရယ္စရာမဟုတ္ေပမဲ့...ေနာက္ဆုံးအပုိဒ္ေရာက္မွရယ္မိတာပါ...


ေၾကာက္တတ္သူမ်ား ဖတ္ရန္မသင့္ပါ . . .

YanNaing Htoo Friday, February 2015. 


အိႏၵိယနိုင္ငံက ရာခ်ီၿမိဳ႕တြင္ လြန္ခဲ႔ေသာ တစ္လခန္႔က ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသူေလး တစ္ေယာက္ရဲ့ ေျခာက္ျခား စရာျဖစ္ရပ္ပါ။

သူမနာမည္က saba ျဖစ္ျပီး ထရပ္ကားတစ္စီး တိုက္မိျပီး ေသဆံုးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

saba ဟာ ဖုန္းအေရာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာအခ်ိန္ပိုင္း အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ သူမမွာ shahrukh ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ 
သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ႔ သူတို႔ဟာ ဖုန္းေျပာရင္လည္း နာရီနဲ႔ခ်ီျပီး ၾကာပါတယ္။ saba ကို ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ ဖုန္းတစ္လံုးနဲ႔ တတြတ္တြတ္ေျပာေနတာပါပဲ။
shahrukh ကို သူမမိဘေတြကလည္း သေဘာတူၾကည္ျဖဴၿပီး အလြန္လဲ ခင္မင္ရင္းနွီးၾကပါတယ္။ 
saba ဟာ မေသဆံုးခင္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မိဘေတြကို သူမေသသြားခဲ႔ရင္ သူမရဲ့ ဖုန္းကိုပါ တပါတည္း သူမအေခါင္းထဲ ထည့္ေပးလိုက္ဖို႔ မွာခဲ႔ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ သူမေသဆံုးျပီးသျဂၤဳိလ္ဖို႔ ေခါင္းကိုမတဲ႔အခါ ေခါင္းဟာဘယ္လိုမွ မလို႔ မရျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္ လူအင္အားသံုးျပီးပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ မေပမဲ႔ ေခါင္းက လံုးဝၾကြတက္မလာပါဘူး။ ၾကံရာမရတဲ႔အဆံုးမွာ ဝိဥာဥ္ေတြနဲ႔ စကားေျပာရာမွာ နာမည္ႀကီးတဲ႔ ဆရာတစ္ပါးကိုပင့္ျပီး ေမးရပါေတာ့တယ္။ ဆရာဟာေခါင္းနားမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး အေလာင္းကိုၾကည့္ကာ ပါးစပ္မွ တတြတ္တြတ္ရြတ္လို႔ေနပါတယ္။ 
ခနအၾကာမွာ အိမ္သားေတြဘက္လွည့္ျပီး ေျပာပါတယ္ "သူ႔ပစၥည္းတစ္ခုပါမွ သြားမယ္လို႔ ေျပာေနတယ္။" 

ဒီေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မိဘေတြဟာ သူမေျပာခဲ႔ဖူးတာကို သတိရသြားျပီး သူမရဲ့ ဖုန္းကို ဆင္းကဒ္နဲ႔တကြ ေခါင္းထဲ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဖုန္းကို ထည့္လိုက္ျပီး ေခါင္းကို အလြယ္တကူ မလို႔ရသြားပါတယ္။

saba ရဲ့ မိဘေတြဟာ သူမကြယ္လြန္သြားတာကို သူ႔ခ်စ္သူ shahrukh ကို မေျပာဘဲ ထားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ နွစ္ပါတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ shahrukh က saba ရဲ့ အေမဆီကို ဖုန္းဆက္ပါတယ္ 
"အန္တီ သားဒီေန႔ အိမ္လာလည္မယ္၊ ဟင္းေကာင္းေကာင္းခ်က္ထားေနာ္။ saba ကိုေတာ့ မေျပာနဲ႔ဦး surprise လုပ္မလို႔" ဆိုေတာ့ saba ရဲ့ အေမက "အိမ္ကိုသာလာခဲ႔ပါကြယ္ သားကိုေျပာစရာရွိတယ္"

shahrukh အိမ္ေရာက္တဲ႔အခါ saba ေသသြားျပီ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။
shahrukh က "မေနာက္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ saba ကို ထြက္လာခိုင္းလိုက္ပါေတာ့ သူ႔အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ လက္ေဆာင္ဝယ္လာလို႔ပါ" လို႔ မယံုဘဲရယ္ေမာေနလိုက္ပါတယ္။ 
ေနာက္ဆံုး saba ရဲ့ ေသစာရင္းကို ထုတ္ျပလိုက္မွ shahrukh မ်က္လံုးျပဴးသြားျပီး ေျခြးေတြ ပ်ံလာပါေတာ့တယ္။ 
"မဟုတ္ဘူး မေန႔ကပဲ သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ဖုန္းေျပာေနၾကေသးတယ္" မိဘေတြကလဲ မျဖစ္နိုင္တဲ့အေၾကာင္း saba ဆံုးတာ နွစ္ပတ္ေက်ာ္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေနစဥ္မွာပဲ shahrukh ရဲ့ ဖုန္းျမည္လာပါတယ္။ 
သူက ဖုန္းကိုၾကည့္လိုက္ျပီး တုန္ယင္စြာနဲ႔ အိမ္သားေတြဘက္ကို ဖုန္းကိုျပလိုက္ျပီး 
"ဒီမွာ saba ဖုန္းေခၚေနတယ္" 
အားလံုးက သူ႔ကိုဖုန္းေျဖလိုက္ဖို႔ေျပာတဲ႔အခါ shahrukh ဟာ ဖုန္းစပီကာကို ဖြင့္ျပီး ထူးလိုက္ပါတယ္။

shahrukh : အခ်စ္ေရ ဘယ္ေရာက္ေနလဲ သူတို႔က ခ်စ္ကို ေသျပီလို႔ ေျပာေနၾကတယ္ . .
saba: ေမာင္ေရ ကြ်န္မတစ္ကယ္ပဲ ေသခဲ႔ပါျပီ ~
shahrukh: ဒ ဒါဆို ခ်စ္က ခုဘယ္က ေျပာေနတာလဲ?
saba: တမလြန္က ေျပာေနတာေလ ေမာင့္ရဲ့ ~ လိုင္းၾကည္ရဲ့လား
shahrukh: ၾက ၾကည္ပါတယ္ .

saba: ၾကည္ဆို ခုေျပာေနတာ "ခ်စ္ရဲ့ samsaung galaxy နဲ႔ေလ ေမာင္ရဲ့ လိုင္းဆြဲအားေကာင္းတယ္ video call ေခၚမလို႔ပဲ . . ခ်စ္က နားရြက္ျပတ္ျပီး မ်က္လံုးတစ္လံုး ထြက္ေနတာ ~ ေမာင္ျမင္ရင္ ေၾကာက္မွာစိုးလို႔" ဆိုသတဲ့

Samsung တို႔မ်ား မိုက္ခ်က္ ~ တမလြန္ထိေတာင္ လိုင္းဆြဲအားေကာင္း ဆိုပဲ  ~ 

Samsung Galaxy ေၾကာင္ျငာဝင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ :xp
ေၾကာက္တတ္သူမ်ား ဖတ္ရန္မသင့္ပါ . . .

YanNaing Htoo Friday, February 2015.


အိႏၵိယနိုင္ငံက ရာခ်ီၿမိဳ႕တြင္ လြန္ခဲ႔ေသာ တစ္လခန္႔က ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသူေလး တစ္ေယာက္ရဲ့ ေျခာက္ျခား စရာျဖစ္ရပ္ပါ။

သူမနာမည္က saba ျဖစ္ျပီး ထရပ္ကားတစ္စီး တိုက္မိျပီး ေသဆံုးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

saba ဟာ ဖုန္းအေရာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာအခ်ိန္ပိုင္း အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ သူမမွာ shahrukh ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။
သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ႔ သူတို႔ဟာ ဖုန္းေျပာရင္လည္း နာရီနဲ႔ခ်ီျပီး ၾကာပါတယ္။ saba ကို ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ ဖုန္းတစ္လံုးနဲ႔ တတြတ္တြတ္ေျပာေနတာပါပဲ။
shahrukh ကို သူမမိဘေတြကလည္း သေဘာတူၾကည္ျဖဴၿပီး အလြန္လဲ ခင္မင္ရင္းနွီးၾကပါတယ္။
saba ဟာ မေသဆံုးခင္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မိဘေတြကို သူမေသသြားခဲ႔ရင္ သူမရဲ့ ဖုန္းကိုပါ တပါတည္း သူမအေခါင္းထဲ ထည့္ေပးလိုက္ဖို႔ မွာခဲ႔ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ သူမေသဆံုးျပီးသျဂၤဳိလ္ဖို႔ ေခါင္းကိုမတဲ႔အခါ ေခါင္းဟာဘယ္လိုမွ မလို႔ မရျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္ လူအင္အားသံုးျပီးပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ မေပမဲ႔ ေခါင္းက လံုးဝၾကြတက္မလာပါဘူး။ ၾကံရာမရတဲ႔အဆံုးမွာ ဝိဥာဥ္ေတြနဲ႔ စကားေျပာရာမွာ နာမည္ႀကီးတဲ႔ ဆရာတစ္ပါးကိုပင့္ျပီး ေမးရပါေတာ့တယ္။ ဆရာဟာေခါင္းနားမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး အေလာင္းကိုၾကည့္ကာ ပါးစပ္မွ တတြတ္တြတ္ရြတ္လို႔ေနပါတယ္။
ခနအၾကာမွာ အိမ္သားေတြဘက္လွည့္ျပီး ေျပာပါတယ္ "သူ႔ပစၥည္းတစ္ခုပါမွ သြားမယ္လို႔ ေျပာေနတယ္။"

ဒီေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မိဘေတြဟာ သူမေျပာခဲ႔ဖူးတာကို သတိရသြားျပီး သူမရဲ့ ဖုန္းကို ဆင္းကဒ္နဲ႔တကြ ေခါင္းထဲ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဖုန္းကို ထည့္လိုက္ျပီး ေခါင္းကို အလြယ္တကူ မလို႔ရသြားပါတယ္။

saba ရဲ့ မိဘေတြဟာ သူမကြယ္လြန္သြားတာကို သူ႔ခ်စ္သူ shahrukh ကို မေျပာဘဲ ထားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ နွစ္ပါတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ shahrukh က saba ရဲ့ အေမဆီကို ဖုန္းဆက္ပါတယ္
"အန္တီ သားဒီေန႔ အိမ္လာလည္မယ္၊ ဟင္းေကာင္းေကာင္းခ်က္ထားေနာ္။ saba ကိုေတာ့ မေျပာနဲ႔ဦး surprise လုပ္မလို႔" ဆိုေတာ့ saba ရဲ့ အေမက "အိမ္ကိုသာလာခဲ႔ပါကြယ္ သားကိုေျပာစရာရွိတယ္"

shahrukh အိမ္ေရာက္တဲ႔အခါ saba ေသသြားျပီ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။
shahrukh က "မေနာက္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ saba ကို ထြက္လာခိုင္းလိုက္ပါေတာ့ သူ႔အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ လက္ေဆာင္ဝယ္လာလို႔ပါ" လို႔ မယံုဘဲရယ္ေမာေနလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုး saba ရဲ့ ေသစာရင္းကို ထုတ္ျပလိုက္မွ shahrukh မ်က္လံုးျပဴးသြားျပီး ေျခြးေတြ ပ်ံလာပါေတာ့တယ္။
"မဟုတ္ဘူး မေန႔ကပဲ သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ဖုန္းေျပာေနၾကေသးတယ္" မိဘေတြကလဲ မျဖစ္နိုင္တဲ့အေၾကာင္း saba ဆံုးတာ နွစ္ပတ္ေက်ာ္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေနစဥ္မွာပဲ shahrukh ရဲ့ ဖုန္းျမည္လာပါတယ္။
သူက ဖုန္းကိုၾကည့္လိုက္ျပီး တုန္ယင္စြာနဲ႔ အိမ္သားေတြဘက္ကို ဖုန္းကိုျပလိုက္ျပီး
"ဒီမွာ saba ဖုန္းေခၚေနတယ္"
အားလံုးက သူ႔ကိုဖုန္းေျဖလိုက္ဖို႔ေျပာတဲ႔အခါ shahrukh ဟာ ဖုန္းစပီကာကို ဖြင့္ျပီး ထူးလိုက္ပါတယ္။

shahrukh : အခ်စ္ေရ ဘယ္ေရာက္ေနလဲ သူတို႔က ခ်စ္ကို ေသျပီလို႔ ေျပာေနၾကတယ္ . .
saba: ေမာင္ေရ ကြ်န္မတစ္ကယ္ပဲ ေသခဲ႔ပါျပီ ~
shahrukh: ဒ ဒါဆို ခ်စ္က ခုဘယ္က ေျပာေနတာလဲ?
saba: တမလြန္က ေျပာေနတာေလ ေမာင့္ရဲ့ ~ လိုင္းၾကည္ရဲ့လား
shahrukh: ၾက ၾကည္ပါတယ္ .

saba: ၾကည္ဆို ခုေျပာေနတာ "ခ်စ္ရဲ့ samsaung galaxy နဲ႔ေလ ေမာင္ရဲ့ လိုင္းဆြဲအားေကာင္းတယ္ video call ေခၚမလို႔ပဲ . . ခ်စ္က နားရြက္ျပတ္ျပီး မ်က္လံုးတစ္လံုး ထြက္ေနတာ ~ ေမာင္ျမင္ရင္ ေၾကာက္မွာစိုးလို႔" ဆိုသတဲ့

Samsung တို႔မ်ား မိုက္ခ်က္ ~ တမလြန္ထိေတာင္ လိုင္းဆြဲအားေကာင္း ဆိုပဲ ~

Samsung Galaxy ေၾကာင္ျငာဝင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ :xp

လူကုန္ကူးမႈကို တရား၀န္က်ဴးလြန္ေနၾကသူမ်ား

လူကုန္ကူးမႈကို တရား၀န္က်ဴးလြန္ေနၾကသူမ်ား
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ေလးကို ကြ်န္ေတာ့္လုိဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ မၾကံဳေတြ႔ေစခ်င္လို႔ ဒီပို႔ိစ္ကိုတင္ေပးလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒီပို႔စ္ေလးကို ဖတ္ျပီးသြားရင္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားကိုလည္း သိေအာင္လို႔ Share လုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးပါလို႔ိ ေက်းဇူးျပဳျပီးတိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ဇတ္လမ္းကေတာ့ ဒီလိုဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္က အေၾကာင္းအရာေလးကို အခုျမန္မာနုိင္ငံမွာ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ေနေသာအခ်ိန္နဲ႕တုိက္ဆိုင္ေနလို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို တင္ေပးလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒီလိုဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ April ကေနစျပီး မေလးရွားဆိုတဲ့နိုင္ငံၾကီးကို သြားဖို႔လုပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ Agency နာမည္ကိုေတာ့မေျပာေတာ႔ပါဘူး။ ေၾကာက္လို႔မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ သူမ်ားစီးပြားေရးကို ဒုတ္နဲ႔မထိုးခ်င္လို႔။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ပိုင္ရွင္ကေျပာေတာ႔ ၃လပဲၾကာမယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္းေစာင့္တာေပါ႔ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလည္းသိလား။ ခေလးတစ္ေယာက္ေတာင္ေမႊးလို႔ရတယ္ ၇ လေတာင္ၾကာသြားတယ္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္သြားမဲ့အဖြဲ႔က အေယာက္ ၂၀ ရွိတယ္။  ဒီထဲမွာ ရန္ကုန္သားကအမ်ားဆံုးပါတယ္ဗ်ာ။ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ ဒီေကာင္ေတြက Agency ကိုသြားျပီး ေသာင္းက်န္းၾကတာ။ Agencyက ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို တန္းျပီး နို္င္ငံျခားကိုပုိ႔တာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း မေလးကိုလည္းေရာက္ေရာ အဲဒီမွာဇာတ္လမ္းကစေတြ႔တာ။ ဘာလဲဆိုေတာ့ Agencyနဲ႔ စျပီးအလုပ္အပ္တုန္းကေျပာတဲ့ စက္ရုံမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ Angency ရဲ႕ေစတနာပါ။ သူတုိ႔ပို႔လိုက္တဲ့စက္ရုံက အရမ္းကိုေကာင္းတာဗ်ာ ေျပာမေနနဲ႔။ လစာကိုအိမ္ကိုပိ႔ုဖို႔ေနေနသာသာ ကုိယ္စားဖို႔ေတာင္အနို္င္နို္င္။ ေျပာရအံုးမယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အထဲမွာ သူတို႔နဲ႔ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ေတာ္တဲ့လူလည္းပါတယ္ေနာ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၂ ႏွစ္ေနခဲ့ရတာ။ ဒုကၡေတြကိုေတာ့မေျပာေတာ့ပါဘူး ရွည္ေနမွာစိုးလို႔။ ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၀၈ ၃ လပုိင္းမွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။
အဲဒီလိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္းတစ္ခါခံရတာကိုအားမရေသးဘူး။ မေလးမွာမေကာင္းရင္ တျခားနိုင္ငံမွာေကာင္းမယ္ထင္ျပီး စကၤာပူကို ဆက္ျပီး run တာေပါ႔။ Singapore ကိုသြားဖို႔ကို ေသခ်ာစံုစမ္းေတာ့ ၀န္ေဆာင္ခက အရမ္းကိုေပးရမွာဗ်ာ။ ဘြဲ႔ရတာေတာင္လစာ နည္းေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လည္းဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ ကြ်န္ေတာ့အမ်ိုဳးသမီးကလည္း နိုင္ငံျခားသြားခ်င္တာနဲ႔ မေလးကိုထပ္ျပီးသြားဖို႔ကို လုပ္လိုက္တယ္ဗ်ာ။ ကိုယ္ကလည္းထင္တာက အရင္ဟာနဲ႔ေတာ့မတူဘူးထင္တာေပါ႔ေနာ္။ သူကအစကေတာ့အေျပာေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ပိုင္းၾကမွ အစြယ္ကိုျမင္ရတာ။ သူတို႔ကလည္းအရင္ Agency လိုဘဲၾကာတာ။ ကြ်န္ေတာ္လည္းမေစာင့္နိုင္တာနဲ႔ မသြားေတာ့ဘူးဆိုျပီးေျပာတာေပါ႔။ အဓိကေတာ႔ ပိုက္ဆံျပန္ေတာင္းတာေပါ႔။ စဥ္းစားၾကည္႔ၾကပါ ဒီကိစၥက ကေလးကစားေနတာမဟုတ္ဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လည္းပိုက္ဆံကို မရရေအာင္ေတာင္းတာေပါ႔။ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ သူကလည္း ေျပာတာမ်ားလို႔လားမသိဘူး ကြ်န္ေတာ့ကုိေပးတာေပါ႔။ ပုိက္ဆံေတာ့ထင္မသြားနဲ႔ေနာ္ အခန္းပိတ္ျပီး သူ႔လူ ၅ ေယာက္နဲ႔ လႊတ္ေပးတာ။ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ ကိုယ္ခံပညာေလးဘာေလးသင္ထားလို႔ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္မို႔ဆိုရင္ ေသျပီေနာ္။
အခုျမန္မာနို္င္ငံမွာ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးလုပ္ေနတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက လူကုန္ကူးမႈမွာပါတဲ့ Law က လူတစ္ေယာက္ကို လူတစ္ေယာက္က ၅မိုင္ထက္ေက်ာ္ျပီး သေဘာမတူဘဲ ေခၚေဆာင္သြားရင္ လူကုန္ကူးမႈတဲ့။ အခု ျမန္မာနိုင္ငံမွာရွိေနတဲ့ နိုိင္ငံျခားကိုသြားဖို႔Serviceေပးေနေသာ Agency ေတြက လူတစ္ေယာက္ကို ဒီအခ်ိန္အတြင္းေသခ်ာေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးပါမယ္လ႔ိုေျပာျပီး မလုပ္ေပးတာေတြၾကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲမသိဘူးခင္ဗ်ာ။ ဒီေနရာကိုေျပာျပီး ဟိုေနရာကိုပို႔ေပးတာေတြလည္းရွိတယ္ေနာ္။ ၅ မိုင္ေတာင္မကဘူးေနာ္ တျခားနိုင္ငံကိုပုိ႔ေနတာ။ ဒီကိစၥကို လူကုန္ကူးမႈတုိက္ပ်က္ေရးမွာ အားၾကိဳးမာန္တက္လုပ္ေဆာင္ေနေသာလူေတြလည္း ဒီ Agency ေတြရဲ႕လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြကို ဘယ္အပိုင္းကေန ကြ်န္ေတာ္တို႔လိုခံစားရတဲ့လူမိ်ဳးေတြေနာက္ပိုင္းမရွိေအာင္ဘယ္လို လုပ္ေဆာင္ေပးနိုင္မလဲဆိုတာမသိဘူးေနာ္။ အေၾကာင္းအရာက ခံစားဖူးတဲ့လူမွသိတာေနာ္။
ကြ်န္ေတာ္အခု ျမန္မာနုိင္ငံမွာ အရမ္းကိုေရပန္းစားေနတဲ့ Mobile ဆိုတဲ့  ပညာၾကီးကို သင္ေနတယ္ေနာ္။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာရွိတဲ႔ ဖုန္းသင္တန္းေတြရဲ႕ေကာင္းတာေတြ၊ Technologies ေတြကို သင္တန္းၾကီးျပီးမွ ေျပာျပအံုးမယ္ေနာ္။
နိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးႏွင္႔ ဒီကိစၥနဲ႔ဆုိင္ေသာ အၾကီးအကဲေတြသာ ဒီလိုအေၾကာင္းအရာေလးေတြကိုသာ ဖတ္ရရင္အရမ္းကိုေကာင္းမယ္ဗ်ာ။ အခုအခ်ိန္ကိုေျပာတာပါ။

ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းအေပၚ ထုိင္းႏွင့္ ဂ်ပန္ၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ား႐ွိေနေၾကာင္း

ၿမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ တည္ေဆာက္မႈမွာ စီမံကိန္းမေသခ်ာမႈမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူမ်ားၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ားေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွးေနရသည္ဟု ထုိင္းႏုိင္ငံ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ေရးဝန္ႀကီး ခ်က္ဒ္ခ်တ္ ဆစ္တီပြတ္က ဝန္ခံေျပာၾကားလိုက္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ တည္ေဆာက္မႈမွာ စီမံကိန္းမေသခ်ာမႈမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူမ်ားၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ားေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွးေနရသည္ဟု ထုိင္းႏုိင္ငံ သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ေရးဝန္ႀကီး ခ်က္ဒ္ခ်တ္ ဆစ္တီပြတ္က တနလၤာေန႕တြင္ ဝန္ခံေျပာၾကားလိုက္ေၾကာင္း Bangkok Post တြင္ ေဖာ္ျပသည္။ ၎သည္ ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း အထူးစီးပြားေရးဇုန္၌ အေျခခံအေဆာက္အအုံမ်ား တည္ေဆာက္ေရး ဆပ္ေကာ္မတီ၏ ဦးေဆာင္သူလည္း ျဖစ္သည္။
ထုိင္းအစုိးရအေနျဖင့္ ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္မ္း စီမံကိန္းတြင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံအား အဓိက ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူအျဖစ္ ပါဝင္လာေစရန္ ႀကဳိးပမ္းမႈမွ အခက္အခဲမ်ား ႀကဳံေနရသည္။ ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ထုိင္းႏိုင္ငံ၏ ဆိပ္ကမ္းတည္ေနရာမ်ား အဆုိျပဳတင္ျပခ်က္ကုိ ဂ်ပန္က သေဘာမတူခဲ့ေၾကာင္း ခ်က္ဒ္ခ်တ္က ေျပာၾကားသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ တည္ေဆာက္မည့္ ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းအေပၚ ထုိင္းႏွင့္ ဂ်ပန္ၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ား႐ွိေနေၾကာင္း ၎က ဝန္ခံသည္။
ထုိ႕အတူ ထားဝယ္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းတြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ား ျပဳလုပ္မည္ဟု ဂ်ပန္ႏုိင္ငံထံမွ အာမခံခ်က္ရ႐ွိရန္လည္း မနီးစပ္ေသးေၾကာင္း ထုိင္းဝန္ႀကီးကဆုိသည္။ ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းအတြက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံရမည့္ ေငြေၾကးပမာဏမွာ ထုိင္းဘတ္ေငြ ၂၉၀ ဘီလ်ံေက်ာ္႐ွိမည္ဟု ခန္႕မွန္းထားေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။
Source: BangkokPost
------------------------------------------------------------------------
Planet Myanmar Network ၏စာမ်က္ႏွာမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
You might also like:

ခႏၵာကိုယ္အပိုင္းပိုင္းျပတ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ အေလာင္းအားေတြ႕ရိွ


ပဲခူးတိုင္းေဒသၾကီး၊ ျဖဴးျမိဳ႕နယ္၊ ျဖဴးျမိဳ႕၏ ေတာင္ဘက္ ၂ မိုင္ခြဲခန္႔ရိွ သေျပလွေခ်ာင္းထဲတြင္ မသကၤာ ဖြယ္ရာ ပီနံအိတ္အတြင္း ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္အမဲျဖင့္ထုပ္ထားေသာ ေျခလက္မ်ား ၾကိဳးတုတ္လွ်က္ ဦးေခါင္းမပါ အ၀တ္အစားဗလာျဖင့္ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ ၃၀ ခန္႔ရိွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ အေလာင္းကို ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၄ ရက္ေန႕ နံနက္ ၉း၀၀ နာရီအခ်ိန္တြင္ ေတြ႕ရိွခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရိွသည္။

၄င္းေန႔ ညေန ၃း ၁၅ အခ်ိန္တြင္ ကိုယ္ပိုင္းေတြ႕ရိွရာ၏ ေတာင္ဘက္(၁)မိုင္ခန္႔အကြာ ကားလမ္း အေရွ႕ ဘက္ေ ဘးတြင္ ဦးေခါင္းျပတ္ႏွင့္အတူ ထဘီ၊ အကၤ်ီးႏွင့္

ေယာက်ာ္း၀တ္ပုဆိုးအနီးတစ္ထည္ကိုပါ ထပ္မံေတြ႕ရိွခဲ့ပါသည္။ ေသဆုံးသူအမ်ိဳးသမီး၏ အမည္၊ ေနရပ္ႏွင့္ မည္ကဲ့သို႔ေသဆုံးေၾကာင္းကို အမႈကိုင္အျဖစ္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ရေသာ ျဖဴးရဲစခန္းမွ ဒုရဲအုပ္ ေဇာ္၀င္းမွ အမႈမွန္ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ဆက္လက္စုံစမ္းလွ်က္ရိွေၾကာင္း သိရသည္။

သတင္းထပ္မံရရိွပါက ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။












မူရင္လင့္ >>>> http://drguidingstar.blogspot.com/

ေရွးေခတ္ ရခိုင္ေလွၾကီး တူးေဖၚမူ ျပန္စတင္


နိရဥၥရာ

ဇႏၷ၀ါရီလ ၂၀ ရက္ေန႕က ေန ရက္အတန္ၾကာ ရပ္နားထားခဲ့ရတဲ့ ေရွးေခတ္ ရခိုင္ေလွၾကီး တူးေဖၚမူကိုဘဂၤလာေဒခ်္႕ႏိုင္ငံေရွးေဟာင္းသုေတ သန အဖြဲ႕က မေန႕က ျပန္လည္ စတင္လိုက္ျပီလို႕ ဘဂၤလာ ေဒခ်္႕ႏိုင္ငံထုတ္ The Daily Star သတင္းစာၾကီးက ေရးသားေဖၚျပပါ တယ္။

ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္ေနတာေၾကာင့္ ဇႏၷ၀ါရီလ ၂၀ ရက္ေန႕ကေန တူးေဖၚမူကို ရပ္နားထားရာကေန မေန႕က ျပန္လည္ စတင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါ တယ္။ အခုအခါ ပင္လယ္ေရ ျပန္က်သြားျပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေလွ ၾကီးကို ေဖၚႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါတယ္။

အခုေတြ႕ရွိတဲ့ ရခိုင္ေရွးေဟာင္းေလွၾကီးဟာ အလ်ားေပ ၇၂ ေပရွိျပီး အနံ အက်ယ္က ၂၃ ေပရွိျပီး ဗမာဘုရင္ ဘိုးေတာ္ ဦး၀ုိင္း ရခိုင္ျပည္ကို ၀င္ေရာက္ သိမ္းပိုက္တဲ့ ၁၇၈၄ ခုႏွစ္က ရခိုင္မိသားစုေတြ ဘဂၤလာကို ထြက္ေျပးလာရာမွာ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ေလွၾကီး ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

အ၀ကၽြန္း ေဒသခံ အသက္ ၇၀ ရွိျပီ ျဖစ္တဲ့ ဦးသာစိန္က ၁၇၈၄ ခုႏွစ္ ရခိုင္ျပည္မွာ ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္မူေတြေၾကာင့္ ရခိုင္ မိသားစု ၁၅၀ ခန္႕ဟာ ေလွၾကီးေတြကို အသံုးျပဳျပီး အဲဒီေဒသကို ထြက္ေျပးလာတယ္လို႕ ေျပာဆိုပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀၀ ေက်ာ္က အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ေလွၾကီး ျဖစ္တာေၾကာင့္ သမိုင္းအရ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အတြက္ ဘဂၤလာေဒခ်္႕ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဌာနက ေလွၾကီးကို ျပန္လည္ ေဖၚယူဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခု တူးေဖၚမူကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့ ေရွးေဟာင္း ေလွေတြကို တူးေဖၚေနတဲ့ အဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ Yves Marre ကေတာ့ ဒီတူးေဖၚမူကို စိန္ေခၚ ေနတာကေတာ့ တန္သံုးဆယ္ေက်ာ္ခန္႕ေလးတဲ့ ေလွၾကီးကို ေျမေပၚကို မယူႏိုင္ေရးဘဲ ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

အဲဒီေရွးေဟာင္းေလွၾကီးကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဇြန္လ ၂၉ ရက္ေန႕က ျမန္မာ- ရခိုင္ အေခၚ အ၀ကၽြန္းေဒသ (ဘဂၤလာေဒခ်္႕ အေခၚ Kuakata ) ဂဂၤါ မတီျမစ္ အနီးက ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ ေရေတြက်သြားခ်ိန္မွာ သဲေသာင္ျပင္က ထြက္ေပၚလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

'ဝိပႆနာရႈနည္းက်မ္း စာအုပ္ 2MB


ေလ့လာခ်င္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္ 
Download>>>>mirrorupload (or)mediafire (or)zippyshare

လူတစ္ေယာက္၏ ပင္ကိုယ္ စရိုက္တြက္နည္း ( ဆရာ စံဇာဏီဘို )












လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးသကၠရာဇ္နဲ႔ ေမြးနံကိုသိရင္ သူရဲ႕ပင္ကိုယ္ အတြင္းသေဘာကို သိနိုင္တဲ့ နည္းေလးမို့
ဆရာစံဇာဏီဘို ရဲ႕ တြက္နည္းေလးကို သူငယ္ခ်င္းတို့အတြက္ တင္ၿပလိုက္ပါတယ္
လူတစ္ဦးဆီမွာ ပင္ကိုယ္ `ဇ´ ေလးေတြ ပါလာတတ္ပါတယ္ ။
(0) ေလာဘႀကီးသူ
(1) ေဒါသႀကီးသူ
(2) ေမာဟစိတ္လြန္ကဲသူ
(3) ေမတၱာစိတ္ရိွသူ
(4)ဂရုဏာစိတ္မ်ားသူ
(5) မုဒိတာ တရားလက္ကိုင္ထားသူ
(6)ဥေပကၡာသမား

ဆိုၿပီး (7)မ်ိဳး ခြဲၿခာထားပါတယ္ .......။
သူငယ္ခ်င္းတို့ေရ ...ကိုယ့္အတြက္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်စ္သူအတြက္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ တြက္ႀကည့္လိုက္ႀကရေအာင္ေနာ္........................။

တြက္နည္းကေတာ့ လြယ္ပါတယ္ ကို္ယ္ရဲ႕ ေမြးသကၠရာဇ္ရယ္ ၊ေမြးနံကို ဂဏန္းေၿပာင္းၿပီး ေပါင္းပါ
ရတဲ့ အေၿဖ (7) နဲ႔ စားရပါမယ္ ထြက္လာတဲ့ အေၿဖကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ ပင္ကိုယ္စရိုက္ေပါ့ ။

ဥပမာ -
ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ခုႏွစ္သကၠရာဇ္က 1353 ခု ေသာႀကာသားဆိုေတာ့ 6ေပါ့
1353+6=1359
1359÷7=1 ႀကြင္းေပါ့

ျမန္မာေမြးႏွစ္မသိတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့
http://www.mmcalendar.com/index.php
အဲဒီထဲမွာ အဂၤလိပ္ခုႏွစ္က ျမန္မာခုႏွစ္ေျပာင္းျပီး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္ .

ကဲ .....ေအာက္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕ စရိုက္ေလးကို ႀကည့္ႀကတာေပါ့ ....
အႀကြင္း (0) ေလာဘ
သူကေတာ့ လိုခ်င္စိတ္မ်ားတယ္ ။ရတာနဲ႔ မတင္းတိမ္ဘူး ။ေရာင္႔၇ဲတဲ့ စိတ္မရိွဘူး ။ေရာက္တဲ့ ေနရာမွာ မေပ်ာ္ဘူး ဒီထက္သာယာတဲ့ဘ၀ကို လိုလားတဲ့ သူ။ တစ္ခုမၿပီးခင္ ေနာက္တစ္ခုလုပ္ခ်င္တယ္ ဘယ္အရာမဆို လက္၀ါးႀကီး အုပ္ခ်င္တယ္ ။
ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေနာက္လိုက္မလုပ္ခ်င္ဘူး ။ ကိုယ္ရယူပိုင္ဆိုင္ဖို့ဆိုရင္ ဘယ္အရာကုိမွ မေထာက္ထားဘူး မွားသည္မွန္သည္ မခြဲၿခားဘူး ဘယ္နည္းနဲ့ မဆို ရအာင္ယူမွ ေက်နပ္တဲ့ သူ။ လိုခ်င္စိတ္မ်ားေတာ့ ဘာမဆုိလုပ္ရမွာ ၀န္မေလးသူေပါ့။ ခ်မ္းသာလိုတယ္ ႀကြယ္၀လိုတယ္ ခ်မ္းသာခ်င္ကိုလဲ ရမဲ႔ သူ။ ဒါေပမဲ႔ မွားလား မွန္လား တရား၀င္လား တရားမ၀င္လား
ေတြးမွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒုကၡေတာ့ ေတြ့နိုင္တာေပါ့ ။ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ပါေစ သူကဘ၀ကို ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ့ ၿဖတ္သန္းမည့္သူပါ။ သူတစ္ပါးမွာရိွတာထက္ လိုခ်င္စိတ္ၿမင့္မားေနေတာ့ လူေတာ္ေတြ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္ ။ လိုခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးကို စနစ္တက် အသံုးၿပဳသြာမယ္ဆိုရင္ ဒိတ္ဒိတ္ လူသားဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ရမွာ အမွန္ပါ ။။။။။။။

အႀကြင္း (1) ေဒါသ
စိတ္ႀကီးတယ္ မဟုတ္မခံစိတ္မ်ားတယ္ မေတာ္မတရား လုပ္တာေတြ့ရင္ ကိုယ့္ကိစၥမဟုတ္လဲ ၀င္ပါဖို့ ၀င္ေၿပာဖို့ ၀န္မေလးတဲ႔သူ ေဘးကေန အလိုလို ေဒါသထြက္ေနတတ္တယ္ ။ စိတ္တိုေဒါသထြက္ရင္လဲ ဘာမဆို လုပ္ပစ္ေၿပာပစ္လိုက္မွ
ေက်နပ္တဲ႔သူေပါ့ ။ စိတ္ကသာႀကီးပါတယ္ သူ့နွလံုးသားကေတာ့ ၿဖဴစင္လြန္းပါတယ္ ။ ဘယ္ေတာ့မွလဲ ကိုယ့္ဘက္ကစၿပီး ရန္မလုပ္ဘူး သန္႔သန္႔ေလးေၿပာတတ္ဆိုတတ္တယ္ ။ လာေစာ္ကားၿပီး လာၿငိၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ စိန္ေခၚရင္ တိမ္ေပၚ အထိ လိုက္မဲ့သူပဲ ။ ပင္ကုိစိတ္ရင္းေကာင္းတယ္ ။ သူတစ္ပါးကို ေပးရမွာ ေကၽြးရမွာ ထိပ္ဆံုးကေပါ့ ။ဒါေပမဲ့ စိတ္ၿမန္ ေဒါသ ထြက္လြယ္တာေႀကာင့္ အႏၱရာယ္ အၿမဲ ရင္ဆိုင္ရတတ္တယ္။ စိတ္ၿမန္ပံုကေတာ့ ဖိနပ္စီးရတာ ခက္ေနရင္ေတာင္ ဖိနပ္ကိုကန္ထုတ္ ရန္လုပ္ၿပီး ဖိနပ္မပါပဲ ေလွ်ာက္သြာတတ္တဲ့ သူမ်ိဳး။ ကိုယ္ကို လာေစာ္ကားလာရင္လဲ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။ ၿဖစ္ခဲ့တာကို စဥ္းစားၿပီး စိတ္ထဲမွာ တစ္ႏံု့ႏံု႔နဲ့ ေတြးျပီး ႀကိတ္မနိုင္ခဲမရ ေဒါပြေနတတ္တယ္ ။ အဲဒီစိတ္ကေလးကို ထိန္းႏိုင္တဲ့ ေန့ေရာက္ရင္ ခ်မ္းသာႀကီးပြားတဲ့ လမ္းေပၚကို စေရာက္တဲ့ေန့ပါပဲ ။ ဘယ္သို့ဆိုေစ ``လူေၿဖာင့္စိတ္တို´´ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း အလြန္ရိုးေၿဖာင့္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ ။။။။

အႀကြင္း (2)ေမာဟ
သိပ္ေတြေ၀တတ္တယ္ ဘယ္အရာမဆို ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကို ပိုင္ပိုင္နိုင္ မခ်နိုင္ဘူး ။အရာရာကို ေမ့ေလွ်ာ႔ေနတတ္တယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလး ေငါင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ေငးေမာေနတတ္တာေတာင္ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္ ။ သီးသန္႔ေနလို့စိတ္ၿပင္းတယ္ ။ၿပသနာတစ္ခု တစ္ေယာက္ထဲ မေၿဖရွင္းနိုင္ဘူး ေၿမြမေသ ဒုတ္မက်ိဳး လုပ္တတ္တယ္ ။ အလြန္ေတာ္တဲ႔ ၿဖန္ေၿဖေရ း သမာေလး။ ႀကား၀င္ေၿဖရွင္း ရမယ္ဆိုရင္ နွစ္ဖက္ႏွခြ ၿမင္တဲ႔သူ။ အေၿပာေအးေအးေလးနဲ႔ က်ေလာက္ေအာင္ ေၿပာတတ္တဲ႔သူ။ သူ႔၇ဲ႔ ရိုးပံုေအးပံုေႀကာင္႔ လူတိုင္းက ခင္ႀကတယ္ ။ သူကေတာ့ ေရာက္တဲ႔ေနရမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနမယ္ ။ ၿပသနာေတြ႔ရင္ေတာင္ ဒါေတြကို ေမ့ေလွ်ာ႕ၿပီး ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနမဲ႔ သူပဲ ။ဒါ႔ေႀကာင္ဘာကိုမွ ေလးေလးနက္နက္ မရိွဘူးလို့ အထင္ခံရတတ္တယ္ ။ စကားသာ က်ေလာက္ေအာင္ေၿပာတာ တစ္ခါတစ္ေလ ေရွ႕ေနာက္မညီ ေၿပာၿပီးတာေတြ ေမ့တတ္ၿပန္တယ္ ။စိတ္ဓာတ္တတ္လြယ္ က်လြယ္တယ္ ။ အရာရာ မၿပတ္မသား ေႏွာင္႔ေႏွးလြန္းေတာ့ ဘ၀အခြင္႔အေရး ေတြ မႀကာခဏ လက္တစ္လံုးႀကား ဆံုးရံႈးရတတ္တယ္ ။ သူ႔ဘ၀ကို နိုင္နိုင္နွင္းနွင္း ပဲ႔ထိန္းေပတဲ႔ သူရိွမွ သူဘ၀က ဟန္က်မယ္ ။ ေနာက္ကတစ္ခ်ိန္လံုး လိုက္ေၿပာေနမွ တန္ရံုက်မွာ ။အေၿပာခံရလို့ စိတ္ဆိုးမွာေတာ့ မပူနဲ သူကဘယ္ေတာ့မွ မွတ္မထားလို့ပါ ။

အႀကြင္(3) ေမတၱာ
သူကေတာ့ ေမတၱာ ရွင္ႀကီးေပါ့ ။အားနာတတ္တယ္ ၊ယံုစားလြယ္တယ္ ၊သူတစ္ပါးအေပၚ ခြင္႔လြတ္နားလည္စိတ္ရိွတယ္ ။ သည္းခံစိတ္ရိွတဲံ႔ေနရမွာ နွစ္ေယာက္မရိွဘူး ေအာခ်ရေလာက္တဲ ႔ အထိေပါ့။ အရာရာကို ရင္ဆိုင္ရဲတယ္။လူသားအားလံုးအေ ပၚေလးေလး စားစား ဆက္ဆံတတ္တယ္ ။ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အၿမဲ နွိမ္႔ခ်ေနတတ္တယ္ ။သူအေနနဲ႕ ရိုးေပမဲ႔႕ သြားအထင္မေသးပါနဲ႔ သူ႕မွာခ်စ္တဲ ခင္တဲသူေတြ အလြန္ေပါတဲသူပါ ။လမ္းေလဂ်ပိုး လူမိုက္ကအစ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး အထိ သူ႕ကိုခင္ႀကတယ္ ။ အေရးအေႀကာင္းဆို ကူညီဖို့အသင္႔ပဲ ။ၿမင္႕ၿမတ္တဲံ႔ စိတ္သေဘာထား အေပၚ လူတိုင္းက ေနရာေပး ဆက္ဆံႀကတယ္ ။ရန္သူအေပၚမွာေတာင္ေမတၱာထား ေတာ့ ေဘးလူေတြနာမလည္ အားမလိုအား မရ ၿဖစ္တတ္ႀကတယ္။ဒါေပမဲ႔ ရန္သူကိုေမတၱာနဲ ႕ အဆံုးမွာ စည္းရံုးနုိင္တဲ႕ သူပါ ။စိတ္သေဘာထား ႀကီးတယ္ မဟုတ္တာ မလုပ္တဲ့သူ။ ဘယ္သူ႕ကိုမဆို တန္ဖို့းထားဆက္ဆံတတ္တယ္။အေၿပာသမားမဟုတ္ဘူး လက္ေတြ႕႔ဆန္တယ္ ။ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္တဲ႕သူ။ အခ်စ္ေမတၱာ အေပၚ အေလးအနက္ထားတယ္ ။ အခက္အခဲ ကိုရင္ဆိုင္ရရင္ေတာင္ ေမတၱာ ေရွ႔ထားၿပီး ေအာင္ၿမင္မႈကို ရယူတဲ႔သူ ပါ ။ အားလံုးသိပါတယ္ ေအာင္ၿခင္(8)ပါးကို ၿမတ္စြာဘုရားက ေမတၱာနဲ႔ ေအာင္ၿမင္ခဲ႕တာကိုေလ။

အႀကြင္း(4)ဂရုဏာ
ရင္တဲမွာစာနာတတ္တယ္ ၊ ခံစားတတ္တယ္၊ ႀကင္နာတဲ႔စိတ္အၿပည့္ရိွေနတယ္ ။ သိပ္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တယ္။ ခ်စ္သူခင္သူၿဖစ္ေစ သတၱ၀ါေတြကိုၿဖစ္ေစ ``သနားပါတယ္ေနာ္´´ ဆိုၿပီး စာနာစိတ္နဲ႔ အၿမဲ ကူညီလို့စိတ္ရိွတယ္ ။သနားေအာင္ေၿပာရင္ ဘယ္ေလာက္စိတ္ဆိုးေနပါေစ ခြင္႔လႊတ္တယ္ ။ ဂရုဏာသမားမို့ ရန္သူကိုေတာင္ သနားတတ္တဲသူ ။စိတ္ဆိုးလဲ ခဏပဲ ။ရန္သူကို သူ႔ခမ်ာ ငါ႔ကိုတစ္ခ်ိန္လံုး ရန္လိုေနတာ သနားပါတယ္တဲ႔ေလ။ဒါေပမဲ သူကသူတစ္ပါးအေပၚ ဂရုနာထားသလိုသူ႕အေပၚမွာ ဂရုစိုက္မွ ေက်နပ္တတ္တဲသူ။ သူကိုဂရုမစိုက္ဘူး အေလးမထာဘူး အခ်စ္ေပါ့တယ္လို့ ထင္ရင္ စိတ္ေကာက္ၿပီး ၀ုန္းတိုင္းက်ဲ အရြဲ႔တိုက္တတ္သူ။ ၀မ္းနည္းလြယ္တယ္ တစ္ဇြတ္ထိုူးလုပ္တတ္တယ္ ။ ငါေကာင္းသေလာက္ငါ႔အေပၚမေကာင္းဘူးလို့ စိတ္၀င္ ၀မ္းနည္းသြာၿပီဆိုရင္ အၿမန္ေလးသာ ေခ်ာ႔႕လိုက္ပါ ။လူပံုစံ စတိုင္၊ ဟန္ပန္က အစ ၿပဳမူေၿပာဆိုပံုက မာက်စ္က်စ္ ၊ဘုခြေၿပာ၊ မသနားတတ္တဲ႕ ႀကင္နာစိတ္မရိွတဲ႕ သူလိုအၿပင္ပန္းမွာ ေပၚေနတယ္ ။ တကယ္အတြင္းစိတ္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ဂရုဏာ အၿပည့္ရိွတဲသူပါ ဂရုဏာႀကီးတဲ႕ ဟန္ေဆာင္ေနတဲ႕ သူနဲေတာ့ တၿခာစီေပါ့ ။သူ႕သေဘာ သူ႕သဘာ၀ သူ႕မေနာကိုသိတဲ႕ သူေတြကေတာ့ ေလးေလးစားစား နဲ႔ သူ႔အရိပ္ကို ခို၀င္ႀကတယ္ ။ ဦးေဆာင္သူ ၊ဆရာေတြ ၊ သမားေတာ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ကရုဏာရွင္ေတြေပါ့ ။

အႀကြင္း(5)မုဒိတာ
မုဒိတာကို လက္ကိုင္ထားနိုင္သူမ်ိဳးကေတာ့ ရွားပါးလွပါတယ္ ။သူကေတာ့ ရွားရွားပါးပါးထဲက သူတစ္ေယာက္မို့ လူတစ္ေသာင္းမွာ တစ္ေယာက္ေတြ႕ခဲလွတဲ႕ မုဒိတာ ပြားနိုင္တဲ႕ သူတစ္ေယာက္ေပါ့ ။သူတစ္ပါးေအာင္ၿမင္တာ ၊ခ်မ္းသာႀကြယ္၀တာ ၊ ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ၿဖစ္တာ၊နာမည္ႀကီးတာ ၊ေငြရတာ ၊အလုပ္တိုးတတ္တာ ေတြ႕ရင္ ကို္ယ္ကပဲ ဒါေတြကို ခံစားေနရသလိုလိုနဲ႕ ပိတိၿဖာၿပီး ေဘးကေနႀကည္ႏူးေနတတ္တဲ႕ သူမ်ိဳး ဒီကမၻာမွား ရွားပါတဲသူေပါ့။ မနာလို ၀န္တိုစိတ္မရိွဘူးအတင္းအဖ်င္းမေၿပာတတ္ဘူး ၊ၿမင့္ၿမတ္တဲ႕ စိတ္ရိွတယ္ ။အရာရာ ရင္ထဲ ခံစားၿပီးမွ လုပ္တတ္ေၿပာတတ္တဲ့သူ ။မွန္ကန္ ၿမင့္ၿမတ္တဲ႕စိတ္ေႀကာင့္ေအာင္ၿမင္မႈထိတ္တန္းေရာက္တယ္။ ကိုယ္က သူတစ္ပါးကို ေ၀ဖန္တိုက္ခုိက္တာ ၊သူတစ္ပါးကို ငယ္က်ိဳးငယ္နာ ေဖာ္ၿပီး ဒုကၡေပးတာမ်ိဳးလံုး၀မုန္းတီးတယ္ ။ ကိုယ္ကလဲ မလုပ္ဘူး၊လုပ္ရပ္ေတြကိုလဲ လက္မခံဘူး ။ေရွာင္ရွားတယ္ ။.သူတစ္ပါ း အားနည္ခ်က္အားသာခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ခ်ီက်ဴးၿပီးေကာင္းတဲ႕ အၿပဳသေဘာေတြကို အႀကံေပးမႈေလးေတြေႀကာင့္ သူ႕ကိုခ်စ္ခင္သူေတြေပါတယ္ ။မနာလို၀န္တိုစိတ္မရိွပဲ သူတစ္ပါးအေပၚ မွ်ေ၀ခံစား တတ္လို့ ႀကီပြားေအာင္ၿမင္မွာ မလြဲပါဘူး ။အရာရာ အေပၚမွာ ရင္ထဲက လိႈက္လႈိက္လဲွလွဲ နဲ႕ ၿဖစ္ထြန္းေစသလို ကိုယ္တိုင္လဲ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ မွန္ွမွန္နဲ႕အၿမဲႀကိဳးစားေနတဲ႕ ၿမင့္ၿမတ္တဲ ႕ နွလံံုးသား ပိုင္ရွင္တစ္ဦးပါ ။

အႀကြင္း(6)ဥေပကၡာ
အလြန္ထူးၿခားတဲ႕ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ေပါ့။ ဘာသိဘာသာ ေအးေအးေဆေဆးပဲ ေနတတ္တယ္ ။ သူုတစ္ပါးကိစၥေတြကိုလဲ ကို္ယ္နဲ႕မဆိုင္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစာေနတတ္တယ္။ ၀င္ၿပီး စြတ္ဖက္တဲ႕ သဘာ၀ ကင္းတယ္ ။ရန္သူကိုေတာင္ ေဒါသထြက္ၿပီး ရင္မဆိုင္ပဲ မသိသလို့ ကိုယ္႕ကို ရန္လုပ္တာ မဟုတ္သလို့ ခပ္မဆိတ္ေနတတ္တယ္။ ဥေပကၡာၿပဳ ေက်ာခိုင္းေနတတ္တယ္ တည္ႀကည္တည္ၿငိမ္ၿပီး လူးသားအာလံုးကို ကိုယ္စိတ္ကမွန္တယ္ထင္တာလုပ္ေနႀကတာပဲတဲ႕ ။ ဘာ၀င္စြတ္ဖက္စရာလို့လဲဆိုတဲ႕ သေဘာ ထားတတ္တယ္ ။ ကိုယ္႕ကိစၥနဲ႕ ဆိုင္တဲ႕ ၀န္းက်င္အလုပ္ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ လုပ္တတ္လို့ ေအာင္ၿမင္ႀကီးပြားႀကပါတယ္ ။ ထူးၿခားခ်က္က အေနေအးၿပီး အရာရာ ကိုမသိဘူးမထင္နဲ႕ ။ အရာရာကို သိတယ္ ေလ့လာတယ္ ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို အၿမဲ ေလ့လာေနတယ္ ။ၿဖစ္ေပၚလာတဲ႕ အေႀကာင္ း ဆက္ေတြအေပၚ နားလည္လြန္းလို့ အရာရာကို အၿပစ္မၿမင္ပဲ ေနတတ္တဲ့သူ ။ အခက္အခဲေတြ ၊ ဒုကၡေတြကို သူ႕ဆီမွာ အကူညီေတာင္း ႀကည့္။ ကိုယ္႕ၿပသနာ တစ္ခုကို သူ႕ၿပသနာတစ္ခုလို လႈိုက္လႈိုက္လွဲလွဲ သေဘာထာၿပီး ကူညီမွာေသခ်ာတယ္ ။ကိုယ္နဲ႕ မပတ္သက္သမွ် ၀င္မပါဘူး။ ကိုယ္နဲ မိတ္ဆက္မေပးသမွ် မည္မွ်မ်က္မွန္းတန္းေနပါေစ ၿပံဳးၿပႏႈတ္ဆက္မွာမဟုတ္ဘူး ။ ယဥ္ေက်းတယ္ သိမ္ေမြ႔တယ္ ၊ အေရႀကံဳလာရင္ တကယ္အားထားရတယ္ ။ အကယ္ကို အၿမင္ႀကည္လင္တဲ႔ သူေတြေပါ့ ။တစ္ေန႔မွာသူဟာ ဘာသာ သာသနာအတြက္ တန္ဖိုးရိွတဲ႔လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္နိုင္သူ ေတြလို့ ေရွ့ပညာရိွေတြက ဆိုပါတယ္ ။

Credit - ဆရာ စံဇာဏီဘို

ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္သည္ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနၿပီေလာ [ဓါတ္ပံုသတင္း]

Ko Sein Than shared Coral Arakan News's photo.
ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္သည္ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနၿပီေလာ [ဓါတ္ပံုသတင္း]

By Ko Tun (Ma-nya-ka)

ေပါက္ေတာ ၊ ၁၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၃ ၊ Coral Arakan News ၊ [ဓါတ္ပံုသတင္း]

ဓါတ္ပံုရည္ညႊန္းစာသား - (၀ဲဘက္ပံု) ၿပီးခဲ့သည့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၃)ရက္ေန႔ နံနက္ ဆယ္နာရီခန္႔ တြင္ ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ပိႏၷဲေခ်ာင္းကၽြန္းေပၚရွိ မညင္းကိုင္းေက်းရြာမွ ဆြမ္းခ်ိဳင့္လာပို႔သူ အလွဴရွင္မ်ားအား ႀကိမ္နီျပင္ ဘဂၤါလီစခန္းအနီးရွိ “မာလာေတာ္ဓါတ္” ေစတီေတာ္ျမတ္ ျပဳျပင္မြမ္းမံ ေရစက္ခ်အခမ္းအနား သို႔ ျမန္မာစစ္သားအခ်ိဳ႕က ေတာလမ္းမွ ဦးေဆာင္ေခၚယူ လိုက္ပို႔ေနၾကစဥ္။ 

ဓါတ္ပံုရည္ညႊန္းစာသား - (ယာဘက္ပံု) ၂၀၁၁-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း ထိုင္းေတာင္ပိုင္း ပတၱနီျပည္နယ္ က Leamnok ေက်းရြာ၌ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံထြက္ရာတြင္ ထိုင္းစစ္သားမ်ားက လိုက္ပါေစာင့္ေရွာက္ ေပးၾကရပံု။

======================

ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္ အလယ္ဖရံုကာကၽြန္း (ေခၚ) ပိႏၷဲေခ်ာင္းကၽြန္းေပၚရွိ မာလာေတာ္ဓါတ္ ျပဳျပင္မြမ္းမံျခင္းကို အလွဴရွင္ ဗိုလ္မွဴးေစာလင္းေဆာင္ က ဦးေဆာင္လွဴဒါန္းၿပီး ကမကထျပဳလုပ္ရာ၊ ထို႔အတြက္ ေရစက္ခ် အမွ်ေပးေ၀ျခင္း အခမ္းအနားကို ၿပီးခဲ့သည့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၃)ရက္ေန႔က က်င္းပရာ၌ ေစတီေတာ္ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ ဘဂၤါလီကုလားဦးေရမွာ စိုးရိမ္ေလာက္ဖြယ္မ်ားျပားေနသျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ား ႏွင့္ အခမ္းအနားတက္ေရာက္ၾကသူမ်ားအား အသြားအျပန္ လံုၿခံဳေရး အေစာင့္အေရွာက္ အႀကိဳအပို႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရသည္။ 

စစ္ေတြၿမိဳ႕ ရူပရပ္ေန ေဒၚဒါဇံျဖဴ ႏွင့္ သားသမီးမိသားစုမ်ားက အဓိကပါ၀င္လွဴဒါန္းျပဳျပင္မြမ္းမံၾကေသာ ဤေစတီေတာ္ျမတ္မွာ ကုလားဦးေရေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ႀကိမ္နီျပင္ ဘဂၤါလီစခန္းႏွင့္ တစ္ျပမွ်သာ ေ၀းကြာသည့္အျပင္၊ ထိုေနရာႏွင့္ ေတာင္ေၾကာတစ္ဘက္တစ္ခ်က္တြင္ အလားတူ ဘဂၤါလီ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ အေနာက္ရြဲ ဘဂၤါလီစခန္းရွိေနသည္။

ယင္းႏွင့္မလွမ္းမကမ္းတြင္လည္း ဆင္တက္ေမာ္ကုလားရြာႀကီးရွိေနေလရာ ဤေနရာတစ္၀ိုက္ရွိ ေဒသခံရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ ယခုကဲ့သို႔ အလွဴအတန္းကိစၥ တြင္သာမက နိစၥဒူ၀ ကဏန္းရွာ ငါးဖမ္း အလုပ္မ်ားကိုပါ မလုပ္ႏိုင္ၾကသည္မွာ လေပါင္းမ်ားစြာ ရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။

ထိုကဲ့သို႔ ေဒသခံမ်ားမွာ အစစအရာရာ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနၾကရသည့္အတြက္ ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္သားေပါင္း (၆၅၅၀) ဦး လက္မွတ္ေရးထိုးကာ ထိုဘဂၤါလီမ်ားအားေျပာင္းေရႊ႕ေပးပါရန္ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ထံ အသနားးခံစာတစ္ေစာင္ကို ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္န၀ါရီလ (၃၁) ရက္ေန႔ကေပးပို႔ခဲ့သည္။ 

ဘဂၤါလီဆူပူမႈႏွစ္ေက်ာ့အတြင္း ဘဂၤါလီကုလားမ်ား သည္ မိမိတို႔ လူဦးေရအသာစီးရသည့္ေနရာမ်ားထံ ေျပာင္းေရႊ႕စုစည္းေနၾကသည့္ ဗ်ဴဟာကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကသည္။

[ ဓါတ္ပံု ႏွင့္ သတင္း ကို ကိုထြန္း(မညက) က Coral Arakan အတြက္ ရိုက္ကူးေရးသား ေပးပို႔သည္။ ]


By Ko Tun (Ma-nya-ka)

ေပါက္ေတာ ၊ ၁၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၃ ၊ Coral Arakan News ၊ [ဓါတ္ပံုသတင္း]

ဓါတ္ပံုရည္ညႊန္းစာသား - (၀ဲဘက္ပံု) ၿပီးခဲ့သည့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၃)ရက္ေန႔ နံနက္ ဆယ္နာရီခန္႔ တြင္ ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ပိႏၷဲေခ်ာင္းကၽြန္းေပၚရွိ မညင္းကိုင္းေက်းရြာမွ ဆြမ္းခ်ိဳင့္လာပို႔သူ အလွဴရွင္မ်ားအား ႀကိမ္နီျပင္ ဘဂၤါလီစခန္းအနီးရွိ “မာလာေတာ္ဓါတ္” ေစတီေတာ္ျမတ္ ျပဳျပင္မြမ္းမံ ေရစက္ခ်အခမ္းအနား သို႔ ျမန္မာစစ္သားအခ်ိဳ႕က ေတာလမ္းမွ ဦးေဆာင္ေခၚယူ လိုက္ပို႔ေနၾကစဥ္။

ဓါတ္ပံုရည္ညႊန္းစာသား - (ယာဘက္ပံု) ၂၀၁၁-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း ထိုင္းေတာင္ပိုင္း ပတၱနီျပည္နယ္ က Leamnok ေက်းရြာ၌ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံထြက္ရာတြင္ ထိုင္းစစ္သားမ်ားက လိုက္ပါေစာင့္ေရွာက္ ေပးၾကရပံု။

======================

ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္ အလယ္ဖရံုကာကၽြန္း (ေခၚ) ပိႏၷဲေခ်ာင္းကၽြန္းေပၚရွိ မာလာေတာ္ဓါတ္ ျပဳျပင္မြမ္းမံျခင္းကို အလွဴရွင္ ဗိုလ္မွဴးေစာလင္းေဆာင္ က ဦးေဆာင္လွဴဒါန္းၿပီး ကမကထျပဳလုပ္ရာ၊ ထို႔အတြက္ ေရစက္ခ် အမွ်ေပးေ၀ျခင္း အခမ္းအနားကို ၿပီးခဲ့သည့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၃)ရက္ေန႔က က်င္းပရာ၌ ေစတီေတာ္ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ ဘဂၤါလီကုလားဦးေရမွာ စိုးရိမ္ေလာက္ဖြယ္မ်ားျပားေနသျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ား ႏွင့္ အခမ္းအနားတက္ေရာက္ၾကသူမ်ားအား အသြားအျပန္ လံုၿခံဳေရး အေစာင့္အေရွာက္ အႀကိဳအပို႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရသည္။

စစ္ေတြၿမိဳ႕ ရူပရပ္ေန ေဒၚဒါဇံျဖဴ ႏွင့္ သားသမီးမိသားစုမ်ားက အဓိကပါ၀င္လွဴဒါန္းျပဳျပင္မြမ္းမံၾကေသာ ဤေစတီေတာ္ျမတ္မွာ ကုလားဦးေရေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ႀကိမ္နီျပင္ ဘဂၤါလီစခန္းႏွင့္ တစ္ျပမွ်သာ ေ၀းကြာသည့္အျပင္၊ ထိုေနရာႏွင့္ ေတာင္ေၾကာတစ္ဘက္တစ္ခ်က္တြင္ အလားတူ ဘဂၤါလီ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ အေနာက္ရြဲ ဘဂၤါလီစခန္းရွိေနသည္။

ယင္းႏွင့္မလွမ္းမကမ္းတြင္လည္း ဆင္တက္ေမာ္ကုလားရြာႀကီးရွိေနေလရာ ဤေနရာတစ္၀ိုက္ရွိ ေဒသခံရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ ယခုကဲ့သို႔ အလွဴအတန္းကိစၥ တြင္သာမက နိစၥဒူ၀ ကဏန္းရွာ ငါးဖမ္း အလုပ္မ်ားကိုပါ မလုပ္ႏိုင္ၾကသည္မွာ လေပါင္းမ်ားစြာ ရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။

ထိုကဲ့သို႔ ေဒသခံမ်ားမွာ အစစအရာရာ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနၾကရသည့္အတြက္ ေပါက္ေတာၿမိဳ႕နယ္သားေပါင္း (၆၅၅၀) ဦး လက္မွတ္ေရးထိုးကာ ထိုဘဂၤါလီမ်ားအားေျပာင္းေရႊ႕ေပးပါရန္ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ထံ အသနားးခံစာတစ္ေစာင္ကို ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္န၀ါရီလ (၃၁) ရက္ေန႔ကေပးပို႔ခဲ့သည္။

ဘဂၤါလီဆူပူမႈႏွစ္ေက်ာ့အတြင္း ဘဂၤါလီကုလားမ်ား သည္ မိမိတို႔ လူဦးေရအသာစီးရသည့္ေနရာမ်ားထံ ေျပာင္းေရႊ႕စုစည္းေနၾကသည့္ ဗ်ဴဟာကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကသည္။

[ ဓါတ္ပံု ႏွင့္ သတင္း ကို ကိုထြန္း(မညက) က Coral Arakan အတြက္ ရိုက္ကူးေရးသား ေပးပို႔သည္။ ]

ရုရွားႏုိင္ငံမွ ခႏၶာကိုယ္အေပ်ာ့ေပ်ာင္းဆံုးမိန္းကေလး


ရုရွားႏုိင္ငံမွ Zlata ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈ ၿပကြက္ေတြၿဖစ္ပါတယ္ ။ အံံ့ၾသဖြယ္ ေကာင္းရ ေလာက္ေအာင္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ သူမရဲ႕ ၿပကြက္ေတြဟာ ၿမင္သူတကာရင္ကို ရင္သပ္အံ့ၾသ သြားေစပါတယ္ ။

ဗဟုသုတအျဖစ္သာမွ်ေ၀ပါသည္။
... အနာဂတ္ေကာင္းကင္မွလြမ္းပိုင္ရွင္၏ ပိုစ့္အားျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

ဖုန္းဆင္းကတ္မ်ားကို အမ်ားျပည္သူအလြယ္တကူ ဝယ္ယူႏုိင္မည့္ ေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ဧၿပီ ၁ ရက္တြင္ စေရာင္းမည္ဖုန္းဆင္းကတ္မ်ားကို အမ်ားျပည္သူအလြယ္တကူ ဝယ္ယူႏုိင္မည့္ ေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ဧၿပီ ၁ ရက္တြင္ စေရာင္းမည္


 

ဖုန္းဆင္းကတ္မ်ားကို အမ်ားျပည္သူ အလြယ္တကူဝယ္ယူႏိုင္ မည့္ ေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ဧၿပီ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ ေရာင္းခ်ေပး မည္ဟု ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးစိုးသိန္းက ေျပာသည္။
ယင္းသို႔ ဆင္းကတ္ေရာင္းမည့္ အခ်ိန္ကိုအတိအက် ေျပာဆိုေသာ္ လည္း ျပည္သူမ်ားသိခ်င္ေနၾကေသာ ဆင္းကတ္ ေစ်းႏႈန္းအတိ အက်ကိုမူ ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီးက ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္း မရိွေပ။
”ေစ်းႏႈန္းကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သိေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီထက္ လည္း ေလ်ာ့သြားႏုိင္သလို နည္းနည္းလည္း အေျပာင္းအလဲ ရိွသြားႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုေနအခါမွာ ေစ်းႏႈန္းေျပာလလိုက္လို႔ အေျပာင္းအလဲရိွသြားခဲ့ရင္ ဘယ္ေကာင္း မလဲ”ဟု ျပည္ေထာင္စု
ဝန္ႀကီးက ေျပာသည္။
ျပည္သူတို႔ အလြယ္တကူ ဝယ္ယူႏုိင္ မည့္ေစ်းႏႈန္းတစ္ခု ျဖစ္လိမ့္ မည့္အေၾကာင္း ဦးစိုးသိန္းက ကတိျပဳေျပာသည္။ အစိုးရက က်ပ္ႏွစ္သိန္းတန္ဖုန္းမ်ား ေရာင္းခ်ေနစဥ္တြင္ ေရႊျပည္တံခြန္ ကုမၸဏီက က်ပ္ ၅ဝဝဝ တန္ဖုန္းမ်ား ေရာင္းခ်ေပးမည္ဟု ေျပာဆုိခဲ့ဖူးၿပီး ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္း၌ ေအာ္ပေရတာ အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံရပါက …
ဖုန္းဆင္းကတ္ႏွင့္ အင္တာ နက္လိုင္းမ်ားကုိ အခမဲ့ ေပးသြား မည္ဟု Red Link ကုမၸဏီကလည္း ေဖေဖာ္ဝါရီ ပထမပတ္အတြင္းက ေၾကညာခဲ့သည္။
”မူကိုက တကယ္က်သြား ေအာင္ကို လုပ္ရမယ္ေလ။ အခု ဟာက ဆက္သြယ္ေရးက အမႈကို တာဝန္ရိွသူေတြ စစ္ေဆးေနေတာ့ ဖုန္းေရာင္းခ်မယ့္ ကိစၥကို လတ္ တေလာ မလုပ္ႏိုင္ေသးတာ” ဟု ဦးစုိးသိန္းက ဆက္ေျပာသည္။
ဆက္သြယ္ေရးသတင္းအခ်က္ အလက္ႏွင့္ နည္းပညာဝန္ႀကီးဌာန ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးေသာင္းတင္က အမ်ားဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ မည့္ ေစ်းႏႈန္းတစ္ခုျဖင့္ ဖုန္းမ်ား ေရာင္း ခ်ေပးမည့္အေၾကာင္း ဇန္နဝါရီလ အတြင္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

Saturday, February 16, 2013

ယေန႕ မြန္တည့္ပိုင္းအခ်ိန္ထိ ရရွိသည့္ Cyber War သတင္း


===================================

ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္ဟက္ကာလူငယ္မ်ားမွ ထပ္မံ၍ ထို္င္းwebsite တခ်ဳိ႕ကို တိုတ္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ website မ်ားမွာ...

http://www.urrw.ac.th/
http://hack-db.com/231863.html
http://www.sunriselogix.com/
http://www.sealite.co.th/
http://www.seabramovers.co.th/
http://www.p-intersupply.com/
http://wisepaq.extrasiamhosting.com/bangkokroller.com/en/
http://www.tiddepot.co.th/
http://blueskyalarm.com/
http://www.digitalage.co.th/
http://fujiko.in.th/
http://www.invoice.digitalage.co.th/
http://www.newskycctv.net/
http://www.pruek.com/
http://www.pruek.wiyaporn.com/
http://www.wiyaporn.com/
http://www.koratinkjet.co.th/

တို႕ျဖစ္ၿပီး...

Stop Abusing Myanmars Workers In Thailand ဟုေႂကြးေၾကာ္၍
ထပ္မံ၍လည္ တိုတ္ခိုက္လွ်က္ရွိေနပါသည္။
ယေန႕ မြန္တည့္ပိုင္းအခ်ိန္ထိ ရရွိသည့္ Cyber War သတင္း
===================================

ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္ဟက္ကာလူငယ္မ်ားမွ ထပ္မံ၍ ထို္င္းwebsite တခ်ဳိ႕ကို တိုတ္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ website မ်ားမွာ...

http://www.urrw.ac.th/
http://hack-db.com/231863.html
http://www.sunriselogix.com/
http://www.sealite.co.th/
http://www.seabramovers.co.th/
http://www.p-intersupply.com/
http://wisepaq.extrasiamhosting.com/bangkokroller.com/en/
http://www.tiddepot.co.th/
http://blueskyalarm.com/
http://www.digitalage.co.th/
http://fujiko.in.th/
http://www.invoice.digitalage.co.th/
http://www.newskycctv.net/
http://www.pruek.com/
http://www.pruek.wiyaporn.com/
http://www.wiyaporn.com/
http://www.koratinkjet.co.th/

တို႕ျဖစ္ၿပီး...

Stop Abusing Myanmars Workers In Thailand ဟုေႂကြးေၾကာ္၍
ထပ္မံ၍လည္ တိုတ္ခိုက္လွ်က္ရွိေနပါသည္။

အဆိုျပဳခ်က္

ငါမုိကေရစီ ဘက္ေတာ္သား and 3 other people shared Thit Sar's photo.
ဒီ link က တိုက္႐ိုက္သြားလို႕ရတယ္

https://www.facebook.com/questions/601237369890472/
အဆိုျပဳခ်က္ (၁) ေငြစကၠဴမ်ားႏွင့္ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဦးေအာင္ဆန္းပုံအား ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀သုံးစြဲရန္။ အဆိုျပဳခ်က္ (၂) အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဦးေအာင္ဆန္း၏ေမြးေန ့ကုိ အစုိးရရုံးပိတ္ရက္အျဖစ္ တရား၀င္ သက္မွတ္ေပးရန္။ ေထာက္ခံသူဦးေရ စုေဆာင္းျပသလိုပါသည္။ ေက်းဇူးျပဳ၍ ဆႏၵျပဳေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။
ဒီ link က တိုက္႐ိုက္သြားလို႕ရတယ္

https://www.facebook.com/questions/601237369890472/
အဆိုျပဳခ်က္ (၁) ေငြစကၠဴမ်ားႏွင့္ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဦးေအာင္ဆန္းပုံအား ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀သုံးစြဲရန္။ အဆိုျပဳခ်က္ (၂) အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဦးေအာင္ဆန္း၏ေမြးေန ့ကုိ အစုိးရရုံးပိတ္ရက္အျဖစ္ တရား၀င္ သက္မွတ္ေပးရန္။ ေထာက္ခံသူဦးေရ စုေဆာင္းျပသလိုပါသည္။ ေက်းဇူးျပဳ၍ ဆႏၵျပဳေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။

သူေဌး ႏွင့္ သူေဌးသား



စားေသာက္ဆိုင္ႏွင့္ ဘီလ္ဂိတ္
------------------------------
---
စားေသာက္ဆိုင္မွာ ဘီလ္ဂိတ္တစ္ေယာက္ အစားစားျပီး ေဘလ္ရွင္းတဲ့ အခါ စားပြဲထုိးကို မုန္႔ဖိုးအေနနဲ႔ ၅ ေဒၚလာေပးပါတယ္။

မုန္႔ဖုိး ၅ ေဒၚလာ ရရွိတဲ့ စားပြဲထိုးတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ထူးျခားတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခုျဖစ္လာေၾကာင္း မ်က္ႏွာက ေဖာ္ျပေနေတာ့ ဘီလ္ဂိတ္က " ဘာစိတ္အလိုမက် ျဖစ္တာလဲ" လို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေမးလိုက္ပါတယ္။

စားပြဲထုိးက

" ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ဆရာ။ ဆရာ့သား ဒီဆိုင္မွာလာစာရင္ အျမဲတမ္း မုန္႔ဖုိး ေဒၚလာ ၅၀၀ ေပးပါတယ္။ သူ႔အေဖ-ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တဲ့ ဆရာက်ေတာ့ ဘာလို႔ ၅ ေဒၚလာပဲ ေပးတယ္ ဆုိတာကို စဥ္းစားေနမိတာပါ"

ဘီလ္ဂိတ္က ယခုလိုပဲ ခပ္ျပံဳးျပံဳးပဲ ေျဖလိုက္ပါတယ္။

"အင္း..။ သူက ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆံုး ပုဂၢိဳလ္ရဲ ႔ သားေလ။ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ့ သစ္ခုတ္သမားရဲ ႔ သားမို႔လုိ႔ပါ"

--------------------
--------------------
--------------------

(သင္ခန္းစာ - ဘဝမေမ့ပါႏွင့္။ အတိတ္ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ကိစၥမ်ားက မိမိ၏ အေကာင္းဆံုး ဆရာ ျဖစ္သည္)


--
Ref: quotelove
ရိုးရာေလး အႏုပညာ
ACM Re-post 15 Feb 2013
ေအးခ်မ္းမြန္မွ YoYarLay တြင္ပါရွိေသာ သတင္းကို မိတ္ေဆြမ်ားထံ ကူးယူမ်ေ၀ေပး ျဖင္းျဖစ္ပါသည္။

ျပည္လမ္းေပၚ၌ ၿပဳိင္ကားတစ္စီး အရွိန္လြန္ကာ သစ္ပင္၀င္တုိက္မႈျဖစ္ပြား



Created on Saturday, 16 February 2013 02:03

ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ (၇) ရပ္ကြက္၊ ျပည္လမ္းမေပၚတြင္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၅ ရက္ ေန႔၊ ည ၁၁ နာရီ ၃၀ မိနစ္ခန္႔တြင္ ၿပိဳင္ကားတစ္စီး အရွိန္လြန္ကာ သစ္ပင္အား ၀င္တုိက္မႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

အဆိုပါ ယာဥ္မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ ၿပိဳင္ကားေပၚတြင္ ပါလာသူ အမ်ိဳးသားႏွစ္ဦး ဒဏ္ရာျပင္းထန္စြာ ရရွိသြားေၾကာင္း မရမ္းကုန္းရဲစခန္းမွ ရဲအရာရွိတစ္ဦး၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ သိရွိရသည္။

ျဖစ္စဥ္မွာ ၿပဳိင္ကားသည္ ျပည္လမ္းမေပၚ လွည္းတန္းဘက္မွ ေမာင္းႏွင္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး ယင္းျပိဳင္ကားအရွိန္လြန္ျပီး လမ္းေဘးသစ္ပင္အား ၀င္တုိက္မိခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ ျဖစ္စဥ္ အတိအက်ကုိ အေသးစိတ္ မေျပာႏုိင္ေသးေၾကာင္း မရမ္းကုန္း ရဲစခန္းမွ ရဲအရာရွိက ေျပာပါသည္။
ျပည္လမ္းေပၚ၌ ၿပဳိင္ကားတစ္စီး အရွိန္လြန္ကာ သစ္ပင္၀င္တုိက္မႈျဖစ္ပြား

    Created on Saturday, 16 February 2013 02:03 

ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ (၇) ရပ္ကြက္၊ ျပည္လမ္းမေပၚတြင္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၅ ရက္ ေန႔၊ ည ၁၁ နာရီ ၃၀ မိနစ္ခန္႔တြင္ ၿပိဳင္ကားတစ္စီး အရွိန္လြန္ကာ သစ္ပင္အား ၀င္တုိက္မႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

အဆိုပါ ယာဥ္မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ ၿပိဳင္ကားေပၚတြင္ ပါလာသူ အမ်ိဳးသားႏွစ္ဦး ဒဏ္ရာျပင္းထန္စြာ ရရွိသြားေၾကာင္း မရမ္းကုန္းရဲစခန္းမွ ရဲအရာရွိတစ္ဦး၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ သိရွိရသည္။

ျဖစ္စဥ္မွာ ၿပဳိင္ကားသည္ ျပည္လမ္းမေပၚ လွည္းတန္းဘက္မွ ေမာင္းႏွင္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး ယင္းျပိဳင္ကားအရွိန္လြန္ျပီး လမ္းေဘးသစ္ပင္အား ၀င္တုိက္မိခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ ျဖစ္စဥ္ အတိအက်ကုိ အေသးစိတ္ မေျပာႏုိင္ေသးေၾကာင္း မရမ္းကုန္း ရဲစခန္းမွ ရဲအရာရွိက ေျပာပါသည္။

ရုရွမွာ ဥကၠာပ်ံေတြ လင္းထိန္ျပီး က်



ရုရွားနိုင္ငံ ယူရဲလ္ ေတာင္ေပၚေဒသမွာ ဥကၠာပ်ံ ျကြေက်ျပီး အနည္းဆံုး လူေပါင္း ၅၀ဝ ဒဏ္ရာ ရခဲ့ပါတယ္။ အလြန္ျကီးမားတဲ့ မီးလံုးျကီးတလံုး ရုတ္တရက္ က်လာျပီး ေန့လည္ေန့ခင္း အလင္းေရာင္လိုမ်ိုး လင္းထိန္သြားတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေပါက္ကြဲသံျကီးကလည္း သိပ္ျပင္းထန္သလို အသံက သိပ္က်ယ္လြန္း ျပင္းလြန္းလို့ ျပတင္းတံခါး ေတြေတာင္ ကြဲကုန္ပါတယ္။

မီးလံုးျကီးရဲ့ ေနာက္မွာ အျဖူေရာင္ နဲ့ အဝါေရာင္ ေရာေနတဲ့ မီးခိုးတန္းရွည္ျကီးကိုလည္း ျမင္ရပါတယ္။ ဂ်က္ေလယာဉ္ေတြ ပ်ံသန္းသြားတဲ့အခါ ေနာက္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ အျဖူေရာင္မီးခိုးတန္းလိုမ်ိုးပါ။ ဒါေပမဲ့ ဂ်က္ေလယာဉ္ မီးခိုးတန္းထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုမ်ားပါတယ္လို့ ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ့လိုက္ရသူ တေယာက္က ေျပာပါတယ္။
http://wscdn.bbc.co.uk/worldservice/assets/images/2013/02/15/130215142433_russian_meteor_304x171_reuters.jpg

`တေစၱ ေျခာက္ေသာည (တဲအတြင္းမွ နာနာဘာ၀)´

`ဂ်ိမ္း…ဂ်လိန္း ဂ်ိမ္း..ေ၀ါ..ေ၀ါ..ေ၀ါ´
မုိးမွာ သည္းၾကီးမဲၾကီး ရြာသြန္းေနလွ်က္ ေလမ်ားကလည္း အဆက္မျပတ္တုိက္ခတ္ေနေသာေၾကာင့္ ေလသံနွင္မုိးသံ တုိ့မွာေရာေနွာေနခဲ့သည္။ ထုိအခ်ိန္မွာ ညေနေစာင္းမုိးခ်ဳပ္လုစ အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္းကလည္းေမွာင္မည္းစျပဳ ေနျပီမုိးကလည္း တိတ္မည့္ပုံမေပၚေပ။ သည့္အတြက္ကၽြန္ေတာ္ဘယ္မွာ နားခုိရမည္နည္း။ ကၽြန္ေတာ့္တြင္ တစ္ကုိယ္လုံးကုိ လုံေစတဲ့ မုိးကအက်ီၤရွည္ၾကီးတစ္ထည္မွလဲြ၍ ဘာမွမပါေပ။ လမ္းမွာလည္း ေတာလမ္းေလးျဖစ္သည့္ အေလွ်ာက္ ရႊံ့ဗြက္မ်ားမွာထူထပ္ေနေပသည္။ ဒီ့အျပင္ မုိးခ်ဳပ္ေနတဲ့ ေလာကၾကီးကုိ ကၽြန္ေတာ္အဘယ္သုိ့မွ် ပုံကန္ရမည္နည္း.. မုိးအတြက္ အကာအကြယ္ယူရေပဦးမယ္။ တျခားမစဥ္းစားေတာ့ပဲ ကၽြန္ေတာ္၏မ်က္စိမ်ားက နားခုိရန္ေနရာေကာင္းေကာင္းရဖုိ့ ေဆာ့ကစားရွာေဖြေနခဲ့ ပါသည္.။ မၾကာမီ ေမွာင္လုေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္ ထဲမွ မထင္ရွားသည့္ ၀ုိးတုိး၀ါးတား အရာ၀တၳဳ တစ္ခုကုိကၽြန္ေတာ္ေတြ့လုိက္ ရတယ္။ ထုိအရာသည္သက္မဲ့ ျဖစ္ဟန္တူသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ေျခလွမ္းမ်ားကုိ ခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ကာ `ဒါဟာငါ့အတြက္ တည္းခုိစရာေနရာျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္နုိင္တယ္ ´ ဟုစိတ္ကေရ၇ႊတ္ရင္း မထင္မရွားျမင္ေနရေသာ အရာ၀တၳဳဆီကုိ ဦးတည္ခဲ့ ပါသည္။ အနားေရာက္မွ တဲေလးတစ္လုံးျဖစ္ေၾကာင္း သိလုိက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာသြားခဲ့့တယ္။
အဆုိပါတဲေလး၏ အမုိးမွာေကာင္းမြန္၍ တဲအတြင္း၌ ေျခာက္ေသြ့ေနမည္ဟု တဲ ေလး၏အသြင္အျပင္ကုိၾကည့္ ၍ကၽြန္ေတာ္ယူဆ မိ လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ တဲမွာလူေနဟန္ရွိမည္မတူ ။တံခါးမွာ ေသာ့မရွိေပမယ့္ဂ်လက္ ထုိးထားေလသည္။ မုိးမွာလည္းပုိ၍ပင္ သည္းလာသည္ဟုထင္ရေပသည္။ ထုိတဲအတြင္းမွာတစ္ညတာ တည္းခုိရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြေ၀မေနေတာ့ပဲ တံခါးဂ်လက္ကုိ ဖြင့္ကာတဲ ထဲသုိ့၀င္ခဲတယ္။ တဲအတြင္းမွာ ေမွာင္ျပီးထုိင္းမႈိင္းေနသည္ကုိေတြ့ရေပသည္။ အသင့္ပါလာေသာမီးျခစ္ကုိ တစ္ခ်က္ျခစ္လုိက္ရာ တဲအတြင္းသုိ့၀င္ေရာက္သည့္ မည္းနက္ေသာလမ္းကုိ မီးေရာင္ျဖင့္ျမင္ေတြ့လုိက္ရေပသည္။ ခုလုိစိတ္ပ်က္ဖြယ္ရာညမ်ဳိး လူသူမရွိတဲ့ အရပ္တြင္ ရွိသည့္လမ္းကေလးမွ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ျဖတ္သြားမည္ကုိ အနည္းငယ္သာစုိးရိမ္ဖြယ္ရွိေသာ္လည္း တဲတံခါး၀ကုိ လုံျခဳံမႈရွိေအာင္ ဂရုတစုိက္ပိတ္လုိက္ေလ၏။ ကၽြန္ေတာ္မီးျခစ္တစ္ခ်က္ထပ္ျခစ္ျပီး အတြင္းလမ္းေလးအတုိင္း၀င္ေရာက္ခဲ့ရာ အခန္းငယ္တစ္ခန္းကုိေတြ့ရေလသည္။ ထုိအခန္းငယ္တြင္ေလေကာင္းေလသန့္ရေသာေၾကာင့္ ေနသာထုိင္သာရွိသြားခဲ့ တယ္။ ထုိ့ျပင္သံေခ်းတက္ေနေသာ မီးဖုိတစ္လုံးကုိ ေတြ့ရွိရေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏အတြင္းတြင္ခံ ၀တ္ထားေသာ အက်ီၤမွ အပုိင္း တစ္ခ်ဳိ့ကပါလာေသာဓားျဖင့္ ျဖတ္ယူျပီး မီးေမႊးလုိက္ရာ မၾကာမီအခ်ိန္အတြင္ မီးလင္းလာခဲ့သည္။ မီးဖုိ၏အေနာက္ဖက္တြင္ သစ္သားမ်ားပုံထားတာေၾကာင့္ မီးေမႊးရန္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အလုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ဟု ထင္သည္.။  ကၽြန္ေတာ့္၏ ဘြတ္ဖိနပ္ကု္ ခၽြတ္ကာ ေျခာက္သြားေစရန္ မီးဖုိေဘးတြင္ေထာင္ထား လုိက္တယ္။ အားလုံးအဆင္ေျပသြားျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ၏ခႏၵာကုိယ္ကုိ ၾကမ္းျပင္ေပၚသုိ့လွဲခ်လုိက္ပါသည္။ ခဏတာေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားေပမယ္.. နိူးလာတဲ့ အခါ မီးဖုိမွမီးမ်ားက ၀င္လက္စြာေတာက္ေလာင္ေနေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ၾကာရွည္စြာ အိပ္မရေပ။
ထုိအျပင္ ကၽြန္ေတာ္၏ ခႏၵာကုိယ္ထုံထုိင္းကုိက္ခဲမႈကတစ္ေၾကာင္း ၊ၾကမ္းေပၚတြင္လွဲ၍ အိပ္ရသျဖင့္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏သြား လာလႈပ္ရွားသံမ်ားကုိ ၾကားေနရသျဖင့္ ၾကာၾကာမအိပ္နူိင္ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ တဖက္သုိ့ ကုိယ္ကုိ လွည့္ျပီး အိပ္မည္ျပဳရာ အခန္းဆီသုိ့လာသည့္ ေျခသံကုိၾကားေနရေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ထိတ္လန့္ သြားခဲ့ တယ္။ ျပတင္းေပါက္မ်ားကု္ပ်ဥ္ျပားနွင့္ အေသပိတ္ထားသည့္အျပင္ အ၀င္တံခါးကုိလည္းကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာပိတ္ခဲ့ ျခင္းျဖစ္၍ တဲအတြင္းသုိ့ ၀င္ရန္အေပါက္မရွိေပ။ ထုိ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အေတာ္အတန္ေၾကာက္လန့္ သြားေသာ္လည္း ထ၍ရင္ဆုိင္ရသည္မွ တစ္ပါး အျခားမရွိပါေတာ့ေခ်။ ထုိ၀င္လာေသာလူစိမ္းသည္ သြက္လက္ျခင္းမရွိ ၊မီးေတာက္ေနေသာမီးဖုိ ဆီသုိ့တေျဖးေျဖး  ေလွ်ာက္၍သြားေလသည္။
သူသည္အခန္းေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ရွိေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ သတိျပဳမိဟန္ မတူေခ်။ ထုိလူမွာမီးဖုိ့ရွိရာသုိ့ တည့္မတ္စြာ ေလွ်ာက္သြားရင္း သူ၏စြတ္စုိေနေသာ လက္အစုံကု္္ိ မီးကင္ေနေလသည္။ ထုိလူကုိကၽြန္ေတာ္ မ်က္ေခ်မျပတ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ျပီး အကဲခတ္ေနမိသည္။ ထုိလူမွာခုလုိညမ်ဳိးတြင္ လူသားတစ္ေယာက္ၾကဳံေတြ့ရသည့္ စုိစြတ္မႈထက္ပင္ ပုိ၍ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါး စုိစြတ္ လွ်က္ရွိသည္ကုိ ေတြရေပသည္။ အ၀တ္အစားမ်ားက ေဟာင္းႏြမ္း စုတ္ျပတ္ေနျပီး သူ့ခႏၵာကုိယ္ေပၚမွ ေရမ်ားဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚသုိ့ စီးက်လွ်က္ရွိေပသည္။ ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားျခင္းမရွိေပ။ သူ့့မ်က္လုံးမ်ားအထက္ရွိ ေထာင္ေနေသာ ဆံပင္မ်ားမွ ေရစက္တုိက မီးက်ီခဲ မ်ား အေပၚသုိ့စီးက်ေနေသာေၾကာင့္ တစ္ ရဲွ..ရွဲ ျမည္ေနေပသည္။ ထုိလူကုိကၽြန္ေတာ္ ျမင္လုိက္သည္နွင္ တစ္ျပဳိင္နက္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္း မွလူမဟုတ္ဟု ယူဆမိလုိက္ေသာ္လည္း လူၾကီးလူေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္မည္ဟု တဖန္ေတြးယူမိလုိက္ျပန္သည္။ ထုိ့ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ကပဲ သူ့ကုိ စတင္ႏူတ္ဆက္လုိက္ေလရာ မၾကာမီ ရင္းႏွီးသြားၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္က စကားစမိလုိက္သည္..။
`ကၽြန္ေတာ္တုိ့ လူသားေတြအတြက္ ေတာ့ သာယာတဲ့ မုိးေလ၀သ ဆုိတာ ဘယ္မွာရွိနူိင္မွာလဲ  မိတ္ေဆြရာ ။ ဒါေပမယ့္ ဒီတဲကေလးက ေျခာက္ေျခာက္ေသြ့ေသြ့ ရွိေနလုိ့ ေတာ္ေသးတယ္လုိ့ဆုိရမွာေပါ့ဗ်ာ´
တဲအျပင္ဖက္တြင္ ရွိေနေသာ ေသလုေမ်ာပါး ေနၾကာပင္မ်ားနွင့္ အတုိင္းအဆမရွိ သန္စြမ္းေနၾကေသာ ေပါင္းပင္ၾကီးမ်ားသည္  မုိးေရေၾကာင့္ ယိမ္းထုိးေနၾကေလသည္။ ထုိလူစိမ္းက `တစ္ခ်ိန္က ဒီတဲေလးဟာ သိပ္သန့္ရွင္းမႈ မရွိခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သာမာန္ ဧည့္ရိပ္သာေလ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ေနတဲ့ အျမဲေနတဲ့သူ မရွိေတာ့ဘူး´ သုိ့ေသာ္ သ**********မ်ားေနထုိင္သည့္ ေနရာတုိ့တြင္ ေတြ့ရတတ္ေသာ ဘူးခြံ၊ပုလင္းခြံ စသည္တုိ့ကုိ ဤတဲ အတြင္းတြင္ လုံး၀မေတြ့ရေပ။
 `ဒါနဲ့ … အဲ့ဒါေတြကုိ ဘာလုိ့မေတြ့တာလဲ…´
သူေျပာခဲ့သလုိ သန့္ရွင္းမႈမရွိခဲ့ဘူး ဆုိရင္ အခု ဘာေၾကာင့္ အဲ့ အရာမ်ား မေတြ့ရသနည္း။ ကၽြန္ေတာ္ေမးခြန္း ထုတ္ေနမိသည္။ ထုိလူက အေျဖစကားမဆုိမီ မသက္သာေသာဟန္ျဖင့္ သက္ျပင္းကုိ ေလးေလးပင္ပင္ ခ်ကာ
 `ဒီတဲမွာ သရဲ…ေနတယ္ေလ…ဒီမွာသရဲရွိတယ္´
ကၽြန္ေတာ္မယုံနူိင္ေသာ အၾကည့္နွင့္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ျပီး သူ့ကုိၾကည့္မိလုိက္သည္။ `အဲ့ဒီသရဲက အလြန္အစြမ္းထက္တာ၊ သူ့ဇာတ္လမ္း အက်ဥ္းကေတာ့ သူဟာ ဒီတဲအေနာက္မွ ရွိတဲ့ ေရတြင္း ပ်က္ထဲကုိ ကုိယ္တုိင္ ဆင္းေသလုိက္တာပဲ ..´
ကၽြန္ေတာ္စိတ္၀င္စား သြားျပီးသူ့အနားကုိ တုိးသြားမိတယ္။ ဒီ့ေနာက္သူက ဆက္ျပီးေျပာတယ္ `ေတြ့တဲ့ လူေတြက ဆြဲတင္လုိက္ေတာ့ သူ့တစ္ကုိယ္လုံး ရႊံ့ေတြေပျပီးေသေနတယ္။ အဲ့ဒီ့သရဲက ဒီတဲေပၚကုိ တက္လုိက္ဆင္းလုိက္လုပ္ေနတယ္ ။ တစ္ခါ တခါ ဒီတဲထဲကုိ မုိး၀င္ခုိတဲ့ လူေတြဆုိရင္ သူ့ေျခသံေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္ၾကရတယ္..။ ´ ေျပာရင္း ထုိလူစိမ္းက ထပ္ျပီး သက္ျပင္းခ်လုိက္ျပန္သည္။  ကၽြန္ေတာ္က-
 `ဒါေပမယ္.. ကၽြန္ေတာ္တုိ့ကုိေတာ့ ဒီသရဲကေျခာက္မွာ ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ´
`ဟုတ္ကဲ့ ….ကၽြန္ေတာ္တုိ့ကုိသူက ေျခာက္မယ္မထင္ပါဘူး´ သူ့စကားအဆုံးတြင္ ကၽြန္ေတာ္က ရယ္လုိက္ျပီး ….`ဟား..ဟား..ဟားး… ဘယ္သူေတြဘာပဲေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သရဲဆုိတာကုိ တစ္ခါမွမျမင္ဖူးပါဘူး´ ထုိလူစိမ္းက စိတ္ပ်က္သည့္အသြင္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ကုိ စူးစုိက္ၾကည့္ေလသည္။ ျပီးေတာ့.သူက……
` ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်ားဘယ္ေတာ့မွျမင္ဘူးမွာ မဟုတ္ဘူး ။ ဒါေပ့မယ့္ …ဒီတဲမွာ ၀င္တည္းၾကတဲ့ သူေတြအားလုံး သရဲမေျခာက္ခံရတာမရွိဘူး ။ အကုန္လုံးေျခာက္ခံ ရတာၾကီး ပဲ´
ထုိသူမည္သုိ့ပင္ေျပာေနပါေစ ကၽြန္ေတာ္က မယုံၾကည္ပါ။
`ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အိပ္ေရးပ်က္ေအာင္လုပ္ေနတာ သရဲမဟုတ္ဘူး..။ မိတ္ေဆြ တဲေပၚတက္လာလုိ့ ကၽြန္ေတာ္နူိးသြားတာ.. ´
ထုိအခါ ထုိသူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေလွာင္ေျပာင္သလုိ ရယ္ေနေလသည္။ `ဟား…ဟာ.း…ဟား…ဟား…ဟား´ သူ၏ကုိယ္မွစီးက်ေနေသာ ေရထုိ့က အဆက္မျပတ္ ၾကမ္းေပၚသုိ့ စီးက် ေနေပသည္။  သူ့ကုိယ္မွလည္း အနံ့ဆုိးမ်ား ထြက္ေပၚ၍ လာေလေပသည္။
`ဘု ရားေရ….မိတ္ေဆြ ….အေနနဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေျခာက္နူိင္ေတာ့ဘူးလား…´ ဟု ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလုိက္မိသည္ ။ ထုိလူက အနည္းငယ္ရယ္လုိက္ျပီး ………
`မေျခာက္ေတာ့ဘူးတဲ့ လား …ဟ…ဟ….ဟ ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္ေတာ့မွေျခာက္မွာ မဟုတ္ဘူး ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ့လုိ လူေတြဟာ မုိးေလ၀သ ေကာင္းေကာင္း ၊ ဆုိးဆုိး ေႏြျဖစ္ျဖစ္၊ေဆာင္းျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေျခာက္တယ္ဆုိတာ မရွိဘူး.. ဒီမွာၾကည့္ေလဗ်ာ´
ေျပာေျပာဆုိဆုိနွင့္ သူ၏ရြံမ်ားေပေနေသာ လက္အစုံကုိ မီးထဲသုိ့ ထုိးသြင္းျပီးကၽြန္ေတာ့္ကုိ စူးစုိက္ၾကညိ့ေနေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အခုမွ သူေျပာသမွ်ေတြသတိရ သြားျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဘြတ္ဖိနပ္ကုိေကာက္ယူကာ ေၾကာက္လန့္တၾကားေအာ္ ဟစ္ကာ မုိးသက္ေလျပင္းက်ေနေသာ ညအေမွာင္ထဲသုိ့ ထြက္ေျပးခဲ့မိပါေတာ့သည္။
Writing by –Ye’ Tay Za Kyaw (ကာရန္ငယ္)

ညဘက္ဓါတ္ၾကိဳးျဖဳတ္ခုိးရာမွ ေရွာ့ျဖစ္ျပဳတ္ၾကျပီး ကုိယ္တစ္ပိုင္းျပတ္သြားျခင္း

မူးေၾကာင္ရူးေၾကာင္ နဲ ့ ညဘက္ဓါတ္ၾကိဳးျဖဳတ္ခိုးလိုက္တာ
ျဖဳတ္ခိုးေနစဥ္ အတြင္း ၀ါယာေရွာ့ျဖစ္ျပီး ျပဳတ္က်တာ ေအာက္ေရာက္ေတာ ့
ကိုယ္တစ္ပိုင္းပဲ ရိွေ တာ ့ျခင္း

ကြန္တိန္နာ ျပဳတ္က်ရြၽဳ္ ဦးေႏွာက္ထြက္သြားျခင္း
စာေပေ၀မွ်သူ
ေမာ္နီကာ

က်မတို႔ ဘာနစ္နာေၾကးမွ မရပဲ နယ္စပ္ကို ျပန္ေရာက္။

Lu Bo shared ကို ထက္'s photo.
က်မတို႔ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းထဲမွာပါရွင့္”


က်မနာမည္ မ၀င္းပါ။ ျမ၀တီၿမိဳ႕ကပါ။ က်မတို႔မွာ ကေလး ၂ေယာက္ရွိလာေတာ့ စီးပြားေရးက်ပ္တည္း လာ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ဟာ ပြဲစား ေက်ာ္စိုး နဲ ့ဆက္သြယ္ ရၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ လုပ္တာကို လမ္းစရိတ္ ဆပ္။ တစ္ေယာက္လုပ္အားခကို မိသားစု ေ တြ ျပန္ပို႔ ဆိုၿပီး ပြဲစားေက်ာ္စိုး နဲ႕ကတိစကားေျပာၿပီးၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ ေက်ာ္က မဟာခ်ိဳင္ကိုလာခဲ့ၾကပါတယ္။

က်မတို႔ မဟာခ်ိဳင္ ေန၀စ္အရပ္က ဆန္းဒစ္ ဆိုတဲ့ ပုဇြန္ အလုပ္ ရံု တစ္ရံုကိုေရာက္ေတာ့ မွ အဓမၼခိုင္းေစခံ ရၿပီ ဆိုတာသိလိုက္ ရေတာ့တယ္။ လူကုန္ကူးခံရၿပီဆိုတာ သိလိုက္ ရေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ က်မတို႔ ထြက္ေျပးလို႔ မလြတ္ေတာ့ဘူး။
ေန႔စဥ္ နံနက္၃နာရီမွာ အိပ္ရာကထၿပီးေတာ့၄နာရီမွာအလုပ္ ၀င္ရပါတယ္။
ေန႔လည္၁၂ နာရီ မွာ အလုပ္နား ထမင္းစားရတယ္။ ညေန ၉နာရီေလာက္အထိ အလုပ္လုပ္ရ တယ္။ ဒီေလာက္ အလုပ္ လုပ္ရတာ လုပ္အားခ ၁၀ ဘတ္စီပဲရတယ္။

ပြဲစားေတြ ခ်က္ေကၽြးတာေတြကိုပဲ က်မတို႔စားရတယ္။ ၀က္ရိုး၊ၾကက္ရိုးေတြကို ဗူးသီး ခရမ္းသီးေတြနဲ႔ ေရာျပဳတ္တာေတြကိုပဲ စားရ တယ္။ ထမင္းစားလို႔ မေကာင္းလို႔ လဘက္သုတ္ေလးဘာေလး စားခ်င္လို႔လည္း မစားရဘူး။ ၾကက္သြန္ကေလးဘာေလး စားခ်င္လို႔လည္းမစားရဘူး။ အဆာေျပ သြားရည္စာ မန္က်ည္းေစ့ ကိုစားရ တယ္။
ေနမေကာင္းလို႔လည္း ေဆးမကုရဘူး။ ေရာဂါမ်ားရင္ေတာင္ အေစာင့္ေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႔ သြားရတယ္။ က်မပင္ပန္းလြန္းလို႔ အလုပ္မဆင္းပဲေနလို႔ပြဲစား ေက်ာ္စိုး ကသံတုတ္နဲ႔ ရိုက္တာ ခံခဲ့ရတယ္။ မလုပ္ႏိုင္တဲ့သူ ဂ်စ္ကန္ကန္ ျပန္ေျပာသူနဲ ့ထြက္ေျပးဖို႔ႀကံစည္ တဲ့လူေတြ ကို ေျမေအာက္ခန္းမွာ ထမင္း မေကၽြး ေရမတိုက္ပဲ တစ္ရက္ နွစ္ရက္ထားပစ္လိုက္တယ္။ တကယ့္ငရဲခန္းပါပဲ။


က်မတို႔ လုပ္သမွ် ပိုက္ဆံေတြကို ပြဲစားေတြက သိမ္းတယ္။ အလုပ္လုပ္တာ ေငြအရ နည္းရင္ ပြဲစားေတြက ခံုေပၚကထိုင္တယ္။ က်မတို႔က ပြဲစားေတြ ပါးရိုက္ဖို႔မ်က္ႏွာကိုလွည့္ေပး ရတယ္။ သားသမီးနဲ ့မိဘေတြဆီကို တျပားမွ မပို႔နိုင္ပဲ အဲဒီပုဇြန္ အလုပ္ရံုမွာ က်မတို႔ လင္မယား ၁၃ လ ၾကာလုပ္ခဲ့ရပါတယ္။
က်မတို႔ဆီမွာ ၇လေလာက္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့ ကိုျမင့္ဦး ဆိုသူကို ဘန္ေကာက္ အေျခစိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ျမန္မာႏိုင္သားမ်ားအဖြဲ႔ MAT အဖြဲ႔က လာေရြးထုတ္သြားတယ္။ အယင္ ကတည္းက ကိုျမင့္ဦး ကဖုန္းနဲ႔ဆက္ ၿပီးေတာ့ သတင္းေပးထားတာ။ ကိုျမင့္ဦး မိသားစုေတြ
ေပးပို႔တဲ့ေငြနဲ ့ဒီအဖြဲ႔က လာေရြးေတာ့ က်မတို႔ အလုပ္ရံု တြင္းက အေျခအေနေတြကို MAT အဖြဲ႔က အကုန္သိသြားခဲ့တယ္။


“ကယ္ထုတ္ၾကျခင္း”
=============
ေမလ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ သမီးတို႔ အလုပ္ရံုကို ထိုင္းအစိုးရ လူကုန္ကူးမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔AHTD နဲ႔ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား မ်ား အဖြဲ႔ MAT တို႔ စီးနင္း၀င္ေရာက္ ကယ္တင္ခဲ့တာ က်မတို႔ အလုပ္ရံု ထဲကအလုပ္သမား၁၄၆
ေယာက္ ျဖစ္တယ္။

အျခားအလုပ္သမားေတြ ရက္ပိုင္း လပိုင္းအတြင္း ျမန္မာျပည္ကို ျပန္သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ထိုင္းႏိုင္ငံကုိ ျပန္လာလို႔ အလုပ္ေတာင္လုပ္ေနၿပီလို႔သိရတယ္။ က်မက ပုဇြန္ အလုပ္ရံုထဲက ဆိုး၀ါးတဲ့ အေျခအေနကို တိတိက်က် ေျပာျပႏိုင္တာေၾကာင့္ အစိုးရ သက္ေသအျဖစ္ ပထံုဌာနီ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းထဲကိုပို႔လိုက္တယ္။


“သၾကားရည္လူးထားတဲ့တိုင္းျပည္မွာ စံျမန္းရျခင္း”
========================
ႏုတ္သီးေကာင္း လွ်ာပါးတဲ့ က်မ ခုေတာ့ သၾကားရည္လူး တဲ့ေနရာကိုေရာက္ေန ရၿပီ။ ဦးေက်ာ္ေသာင္း ဆိုတဲ့ လူႀကီးလည္း က်မတို႔ကို ပုဇြန္ရံု ငရဲအိုးထဲက လာၿပီးေတာ့ ေခၚ ထုတ္ပါရဲ႕။ က်မတို႔ကို ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းထဲ တခါမွ လာမေတြ႔ဘူး။ ငါးပိစားတဲ့ က်မတို႔ ဗမာေတြရဲ႕ပါးစပ္မွာ အဲဒီ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္း ထဲက သၾကားရည္ နဲ ့ခ်က္ျပဳတ္ ေၾကာ္ေလွာ္ တာေတြနဲ ့စားရ ရတာ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ စိတ္ေတြ ထိခိုက္လာရတယ္။ တစ္ေန႔ျပန္ ရႏိုး နဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ေနတာလည္း သံုးလေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။

လူကုန္ကူးခံရသူေတြကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေဂဟာလို ့သာေျပာတာ။ အမွန္က အက်ယ္ေထာင္ တစ္မ်ိဳးပဲ။ က်မတို႔က ဆင္းရဲလို႔ ဒီတိုင္းျပည္လာအလုပ္ လုပ္ တာ အလုပ္လည္းမလုပ္ရ၊၀င္ေငြလည္း မရွိေတာ့ က်မတို႔စိတ္ဓါတ္က်လာၾကတယ္။ က်မတို႔ သက္ေသ အျဖစ္ေနၾကတဲ့ လင္မယား ၄တြဲမွာ ၄ေယာက္က ထိုင္းႏိုင္ငံ အတြင္း ေနထိုင္ ခြင့္ေထာေရာစာရြက္ပါတယ္။ ပတ္စပို႔ေလွ်ာက္ပါရေစလို႔ ေျပာတာကို စခန္းလူႀကီးေတြက လက္မခံဘူး။ လုပ္မေပးဘူး။ ျမန္မာျပည္က လူမႈ၀န္ထမ္းအဖြဲ႔ေတြ လာတယ္။ အျမန္ဆံုးျပန္ေခၚမယ္လို႔ ေျပာၿပီး ျပန္သြားၾကတာပဲ

။ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔ေတြနဲ ့အဲဒီႏိိုင္ငံတကာအင္ဂ်ီအိုႀကီးေတြမွာ လုပ္ေနတဲ့ ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳး လို႔ ေျပာရခက္တဲ့ ျမန္မာအရာရွိဆိုသူေတြ (သၾကားရည္လူထားတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔လူေတြ)လည္း ဟိုေမးဒီေမး ၿပီး ျပန္သြားၾကတာပဲ။


က်မစိတ္အထိခိုက္ဆံုးအရာတစ္ခုကို ေျပာပါရေစ။ က်မတို႔ ကို ႏွိပ္ကြပ္တဲ့ ပြဲစား ေက်ာ္စိုး ကို က်မတို႔ ေရွ႕မွာပဲ ေျခာက္လံုးျပဴး တစ္လက္၊ျမင္းေဆးေတြနဲ ့မိတယ္။ သူ႔ကို သူေဌးက အာမခံနဲ႔ ယူသြားတာ အခ်ဳပ္ခန္းထဲ တစ္နာရီေတာင္ မေနခဲ့ရဘူး။ က်မတို႔ လင္မယား ၂ေယာက္ ၁၃လ လုပ္တာ မဟာခ်ိဳင္တရား၀င္ ေန႔တြက္ ခနဲ႔တြက္ေတာ့ ဘတ္တစ္သိန္းေက်ာ္ရမယ္။ အဲဒါကို လင္မယား ၂ေယာက္လံုးမွ ေျခာက္ေသာင္းပဲေပးတယ္။

သူေဌးကိုယ္တိုင္လာၿပီးေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းမွဴး နဲ ့ဖိအား လာေပးတယ္။ က်မတို႔ အမႈပိတ္ လက္မွတ္ ထိုးေပးလိုက္ရတယ္။ က်မတို႔ ဆီကို ေရွ႕ေနေရွ႕ရပ္နဲ ့တိုင္ပင္ၿပီး လာခ်င္တဲ့ ဦးေက်ာ္ေသာင္း တို႔ လာခြင့္ ေတာင္းတာ ဒီေန႔ အထိ ဒီစခန္းက လာခြင့္မျပဳဘူး။
နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ရင္ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး အတြက္ က်မတို ့တတပ္တအား ပါ၀င္ၾကသူေတြဟာ ............

(၁) အခ်ိန္ကုန္တယ္။

(၂) အလုပ္မလုပ္ရတဲ့အတြက္ ၀င္ေငြမရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္မွာက်န္ေနခဲ့တဲ့ မိသားစုေတြ အခက္အခဲႀကံဳရတယ္။

(၃) က်မတို႔ကို အခ်ိန္ဆြဲထားတယ္။ စိတ္ဓါတ္က်လာၿပီးေတာ့ အမႈပိတ္ခိုင္းတယ္။ (၄) က်မတို႔ ဘာနစ္နာေၾကးမွ မရပဲ နယ္စပ္ကို ျပန္ေရာက္။

. . . . ကုလသမဂၢလူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး၊က …ဒါပါပဲ။
ေက်ာ္ေသာင္း
၂၀၁၂ ခု စက္တင္ဘာ ၂၂

 ေရႊလုပ္သား
http://goldenworkers.blogspot.com/
က်မတို႔ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းထဲမွာပါရွင့္”


က်မနာမည္ မ၀င္းပါ။ ျမ၀တီၿမိဳ႕ကပါ။ က်မတို႔မွာ ကေလး ၂ေယာက္ရွိလာေတာ့ စီးပြားေရးက်ပ္တည္း လာ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ဟာ ပြဲစား ေက်ာ္စိုး နဲ ့ဆက္သြယ္ ရၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ လုပ္တာကို လမ္းစရိတ္ ဆပ္။ တစ္ေယာက္လုပ္အားခကို မိသားစု ေ တြ ျပန္ပို႔ ဆိုၿပီး ပြဲစားေက်ာ္စိုး နဲ႕ကတိစကားေျပာၿပီးၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ ေက်ာ္က မဟာခ်ိဳင္ကိုလာခဲ့ၾကပါတယ္။

က်မတို႔ မဟာခ်ိဳင္ ေန၀စ္အရပ္က ဆန္းဒစ္ ဆိုတဲ့ ပုဇြန္ အလုပ္ ရံု တစ္ရံုကိုေရာက္ေတာ့ မွ အဓမၼခိုင္းေစခံ ရၿပီ ဆိုတာသိလိုက္ ရေတာ့တယ္။ လူကုန္ကူးခံရၿပီဆိုတာ သိလိုက္ ရေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ က်မတို႔ ထြက္ေျပးလို႔ မလြတ္ေတာ့ဘူး။
ေန႔စဥ္ နံနက္၃နာရီမွာ အိပ္ရာကထၿပီးေတာ့၄နာရီမွာအလုပ္ ၀င္ရပါတယ္။
ေန႔လည္၁၂ နာရီ မွာ အလုပ္နား ထမင္းစားရတယ္။ ညေန ၉နာရီေလာက္အထိ အလုပ္လုပ္ရ တယ္။ ဒီေလာက္ အလုပ္ လုပ္ရတာ လုပ္အားခ ၁၀ ဘတ္စီပဲရတယ္။

ပြဲစားေတြ ခ်က္ေကၽြးတာေတြကိုပဲ က်မတို႔စားရတယ္။ ၀က္ရိုး၊ၾကက္ရိုးေတြကို ဗူးသီး ခရမ္းသီးေတြနဲ႔ ေရာျပဳတ္တာေတြကိုပဲ စားရ တယ္။ ထမင္းစားလို႔ မေကာင္းလို႔ လဘက္သုတ္ေလးဘာေလး စားခ်င္လို႔လည္း မစားရဘူး။ ၾကက္သြန္ကေလးဘာေလး စားခ်င္လို႔လည္းမစားရဘူး။ အဆာေျပ သြားရည္စာ မန္က်ည္းေစ့ ကိုစားရ တယ္။
ေနမေကာင္းလို႔လည္း ေဆးမကုရဘူး။ ေရာဂါမ်ားရင္ေတာင္ အေစာင့္ေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႔ သြားရတယ္။ က်မပင္ပန္းလြန္းလို႔ အလုပ္မဆင္းပဲေနလို႔ပြဲစား ေက်ာ္စိုး ကသံတုတ္နဲ႔ ရိုက္တာ ခံခဲ့ရတယ္။ မလုပ္ႏိုင္တဲ့သူ ဂ်စ္ကန္ကန္ ျပန္ေျပာသူနဲ ့ထြက္ေျပးဖို႔ႀကံစည္ တဲ့လူေတြ ကို ေျမေအာက္ခန္းမွာ ထမင္း မေကၽြး ေရမတိုက္ပဲ တစ္ရက္ နွစ္ရက္ထားပစ္လိုက္တယ္။ တကယ့္ငရဲခန္းပါပဲ။


က်မတို႔ လုပ္သမွ် ပိုက္ဆံေတြကို ပြဲစားေတြက သိမ္းတယ္။ အလုပ္လုပ္တာ ေငြအရ နည္းရင္ ပြဲစားေတြက ခံုေပၚကထိုင္တယ္။ က်မတို႔က ပြဲစားေတြ ပါးရိုက္ဖို႔မ်က္ႏွာကိုလွည့္ေပး ရတယ္။ သားသမီးနဲ ့မိဘေတြဆီကို တျပားမွ မပို႔နိုင္ပဲ အဲဒီပုဇြန္ အလုပ္ရံုမွာ က်မတို႔ လင္မယား ၁၃ လ ၾကာလုပ္ခဲ့ရပါတယ္။
က်မတို႔ဆီမွာ ၇လေလာက္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့ ကိုျမင့္ဦး ဆိုသူကို ဘန္ေကာက္ အေျခစိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ျမန္မာႏိုင္သားမ်ားအဖြဲ႔ MAT အဖြဲ႔က လာေရြးထုတ္သြားတယ္။ အယင္ ကတည္းက ကိုျမင့္ဦး ကဖုန္းနဲ႔ဆက္ ၿပီးေတာ့ သတင္းေပးထားတာ။ ကိုျမင့္ဦး မိသားစုေတြ
ေပးပို႔တဲ့ေငြနဲ ့ဒီအဖြဲ႔က လာေရြးေတာ့ က်မတို႔ အလုပ္ရံု တြင္းက အေျခအေနေတြကို MAT အဖြဲ႔က အကုန္သိသြားခဲ့တယ္။


“ကယ္ထုတ္ၾကျခင္း”
=============
ေမလ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ သမီးတို႔ အလုပ္ရံုကို ထိုင္းအစိုးရ လူကုန္ကူးမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔AHTD နဲ႔ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား မ်ား အဖြဲ႔ MAT တို႔ စီးနင္း၀င္ေရာက္ ကယ္တင္ခဲ့တာ က်မတို႔ အလုပ္ရံု ထဲကအလုပ္သမား၁၄၆
ေယာက္ ျဖစ္တယ္။

အျခားအလုပ္သမားေတြ ရက္ပိုင္း လပိုင္းအတြင္း ျမန္မာျပည္ကို ျပန္သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ထိုင္းႏိုင္ငံကုိ ျပန္လာလို႔ အလုပ္ေတာင္လုပ္ေနၿပီလို႔သိရတယ္။ က်မက ပုဇြန္ အလုပ္ရံုထဲက ဆိုး၀ါးတဲ့ အေျခအေနကို တိတိက်က် ေျပာျပႏိုင္တာေၾကာင့္ အစိုးရ သက္ေသအျဖစ္ ပထံုဌာနီ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းထဲကိုပို႔လိုက္တယ္။


“သၾကားရည္လူးထားတဲ့တိုင္းျပည္မွာ စံျမန္းရျခင္း”
========================
ႏုတ္သီးေကာင္း လွ်ာပါးတဲ့ က်မ ခုေတာ့ သၾကားရည္လူး တဲ့ေနရာကိုေရာက္ေန ရၿပီ။ ဦးေက်ာ္ေသာင္း ဆိုတဲ့ လူႀကီးလည္း က်မတို႔ကို ပုဇြန္ရံု ငရဲအိုးထဲက လာၿပီးေတာ့ ေခၚ ထုတ္ပါရဲ႕။ က်မတို႔ကို ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းထဲ တခါမွ လာမေတြ႔ဘူး။ ငါးပိစားတဲ့ က်မတို႔ ဗမာေတြရဲ႕ပါးစပ္မွာ အဲဒီ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္း ထဲက သၾကားရည္ နဲ ့ခ်က္ျပဳတ္ ေၾကာ္ေလွာ္ တာေတြနဲ ့စားရ ရတာ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ စိတ္ေတြ ထိခိုက္လာရတယ္။ တစ္ေန႔ျပန္ ရႏိုး နဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ေနတာလည္း သံုးလေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။

လူကုန္ကူးခံရသူေတြကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေဂဟာလို ့သာေျပာတာ။ အမွန္က အက်ယ္ေထာင္ တစ္မ်ိဳးပဲ။ က်မတို႔က ဆင္းရဲလို႔ ဒီတိုင္းျပည္လာအလုပ္ လုပ္ တာ အလုပ္လည္းမလုပ္ရ၊၀င္ေငြလည္း မရွိေတာ့ က်မတို႔စိတ္ဓါတ္က်လာၾကတယ္။ က်မတို႔ သက္ေသ အျဖစ္ေနၾကတဲ့ လင္မယား ၄တြဲမွာ ၄ေယာက္က ထိုင္းႏိုင္ငံ အတြင္း ေနထိုင္ ခြင့္ေထာေရာစာရြက္ပါတယ္။ ပတ္စပို႔ေလွ်ာက္ပါရေစလို႔ ေျပာတာကို စခန္းလူႀကီးေတြက လက္မခံဘူး။ လုပ္မေပးဘူး။ ျမန္မာျပည္က လူမႈ၀န္ထမ္းအဖြဲ႔ေတြ လာတယ္။ အျမန္ဆံုးျပန္ေခၚမယ္လို႔ ေျပာၿပီး ျပန္သြားၾကတာပဲ

။ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔ေတြနဲ ့အဲဒီႏိိုင္ငံတကာအင္ဂ်ီအိုႀကီးေတြမွာ လုပ္ေနတဲ့ ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳး လို႔ ေျပာရခက္တဲ့ ျမန္မာအရာရွိဆိုသူေတြ (သၾကားရည္လူထားတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔လူေတြ)လည္း ဟိုေမးဒီေမး ၿပီး ျပန္သြားၾကတာပဲ။


က်မစိတ္အထိခိုက္ဆံုးအရာတစ္ခုကို ေျပာပါရေစ။ က်မတို႔ ကို ႏွိပ္ကြပ္တဲ့ ပြဲစား ေက်ာ္စိုး ကို က်မတို႔ ေရွ႕မွာပဲ ေျခာက္လံုးျပဴး တစ္လက္၊ျမင္းေဆးေတြနဲ ့မိတယ္။ သူ႔ကို သူေဌးက အာမခံနဲ႔ ယူသြားတာ အခ်ဳပ္ခန္းထဲ တစ္နာရီေတာင္ မေနခဲ့ရဘူး။ က်မတို႔ လင္မယား ၂ေယာက္ ၁၃လ လုပ္တာ မဟာခ်ိဳင္တရား၀င္ ေန႔တြက္ ခနဲ႔တြက္ေတာ့ ဘတ္တစ္သိန္းေက်ာ္ရမယ္။ အဲဒါကို လင္မယား ၂ေယာက္လံုးမွ ေျခာက္ေသာင္းပဲေပးတယ္။

သူေဌးကိုယ္တိုင္လာၿပီးေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းမွဴး နဲ ့ဖိအား လာေပးတယ္။ က်မတို႔ အမႈပိတ္ လက္မွတ္ ထိုးေပးလိုက္ရတယ္။ က်မတို႔ ဆီကို ေရွ႕ေနေရွ႕ရပ္နဲ ့တိုင္ပင္ၿပီး လာခ်င္တဲ့ ဦးေက်ာ္ေသာင္း တို႔ လာခြင့္ ေတာင္းတာ ဒီေန႔ အထိ ဒီစခန္းက လာခြင့္မျပဳဘူး။
နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ရင္ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး အတြက္ က်မတို ့တတပ္တအား ပါ၀င္ၾကသူေတြဟာ ............

(၁) အခ်ိန္ကုန္တယ္။

(၂) အလုပ္မလုပ္ရတဲ့အတြက္ ၀င္ေငြမရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္မွာက်န္ေနခဲ့တဲ့ မိသားစုေတြ အခက္အခဲႀကံဳရတယ္။

(၃) က်မတို႔ကို အခ်ိန္ဆြဲထားတယ္။ စိတ္ဓါတ္က်လာၿပီးေတာ့ အမႈပိတ္ခိုင္းတယ္။ (၄) က်မတို႔ ဘာနစ္နာေၾကးမွ မရပဲ နယ္စပ္ကို ျပန္ေရာက္။

. . . . ကုလသမဂၢလူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး၊က …ဒါပါပဲ။
ေက်ာ္ေသာင္း
၂၀၁၂ ခု စက္တင္ဘာ ၂၂

ေရႊလုပ္သား
http://goldenworkers.blogspot.com/

Friday, February 15, 2013

ခါးေအာက္ပိုင္း

Soe Gyi and 5 other friends shared မင္းလူ၏ ၀တၱဳတိုမ်ား's photo.
"ခါးေအာက္ပိုင္း"


ေလာကၾကီးမွာ ရယ္စရာေတြအလြန္ေပါမ်ားသည္။ ၾကည့္တတ္၊ျမင္တတ္၊ ေတြးတတ္လွ်င္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ရယ္စရာကို
ေတြ႕ႏိုင္သည္။ တကယ္ေတာ့ ဟာသဆိုတာ 'ေရ'လိုပါပဲ။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ အလွ်ံပယ္ေပါမ်ားသည္ဟု 
ထင္ရ၏။ အေရးဟယ္၊ အေၾကာင္းဟယ္က်မွ ရွာရခက္ေတာ့တာ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ခုကာလမွာ ေရေကာင္းေရသန္႔က 
ရွားသထက္ရွားလာၿပီ။ ေသာက္ေရကို စီးပြားျဖစ္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေသာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြၾကီးပြားကုန္ၾကၿပီ။
ဟာသဝတၳဳ၊ ဟာသရုပ္ရွင္ဆိုတာလည္း ေရသန္႔ဘူးေရာင္းသလိုပါပဲ။

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ခုခ်ိန္တြင္ အႏုပညာေလာကမွာ ဟာသတစ္ေခတ္ထြန္းကားေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္ရွင္ႏွင့္စာေပနယ္ပယ္မွာျဖစ္၏။ 
ဟုိတစ္ခ်ိန္က တစ္ႏွစ္မွာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ငါးဆယ္၊ ေျခာက္ဆယ္ ထြက္ခဲ့သည္။ ဒီထဲမွာမွ ဟာသဇာတ္ကားစစ္စစ္ 
တစ္ကားတစ္ေလပါလာဖုိ႔ ခဲယဥ္းသည္။ စာေပ(အထူးသျဖင့္ဝတၳဳ)မွာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ဟာသဝတၳဳဆိုတာ ရွားသည္။ 
ေရးတဲ့လူကလည္းနည္းသည္။ မဂၢဇင္းတိုင္းမွာ ဟာသဝတၳဳပါတာမဟုတ္။ တခ်ဳိ႕မဂၢဇင္းေတြက ဟာသဆိုလွ်င္ အဆင့္အတန္း
သိပ္မရွိဟု ယူဆသျဖင့္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပဖုိ႔ ဝန္ေလးတတ္ၾကသည္။ ဟာသလံုးခ်င္းဝတၳဳေရးတဲ့လူရယ္လို႔လည္း တစ္ဦးစ 
ႏွစ္ဦးစသာ ရွိ၏။ သူ႔ပရိသတ္ႏွင့္သူ သီးျခားျဖစ္ၿပီး စာေပေလာကတစ္ခုလံုးကိုမလႊမ္းမိုးႏိုင္။

ခုေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ဆယ္ကားထြက္လွ်င္ ကိုးကားက ဟာသကားျဖစ္ေန၏။ ဒါမွလည္း ပရိသတ္ၾကိဳက္တယ္၊ 
ပိုက္ဆံရတယ္လို႔ ဆိုၾကတာပဲ။ အလြမ္းအေဆြးဇာတ္လမ္း တစ္ကားတစ္ေလေလာက္စြန္႔စားၿပီး ရိုက္ကူးသူမ်ားမွာ ပိုက္ဆံမရ။ 
အကယ္ဒမီပဲရၾကရွာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အတည္အခန္႔ သရုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိေသာ မင္းသားမ်ားမွာ ေပါေတာေတာေတြလုပ္ျပၾကရသည္။ 
အငိုသန္ေသာ မင္းသမီးမ်ားလည္း ဟာသမယ္ေတြျဖစ္ကုန္ၾကရသည္။ 

စာေပနယ္မွာက်ေတာ့ေကာ။ လံုးခ်င္းဝတၳဳေတြဆိုလွ်င္ 'အခ်စ္ဟာသ'ဆိုတာမ်ဳိးေတြသာ အလုပ္ျဖစ္သည္။ အခ်စ္သက္သက္ေတာင္ 
သိပ္အဆင္မေျပ။ ဘဝသရုပ္ေဖာ္သမားအမ်ားစုမွာ ဟိုအရင္လိုလက္မ မေထာင္ႏိုင္ဘဲ မ်က္ႏွာငယ္ေနၾကရရွာသည္။ ဒီလိုစာအုပ္မ်ဳိး
ထုတ္တဲ့ထုတ္ေဝသူဆိုလွ်င္ သူရဲေကာင္းလို႔ ေျပာရမလား၊ လူမိုက္ပဲဟုဆိုရမလားမသိ။ မဂၢဇင္းေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း ဟာသပါမွ 
ဂုဏ္ရွိတယ္ထင္ေနၾကဟန္တူသည္။ ရယ္စရာစာမူမ်ဳိးမွ လိုလိုခ်င္ခ်င္ရွိၾကသည္။ တည္တည္တံ့တံ့ဆိုလွ်င္ အားနာပါးနာနဲ႔ထည့္ေပးခ်င္
ေပးမည္။ သိပ္ေတာ့ဟက္ဟက္ပက္ပက္မရွိလွ။ ဟာသဝတၳဳဆိုလွ်င္ေတာ့ အိမ္တိုင္ယာေရာက္လာယူရမလား။ စာမူခတစ္ခါတည္း
ရွင္းမယ္ေလ။ အခုၾကိဳယူသြားပါလားဆရာ။ ဒီလိုနဲ႔ နာမည္ၾကီးဟာသစာေရးဆရာမ်ားမွာ ဟိုအရင္က အရင္းရွင္ဟု ခ်ဳိးႏိွမ္ခံခဲ့ရၿပီး 
ခုက်ေတာ့လုပ္ငန္းရွင္ဆိုၿပီးေျမွာက္စားခံေနရေသာ စီးပြားေရးသမားေတြလို ခြင္ေကာင္းေခတ္ေကာင္းနဲ႔ တိုးမိေနၾကေလသည္။ 
(ကၽြန္ေတာ့္လိုေပါက္ကရေတြေလွ်ာက္ေရးတဲ့ေကာင္မ်ဳိးေတာင္ လူရာဝင္ေနတာကိုပဲ ၾကည့္ေတာ့။)

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ေျမေအာက္ေရလိုေပါ့။ အစပိုင္းမွာေတာ့ ေဖာေဖာသီသီရႏိုင္သည္။ ထုတ္ယူသံုးစြဲဖန္မ်ားေသာအခါ ခန္းေျခာက္လာတတ္၏။ ဟာသမွာလည္း 
ဒီအတိုင္းပဲ။ သူကလည္းဟာသ၊ ကိုယ္ကလည္းဟာသဆိုၿပီး အလုအယက္လုပ္စားလိုက္ၾကတာ၊ ၾကာေတာ့ ရယ္စရာကုန္ၾကမ္းေတြ 
ရွားပါးလာသည္။ အေၾကာင္းအရာေတြလည္း ထပ္လာသည္။ ထုိအခါ ၾကံမိၾကံရာ လုပ္လာၾကေတာ့သည္။

ႏုိင္ငံျခားဟာသဇာတ္လမ္းေတြကို မွီးသည္။ ျမန္မာ့ရိုးရာဟာသပံုျပင္ေတြကို ျပန္လည္ဆန္းသစ္သည္။ အျငိမ့္စင္ေပၚက သမားစဥ္ျပက္လံုးေတြကို 
ယူသံုးသည္။ ေခတ္ေဟာင္းစာေရးဆရာၾကီးေတြရဲ႕ ဝတၳဳေတြထဲက ဟာသကြက္ေတြကိုမသိမသာ (တခ်ဳိ႕လည္းသိသိသာသာ)ခိုးခ်သည္။ 
(ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဆရာေသာ္တာေဆြကို တုပၿပီး စာေပေလာကသားေတြ ဇာတ္ေကာင္လုပ္၍ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ေတြေရးၿပီး 
ခြင္ရိုက္ခဲ့ေသးတာေကာ။)

ဒါေတြကလည္း ၾကာေတာ့ ရိုးအီလာသည္။ ဒါမ်ဳိးခ်ည္း ထပ္တလဲလဲျဖစ္လာ၏။ ပရိသတ္ေတြလည္း ျငီးေငြ႔လာၿပီ။ ဟာသဇာတ္လမ္းဆိုၿပီး 
ရယ္စရာလည္း သိပ္မေကာင္းေတာ့။ အားနာပါးနာ လုိက္ရယ္ေပးရသလိုျဖစ္လာသည္။ ထိုအခါ အသစ္ထပ္ထြင္ဖို႔မၾကိဳးစားဘဲ လြယ္လြယ္ကူကူ 
ဆဲြသံုးႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းကို ရွာၾကေတာ့သည္။ ညစ္တီးညစ္ပတ္ဟာသေတြဘက္ လွည့္လာၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ဒါမ်ဳိးကို 'ခါးေအာက္ပိုင္းျပက္လံုး'ဟု 
ေခၚၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း 'ခ်က္ေအာက္ပိုင္း'ဟုဆိုသည္။  ဟိုတစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ဒီလိုဟာသမ်ဳိးေတြက အျငိမ့္စင္ေတြ ဇာတ္စင္ေတြေပၚမွာ 
ေတြ႔ရတတ္သည္။ သုိ႔တိုင္ေအာင္ မင္းသား၊ မင္းသမီးစေသာ အဓိကပုဂိၢဳလ္ေတြက ဒီစကားမ်ဳိးေတြမေျပာရ။ လူရႊင္ေတာ္ေတြကသာ ျပက္လံုး
ထုတ္ရသည္။ ဒီေနရာမွာလည္း ေျဗာင္က်က်ၾကီးမေျပာရ။ ရိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးေတြမပါရ။ တစ္ကြက္ေက်ာ္၊ ႏွစ္ကြက္ေက်ာ္ေတြးၿပီးမွ 
နားလည္ေအာင္ ဝကၤဝုတၱိအလကၤာ သံုးရသည္။

ဥပမာေလးတစ္ခု ေဖာ္ျပပါမည္။
အျငိမ့္မင္းသမီးတစ္ေယာက္သည္ ကခ်ဳိးတစ္ခုကို ၾကိဳးစားပမ္းစားကၿပီးေနာက္ ခဏနားလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက ေျပးလာၿပီး 
ယပ္ခပ္ေပးသည္။ ထိုအခါေနာက္လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက
"ေဟ့ေကာင္၊ မင္းကလည္း မင္းသမီးကိုဖားလွခ်ည္လား"
"ဖားရတယ္ကြ၊ ငါတို႔က သူ႔ကိုမွီၿပီး စားေနရတာ၊ ဒီမင္းသမီးဟာ ငါတို႔ရဲ႕ ထမင္းအိုးၾကီးပဲ"
"အဲဒီထမင္းအိုးၾကီး ငါ့ကိုခဏငွားစမ္းပါကြာ"
"ဘာလုပ္ဖို႔လဲ"
"ခရမ္းသီးႏွပ္စားခ်င္လို႔"
"ဒါဆိုလည္း ငန္ျပာရည္ေတာ့ ေလွ်ာ့ထည့္ေပါ့ကြာ"
ဒီျပက္လံုးမွာ ညစ္ညမ္းတဲ့စကားလံုးတစ္လံုးမွ မပါ။ ေတြးယူမွ တခစ္ခစ္ၾကိတ္ၿပီး ရယ္ရျခင္းျဖစ္၏။ ကေလးသူငယ္ေတြ နားမလည္ႏိုင္။ 
လူရႊင္ေတာ္ရဲ႕စကားဆိုေတာ့ ပရိသတ္က အေလးအနက္မထားၾက။ ေပ်ာ္ေစျပက္ေစသာျဖစ္၏။ စင္ေပၚမွာေျပာျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပဲြၿပီးလွ်င္ 
ေလထဲမွာေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ မွတ္တမ္းမက်န္ခဲ့။

ခုက်ေတာ့ အျငိမ့္ပဲြေတြကို ဗီဒီယိုရိုက္ၿပီး အေခြေတြထုတ္လာသည္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအထိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ 
အျငိမ့္ဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ခါးေအာက္ပိုင္းျပက္လံုးေတြပါလာသည္။ ဒါမ်ဳိးက လူေတြရဲ႕သည္းေျခၾကိဳက္ဆိုေတာ့ သေဘာက်ၾကသည္။ 
ဒီခြင္ေတြက ဟာသဝတၳဳေတြ၊ ဗီဒီယိုရုပ္ရွင္ေတြဘက္ကူးစက္လာသည္။ သမားစဥ္ျပက္လံုးေတြလို ပညာသားပါပါမဟုတ္ေတာ့။ ပရိသတ္ၾကိဳက္တယ္
ဆိုၿပီး အတင့္ရဲလာသည္။ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြျဖစ္လာ၏။ တခ်ဳိ႕စကားလံုးေတြဆို ေတာ္ေတာ္ရိုင္းစိုင္းသည္။ ပိုဆိုးတာက ဒါေတြကို 
မင္းသားမင္းသမီးေတြကပါ ခံတြင္းေတြ႔ၿပီးလိုက္ေျပာလာၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ေက်ာင္းဆရာမဇာတ္ရုပ္ျဖစ္ပါလ်က္ 'နင္ေတာ္ေတာ္ႏွာဘူးထေနပါလား'
ဆိုေသာ စကားမ်ဳိးေျပာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးသည္။ ႏွမလုုပ္သူကိုေဘးမွာထားၿပီး အစ္ကုိျဖစ္သူက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္း
ေျပာတာမ်ဳိးေတြလည္း ေတြ႔ရၾကားရသည္။ ထိုအခါ စာနယ္ဇင္းေတြက ေဝဖန္ ေထာက္ျပလာၾကသည္။ မိသားစုအတူတကြၾကည့္ၾကေသာ 
ပရိသတ္ေတြက ႏွာေခါင္းရႈံ႕လာသည္။ လူငယ္ပရိသတ္တခ်ဳိ႕ဆီကေတာင္ မႏွစ္ျမိဳ႕ေသာေလသံေတြ ထြက္ေပၚလာေလသည္။

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼

တကယ္ေတာ့ ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုတာ ခုမွေပၚလာျခင္းမဟုတ္။ ေရွးပေဝသဏီကတည္းကရွိႏွင့္ ၿပီးျဖစ္၏။ 'တီးတိုးပံုျပင္မ်ား' သုိ႔မဟုတ္ 
'တိုးတိုးပံုျပင္မ်ား'ဟု ေခၚၾကသည္။ လူပ်ဳိၾကီးေတြက လူပ်ဳိေပါက္ကေလးေတြကို ေျပာျပသည္။ အပ်ဳိၾကီးေတြက အပ်ဳိေပါက္ကေလးေတြကို 
က်ိတ္ၿပီးေဖာက္သည္ခ်သည္။ တဟားဟား၊ တခစ္ခစ္ရယ္ၾကရသည္။ ေရွးေခတ္က ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ လိင္ကိစၥပညာေပးျခင္းတစ္မ်ဳိးဟု 
ဆိုေကာင္းဆိုႏိုင္သည္။ တခ်ဳိ႕အေၾကာင္းအရာေလးေတြဆို ျမန္မာ့ရိုးရာဟာသပံုျပင္ထဲမွာေတာင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းခံရေသးသည္။

ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးဆိုတာ လူတိုင္းစိတ္ဝင္စားၾကတာပဲ။ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ဒီလိုဟာသမ်ဳိးရွိသည္။ ပေလးဘိြဳင္းမဂၢဇင္းထဲမွ ကာတြန္းပံုတစ္ပံုေတြ႔ဖူးသည္။ 
အဝတ္အစားမပါေသာ အဘုိးၾကီးအဘြားၾကီးလင္မယားႏွစ္ေယာက္ ကုတင္ေပၚမွာ လွဲေနၾကသည္။ အဘြားၾကီးက ဒူးေထာင္ေပါင္ကားပံုစံျဖစ္ေန၏။ 
အဘိုးၾကီးက တယ္လီဖုန္းေျပာေနပံုက-
"သမၼတၾကီးလားခင္ဗ်ာ၊ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံေတြ လံုလံုျခံဳျခံဳသိမ္းဆည္းထားႏိုင္မယ့္ လိုဏ္ေခါင္းတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ထားပါတယ္"ဟူ၍ျဖစ္၏။
ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုတာက ေတာ္ေတာ္သိမ္ေမြ႔သည္။ ညစ္ညမ္းမႈႏွင့္ ဟာသၾကားမွ နယ္နိမိတ္မ်ဥ္းကပါးပါးေလးျဖစ္၏။ အတိမ္းအေစာင္းမခံ။ 
ခံစားသူပရိသတ္၏ ပင္ကုိယ္ဓာတ္ခံေပၚမွာလည္း မူတည္သည္။ မုဆိုးမတစ္ေယာက္အတြက္ ရယ္ရႊင္ဖြယ္သက္သက္သာျဖစ္ေသာ္လည္း 
ဣေျႏၵၾကီးလြန္းေသာ အပ်ဳိၾကီးတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ နားရွက္စရာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ ျပက္လံုးတစ္ခုဟာ ညစ္ညမ္းမႈရွိမရွိ ဆိုတာကလည္း 
လူအေပၚမူတည္ၿပီးအျငင္းပြားစရာလည္း ျဖစ္ႏိုင္၏။

ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုေပမယ့္ တကယ္အႏုပညာေျမာက္လွ်င္ ဂႏၳဝင္စာရင္းထဲ ဝင္ႏိုင္ပါသည္။ ေရွးေခတ္စာဆုိမင္းသားၾကီး ဦးေက်ာက္လံုး၏ 
'ေတာ္သလင္းေဖာ္ကင္းပါတဲ့ ေခြးေတြအူ၊ အိပ္မေပ်ာ္တစ္ညလံုး အံုးကၽြက္ကၽြက္ဆူ'ဆိုေသာ ကဗ်ာမ်ဳိး။ စေလဦးပုည၏ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ပါေသာ 
'ဥတုႏွင့္ ပုဇြန္ဆီ'ဆိုေသာ စကားလံုးစသည္တို႔ျဖစ္၏။ အလားတူ မွတ္မိသမွ်ေလးေတြတင္ျပလုိက္ပါသည္။

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼
 
ဟုိအရင္ ျမန္မာ့အသံ ဟဒယရႊင္ေဆးအခန္းမွာ မၾကာခဏလႊင့္ေလ့ရွိေသာ လူရႊင္ေတာ္ဓာတ္ဆီ၊ ဓာတ္ဆံတို႔၏ ေရနံေခ်ာင္းက ေဖကံေကာင္း
ဓာတ္ျပားထဲတြင္....
ေဒၚၾကင္ဆိုေသာ မိန္းမလည္ၾကီးက သူေဌးသားေရနံေခ်ာင္းက ေဖကံေကာင္းကို အိမ္ေပၚေခၚတင္ၿပီး သမီးျဖစ္သူႏွင့္ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သည္။ 
ေရႊေငြကအစ တန္ဖိုးၾကီးအဝတ္အစားအထိ ခ်ဴယူၿပီးေနာက္ အိမ္ေပၚမွႏွင္ခ်သည္။ ေဖကံေကာင္းက မဆင္းဘဲ ေပကပ္ေနေသာ္အခါ သမီးလုပ္သူက
"ေဟာ ဒီမွာ အေမေရ၊ အေမ့လင္ၾကီးက မသြားႏိုင္ဘူးတဲ့"
ဟု ေျပာေသာအခါ ေဖကံေကာင္းက-
"အမယ္၊ အမယ္ အေမ့လင္ၾကီးတဲ့ လုိခ်င္တာအကုန္ယူၿပီး ခုက်မွ ငါ့ကိုေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်လို႔ဘယ္ရမလဲ" 
ဟု ျပန္ေျပာေလသည္။

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼
 
ေရႊက်ီးညိဳႏွင့္ပဲခူးျမတို႔ ပါဝင္ေသာ 'သဒၶါသုမနဇာတ္'ဓာတ္ျပားကို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအလွဴမွ ဖြင့္တာ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးသည္။ ဇာတ္၏သေဘာမွာ 
ကိုေသာနသည္ နတ္ဖမ္းစားခံရသျဖင့္ စိတ္ကေယာက္ကယက္ျဖစ္ၿပီး ဇနီးျဖစ္သူ သုမနကို ရိုက္ႏွက္ႏိွပ္စက္သည္။ သုမနလည္း မခံႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ 
အိမ္ေပၚမွဆင္းၿပီး အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ထြက္သြားရသည္။ လမ္းမွာ တိုင္းခန္းလွည့္လည္လာေသာ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ေတြ႕သည္။ ရွင္ဘုရင္က သနားၿပီး မိဖုရား
ေျမွာက္လုိက္သည္။ ကိုေသာန စိတ္ျပန္မွန္လာေသာအခါ မွားမွန္းသိၿပီး သုမနကိုလိုက္ရွာေသာအခါ ဘုရင့္မိဖုရားျဖစ္ေနေၾကာင္းေတြ႔ရ၏။ သုမနက
စိတ္နာၿပီး
"အခုမွ ႏွေျမာရသလား၊ သုမနေက်ာမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔၊ ျပန္ပါေလ ကိုေသာနရဲ႕"
ဟု ငိုခ်င္းခ်သည္။
ရွင္ဘုရင္ကလည္း သေဘာထားၾကီးသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မူလပိုင္ရွင္ကိုေသာနထံ သုမနကိုျပန္အပ္သည္။ (စားလို႔ဝသြားတာလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။) 
ကိုေသာနမွာ အခက္ေတြ႔ေန၏။ သူ႔မိန္းမကိုလည္း ျပန္လိုခ်င္သည္။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ညားၿပီး ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္လည္း မသတီဘဲရွိေန၏။ ထိုအခါ 
လူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္က ဝင္ေျပာသည္။
"ရြံမေနစမ္းပါနဲ႔ ကိုေသာနရယ္၊ စားၿပီးသားထမင္းပန္းကန္ေတာင္ ေရနဲ႔စင္စင္ေဆးလိုက္ရင္ ေျပာင္သြားေသးတာပဲ"

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ဇာတ္ဆရာ ဦးဖိုးစိန္ၾကီးကျပခဲ့ေသာ 'တာေနာယကၡ'ဇာတ္ထဲက အကြက္ကေလးတစ္ကြက္အေၾကာင္း လူၾကီးေတြေျပာျပတာၾကားဖူးသည္။ 
(ေနာက္ပိုင္းတြင္ စိန္မဟာသဘင္မွ ရဲစိန္၊ ညီဝင္းစိန္တို႔က ျပန္လည္တင္ဆက္ခဲ့သည္။)
တာေနာယကၡဘီလူးသည္ မိန္းမျဖစ္သူ သမုခသိဂႌကို  အလြန္ခ်စ္သည္။ မိန္းမက လွလည္းအေတာ္လွသျဖင့္ စိတ္္မခ်ႏိုင္ဘဲျဖစ္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ 
က်ဳတ္ၾကီးထဲမွာ အလံုထည့္ပိတ္ၿပီး သြားေလရာထမ္းေခၚသြားသည္။ 
လမ္းတစ္ေနရာတြင္ ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ဆံုသည္။ ေဇာ္ဂ်ီဆိုေတာ့ ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ႏိုင္သည္။ က်ဳတ္ထဲကို ထြင္းေဖာက္ဝင္သြားၿပီး သမုခသိဂႌႏွင့္ေပ်ာ္ပါးသည္။ 
က်ဳတ္ထဲမွာ ေမွာင္ေနသျဖင့္ သမုခသဂႌက ေဇာ္ဂ်ီကို သူ႔ေယာက္်ားမွတ္ၿပီး ၾကည္ျဖဴစြာလက္ခံသည္။ တာေနာကေတာ့ ဘာမွမသိ။ က်ဳတ္ၾကီးကိုထမ္းၿပီး 
ခရီးဆက္လာခဲ့ရာ ရေသ့ၾကီးတစ္ပါး၏ေက်ာင္းသင္ခန္းေရွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္လာသည္။ ရေသ့ၾကီးကေတာ့ အေျခအေနကို ရိပ္စားမိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္....
"ဟဲ့...တာေနာ္တို႔လင္မယား သံုးေယာက္ဘယ္သြားၾကမလို႔လဲ"ဟု ေမးလိုက္သည္။

ဒီေတာ့မွ တာေနာလည္းအထာေပါက္ၿပီး သံသယဝင္လာသည္။ က်ဳတ္ၾကီးကို အလ်င္အျမန္ဖြင့္ၾကည့္သည္။ ေဇာ္ဂ်ီကလည္း လူလည္ပဲ။ ကိုယ္ေရာင္
ေဖ်ာက္ၿပီး လစ္ထြက္သြားၿပီ။ သုိ႔ရာတြင္ေျခရာလက္ရာေတြ ပ်က္က်န္ခဲ့သည္။ သမုခသိဂႌကလည္း ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနသည္။ ဒီမွာတြင္ တာေနာေပါက္ကြဲေတာ့သည္။ 
သမုခသိဂႌကို သစၥာေဖာက္တယ္ဆိုၿပီး စြပ္စြဲသည္။ သမုခသိဂႌကလည္း
"ဒီေလာက္အလံုပိတ္ထားတဲ့ က်ဳတ္ထဲကို တာေနာကလြဲၿပီး ဘယ္သူဝင္ႏိုင္မွာလဲ"
"အဲဒါငါမဟုတ္ဘူး၊ မင္းေဖာက္ျပန္တာ"
"က်ဳတ္ထဲမွာ ေမွာင္မည္းေနတာပဲ၊ ဘယ္သူဘယ္ဝါခဲြျခားႏိုင္တာမွမဟုတ္ဘဲ၊ ကိုတာေနာပဲ ထင္မိတာေပါ့"
ထုိစဥ္တြင္ လူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္က....
"သမုခသိဂႌႏွယ္ ကိုယ္ေသာက္ေနက်ေဆးေပါ့လိပ္ေတာင္ ႏွစ္ျပားတန္လား၊ တစ္မူးတန္လား ခဲြျခားၿပီးမသိတာအံ့ပါရဲ႕"
ဟု ဝင္ေဖာက္လိုက္ေသးသည္။

                       ☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ေနာက္ဆံုးအေနျဖင့္ ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသ စစ္စစ္တစ္ပုဒ္ကိုတင္ျပလိုက္ပါသည္။ ေပါက္ကရေတြေျပာျပတတ္ေသာ အေဒၚတစ္ေယာက္ဆီက ၾကားဖူးခဲ့ျခင္း
ျဖစ္၏။ ညစ္ညမ္းသလား၊ ဟာသရသေျမာက္သလားဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကပါ။
တစ္ခါက ခါးေအာက္ပိုင္းခြဲစိတ္အထူးကု ဆရာဝန္ၾကီး ေဒါက္တာေအးခ်စ္ထံသို႔ နယ္မွလူနာတစ္ေယာက္ေရာက္ရွိလာသည္။ ထိုသူမွာ 'ေရႊဥ'တြင္ 
အနာေပါက္ေနျခင္းျဖစ္၏။ ဆရာဝန္ၾကီးလည္း ခဲြစိတ္ကုသရန္အတြက္လူနာကိုေမ့ေဆးေပးလိုက္သည္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ 'ေရႊဥ'ကို
ျဖတ္ထုတ္ၿပီး လင္ပန္းတစ္ခ်ပ္ေပၚခဏတင္ထားသည္။

အနာကိုေဆးေၾကာသုတ္သင္ေနစဥ္ အေရးၾကီးေသာ တယ္လီဖုန္းလာသျဖင့္ သြားေျပာရသည္။ ခဲြစိတ္ခန္းထဲျပန္ဝင္လာေသာအခါ လင္ပန္းေပၚက 
'လူနာ၏ေရႊဥ' မရွိေတာ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရ၏။ လုိက္ရွာၾကည့္ေတာ့မွ ခဲြခန္းေထာင့္တြင္ ေခြးတစ္ေကာင္က လူနာရဲ႕ 'ေရႊဥ'ကိုျမိန္ေရရွက္ေရ ကိုက္စားေနတာ 
အပိုင္းအစေလးေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ဆရာဝန္ၾကီးလည္း ထူပူၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္သြား၏။ လူနာက မၾကာခင္ေမ့ေဆးျပယ္ၿပီး သတိရလာေတာ့မည္။ 
အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့။ ၾကံရာမရျဖစ္ေနရာမွ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေရးေပၚဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္ရ၏။ ေခြးကိုသတ္၊ ေခြးရဲ႕'ေရႊပန္း'ကိုျဖတ္ယူၿပီး လူနာထံ 
အစားထိုးတပ္ဆင္ေပးလိုက္သည္။

လူနာသည္ တစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ အနာက်က္သျဖင့္ ေဆးခန္းမွဆင္းၿပီး ေနရပ္သို႔ျပန္သြားသည္။ ဆရာဝန္ၾကီးကေတာ့ ရင္တထိတ္ထိတ္က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ 
ဘာျပႆနာမ်ားေပၚလာမလဲဟု စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနရ၏။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာအထိ ဘာသတင္းမွ မၾကားရဘဲသံုးလေလာက္ေနေတာ့မွ လူနာထံက 
စာတစ္ေစာင္ေရာက္ရွိလာသည္။

"ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ....
ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆရာၾကီး၏ လူနာတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ ဆရာၾကီးခြဲစိတ္ကုသေပးခဲ့သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ေရႊဥေဝဒနာမွာလည္း 
လံုးဝသက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားပါၿပီ။ ဒါတြင္မက ယခုအခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေနရထိုင္ရတာ အလြန္ေပါ့ပါးသြက္လက္ေနပါသည္။ မွတ္တိုင္မွ
အရွိန္ျဖင့္ထြက္သြားေသာ ဘတ္စကားေနာက္သို႔ပင္  အလြယ္တကူ မီေအာင္ေျပးလိုက္ႏိုင္ပါသည္။ ေရေျမာင္းမ်ား ေရအိုင္မ်ားကိုလည္း အသာကေလး 
လႊားခနဲခုန္ေက်ာ္ႏိုင္ပါသည္။ ဇနီးျဖစ္သူကလည္း လူငယ္ေလးလိုျပန္ျဖစ္သြားတယ္ဟု ခ်ီးက်ဴးပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ျပႆနာေလးနည္းနည္းေတာ့ရွိေနပါသည္။ 
ယခုအခါ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားျမင္လွ်င္ တာယာကိုေသးႏွင့္ပန္းခ်င္စိတ္မ်ား ထိန္းမရေအာင္ျဖစ္လာတတ္ျခင္းႏွင့္ အေပါ့သြားေသာအခါ 
ေပါင္တစ္ဘက္ကိုေျမွာက္၍ကားၿပီးမွ ေပါက္လုိ႔ရျခင္းတုိ႔အတြက္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ အျမန္ဆံုးအေၾကာင္းျပန္ၾကားေပးေစလိုပါသည္ ခင္ဗ်ား။

ေလးစားအားကိုးလ်က္
ေမာင္ေမာင္စေန"

(မွတ္ခ်က္။ ။ စာနယ္ဇင္းက်င့္ဝတ္အရ ကာယကံရွင္မ်ား ထိခိုက္နစ္နာမႈမရွိေစရန္ ဆရာဝန္ၾကီး၏အမည္ကို လူနာအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ လူနာ၏အမည္ကို 
ဆရာဝန္ၾကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။)


-----------------------------------------------------------

မင္းလူ
ရယ္စရာမဂၢဇင္း။
(ဩဂုတ္၊ ၂၀၁၁)
‎ 
ေလာကၾကီးမွာ ရယ္စရာေတြအလြန္ေပါမ်ားသည္။ ၾကည့္တတ္၊ျမင္တတ္၊ ေတြးတတ္လွ်င္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ရယ္စရာကိုေတြ႕ႏိုင္သည္။ တကယ္ေတာ့ ဟာသဆိုတာ 'ေရ'လိုပါပဲ။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ အလွ်ံပယ္ေပါမ်ားသည္ဟု ထင္ရ၏။ အေရးဟယ္၊ အေၾကာင္းဟယ္က်မွ ရွာရခက္ေတာ့တာ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ခုကာလမွာ ေရေကာင္းေရသန္႔က ရွားသထက္ရွားလာၿပီ။ ေသာက္ေရကို စီးပြားျဖစ္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေသာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြၾကီးပြားကုန္ၾကၿပီ။
ဟာသဝတၳဳ၊ ဟာသရုပ္ရွင္ဆိုတာလည္း ေရသန္႔ဘူးေရာင္းသလိုပါပဲ။

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ခုခ်ိန္တြင္ အႏုပညာေလာကမွာ ဟာသတစ္ေခတ္ထြန္းကားေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္ရွင္ႏွင့္စာေပနယ္ပယ္မွာျဖစ္၏။ ဟုိတစ္ခ်ိန္က တစ္ႏွစ္မွာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ငါးဆယ္၊ ေျခာက္ဆယ္ ထြက္ခဲ့သည္။ ဒီထဲမွာမွ ဟာသဇာတ္ကားစစ္စစ္ တစ္ကားတစ္ေလပါလာဖုိ႔ ခဲယဥ္းသည္။ စာေပ(အထူးသျဖင့္ဝတၳဳ)မွာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ဟာသဝတၳဳဆိုတာ ရွားသည္။ 
ေရးတဲ့လူကလည္းနည္းသည္။ မဂၢဇင္းတိုင္းမွာ ဟာသဝတၳဳပါတာမဟုတ္။ တခ်ဳိ႕မဂၢဇင္းေတြက ဟာသဆိုလွ်င္ အဆင့္အတန္းသိပ္မရွိဟု ယူဆသျဖင့္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပဖုိ႔ ဝန္ေလးတတ္ၾကသည္။ ဟာသလံုးခ်င္းဝတၳဳေရးတဲ့လူရယ္လို႔လည္း တစ္ဦးစ ႏွစ္ဦးစသာ ရွိ၏။ သူ႔ပရိသတ္ႏွင့္သူ သီးျခားျဖစ္ၿပီး စာေပေလာကတစ္ခုလံုးကိုမလႊမ္းမိုးႏိုင္။

ခုေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ဆယ္ကားထြက္လွ်င္ ကိုးကားက ဟာသကားျဖစ္ေန၏။ ဒါမွလည္း ပရိသတ္ၾကိဳက္တယ္၊ 
ပိုက္ဆံရတယ္လို႔ ဆိုၾကတာပဲ။ အလြမ္းအေဆြးဇာတ္လမ္း တစ္ကားတစ္ေလေလာက္စြန္႔စားၿပီး ရိုက္ကူးသူမ်ားမွာ ပိုက္ဆံမရ။ 
အကယ္ဒမီပဲရၾကရွာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အတည္အခန္႔ သရုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိေသာ မင္းသားမ်ားမွာ ေပါေတာေတာေတြလုပ္ျပၾကရသည္။ 
အငိုသန္ေသာ မင္းသမီးမ်ားလည္း ဟာသမယ္ေတြျဖစ္ကုန္ၾကရသည္။ 

စာေပနယ္မွာက်ေတာ့ေကာ။ လံုးခ်င္းဝတၳဳေတြဆိုလွ်င္ 'အခ်စ္ဟာသ'ဆိုတာမ်ဳိးေတြသာ အလုပ္ျဖစ္သည္။ အခ်စ္သက္သက္ေတာင္ 
သိပ္အဆင္မေျပ။ ဘဝသရုပ္ေဖာ္သမားအမ်ားစုမွာ ဟိုအရင္လိုလက္မ မေထာင္ႏိုင္ဘဲ မ်က္ႏွာငယ္ေနၾကရရွာသည္။ ဒီလိုစာအုပ္မ်ဳိး
ထုတ္တဲ့ထုတ္ေဝသူဆိုလွ်င္ သူရဲေကာင္းလို႔ ေျပာရမလား၊ လူမိုက္ပဲဟုဆိုရမလားမသိ။ မဂၢဇင္းေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း ဟာသပါမွ 
ဂုဏ္ရွိတယ္ထင္ေနၾကဟန္တူသည္။ ရယ္စရာစာမူမ်ဳိးမွ လိုလိုခ်င္ခ်င္ရွိၾကသည္။ တည္တည္တံ့တံ့ဆိုလွ်င္ အားနာပါးနာနဲ႔ထည့္ေပးခ်င္
ေပးမည္။ သိပ္ေတာ့ဟက္ဟက္ပက္ပက္မရွိလွ။ ဟာသဝတၳဳဆိုလွ်င္ေတာ့ အိမ္တိုင္ယာေရာက္လာယူရမလား။ စာမူခတစ္ခါတည္း
ရွင္းမယ္ေလ။ အခုၾကိဳယူသြားပါလားဆရာ။ ဒီလိုနဲ႔ နာမည္ၾကီးဟာသစာေရးဆရာမ်ားမွာ ဟိုအရင္က အရင္းရွင္ဟု ခ်ဳိးႏိွမ္ခံခဲ့ရၿပီး 
ခုက်ေတာ့လုပ္ငန္းရွင္ဆိုၿပီးေျမွာက္စားခံေနရေသာ စီးပြားေရးသမားေတြလို ခြင္ေကာင္းေခတ္ေကာင္းနဲ႔ တိုးမိေနၾကေလသည္။ 
(ကၽြန္ေတာ့္လိုေပါက္ကရေတြေလွ်ာက္ေရးတဲ့ေကာင္မ်ဳိးေတာင္ လူရာဝင္ေနတာကိုပဲ ၾကည့္ေတာ့။)

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ေျမေအာက္ေရလိုေပါ့။ အစပိုင္းမွာေတာ့ ေဖာေဖာသီသီရႏိုင္သည္။ ထုတ္ယူသံုးစြဲဖန္မ်ားေသာအခါ ခန္းေျခာက္လာတတ္၏။ ဟာသမွာလည္း 
ဒီအတိုင္းပဲ။ သူကလည္းဟာသ၊ ကိုယ္ကလည္းဟာသဆိုၿပီး အလုအယက္လုပ္စားလိုက္ၾကတာ၊ ၾကာေတာ့ ရယ္စရာကုန္ၾကမ္းေတြ 
ရွားပါးလာသည္။ အေၾကာင္းအရာေတြလည္း ထပ္လာသည္။ ထုိအခါ ၾကံမိၾကံရာ လုပ္လာၾကေတာ့သည္။

ႏုိင္ငံျခားဟာသဇာတ္လမ္းေတြကို မွီးသည္။ ျမန္မာ့ရိုးရာဟာသပံုျပင္ေတြကို ျပန္လည္ဆန္းသစ္သည္။ အျငိမ့္စင္ေပၚက သမားစဥ္ျပက္လံုးေတြကို 
ယူသံုးသည္။ ေခတ္ေဟာင္းစာေရးဆရာၾကီးေတြရဲ႕ ဝတၳဳေတြထဲက ဟာသကြက္ေတြကိုမသိမသာ (တခ်ဳိ႕လည္းသိသိသာသာ)ခိုးခ်သည္။ 
(ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဆရာေသာ္တာေဆြကို တုပၿပီး စာေပေလာကသားေတြ ဇာတ္ေကာင္လုပ္၍ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ေတြေရးၿပီး 
ခြင္ရိုက္ခဲ့ေသးတာေကာ။)

ဒါေတြကလည္း ၾကာေတာ့ ရိုးအီလာသည္။ ဒါမ်ဳိးခ်ည္း ထပ္တလဲလဲျဖစ္လာ၏။ ပရိသတ္ေတြလည္း ျငီးေငြ႔လာၿပီ။ ဟာသဇာတ္လမ္းဆိုၿပီး 
ရယ္စရာလည္း သိပ္မေကာင္းေတာ့။ အားနာပါးနာ လုိက္ရယ္ေပးရသလိုျဖစ္လာသည္။ ထိုအခါ အသစ္ထပ္ထြင္ဖို႔မၾကိဳးစားဘဲ လြယ္လြယ္ကူကူ 
ဆဲြသံုးႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းကို ရွာၾကေတာ့သည္။ ညစ္တီးညစ္ပတ္ဟာသေတြဘက္ လွည့္လာၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ဒါမ်ဳိးကို 'ခါးေအာက္ပိုင္းျပက္လံုး'ဟု 
ေခၚၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း 'ခ်က္ေအာက္ပိုင္း'ဟုဆိုသည္။ ဟိုတစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ဒီလိုဟာသမ်ဳိးေတြက အျငိမ့္စင္ေတြ ဇာတ္စင္ေတြေပၚမွာ 
ေတြ႔ရတတ္သည္။ သုိ႔တိုင္ေအာင္ မင္းသား၊ မင္းသမီးစေသာ အဓိကပုဂိၢဳလ္ေတြက ဒီစကားမ်ဳိးေတြမေျပာရ။ လူရႊင္ေတာ္ေတြကသာ ျပက္လံုး
ထုတ္ရသည္။ ဒီေနရာမွာလည္း ေျဗာင္က်က်ၾကီးမေျပာရ။ ရိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးေတြမပါရ။ တစ္ကြက္ေက်ာ္၊ ႏွစ္ကြက္ေက်ာ္ေတြးၿပီးမွ 
နားလည္ေအာင္ ဝကၤဝုတၱိအလကၤာ သံုးရသည္။

ဥပမာေလးတစ္ခု ေဖာ္ျပပါမည္။
အျငိမ့္မင္းသမီးတစ္ေယာက္သည္ ကခ်ဳိးတစ္ခုကို ၾကိဳးစားပမ္းစားကၿပီးေနာက္ ခဏနားလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက ေျပးလာၿပီး 
ယပ္ခပ္ေပးသည္။ ထိုအခါေနာက္လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက
"ေဟ့ေကာင္၊ မင္းကလည္း မင္းသမီးကိုဖားလွခ်ည္လား"
"ဖားရတယ္ကြ၊ ငါတို႔က သူ႔ကိုမွီၿပီး စားေနရတာ၊ ဒီမင္းသမီးဟာ ငါတို႔ရဲ႕ ထမင္းအိုးၾကီးပဲ"
"အဲဒီထမင္းအိုးၾကီး ငါ့ကိုခဏငွားစမ္းပါကြာ"
"ဘာလုပ္ဖို႔လဲ"
"ခရမ္းသီးႏွပ္စားခ်င္လို႔"
"ဒါဆိုလည္း ငန္ျပာရည္ေတာ့ ေလွ်ာ့ထည့္ေပါ့ကြာ"
ဒီျပက္လံုးမွာ ညစ္ညမ္းတဲ့စကားလံုးတစ္လံုးမွ မပါ။ ေတြးယူမွ တခစ္ခစ္ၾကိတ္ၿပီး ရယ္ရျခင္းျဖစ္၏။ ကေလးသူငယ္ေတြ နားမလည္ႏိုင္။ 
လူရႊင္ေတာ္ရဲ႕စကားဆိုေတာ့ ပရိသတ္က အေလးအနက္မထားၾက။ ေပ်ာ္ေစျပက္ေစသာျဖစ္၏။ စင္ေပၚမွာေျပာျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပဲြၿပီးလွ်င္ 
ေလထဲမွာေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ မွတ္တမ္းမက်န္ခဲ့။

ခုက်ေတာ့ အျငိမ့္ပဲြေတြကို ဗီဒီယိုရိုက္ၿပီး အေခြေတြထုတ္လာသည္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအထိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ 
အျငိမ့္ဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ခါးေအာက္ပိုင္းျပက္လံုးေတြပါလာသည္။ ဒါမ်ဳိးက လူေတြရဲ႕သည္းေျခၾကိဳက္ဆိုေတာ့ သေဘာက်ၾကသည္။ 
ဒီခြင္ေတြက ဟာသဝတၳဳေတြ၊ ဗီဒီယိုရုပ္ရွင္ေတြဘက္ကူးစက္လာသည္။ သမားစဥ္ျပက္လံုးေတြလို ပညာသားပါပါမဟုတ္ေတာ့။ ပရိသတ္ၾကိဳက္တယ္
ဆိုၿပီး အတင့္ရဲလာသည္။ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြျဖစ္လာ၏။ တခ်ဳိ႕စကားလံုးေတြဆို ေတာ္ေတာ္ရိုင္းစိုင္းသည္။ ပိုဆိုးတာက ဒါေတြကို 
မင္းသားမင္းသမီးေတြကပါ ခံတြင္းေတြ႔ၿပီးလိုက္ေျပာလာၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ေက်ာင္းဆရာမဇာတ္ရုပ္ျဖစ္ပါလ်က္ 'နင္ေတာ္ေတာ္ႏွာဘူးထေနပါလား'
ဆိုေသာ စကားမ်ဳိးေျပာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးသည္။ ႏွမလုုပ္သူကိုေဘးမွာထားၿပီး အစ္ကုိျဖစ္သူက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္း
ေျပာတာမ်ဳိးေတြလည္း ေတြ႔ရၾကားရသည္။ ထိုအခါ စာနယ္ဇင္းေတြက ေဝဖန္ ေထာက္ျပလာၾကသည္။ မိသားစုအတူတကြၾကည့္ၾကေသာ 
ပရိသတ္ေတြက ႏွာေခါင္းရႈံ႕လာသည္။ လူငယ္ပရိသတ္တခ်ဳိ႕ဆီကေတာင္ မႏွစ္ျမိဳ႕ေသာေလသံေတြ ထြက္ေပၚလာေလသည္။

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

တကယ္ေတာ့ ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုတာ ခုမွေပၚလာျခင္းမဟုတ္။ ေရွးပေဝသဏီကတည္းကရွိႏွင့္ ၿပီးျဖစ္၏။ 'တီးတိုးပံုျပင္မ်ား' သုိ႔မဟုတ္ 
'တိုးတိုးပံုျပင္မ်ား'ဟု ေခၚၾကသည္။ လူပ်ဳိၾကီးေတြက လူပ်ဳိေပါက္ကေလးေတြကို ေျပာျပသည္။ အပ်ဳိၾကီးေတြက အပ်ဳိေပါက္ကေလးေတြကို 
က်ိတ္ၿပီးေဖာက္သည္ခ်သည္။ တဟားဟား၊ တခစ္ခစ္ရယ္ၾကရသည္။ ေရွးေခတ္က ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ လိင္ကိစၥပညာေပးျခင္းတစ္မ်ဳိးဟု 
ဆိုေကာင္းဆိုႏိုင္သည္။ တခ်ဳိ႕အေၾကာင္းအရာေလးေတြဆို ျမန္မာ့ရိုးရာဟာသပံုျပင္ထဲမွာေတာင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းခံရေသးသည္။

ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးဆိုတာ လူတိုင္းစိတ္ဝင္စားၾကတာပဲ။ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ဒီလိုဟာသမ်ဳိးရွိသည္။ ပေလးဘိြဳင္းမဂၢဇင္းထဲမွ ကာတြန္းပံုတစ္ပံုေတြ႔ဖူးသည္။ 
အဝတ္အစားမပါေသာ အဘုိးၾကီးအဘြားၾကီးလင္မယားႏွစ္ေယာက္ ကုတင္ေပၚမွာ လွဲေနၾကသည္။ အဘြားၾကီးက ဒူးေထာင္ေပါင္ကားပံုစံျဖစ္ေန၏။ 
အဘိုးၾကီးက တယ္လီဖုန္းေျပာေနပံုက-
"သမၼတၾကီးလားခင္ဗ်ာ၊ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံေတြ လံုလံုျခံဳျခံဳသိမ္းဆည္းထားႏိုင္မယ့္ လိုဏ္ေခါင္းတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ထားပါတယ္"ဟူ၍ျဖစ္၏။
ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုတာက ေတာ္ေတာ္သိမ္ေမြ႔သည္။ ညစ္ညမ္းမႈႏွင့္ ဟာသၾကားမွ နယ္နိမိတ္မ်ဥ္းကပါးပါးေလးျဖစ္၏။အတိမ္းအေစာင္းမခံ။ 
ခံစားသူပရိသတ္၏ ပင္ကုိယ္ဓာတ္ခံေပၚမွာလည္း မူတည္သည္။ မုဆိုးမတစ္ေယာက္အတြက္ ရယ္ရႊင္ဖြယ္သက္သက္သာျဖစ္ေသာ္လည္း 
ဣေျႏၵၾကီးလြန္းေသာ အပ်ဳိၾကီးတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ နားရွက္စရာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ ျပက္လံုးတစ္ခုဟာ ညစ္ညမ္းမႈရွိမရွိ ဆိုတာကလည္း 
လူအေပၚမူတည္ၿပီးအျငင္းပြားစရာလည္း ျဖစ္ႏိုင္၏။

ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသဆိုေပမယ့္ တကယ္အႏုပညာေျမာက္လွ်င္ ဂႏၳဝင္စာရင္းထဲ ဝင္ႏိုင္ပါသည္။ ေရွးေခတ္စာဆုိမင္းသားၾကီး ဦးေက်ာက္လံုး၏ 
'ေတာ္သလင္းေဖာ္ကင္းပါတဲ့ ေခြးေတြအူ၊ အိပ္မေပ်ာ္တစ္ညလံုး အံုးကၽြက္ကၽြက္ဆူ'ဆိုေသာ ကဗ်ာမ်ဳိး။ စေလဦးပုည၏ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ပါေသာ 
'ဥတုႏွင့္ ပုဇြန္ဆီ'ဆိုေသာ စကားလံုးစသည္တို႔ျဖစ္၏။ အလားတူ မွတ္မိသမွ်ေလးေတြတင္ျပလုိက္ပါသည္။

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ဟုိအရင္ ျမန္မာ့အသံ ဟဒယရႊင္ေဆးအခန္းမွာ မၾကာခဏလႊင့္ေလ့ရွိေသာ လူရႊင္ေတာ္ဓာတ္ဆီ၊ ဓာတ္ဆံတို႔၏ ေရနံေခ်ာင္းက ေဖကံေကာင္း
ဓာတ္ျပားထဲတြင္....
ေဒၚၾကင္ဆိုေသာ မိန္းမလည္ၾကီးက သူေဌးသားေရနံေခ်ာင္းက ေဖကံေကာင္းကို အိမ္ေပၚေခၚတင္ၿပီး သမီးျဖစ္သူႏွင့္ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သည္။ 
ေရႊေငြကအစ တန္ဖိုးၾကီးအဝတ္အစားအထိ ခ်ဴယူၿပီးေနာက္ အိမ္ေပၚမွႏွင္ခ်သည္။ ေဖကံေကာင္းက မဆင္းဘဲ ေပကပ္ေနေသာ္အခါ သမီးလုပ္သူက
"ေဟာ ဒီမွာ အေမေရ၊ အေမ့လင္ၾကီးက မသြားႏိုင္ဘူးတဲ့"
ဟု ေျပာေသာအခါ ေဖကံေကာင္းက-
"အမယ္၊ အမယ္ အေမ့လင္ၾကီးတဲ့ လုိခ်င္တာအကုန္ယူၿပီး ခုက်မွ ငါ့ကိုေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်လို႔ဘယ္ရမလဲ" 
ဟု ျပန္ေျပာေလသည္။

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ေရႊက်ီးညိဳႏွင့္ပဲခူးျမတို႔ ပါဝင္ေသာ 'သဒၶါသုမနဇာတ္'ဓာတ္ျပားကို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအလွဴမွ ဖြင့္တာ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးသည္။ ဇာတ္၏သေဘာမွာ 
ကိုေသာနသည္ နတ္ဖမ္းစားခံရသျဖင့္ စိတ္ကေယာက္ကယက္ျဖစ္ၿပီး ဇနီးျဖစ္သူ သုမနကို ရိုက္ႏွက္ႏိွပ္စက္သည္။ သုမနလည္း မခံႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ 
အိမ္ေပၚမွဆင္းၿပီး အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ထြက္သြားရသည္။ လမ္းမွာ တိုင္းခန္းလွည့္လည္လာေသာ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ေတြ႕သည္။ ရွင္ဘုရင္က သနားၿပီး မိဖုရား
ေျမွာက္လုိက္သည္။ ကိုေသာန စိတ္ျပန္မွန္လာေသာအခါ မွားမွန္းသိၿပီး သုမနကိုလိုက္ရွာေသာအခါ ဘုရင့္မိဖုရားျဖစ္ေနေၾကာင္းေတြ႔ရ၏။ သုမနက
စိတ္နာၿပီး
"အခုမွ ႏွေျမာရသလား၊ သုမနေက်ာမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔၊ ျပန္ပါေလ ကိုေသာနရဲ႕"
ဟု ငိုခ်င္းခ်သည္။
ရွင္ဘုရင္ကလည္း သေဘာထားၾကီးသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မူလပိုင္ရွင္ကိုေသာနထံ သုမနကိုျပန္အပ္သည္။ (စားလို႔ဝသြားတာလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။) 
ကိုေသာနမွာ အခက္ေတြ႔ေန၏။ သူ႔မိန္းမကိုလည္း ျပန္လိုခ်င္သည္။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ညားၿပီး ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္လည္း မသတီဘဲရွိေန၏။ ထိုအခါ 
လူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္က ဝင္ေျပာသည္။
"ရြံမေနစမ္းပါနဲ႔ ကိုေသာနရယ္၊ စားၿပီးသားထမင္းပန္းကန္ေတာင္ ေရနဲ႔စင္စင္ေဆးလိုက္ရင္ ေျပာင္သြားေသးတာပဲ"

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ဇာတ္ဆရာ ဦးဖိုးစိန္ၾကီးကျပခဲ့ေသာ 'တာေနာယကၡ'ဇာတ္ထဲက အကြက္ကေလးတစ္ကြက္အေၾကာင္း လူၾကီးေတြေျပာျပတာၾကားဖူးသည္။ 
(ေနာက္ပိုင္းတြင္ စိန္မဟာသဘင္မွ ရဲစိန္၊ ညီဝင္းစိန္တို႔က ျပန္လည္တင္ဆက္ခဲ့သည္။)
တာေနာယကၡဘီလူးသည္ မိန္းမျဖစ္သူ သမုခသိဂႌကို အလြန္ခ်စ္သည္။ မိန္းမက လွလည္းအေတာ္လွသျဖင့္ စိတ္္မခ်ႏိုင္ဘဲျဖစ္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ 
က်ဳတ္ၾကီးထဲမွာ အလံုထည့္ပိတ္ၿပီး သြားေလရာထမ္းေခၚသြားသည္။ 
လမ္းတစ္ေနရာတြင္ ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ဆံုသည္။ ေဇာ္ဂ်ီဆိုေတာ့ ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ႏိုင္သည္။ က်ဳတ္ထဲကို ထြင္းေဖာက္ဝင္သြားၿပီး သမုခသိဂႌႏွင့္ေပ်ာ္ပါးသည္။ 
က်ဳတ္ထဲမွာ ေမွာင္ေနသျဖင့္ သမုခသဂႌက ေဇာ္ဂ်ီကို သူ႔ေယာက္်ားမွတ္ၿပီး ၾကည္ျဖဴစြာလက္ခံသည္။ တာေနာကေတာ့ ဘာမွမသိ။ က်ဳတ္ၾကီးကိုထမ္းၿပီး 
ခရီးဆက္လာခဲ့ရာ ရေသ့ၾကီးတစ္ပါး၏ေက်ာင္းသင္ခန္းေရွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္လာသည္။ ရေသ့ၾကီးကေတာ့ အေျခအေနကို ရိပ္စားမိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္....
"ဟဲ့...တာေနာ္တို႔လင္မယား သံုးေယာက္ဘယ္သြားၾကမလို႔လဲ"ဟု ေမးလိုက္သည္။

ဒီေတာ့မွ တာေနာလည္းအထာေပါက္ၿပီး သံသယဝင္လာသည္။ က်ဳတ္ၾကီးကို အလ်င္အျမန္ဖြင့္ၾကည့္သည္။ ေဇာ္ဂ်ီကလည္း လူလည္ပဲ။ ကိုယ္ေရာင္
ေဖ်ာက္ၿပီး လစ္ထြက္သြားၿပီ။ သုိ႔ရာတြင္ေျခရာလက္ရာေတြ ပ်က္က်န္ခဲ့သည္။ သမုခသိဂႌကလည္း ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနသည္။ ဒီမွာတြင္ တာေနာေပါက္ကြဲေတာ့သည္။ 
သမုခသိဂႌကို သစၥာေဖာက္တယ္ဆိုၿပီး စြပ္စြဲသည္။ သမုခသိဂႌကလည္း
"ဒီေလာက္အလံုပိတ္ထားတဲ့ က်ဳတ္ထဲကို တာေနာကလြဲၿပီး ဘယ္သူဝင္ႏိုင္မွာလဲ"
"အဲဒါငါမဟုတ္ဘူး၊ မင္းေဖာက္ျပန္တာ"
"က်ဳတ္ထဲမွာ ေမွာင္မည္းေနတာပဲ၊ ဘယ္သူဘယ္ဝါခဲြျခားႏိုင္တာမွမဟုတ္ဘဲ၊ ကိုတာေနာပဲ ထင္မိတာေပါ့"
ထုိစဥ္တြင္ လူရႊင္ေတာ္တစ္ေယာက္က....
"သမုခသိဂႌႏွယ္ ကိုယ္ေသာက္ေနက်ေဆးေပါ့လိပ္ေတာင္ ႏွစ္ျပားတန္လား၊ တစ္မူးတန္လား ခဲြျခားၿပီးမသိတာအံ့ပါရဲ႕"
ဟု ဝင္ေဖာက္လိုက္ေသးသည္။

☼ ☼ ☼ ☼ ☼

ေနာက္ဆံုးအေနျဖင့္ ခါးေအာက္ပိုင္းဟာသ စစ္စစ္တစ္ပုဒ္ကိုတင္ျပလိုက္ပါသည္။ ေပါက္ကရေတြေျပာျပတတ္ေသာ အေဒၚတစ္ေယာက္ဆီက ၾကားဖူးခဲ့ျခင္း
ျဖစ္၏။ ညစ္ညမ္းသလား၊ ဟာသရသေျမာက္သလားဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကပါ။
တစ္ခါက ခါးေအာက္ပိုင္းခြဲစိတ္အထူးကု ဆရာဝန္ၾကီး ေဒါက္တာေအးခ်စ္ထံသို႔ နယ္မွလူနာတစ္ေယာက္ေရာက္ရွိလာသည္။ ထိုသူမွာ 'ေရႊဥ'တြင္ 
အနာေပါက္ေနျခင္းျဖစ္၏။ ဆရာဝန္ၾကီးလည္း ခဲြစိတ္ကုသရန္အတြက္လူနာကိုေမ့ေဆးေပးလိုက္သည္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ 'ေရႊဥ'ကို
ျဖတ္ထုတ္ၿပီး လင္ပန္းတစ္ခ်ပ္ေပၚခဏတင္ထားသည္။

အနာကိုေဆးေၾကာသုတ္သင္ေနစဥ္ အေရးၾကီးေသာ တယ္လီဖုန္းလာသျဖင့္ သြားေျပာရသည္။ ခဲြစိတ္ခန္းထဲျပန္ဝင္လာေသာအခါ လင္ပန္းေပၚက 
'လူနာ၏ေရႊဥ' မရွိေတာ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရ၏။ လုိက္ရွာၾကည့္ေတာ့မွ ခဲြခန္းေထာင့္တြင္ ေခြးတစ္ေကာင္က လူနာရဲ႕ 'ေရႊဥ'ကိုျမိန္ေရရွက္ေရ ကိုက္စားေနတာ 
အပိုင္းအစေလးေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ဆရာဝန္ၾကီးလည္း ထူပူၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္သြား၏။ လူနာက မၾကာခင္ေမ့ေဆးျပယ္ၿပီး သတိရလာေတာ့မည္။ 
အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့။ ၾကံရာမရျဖစ္ေနရာမွ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေရးေပၚဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္ရ၏။ ေခြးကိုသတ္၊ ေခြးရဲ႕'ေရႊပန္း'ကိုျဖတ္ယူၿပီး လူနာထံ 
အစားထိုးတပ္ဆင္ေပးလိုက္သည္။

လူနာသည္ တစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ အနာက်က္သျဖင့္ ေဆးခန္းမွဆင္းၿပီး ေနရပ္သို႔ျပန္သြားသည္။ ဆရာဝန္ၾကီးကေတာ့ ရင္တထိတ္ထိတ္က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ 
ဘာျပႆနာမ်ားေပၚလာမလဲဟု စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနရ၏။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာအထိ ဘာသတင္းမွ မၾကားရဘဲသံုးလေလာက္ေနေတာ့မွ လူနာထံက 
စာတစ္ေစာင္ေရာက္ရွိလာသည္။

"ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ....
ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆရာၾကီး၏ လူနာတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ ဆရာၾကီးခြဲစိတ္ကုသေပးခဲ့သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ေရႊဥေဝဒနာမွာလည္း 
လံုးဝသက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားပါၿပီ။ ဒါတြင္မက ယခုအခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေနရထိုင္ရတာ အလြန္ေပါ့ပါးသြက္လက္ေနပါသည္။ မွတ္တိုင္မွ
အရွိန္ျဖင့္ထြက္သြားေသာ ဘတ္စကားေနာက္သို႔ပင္ အလြယ္တကူ မီေအာင္ေျပးလိုက္ႏိုင္ပါသည္။ ေရေျမာင္းမ်ား ေရအိုင္မ်ားကိုလည္း အသာကေလး 
လႊားခနဲခုန္ေက်ာ္ႏိုင္ပါသည္။ ဇနီးျဖစ္သူကလည္း လူငယ္ေလးလိုျပန္ျဖစ္သြားတယ္ဟု ခ်ီးက်ဴးပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ျပႆနာေလးနည္းနည္းေတာ့ရွိေနပါသည္။ 
ယခုအခါ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားျမင္လွ်င္ တာယာကိုေသးႏွင့္ပန္းခ်င္စိတ္မ်ား ထိန္းမရေအာင္ျဖစ္လာတတ္ျခင္းႏွင့္ အေပါ့သြားေသာအခါ 
ေပါင္တစ္ဘက္ကိုေျမွာက္၍ကားၿပီးမွ ေပါက္လုိ႔ရျခင္းတုိ႔အတြက္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ အျမန္ဆံုးအေၾကာင္းျပန္ၾကားေပးေစလိုပါသည္ ခင္ဗ်ား။

ေလးစားအားကိုးလ်က္
ေမာင္ေမာင္စေန"

(မွတ္ခ်က္။ ။ စာနယ္ဇင္းက်င့္ဝတ္အရ ကာယကံရွင္မ်ား ထိခိုက္နစ္နာမႈမရွိေစရန္ ဆရာဝန္ၾကီး၏အမည္ကို လူနာအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ လူနာ၏အမည္ကို 
ဆရာဝန္ၾကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။)


-----------------------------------------------------------

မင္းလူ
ရယ္စရာမဂၢဇင္း။
(ဩဂုတ္၊ ၂၀၁၁)
 

--